ParsII

que iam eccleſſe vſus obtinuit: epiſcopatꝰ preſbyterio maior ſit: tamē ī multis rebus Auguſtinus Hieronymo minor eſt. Licet etiaꝫ a minore quolibet non ſit fugienda vel dedignādacorreptio. De interpretatione tua iam mihi ꝑſuaſiſti: qͣ vtilitate ſcripturas volueris trāſferre de hebreis: vt ſcilicet ea: que a iudeis pretermiſſa vel corrupta ſunt: proferres in medium:ſed peto inſinuare digneris: a quibus iudeisvtrum ab ip̄is: qui ante aduentū domini interpretati ſunt? Et ſi ita eſt: quibus vel quonā eorum? An ab iſtis poſterius: qui propterea putari poſſunt aliqua de codicibus grecis vl̓ ſubtraxiſſe: vel in eis corrupiſſe: ne ill̓ teſtimonijsde chriſtiana fide vincerētur? Illi autem anteriores: cur hoc facere voluerint: non inuenio.Deinde nobis mittas obſecro īterpretationeꝫtuam de. lxx. quam te edidiſſe neſciebam. librūquoqꝫ tuuꝫ: cuius mentionē feciſti: de optimogenere interp̄tandi: cupio legere: ⁊ adhuc noſſe: quomodo coequāda ſit in īterprete peritialinguarū cōiecturis eorū: qui ſcripturas ediſſerendo pertractant: quos neceſſe eſt etiam ſi recte atqꝫ vnius fidei fuerint varias parere ī multorū locorū obſcuritate ſentētias: qͣꝫuis nequaqͣꝫ ip̄a varietas: ab eiuſdeꝫ fidei vnitate diſcordet. ſicut etiam vnius tractator: ẜm eandem fidem aliter atqꝫ aliter eundē locuꝫ poteſt exponere. quia hoc eius obſcuritas patit̉. Ideo autem deſidero interp̄tationem tuam de. lxx. vttanta latinorū interp̄tum qui qualeſcūqꝫ hocauſi ſunt: quātū poſſumus: imperitia careamꝰ⁊ hi qui me inuidere putant vtilibus laboribtuis: tandem aliquādo ſi fieri poteſt: intelligātpropterea me nolle tuam ex hebreo interp̄tationem in eccleſijs legi. ne contra. lxx. auctoritatem tanqͣꝫ nouū aliquid ꝓferentes: magno ſcādalo ꝑturbemus plebes chriſti: quaruꝫ auresa corda illam interp̄tationem audire cōſueuerunt que etiam ab apoſtolis approbata eſt Un̄illud apud Ionam virgultum ſi in hebreo: nechedera ē: nec cucurbita: ſed neſcio quid aliudquod trūco ſuo nixum nullis ſuſtentanduꝫ adminiculis erigatur: mallem iam in omnibus latinis cucurbitam legi. Non enī fruſtra hoc puto ſeptuaginta poſuiſſe: niſi quia et huic ſimile ſciebant. Satis me imo fortaſſe plus qͣꝫ ſatistribus epiſtolis tuis reſpondiſſe arbitror: quarum duas per Cyprianum accepi: vnam perfirmum. Reſcribe quod viſū fuerit ad nos velalios inſtruendos. Dabo autem operam diligentiorem: quantū me adiuuat dominꝰ: vt littere: quas ad te ſcribo: prius ad te perueniantqͣꝫ ad quenqͣꝫ: a quo latius diſpergant̉ Fateorenim nec mihi hoc fieri velle de tuis ad me: qd̓de meis ad te factū: iuſtiſſime expoſtulas. Tn̄

placet nobis inuicē non tm̄ charitas: verū etiālibertas amicitie. ne apd̓ me taceas vl̓ ego apd̓te: quod in noſtris litteris viciſſim nos moueteo ſcilicet animo qui oculis dei in fraterna dilectione nō diſplicet. Quod ſi inter nos fieri poſſe ſine ip̄ius dilectionis ꝑnitioſa offenſione nōputas: non fiat. Illa enim charitas: quā tecuꝫhabere velle ꝓfiteor: maior eſt. ſed melior hͨ minor qͣꝫ nulla eſt.¶ Sancti Auguſtini epiſcopi ad beatuꝫ Hieronymū p̄ſbyterum expoſitionē petentis d̓ eoquod ſcribitur ī canonica Iacobi. Si quis totam legem ſeruauerit: offendat autē in vno: factus eſt omniū reus: vbi plurima tractat d̓ cōnexione ꝟtutum ac vitioꝝ ẜm philoſophorūcatholicorūqꝫ ſentētias. ¶ Epl̓a. CXV.Tod ad te ſcripſi honorāde mihi in chriſto fraterMieronyme querens de anima humana: ſi naſcētibus ſingulis noue ſingule nūcvſqꝫ fiunt: vt peccati vinculuꝫ contrahunt: qd̓per ſacramentuꝫ gratie chriſti etiam in infantibus recenter natis ſoluendū eſſe nō dubitamꝰcum in non paruū volumen procederet: noluinulla alia onerare queſtione. ſed qd̓ vrget acrius: multo minus eſt negligenduꝫ. Proinde q̄ro: ⁊ per deuꝫ obſecro: vt exponas mihi quodmultis exiſtimo profuturuꝫ. aut ſi iam vel abste vel ab aliquo expoſituꝫ habes: dirigas nob̓quomodo accipiendū ſit: quod in epiſtola Iacobi apoſtoli ſcriptum eſt. Quicūqꝫ enī totamlegem ſeruauerit: offendat autē in vno: factuseſt omniū rens. que res talis ac tāta eſt: vt qd̓hinc tibi nō iam olim ſcripſi: multū me peniteat. De agenda nanqꝫ p̄ſenti vita quomodo advitam ꝑueniamus eternam: non p̄terita ꝑſcrutanda: quam penitus demerſit obliuio: ſicut ēillud quod de anima querēdū putaui: hec vertitur queſtio. Eleganter autē dictuꝫ eſſe narratur: qd̓ huic rei ſatis apte conuenit. Cum quidam ruiſſet in puteuꝫ: vbi aqua tanta erat: vteum magis exciperet ne moreretur: qͣꝫ ſuffocaret ne loqueretur: acceſſit alius: ⁊ eo viſo admirans ait. Quomodo huc cecidiſti? At ille Obſecro inquit cogita quomodo hinc me liberesnō quomodo huc ceciderim queras. Ita quoniam fatemur: ⁊ fide catholica tenemus d̓ rea.tu peccati tanqͣꝫ de puteo etiam paruuli infantis animā chriſti gratia liberādam: ſatis eſt ei:ꝙ modum quomodo ſalua fiat nouimus: etiāſi nūqͣꝫ quomodo in malum illud deuenerit nouerimus. Sed ideo putaui eſſe querenduꝫ: neforte ex illis opinionibus incarnatiōis animealiquā teneamus incautiꝰ: que liberandaꝫ ꝓrſus animā parnuli cōtradicat: negans eaꝫ eſſe