aī. ut s. iuuet̉ ī articulo nccītatꝭ ſcd̓millud ꝓv̓. 25º. Si eſurierit inimicꝰ tuusciba illū ⁊cͣ. Sed hͦ face̓ p̄ter nccītatisarticulū ꝑtinet ad ꝑfectionē caritatꝭ p̄quā aliꝗs cauet nō ſolū vinci a malo.ſꝫ vult vicere ī bono malū. ꝗa .s. nō ſolū cauet ne ꝓpter īiuriā illatā ꝑtrahat̉ad odiū ſꝫ etiā intendit inimicū ad ſuuamorē ꝑtrahe̓. A. Con. his Pe. ut inſū. con. eo. ti. q. 214. B¶ Vtꝝ īimicis veniā petētibꝰ teneamur remitte̓. ℟º ẜm Pe. 3º. ſnīaꝝ. Exīiuria uel dāno dato alicui ſolēt in eocui fit tria oriri .s. rancor ī affectu. ſigͣracoris ī effectu. ⁊ actio iuris ꝯͣ īiuriatē. Primū tenet̉ hō remitte īmo nūqͣꝫī corde hr̄e. A. Math̓. 18. ibi. Sic ⁊ prmeus ⁊cͣ. B. Secūdū tenet̉ hō remittere veniā veracit̓ petēti .i. ꝑato emendare ſcd̓m facultatē ſua. de qͣ pōt ītelligi qd̓ dr̄ Ludꝭ. 17º. Si reuerſus fueritad te dicēs. penitet me. dimitte illi. immo etiā ſi nō petat. ut ī ꝓximo. §. dcm̄eſt. A. Iſtud īmo. nō vr̄ dictū Pe. utpōt colligi ex habitis ī ſū. con. eo. ti. q.215. ſꝫ potius eiꝰ dicto aduerſat̉. Et cūhͦ dicto con. Albricꝰ. ut nō debeat expectari petitio. ⁊ iſtud videt̉ verius. Nāſi nō dꝫ racor teneri ī corde. ſil̓r nec abexͣ on̄di ī oꝑe. ꝗa nō ſolū a malo ſꝫ etiāab oī ſpē mali abſtinendū ē. i Theſal̓.c. fi. B Sed terriū nō tenet̉ remittereniſi ille ſatiſfaciat ꝓ poſſe. ut. c. ſi quisꝯtriſtatus. 90. diſ7. no. in. c. ad apl̓ice.de re. iu. li 6º. ⁊ ī remiſſiōibꝰ dcoꝝ iuriū. ⁊ exͣ d̓ male. īnotuit. cū ꝯcordātijsibi poſitis. A. Hoc ſatis claꝝ ē. qͥa legitime pōt peti eſtimatio īiurie etiamultra ītereſſe reꝝ. exͣ de īmu. ec. qm̄. liº6º. niſi ex hoc oriret̉ p̄pōderās ſcādalūreſpectu ſalutis aīe uel corꝑis. ꝗa in ordine caritatis hͨ preferenda ſūt. ut pōtꝯſtate ex dictis sͣ. §. pͥ. B¶ Vtꝝ oꝑa bona ex caritatē facta aliꝗd valeāt. ℟º ẜm Ray. Ꝙuis nō valeant directe ad vitā eternā. tn̄ valēt adalia ꝗnqꝫ. pͦ. ad tollerabiliꝰ iudiciū futuꝝ ꝑferendū. de pe. diſ. z. ſi ꝗs aūt. ARicardus ſuꝑ 4º ſnīaꝝ. diſ. 13. dicit. ꝙbonū ⁊ pnīa acta ī mortali ſicut nō valet ad obtinendū regnū. ita nec ad remiſſionē penaꝝ. ꝗa ꝓpter illud nō minuet̉ pena ꝓ pctīs pͥoribꝰ debita. ſꝫ bn̄minore pena ſuſtinebit ī īferno. quiainterī dū facit illud bonū cauet a malo. qͦꝝ occaſiōe ſi faceret ampliꝰ puniret̉. Et ita dicit ītelligendū dictū aſſerentiū mīore penā ſuſtinendā ꝓpt̓ bonū ſine caritate factū. Sed ꝯͣ hoc videt̉qd̓ legit̉ ī vita patꝝ ꝙ cuidā ſco patrireuelatū ē de quodā ꝗ ꝓpter luxuriaꝫexcluſus ē a ꝑadiſo ꝙ ꝓpter abūdātesel̓ yas quas faciebat liberatꝰ ē ab īcendio ignis. B. 2º ad tꝑalē ꝓſꝑitatē. depe. diſ. 3. cauendū. 22. q. 2. ſi q̄libet. 3ºad hͦ ꝙ ꝗs citius illuſtret̉ ad pnīam. depe. diſ. §. falſas. ī fi. 4º ad aſſuefactionebonorū oꝑm. ſicut faciebat olī beatusIoh̓es. d̓ ꝯſe. diſ. 4. nō regnaͣbāt̉. 3º ꝗadiabolꝰ nō hꝫ ī eo tantā ptāte quantāheret ſi bona oꝑa nō facet. ſicut Gregꝭrefert ī dialogo. liº 3º. c. 7º. de iudeo ꝗ̄ ſignatꝰ erat ſigno crucꝭ ꝙ demones nonpotuerūt ei noceͣ. A. Aduertendū tn̄ꝙ remuneratio q̄ fit ꝓ talibꝰ oꝑbꝰ ẜmRic. ī loco p̄all̓ato. nō ē ex debito iuſticie. ſꝫ ſolū ex dei clemētia. forte iō quiaq̄ ex ꝯtumacia ꝯͣ deū meret̉ ſui ꝑditionē quō pōt extrinſecꝰ aliquid mereri?Bº. Vtꝝ hō poſſit deo ſatiſface̓ ꝑ operaextra caritatem facta habes .i. ſatiſfactio. §. xio. Et plura de caritate habes inſe. §.¶ Vtꝝ oꝑa extra caritatē exn̄tiū vnqͣꝫ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten