ip̄e ſe multo melius qͣꝫ a me fieri poſſit: elegantia ſua legentibus cōmendaret: ad quaꝫ dignep̄dicandam eius ip̄ius eloquentia opus eſſet.Nec me deterret: ꝙ dānatus fuerit eiꝰ ſtudioaliquādo Hieronymus: cū extatica viſiōe tractus ad iudicis eterni tribunal: ⁊ qͥnam eſſet interrogatus: pro chriſtiani nomine qd̓ int̓ mētūtrepidationēqꝫ profitebat̉ Ciceroniani ſibi nomen obijci audiuit. neqꝫ enī res ip̄a damnata ēſed fortaſſis eius ſtudiū vehemētius: ſine quaꝓfecto vix ſacre littere: certe non tanta cuꝫ voluptate legerentur. Hec igitur vt cetere quoqꝫdotes quas ſtrictim cōmemoraui: ml̓tos acerbiſſimoſqꝫ illi emulos cōparuere. quorū vt improbitati cederet: Roma migrauit. ⁊ qͥ doctorlate clariſſimus habebat̉: Gregorio Naziā zeno in diſciplinam ſe tradidit. Poſtqͣꝫ ſtudia cūde frequētiſſima vrbe ceſſiſſet: ad heremum ſetranſtulit. ⁊ qui in vrbe omniū vrbaniſſima ho

mines perpeſſus erat beſtiales: in deſertiſſimaheremo beſtias eſt expertus humanas. Ibiqꝫleo natura ſeuiſſimus imperium eius pertulit:cum hic homo natura mitis ī ſe ſeuiret. Romaigitur Bethleem permutauit: diuitiqꝫ ex vrbenon tam pulſus qͣꝫ cedens: elegit ibi pauper viuere: vbi pauper chriſtus eſt natus: et inde ſalutem petere: vnde ortꝰ eſt auctor ſalutꝭ. Quidenim aduerſus malignitatem tutum vſpiā eſſepoterit: quādo tanta virtus perſecutore nō caruit? quod ſi quid nobis tale accidat: ex eiꝰ caſu conſolari nos ip̄os debemus. Interea veromaledicos benefaciēdo vincere: ⁊ eorum ī nosodium virtute patientie manſuetudiniſqꝫ ſuperare: illo preſtante qui viuit ⁊ regat in ſecula ſeculorum. Amen.¶ Diui Hieronymi epiſtolarū partis prime volumen feliciter finit.