fideiuſſoria ul̓ pignoraticia. ut noͣt̉ exͣ d̓pigno. cū ꝯſtet. A. In glo. B. De hacvide sͣ. abſolutio 4º. §. fi. A. De hͦ etiādr̄ s. abſolutio pͥ. §. 17º. in additiōe. BEcitas mentis. Vtꝝ cecitas mētꝭ ſit pctm̄.℟º ẜm Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. 15. Gregꝭ. z1.moral̓. ponit cecitatē mētis inter vitiaque cānt̓ a luxuria. Ad cuiꝰ vitij ītellectū ē ſciendū ꝙ pͥncipiū ītellectualisviſionis ē aliqd̓ ītelligibile pͥncipiū ꝑqd̓ hō ītelligit alia. cui ꝗdē ītelligibilipͥncipio mēs hoīs pōt ītēdere. Et ꝙ einō ītendat pōt dupl̓r ꝯtīge̓. Qn̄qꝫ ꝗdēex hoc ꝗa hꝫ volūtatē ſpōtanee ſe auertentē a ꝯſideratione talis pͥncipij. ẜmillud pͥs. Noluit ītellige̓ ut bn̄ ageret.Alio mō ꝑ occupationē circa alia. quemagꝭ diſtrahūt ꝗbꝰ ab īſpectiōe hꝰ pͥncipij auertit̉. ẜm illud pͥs. Suꝑceciditignis .s. ꝯcupīe. ⁊ nō viderūt ſolē. Etvtroqꝫ mō cecitas mentis ē pctm̄. Sedqn eſt ex naͣli defectu. ut ī amentibusnō ē pctm̄. A. Idē ī ſū. con. libº 3º. ti.30. q. 209. BEnſura eccleſiaſtica. Noīe cēſure tria ꝯprehedunt̉ .s. int̓dictū. excoīcatio. ⁊ ſuſpēſio. extra de v̓bo. ſigꝭ. q̄renti. Et de ſingulis hoꝝ vide. iͣ. in vocabul̓ ꝓprijs. uti. excoīcatio. ⁊ jͣ. intdictū ⁊ .i. ſuſpeſio.Eſſatio a diuinis. Ceſſat̉ qn̄qꝫ ī aliqͣ eccl̓ia adiuinis ꝓpter īiuria uel offenſam alicui de eccl̓ia uel eccl̓ie factā. Et tūc poſito ꝙ etiā aliꝗs de canonicis ꝗ ſtatuerūt ceſſationē a dīnis ibi celebraret nōīcurre̓ͣt irregularitatē. ꝗa nō ē īterdictū ordinariū. ut dīc Inno. exͣ d̓ appel.dilectis filio decano. Et nō dꝫ ceſſari adiuinis ꝑ capitulū collegiū uel aliquēꝯuentū alicuiꝰ eccl̓ie. niſi vocatꝭ oībusꝓut ſūt vocandi ad electionem. ⁊ niſideliberatiōe h̓ita diligēti. ⁊ pꝰ hͨ reqͣſito uel cl̓ico ul̓ laico cuiuſcūqꝫ dignitatꝭaūt ꝯditiōis ul̓ ſtatꝰ ꝓpt̓ cuiꝰ īiuriā ul̓offenſam vr̄ ceſſatio faciēda. ꝙ īiuriāoffenſam emēdet. ⁊ ſi noluerit emēdare nō poterit ceſſari. Ꝙ ſi ꝓcedat̉ p̄dcōmō ⁊ ceſſet̉. ex tūc tā ꝑs eoꝝ ꝗ ceſſantqͣꝫ eius ꝯͣquē ceſſat̉. i. vnū mēſem ꝑ ſeuel ꝑ ꝓcuratore ꝯtinuatꝭ diebꝰ ad ſedēapl̓icam tenent̉ ſe pn̄tare. A. Immoiter arripe. ut ī textu .i. all̓ato. ubi etiāpꝫ ꝙ debet ita ꝯtinuare. ut qͣꝫ cito ꝯmode poterūt ſe apl̓ico ꝯſpectui repn̄tentB. cū actis ⁊ munimetis negocij. niſiꝑ cōcordiā īfra dictū tēpꝰ ceſſaret ipſaceſſatio. Et ſic ꝑtibꝰ veniētibꝰ. ul̓ vna⁊ nō altera veniēte. ꝑs culpabilis puniat̉. Et nihilominꝰ ſi ꝑs qͥ ceſſauit nōveniret nec mitte̓t. nō ſeruabit̉ ceſſatonec valebit. exͣ. de offi. or. qͣꝫuis. libº 6º.A. Ibi dr̄. Parte īſuꝑ a dinis ceſſanteſupraſcripta tā in ceſſando qͣꝫ ī veniendo ſeu ī mittēdo ad ſedē apl̓icā nō ſeruante. nō ſeruet̉ ip̄a ceſſatio. ſed ea nōobſtāte. ut pͥus ī ip̄a celebret̉. Et con.p̄dictis Albricus. B¶ Qui volūt ceſſare a diuinis debentcauſam idoneā ꝯſcribe̓ in inſtrumētopublico uel patētibꝰ lrīs cū autēticisſigillis. A .s. ꝓprijs qn̄ hoc collegiumfacit. uel cū vno ſigillo vnius alteriusautentici. ut ī textu. ī. allegato. B. Etaſſignare illi ꝯͣ quē ceſſare ītendūt. Ꝙſi hoc p̄termiſerit uel cā nō fuiſſet īuēta canonica. reſtituēt oīa q̄ tēpore ceſſatiōis ꝑ̄ceꝑunt de eccl̓ia illa ubi ceſſatū ē. ⁊ qͥ ꝓ illo tꝑe debēt̉ eis d̓ eccl̓ia nōꝯcipiēt. ⁊ ei ꝯͣ quē ceſſauerūt. de dānis