TractatusIIEpl̓aLCA

ter qͥppe īterroganti: ſapīa reputabit̉. Ais qͥs ēiſte ī euāgelio pr̄: qͥ duobꝰ filijs ſubſtantiā diuidit? Qui duo filij: Qui maior? Qui ve minor:Quō minor acceptā ſubſtātiā cū meretricibusdiſſipat? Fame facta a pͥncipe regionis p̄ponitur porcis? Siliqͣs comedit̉: Ad patrem reditAccipit annulū ⁊ ſtolā. Et īmolat̉ ei vitulꝰ ſaginatꝰ: Quis ſit maior frater? Et quō de agroveniēs ſuſceptionē fratrꝭ inuideat: ⁊ cetera q̄ īeuāgelio pleniꝰ explicāt̉. Addis īſuꝑ: ſcio multos diu̓ſa in hac lectiōe dixiſſe: ⁊ fratrē maiorēiudeū: minorē eſtimaſſe gētilē populū. Sꝫ q̄roquō iudaico ppl̓o poſſit aptari. ecce tot ānis ſeruiui tibi: ⁊ nūqͣꝫ mādatū tuū p̄teriui: ⁊ nūqͣꝫ dediſti mihi hedū: vt cum amicis meis epularer.Et illd̓ Fili tu ſemꝑ mecū es: ⁊ oīa mea tua ſūtSi aūt ais d̓ iuſto ⁊ peccatore voluerimꝰ eē parabolā: iuſte nō poterit ꝯuenire: vt de ſalutē alteriꝰ ⁊ fratris maxime ꝯtriſtet̉. Si enī inuidiadiaboli mors ītroiuit ī orbē terrarū. ⁊ imitant̉eū: qͥ ſūt ex ꝑte eius: nūqͣꝫ ꝑſone iuſti: tam īmanis īuidia poterit coaptari: vt foris ſteterit: etclementiſſimo pr̄i rigidus obſtiterit. ſoluſqꝫ liuore cruciatꝰ leticie domꝰ ītereſſe noluerit Itaqꝫ ſicut ī ceteris ꝑabolis: q̄ non ſūt a ſaluatorediſerte quā ob cauſaꝫ dicte ſint: ſolemꝰ inqͥrereita ⁊ ī hac facere debemꝰ. qͣre dn̄s ī iſtiuſmodiꝟba ꝓruꝑit: ⁊ ob quā īterrogationē reſponſionis ſil̓itudo ꝓlata ſit. Scribe ⁊ phariſei muſſitabāt dicentes. Quare h̓ peccatores recipit: ⁊veſcit̉ cum eis? Suꝑior quippe ẜmo p̄miſeratErāt aūt accedētes ad eū oēs publicani ⁊ peccatores volētes audire eū. Itaqꝫ hinc oīs inuidia: cur qͥs legꝭ p̄cepta dānarēt: eoꝝ ꝯfabulationē atqꝫ ꝯuiuiū dn̄s non vitaret. Et hͨ LucasCeteꝝ Mattheꝰ ita loqͥt̉: cū aūt diſcūberet indomo. Ecce multi peccatores ⁊ publicani veniētes recūbebāt cū ih̓u: et cū diſcipulis eius.qd̓ vidētes phariſei dicebāt diſcipulis eiꝰ: qͣrecū peccatoribꝰ ⁊ publicanis māducat magiſterveſter? Qui audiēs dixit: non neceſſe hn̄t ſanimedicum. ſed male hn̄tes. Eūtes auteꝫ diſciteqͥd ſit: miſcd̓iaꝫ volo: et nō ſacrificiū. Nō venivocare iuſtos: ſꝫ peccatores ad pnīaꝫ. Marcꝰqͦꝫ ī eadē ꝟ̓ba ꝯſentit. Igit̉ vt diximꝰ: oīs ex lege q̄ſtio naſcebat̉: lex qͦꝫ iuſticie tenax clemētiam nō habebat. ſꝫ quicūqꝫ adulter: homicida:fraudator: ⁊ vt breuiter dicā mortali crimīe tenebat̉: nll̓a venia pnīe laxabat̉ a crimīe. oculūꝓ oculo: dentē ꝓ dēte. aīaꝫ ꝓ aīa iubebant̉ exoluere. Oēs itaqꝫ declinauerūt ſimul inutilesfacti erāt: nō erat qͥ faceret bonū: nō erat vſqꝫad vnū. Ubi aūt abūdauit pctm̄. ſuꝑabundauit gr̄a. Et miſit deꝰ filiū ſuū factū ex muliere:qͥ deſtructo medio pariete: fecit vtrūqꝫ vnuꝫ etauſteritatē legꝭ euāgelij gr̄a temperauit. Un̄ ⁊

Paulus ad eccl̓ias ſcribēs: gr̄a vob̓ inquit: ⁊pax a deo pr̄e nr̄o: ⁊ dn̄o ih̓u xp̄o: gr̄a q nō exmerito retributa: ſꝫ ex donāte conceſſa ē. Paxꝟo qͣ reconciliati deo ſumꝰ hn̄tes ꝓpitiatoremdn̄m nr̄m ih̓m xp̄m: qͥ donauit nob̓ delicta nr̄a⁊ deleuit qd̓ erat cyrographū mortꝭ ꝯͣ nos affigens illd̓ cruci: ⁊ pͥncipatꝰ: ⁊ ptātes fec̄ oſtētuitriūphās eas ī ligno: q̄ aūt maior p̄t eē clementia qͣꝫ vt filiꝰ dei hoīs filiꝰ naſceret̉: decē mēſiuꝫfaſtidia ſuſtineret: partꝰ expectaret aduentuꝫīuolueret̉ pānis: ſubijceret̉ parentibꝰ: ꝑ ſingulas adoleret etates: ⁊ poſt cōtumelias vocumalapas ⁊ flagella: crucis qͦꝫ ꝓ nob̓ fieret maledictū: vt nos a maledicto legis abſoluerit Patri factꝰ obediēs vſqꝫ ad mortē: ⁊ id oꝑe cōpleret: qd̓ an̄ ex ꝑſona mediatoris fuerat dep̄cat̉dicēs: pr̄ volo vt quō ego ⁊ tu vnū ſumus. itaiſti ī nos vnū ſint. Ergo qꝛ ad hͦ venerat: vt qd̓erat īpoſſibile legi: qꝛ nemo ex ea iuſtificabat̉: īeffabili miſcd̓ia vincere: publicanos ⁊ pctōresad pnīaꝫ ꝓuocabat. Cōuiuiū qͦꝫ eorū expetēsvt ī ꝯuiuio docerēt̉: ſicut manifeſtū eē poteritei: qͥ euāgelia ſollicita mēte ꝑlegerit. Quō ⁊ cibus eiꝰ ⁊ potꝰ ⁊ deambulatio vniu̓ſa q̄ geſſit incorꝑe: ſalutem hoīuꝫ ꝓcurarint. Hoc vidētesſcribe ⁊ phariſei aduerſus legē eū face̓ dicebātecce hō vorax: ⁊ vini potator: amicus publicanoꝝ ⁊ peccatoꝝ. Nā an̄ rep̄hēderāt: qͣre curaret ī ſabbatis. Dn̄s ergo vt hāc eoꝝ accuſationē clementi rōne ſuꝑaret: tres parabolas ꝓpoſuit. ex qͥbus vna ē. xcix. ouiū ī mōtibꝰ relictaꝝet vnius ꝑdite: q̄ paſtoris humeris eſt relicta.Alia dragme: quā mulier accēſo lumine requiſiuit: ⁊ inuēta ea vicinas ad leticiā conuocauitdicēs: cōgratulamini mihi: qꝛ īueni dragmamquam ꝑdideram. Tertia ꝟo duorū filioruꝫ. dequa vt diſputarē pauca iuſſiſti. Et de oue quidem ac dragma lꝫ ad vnum ꝑtineāt ītellectuꝫ:nō ē iſtius tꝑis diſputatio. hoc tm̄ dixiſſe ſufficiat: ob hoc has parabolas eſſe propoſitas vtquō ibi inuentiōe pecoris et dragme leticie eſtangeloꝝ: ⁊ circa manētiū vicinaꝝ: ſic in publicanorū peccatorūqꝫ pnīa debere eſſe leticiam:qͥbus non ſit neceſſaria pnīa. vnde vehemēteradmiror Tertullianū ī eo libro quē de pudicitia aduerſum penitentiā ſcripſit: ⁊ ſentētiaꝫ veterem noua opiniōe diſſoluit: hoc voluiſſe ſentire: ꝙ publicani ⁊ peccatores qͥ cuꝫ dn̄o veſcebant̉: ethnici fuerint dicēte ſcpͥtura: nō erit vectigal pendens ex iſrl̓. Quaſi vero ⁊ Mattheus non ex circūciſione fuerit publicanꝰ: ⁊ ille qͥcum phariſeo in tēplo orans oculos ad celumnon audebat erigere: non ex iſrael fuerit publicanus. An nō Lucas memorat ⁊ oīs populusaudiēs ⁊ publicani iuſtificauerūt deū baptizati baptiſmo Ioh̓is. Aut cuiqͣꝫ credibile poſſit

bb 4