Fo.TractatusEpl̓aLX VII

02T ꝓfecti de cades: caſtramētati ſūt inmonte in extremo terre Edom. Aſcenditqꝫ Aaron ſacerdos in montem Oꝛ:iuxta p̄ceptum domini: ⁊ mortuus ē ibi annoquadrageſimo egreſſionis iſrael de terra egypti mēſe qͥnto pͥma die mēſis. Eratqꝫ ibi Aarōi/ centūuiginti annoꝝ quādo mortuus eſt ī monte Or. Et audiuit Cananeuſ rex Arad: qui habitabat ad auſtrū in terra Canaā: ꝙ veniſſentfilij iſrael. Triceſimaquarta māſio eſt: quā pleriqꝫ interp̄tant̉ lumen: nec errarēt ſi per alephlitterā ſcriberet̉. Alij pellē: ⁊ ip̄i veruꝫ dicerētſi eſſet ain poſitū. nōnulli foramē: qd̓ poſſet accipi: ſi eth haberet elemētū. Cuꝫ aūt legatur ꝑhe: magis mons intelligit̉: ⁊ legi poteſt: aſcendit Aaron in montis montē. id eſt. verticē eiꝰExquo aīaduerteremus non in monte ſimpliciter: ſed in monte mōtis pontificē mortuū. vtdignus locus meritis illius mōſtraret̉. Moritur autē eo anno: quo nouus populꝰ repromiſſionis terrā intraturus erat in extremis finibꝰterre idumēorū. Et qͣꝫqͣꝫ in monte ſacerdotiuꝫEleazaro filio dereliquerit. lexqꝫ eos qui eamimpleuerint ꝑducat ad ſūmuꝫ: tamē ip̄a ſublimitas non eſt trāſfluēta iordanis: ſed in extremis terrenorū operū finibus. ⁊ plangit euꝫ populus. xxx. diebus. Aaron plangit̉: Ih̓s nonplangit̉. In lege deſcēſus ad inferos: in euāgelio ad ꝑadiſuꝫ trāſmigratio. Audit quoqꝫ Cananeus ꝙ veniſſet iſrael: ⁊ in loco exploratorūvbi quōdaꝫ offendiſſe populū nouerant ineūtp̄lium: ⁊ captiuū ducunt iſrael. Rurſūqꝫ in eodem loco pugnat̉: ⁊ tūc victor vincit̉: victi ſuperant: appellaturqꝫ nomen horma. id eſt. anathema. Eadem dicere mihi non eſt pigrū: legētibus neceſſariū: ꝙ ſemꝑ humanꝰ ſtatus in huius ſeculi viam fluctuet: ⁊ alius in valle: aliusin cāpis: alius moriat̉ in mōte: nec in mōte ſimpliciter: ſed in montis mōte. id ē. in excelſo vertice. Cunqꝫ nos dei auxilio deſtitutos hoſtis īuaſerit duxeritqꝫ captiuos: nō deſperemus ſalutem: ſed iterum armemur ad p̄lium. poteſt fieri vt vincamus: vbi victi fuimus. ⁊ in eodemloco triumphemus: vbi fuimus ante captiui.XXXV. Manſio. et. XXXVI.T ꝓfecti de mōte Oꝛ: caſtramētati ſūtAnerunt in Phinō HHe due manſionesin Selmona. ꝓfectiqꝫ de Selmona vexxxv. ⁊. xxxvj in ordine hiſtorie nō inueniunt̉ſed ſcriptū eſt ꝓ eis: egreſſi ſunt de monte Or:per viā maris rubri: ⁊ circūiuerunt terrā Edōex quo oſtendit̉ in finibꝰ atqꝫ circūitū t̓re Edūeas poſitas: nec ẜm morem legit̉. Et ꝓfecti demonte Or: caſtrametati ſūt in Selmona: ſiuein Phinon: ſed poſt ambitū terre idumeorumvenit ad extremū: ⁊ ait ꝓfecti filij iſrael caſtra-

metati ſūt in Oboth. Nec dixit ꝓfecti ſunt deillo ⁊ illo loco: quia duas māſiones ſilētio pretermiſerat. quas cum in ſupputatiōe tacuerit:reddit in ſūma. Prima māſio Selmona interpretat̉ imaguncula. Secūda Phinō. diminutiue os ab ore: ergo nō ab oſſe intellige In hisAaron mortuo: ⁊ murmurant contra deum eſMoyſen: māna faſtidiūt: a ſerpētibus vulnerant̉: ⁊ in typum ſaluatoris qui verū antiquūqꝫ ſerpentē in patibulo triūphauit: diaboli venena ſuꝑantur. vnde ⁊ imagūcula vere expreſſeqꝫ imaginis filij dei paſſionē eius intuens cōſeruat̉: ⁊ qd̓ corde credit: ore ꝓnunciat. legēsillud apoſtoli: corde credit̉ ad iuſticiaꝫ: ore autem cōfeſſio ſit ad ſalutē. Simulqꝫ nota ꝙ vtraqꝫ manſio hyporopiticos appellatur: quia exparte videmus: ⁊ ex parte ꝓphetamus. ⁊ nūcꝑ ſpeculum videmus in enigmate.XXXVII. Manſio.T ꝓfecti de Phinō caſtrametati ſuntin Aboth. triceſimaſeptima māſio vertitur in Magos ſiue Phytōnes: vel ẜm verba Helui lagenas grādes que cum muſto plene fuerint: abſqꝫ ſpiramīe ilico dirūpunt̉. Pugnauerunt magi contra Moyſē ⁊ Aaron: ⁊ amuliere que erat in Endor: ⁊ habebat iuxta ſeptuaginta interp̄tes ſpirituꝫ Phytonē. iuxtahebreos Magū regis iſraelis illudit̉ Multeſūt p̄ſtigie ⁊ īnumerabiles laquei qͥbus animecapiunt̉ humane: ſed nos dicamus in dominocōfidentes laqueus cōtritus eſt: ⁊ nos liberatiſumus: ⁊ ſi ambulauero in medio vmbre mortis: nō timebo mala quoniā tu mecū es. Cadēta latere noſtro mille: et decem milia a dextrisnoſtris: non timebimꝰ ab incurſu et demoniomeridiano. ſꝫ obturabimꝰ aures noſtras: ne audiamus voces incantantiū: ⁊ Sirenarū carmina negligamus. Poſt imaginem dei que ī cordis rōne monſtrat̉: ⁊ cōfeſſionem fidei que oreꝓfertur: conſurgunt ſerpētes: ⁊ artes maleficead bella nos ꝓuocant Sed nos qui habemusp̄cioſiſſimū theſaurū in vaſis fictilibus que frāgi poſſunt: ita vt quedam vix teſta remanſeritin qua hauriri poſſit aque puſillū: omni cuſtodia circūdemꝰ cor noſtrū. XXXVIII. Mā.T ꝓfecti de Aboth: caſtrametati ſuntin Ieabarī in finibus Moab: triceſiEmaoctaua māſio aceruos lapidū trāſeuntiū ſōnat. Sunt ſancti lapides qui voluunt̉ſuꝑ terram leues: politi: ⁊ rotūditate ſua rotarum curſibꝰ ſimiles. Sunt ⁊ alij quos ꝓphetaiubet tolli de via: ne ambulantiū in ea offendātpedes. Qui ſūt iſti ambulātes: vtiqꝫ viatores⁊ p̄tereuntes qui iſtud ſeculū ad alias manſiones trāſire feſtinant. Qd̓ autē dicit̉ in finibusMoab: ⁊ ſupra ſcriptū eſt ī ſolitudine que re2

bbr