Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
CLXXXv
Einzelbild herunterladen
 

IIPars

teſtimonijs ꝓbari p̄t. Et ne leuē putemus eſſetriſticiā modicā cauſaꝫ doloris: iūgit dicit.Pro fratribꝰ meis ꝓpinquis iuxta carnem.Quādo ꝓpinquos appellat fratres iuxta carnem: in ſpū a ſe oſtendit alienos. Quorū eſt inquit adoptio que ſignificantius grece diciturvιοθέσiα de qͥbus quondā dn̄s loquebat̉. Filius pͥmogenitus meus iſrael: filios genui etexultaui. Nunc dicit filij alieni mētiti ſūt mihi quorū gloria vt de cūctis gentibus eligeret̉in peculiarē populū dei: et quorū teſtamenta:vnum in lr̄a alterum in ſpū: vt pͥus in carneſeruierūt cerimonijs legis abolite: poſtea ẜuirent in ſpiritu mādatis euāgelij ſempiterni Etlegis latio ad vtrūqꝫ reſpōdet: noui veterꝭteſtamēti: cultus. id ē. vera religio ꝓmiſſiones: vt quicqͥd repromiſſum ē patribꝰ cōpleretur in filijs. Et qd̓ oībus maius eſt: ex oībusbus de maria genitus ꝟgine vt ſciremus: qͥsiſte ſit xp̄s: cauſas doloris ſui vno ſermoneprehendit. qui eſt ſuꝑ oīa deus benedictus ī ſecula amē. Vt iſte tātus ac talis ab eis non reciperet̉: de quoꝝ ſtirpe generatꝰ ē. Et nihilomīnus laudat iudicij veritatē: ne ſentētia dei īpinquos fratres ſuos diſplicere videat̉: vl̓auſtera eſſe vel nimia. In qͥbus igit̉ tanta fuerūt bona: dolet cur nūc tanta mala ſint. Quid velit intelligi qd̓ idem apoſtolus ſcribit ad Colocēſes. Nemo vos ſeperet volens īhumilitate mentis religione angeloꝝ quevidit ambulās fruſtra inflatꝰ ſenſu carnis ſue: tenens caput: ex totū corpꝰ annexūꝯiūctionis ſūminiſtratū: ꝯuinctum creſcit inaugmētū dei reliqͣ. Epl̓a. XCIII.Clud quod crebro diximꝰ: ſi imperitꝰ ẜmone:non tn̄ ſciētia nequaqꝫ Paulū humilitate: ſꝫ de cōſcientie veritate dixiſſe: etiamnunc approbamꝰ. Profundos enī recōditosſenſus lingua explicat. Et ip̄e ſentiat qd̓loquat̉: in alienas aures puro pōt trāſferreſermonē. Quē cum ī vernacula lingua habeatdiſertiſſimuꝫ: qͥppe vt hebreū ex hebreis: eruditus ad pedes Gamalielis viri in lege doctiſſimi: ſeip̄m interp̄tari cupiēs: inuoluit̉. Si autem in greca lingua hoc ei accidit quaꝫ nutritin Tharſo Cilicie a ꝑua etate imbiberat: qͥdlarinis dicendū eſt: verbū de ꝟbo exprimereconātes: obſcuriores faciūt eiꝰ ſentētias: veluti herbis creſcētibus frugū ſtrangulāt vbertatem. Conabimur itaqꝫ πάραφρασ τίχωGſenſus eiꝰ euoluere: tritā ſimplicitatē eloquijſuo ordini reddere atqꝫ iūcture: vt ſimplici ſtamine ꝟboꝝ fila decurrāt: puroqꝫ ſub tegmineapl̓i ẜmonis textura ſubcreſcat Nemo vos ſu

peret: nemo aduerſū vos brauiū accipiat: hocenī grece dicitur χάτάβράβέῦεω. Quandoqͥs in certamine poſitꝰ iniqͥtate agonithete: vl̓inſidijs magiſtroꝝ βράιον palmā ſibi debitam ꝑdit. Multaqꝫ ſūt ꝟba qͥbus iuxta morēvrbis ꝓuincie ſue familiariꝰ apl̓s vtit̉. Exbus exempli gratia pauca ponēda ſūt. Mihiaūt parum eſt iudicari ab humana die: hoc eſtοτο αυβρωπινησημξSαG humanū dico ē αυβρωπινο υ λέγωοῦχατεναγχησα6μαS hoc eſt grauaui vos: vt nunc dicit̉μήλέισύμάσ χαρράρετεω. id ē. nullusbrauiū accipiat aduerſuꝫ vos. Quibus alijsmultis ꝟbis vſqꝫ hodie vtunt̉ Cilices. Necmiremur in apl̓o: ſi vtat̉ eiꝰ lingue ꝯſuetudinein qͣnatꝰ ē: nutritꝰ: Uirgilius alter Homerus apd̓ nos patrie ſue ſequēs ꝯſuetudinē ſceleratū frigus appellet. Nemo vos ſuperet acdeuincat: volēs ī hūilitate lr̄e ſeqͥ angeloruꝫreligionē atqꝫ culturā: vt ẜuiatis ſpiritali ītelligētie: ſꝫ exēplaribꝰ futuroꝝ nec ip̄e videt vos ſuꝑare deſiderat ſiue vidit: vtrūqꝫ enimhabet̉ ī greco. Preſertim cuꝫ tumēs ambulet: īcedat inflatꝰ: mētiſqꝫ ſuꝑbiā geſtu corꝑisferat hoc enī ſignificat ε ματενύγσοραρσFruſtra eunt inflatur tumet ſenſu carnis ſuecarnaliter cuncta ītelligēs: traditionū iudaicaꝝ deliramēta ꝑquires: tenēs caput omniū ſcripturaꝝ: illū de ſcriptuꝫ ē. Caput virixp̄s eſt. Caput aūt ac pͥncipiuꝫ totiꝰ corꝑis eorūqꝫ credūt oīs ītelligentie ſpiritalis: ex capite corpꝰ eccl̓ie ſuas cōpages atqꝫ iūcturasvitalē doctrine celeſtis accipit ſucū. vt omniapaulatim mēbra vegetēt̉: occultos venaꝝmeatꝰ fundat̉ defecatꝰ ſanguis ciboꝝ: miniſtret̉ atqꝫ ſuccreſcat: imo teneat̉ tēperātia corporis: vt de fonte capitis rigati artus creſcat īꝑfectionē dei: īpleat̉ ſaluatoris or̄o. Patervolo vt ſicut ego tu vnū ſumꝰ: ſic iſti ī nob̓vnuꝫ ſint. vt poſtqͣꝫ nos xp̄s tradiderit patri:ſit deus oīa ī oībus. Tale qͥd in ꝟbis ī ſenſibus ī genere locutōis obſcuriſſime ſcribit adEpheſios. Veritatē aūt loquētes ī charitate:creſcamus ī illo oīa: ē caput xp̄s: ex totūcorpꝰ cōpactū cōnexū oēm iuncturā ſubminiſtratiōis: ẜm oꝑatione ī mēſurā vniuſcuiuſqꝫ mēbri augmētū corꝑis facit ī edificationemſui ī charitate: ſuꝑ ī cōmētarijs eiuſdem epl̓epleniꝰ diximꝰ. Loqͥmur aūt vniu̓ſa ꝯtra eoscredētes ex iudeis in dn̄m ſaluatorē: iudaicascerimonias ẜuare cupiebāt. ſuꝑ et ī actibusapl̓oꝝ non ꝑua q̄ſtio cōcinata eſt. Un̄ et ſupraPaulꝰ ait his magiſtros legis eſſe ſe iactātNemo vos iudicet ī cibo potu: alia mūdaſit: alia īmūda: aut in ꝑte diei feſti: vt alios dies feſtos putēt: alios feſtos. Nob̓ enim qui

x qo

yoē