LXIIIIFo.TractatusIEpl̓a LA II

ꝓfectuū: qͣꝫ egregia textura credentiuꝫ? Poſtopus lateris infrenamur: poſt frenos in eccleſiam introducimur: poſt habitationē eccl̓ie adchriſtū montē aſcendimus. in quo poſiti ſtupemus atqꝫ miramur: vt noſter in laudibꝰ eiꝰ ſermo ſuperet̉ inuenientiū in eo: que nec oculꝰ vidit: nec auris audiuit: nec in cor hominis aſcēderunt. ¶ XXII. Manſio. Ar. īueniēsT ꝓfecti de Harada: caſtrametati ſūtin Maceloth. Uiceſimaſecūda māſioin cetus vertit̉. In hac enī ꝯſiſtit multitudo credentiū. Eccleſia pͥmitiuorū ꝟtutumomniū cōſonantia. Tunc vere poſſumus dicere. Ecce qͣꝫ bonum ⁊ qͣꝫ iocunduꝫ habitare fratres in vnum. Et dominꝰ habitare facit vniusmoris in domo. ¶ XXIII. Manſio.T ꝓfecti de Maceloth: caſtramētatiſūt in Thaath. Uiceſimatertia māſioPoteſt ⁊ ſubter ītelligi: ſed melius pauorem interp̄tabimur. veniſti ad eccl̓iam: aſcēdiſti ad montē pulcherrimū. ſtupore ⁊ miraculo xp̄i magnitudinē confiteris. Vides ibi multos ꝟtutis tue ſocios. Noli altum ſaꝑe: ſed time. dn̄s enī ſuꝑbis reſiſtis: humilibꝰ autē datgr̄am. Et qͥ ſe exaltat: videat ne cadat. Potentes potēter tormenta patient̉. Timor ꝟtutumcuſtos eſt: ſecuritas ad lapſū facilis. Unde et īquodā pſalmo poſtqͣꝫ ſaluatus dixerat: dn̄s regit me et nihil mihi deerit: ī loco paſcue ibi mecollocauit. Iungit timorē qͥ cuſtos eſt beatitudinis: et infert: virga tua ⁊ baculus tuus ipſame cōſolata ſunt. ⁊ eſt ſenſus. dū tormenta formido: ẜuaui gr̄aꝫ quā acceperā. XXIIII. Mā.T ꝓfecti de Thaath: caſtrametati ſūtin Thare. Uiceſimaqͣrta māſio. quaꝫnōnulli vertunt in maliciā vel paſturānec errarēt: ſi per ain lr̄am ſcriberet̉. Nunc vero cum aſpiratio duplex in extrema ſit ſyllabaerroris cauſa manifeſta eſt. hoc eodeꝫ vocabulo ⁊ eiſdē lr̄is ſcriptuꝫ inuenio patrē Abraā: qͥin ſupradicto apocrypho geneſeos volumine:abactis coruis qͥ hoīuꝫ frumēta vaſtabāt: abactoris vel depulſoris ſortitus ē nomen. Ita ⁊nos imitemur Thare: et volucres celi q̄ iuxtaviam ſatū triticū deuorare feſtināt: ſolliciti ꝓhibeamꝰ Nā ⁊ Abraā patriarcha ī typo iſraelis ⁊ hoſtiarū diuiſa mēbra ſacrificij a volucribus nō ſinit deuorari. ⁊ ꝯtempto qͦculū effodiunt corui d̓ cōuallibꝰ: veruſqꝫ Moyſes ⁊ Helias ducit ethiopiſſaꝫ. ⁊ a coruis paſcit̉. Si habueris pauorē: ſollicitꝰ eris. ſi ſollicitꝰ fueris:leo in caulas ouiū tuaꝝ introire nō poterit. qd̓vel ad p̄poſitos eccleſiarū vel ad cuſtodiaꝫ referi aīe tue: ad quā leo diabolꝰ ꝑ diu̓ſa vitiorūforamīa ingredi nitit̉. XXV. Mā.T ꝓfecti de Thare: caſtramētati ſūt ī

in Methca. Uiceſimaquinnta māſio vertiturtur in dulcedinē. Aſcēdiſti in excelſū: admiratus es ꝟtutum choros: timuiſti ruinā: abegiſtiinſidiatores. Dulcꝭ te ꝓtinus fructus laborisinſeqͥtur: ⁊ in morem lr̄aꝝ radicū amaritudinēpomorū ſuauitas cōpēſabit. ⁊ dices: qͣꝫ dulciafaucibus meis eloquia tua ſuper mel ori meo.Spōſūqꝫ tibi audias concinentē: mel diſtillātlabia tua ſoror mea ſponſa. Quid enī ſuauiusdiſciplina? Quid eruditione melius? Guſtate⁊ videte: qm̄ ſuauis eſt dominꝰ. Un̄ ⁊ Sāſonqui abegerat a fructibus ſuis aues: ⁊ vulpes q̄exterminant vineas colligauerat: leonēqꝫ īterfecerat rugientem: fauū inuenit in ore mortui.XXI. Manſio.T profecti de Methca: caſtrametatiſūt in Aſinona. Uiceſimaſexta māſioī lingua noſtra feſtinationē ſonat. Iuxta illudqd̓ in pſalmo ſcribit̉. Ueniēt legati ex egypto.Pro legatis in hebreo feſtinantes legimus. vtpoſtqͣꝫ dulces fructus laboris meſſuerimꝰ: nōſimus quiete cōtenti ⁊ ocio: ſed rurſū ad vlteriora ꝓperantes obliuiſcamur p̄teritoꝝ: ⁊ in futura nos extēdamus. ¶ XXVII. MāſioT ꝓfecti de Aſinona: caſtrametati ſūtin Maſeroth. Uiceſimaſeptima māſio vincula ſiue diſciplinas ſonat: vt feſtino gradu pergamꝰ ad magiſtros: ⁊ eoꝝ teramus limina ⁊ p̄cepta ꝟtutum: ac myſteria ſcripturarū vincula putemꝰ eterna. Iuxta illd̓ qd̓in Eſaia dicit̉: et Sabayn viri ſublimes ad tetrāſibunt: ⁊ tui erūt. poſt te ambulabūt vinctimanicis. Et Paulꝰ vinctus ih̓u xp̄i: dupliciaſunt in ſcripturis vincula: q̄ qͣꝫdiu rupit Samſon vicit inimicos. Et de meretrice legimꝰ vinculū in manibꝰ eius. Et ex ꝑſona dn̄i dicentis.Dirūpamus vincula eoꝝ: ⁊ ꝓijciamus a nob̓iugū ip̄oꝝ. ⁊ alibi laqueus ꝯtritus eſt: ⁊ nos liberati ſumus. Xp̄i autē vincula volūtaria ſūt⁊ vertūt̉ in amplexus. Quīqꝫ is fuerit colligatus: dicet ſiniſtra eiꝰ ſub capite meo: ⁊ dexteraeius cōplectet̉ me. ¶ XXVIII. Māſio.T ꝓfecti de Maſeroth: caſtrametatiſūt in Boneicā. Uiceſimaoctaua manſio trāſfert̉ in filios neceſſitatis ſeu ſtridoris. ſi ab vno incipias numero: et paulatimaddens ad ſeptimum vſqꝫ ꝑuenias: vicelimuſoctauꝰ efficit̉ numerus. qͥ ſint iſti filij neceſſitatis pſalmus ip̄e nos doceat. Affertę domino filij dei: afferte domino filios arietū. Que ē tanta neceſſitas que nolentibꝰ imponat̉: Cum diuinis ſcripturis fuerꝭ eruditus: ⁊ leges eaꝝ acteſtimonia vincula ſcieris veritatis ꝯtendenscum aduerſarijs: ligabis eos: ⁊ vinctos ducesin captiuitatem: ⁊ de hoſtibus quondā atqꝫ captiuis liberos dei facies: vt repente dicas cuꝫ

ob

ale̓ baneiācā

ax Nōſerotꝰ