IIPars
Pulchre aūt hoc ip̄m: qd̓ in medio eſt appellatur rōnale. Rōnale enī cūcta ſūt plena: ⁊ terrena herēt celeſtibꝰ. imo ratio terrenoꝝ ⁊ tēpoꝝ:coloris et frigoris et duplex int̓ vtraqꝫ tēperies: de celi curſu ⁊ rōne deſcendit. Un̄ ⁊ rōnalecū ephod fortius ſtringit̉. porro quod dicit̉ inip̄o rōnali δίλωσιε eſſe et ἀληθ εῖα .i. manifeſtatio atqꝫ doctrina vel veritas: hoc ip̄m ſignificat: qd̓ nunqͣꝫ in dei rōne mendaciū ſit. ſed etip̄a veritas multis ſignis ⁊ argumētis mōſtretur hoībꝰ: ⁊ vſqꝫ ad mortales veniat. vnde factum eſt: vt rōnem ſolis ⁊ lune ⁊ anni et mēſiū⁊ tempoꝝ ⁊ horaꝝ: tempeſtatū quoqꝫ ſerenitatis atqꝫ ventorū: ⁊ rerū omniū noſceremꝰ: accipientes inſcitā a deo ſapientiā: ⁊ ip̄o habitatore atqꝫ doctore domicilij ſui nobis ⁊ fabrice ſcientiam demōſtrante. Suꝑ om̄ia cidaris ⁊ vitta hyacinthina celū monſtrat ⁊ auri lamīa: cuiin fronte pontificis inſcriptū eſt nomē dei: vuiuerſa que ſubtus ſunt: dei arbitrio gubernariIdip̄m ego puto ſub alijs noībꝰ ⁊ in cherubinet qͣttuor animalibꝰ figuratū: q̄ ita ſibi ꝑmixtaſunt: ⁊ herent: vt in vno inueniant̉: ⁊ reliqua:⁊ ꝙ inſtanter ⁊ ante ſe vadāt: ⁊ non reuertant̉Iabunt̉ enī tēpora: ⁊ p̄terita relinquētia: ad futura feſtinant. Quod aūt ſemꝑ in motu ſūt: idſignificant: qd̓ ⁊ philoſophi ſuſpicant̉: curreremundū ſuo ordine: ⁊ inceſſabiliter velut rotaꝫin ſuo axe torqueri. vnde ⁊ rota in rota. id ē. tepus in tēpore: et annus in ſemetip̄m reuoluit̉:⁊ ip̄e rote eleuant̉ ad celū: ⁊ ſuꝑ cryſtallū thronus ex ſaphyro eſt: ⁊ ſuꝑ thronū ſimilitudo ſedentis: cuius inferiora ignea ſunt: ſuꝑiora electrina: vt demonſtret que inferiora ſūt: igne ⁊purgatione indigere. q̄ ſurſū: in cōditionis ſuepuritate ꝑſiſtere. Et quomodo h̓ in habitu ſacerdotis auri lamīa eſt deſuꝑ: ita in Ezechielelectrū in pectore et in vertice collocat̉. Iuſtūergo erat ſicut ſupra ex parte diximus: vt pontifex dei creaturarū omniū typū portās: in veſtibus ſuis indicaret cūcta indigere miſericordia dei: ⁊ cum ſacrificaret ei: expiaret̉ vniuerſalis cōditio: vt nō ꝓ liberis ac parentibꝰ ⁊ ꝓpinquis: ſed ꝓ cuncta creatura ⁊ voce ⁊ habitu p̄caretur. Legimus expoſitioneꝫ hebraicā:⁊ infinitā ſenſuū ſiluā alteri tēpori reſeruātes:quedaꝫ future domꝰ ſtrauimꝰ fundamēta Defemīalibꝰ lineis hoc ſolēt dicere: ratio ſeminū⁊ generationū ad carnē pertinēs terre ꝑ eā deputat̉. Unde ⁊ Adā loquit̉ deus: terra es et īterram ibis. Cauſaqꝫ huius rei: quō de ꝑuuloſemine et de fediſſimis initijs tanta vel hoīuꝫvel diuerſarū reruꝫ pulchritudo naſcat̉: eē obvolūtas: ⁊ humanis oculis non patere. Legimus in Leuitico iuxta p̄ceptū dei: Moyſē lauiſſe Aarō: ⁊ filios eiꝰ Iam tūc purgatiōe mūdi
⁊ rerū oīuꝫ ſanctitatē baptiſmi ſacr̄a ſignabātNō accipiūt veſtes: niſi lotis pͥus ſordibus. necornāt̉ ad ſacra: niſi in xp̄o noui hoīes renaſcāt̉.vinū enī nouū in nouis vtribꝰ mittit̉. Qd̓ aūtmoyſes lauat: legis iudiciū eſt. hn̄t moyſem etꝓphetas ip̄os audiāt. Et ab adā vſqꝫ ad moſen oēs peccauerūt. p̄ceptis dei lauādi ſumꝰ.⁊ cūparati ad indumentū xp̄i tunicas pelliceas depoſuerimꝰ: tūc īduemur veſte linea nihilī ſe mortis habēte: ſꝫ tota candida. vt de baptiſmo cōſurgētes cingamꝰ lūbos in ꝟitate ⁊ totapͥſtinoꝝ turpitudo celet̉. Un̄ ⁊ Dauid. Beatiqͦꝝ remiſſe ſūt iniqͥtateſ: ⁊ qͦꝝ tecta ſūt peccataPoſt feminalia ⁊ lineā tunicā induimur hyacinthino veſtimēto: ⁊ incipimꝰ de terrenis adalta ꝯſcendere. Hec ip̄a hyacinthina tunica alxx. οπο τι χο σ. id ē. ſubucula noīat̉: ⁊ ꝓpriepōtificis ē: ſignificatqꝫ rōneꝫ ſublimiū nō pate̓oībus: ſꝫ maioribꝰ atqꝫ ꝑfectis. Hāc habuerūtmoyſes ⁊ aaron ⁊ ꝓph̓e oēs: qͥbus d̓r in mōtēexcelſū aſcēde tu: qͥ euāgelizas ſyon. Nec ſufficit nobis pͥoꝝ ablutio pctōꝝ (baptiſmi gr̄a doctrina ſecretior) niſi habuerimꝰ ⁊ oꝑa. vn̄ iūgitur ⁊ ephod .i. ſuꝑhumerale: qd̓ rōnali copulatur. vt nō ſit laxū neqꝫ diſſolutū: ſꝫ hereant ſibiinuicē ⁊ ī auxilio ſint. Ratio etenī oꝑbꝰ ⁊ oꝑarōne indigent: vt qd̓ mēte ꝑcipimus: oꝑe ꝑpetremꝰ. duoqꝫ lapides ī ſuꝑhumerali vel xp̄mſignificāt ⁊ eccl̓iaꝫ .xij. apl̓oꝝ qͥ ad p̄dicationeꝫmiſſi ſūt: noīa ꝯtinētes: vel lr̄am ⁊ ſpiritū: in qͦbus ꝯtinēt̉ legꝭ vniuerſa myſteria. In dextraſpūs: ī leua lr̄a ē. Per lr̄as ad ꝟba deſcēdimꝰ:ꝑ v̓ba venimꝰ ad ſenſū. Ꝙ pulcher ordo: ⁊ exip̄o habitu ſacr̄a demōſtras In humeris oꝑaſūt: in pectore rō. vn̄ ⁊ pectuſculū comedūt ſacerdotes. Hoc autē rōnale duplex ē: aꝑtum ⁊abſcōditū: ſimplex ⁊ myſticū .xij. in ſe lapideshn̄s: ⁊ qͣttuor ordīes: qͦs qͣttuor puto eſſe ꝟtutes: prudētiā: ⁊ fortitudinē: iuſticiā: ⁊ tēperantiā: q̄ ſibi herēt inuicē: ⁊ dū mutuo miſcēt̉ duodenariū efficiūt numeꝝ: vel qͣttuor euāgelia: q̄in apocalypſi deſcribūt̉ plena oculis ⁊ dn̄i luce radiātia mūdū illumināt: in vno qͣttuor: et īqͣttuor ſingl̓a. vn̄ ⁊ δίλωσίσ et αληθεια. id ēmanifeſtatio vel doctrina ⁊ ꝟitas ī pectore ſacerdotꝭ ē Cū enī indutꝰ qͥs fuerit veſte multiplici: ꝯſequēs ē ꝟitatē quā corde retinet: ẜmoneꝓferre: ⁊ ob id ī rōnali ꝟitas ē .i. ſcīa: vt nouerit q̄ docēda ſint. ⁊ manifeſtatio atqꝫ doctrinavt poſſit inſtrue̓ alios qd̓ mēte ꝯceꝑit. Ubi ſūtqͥ īnocētiā ſacerdoti dicūt poſſe ſuffice̓? Uetuslex noue cōgruit. idip̄m moyſes qd̓ ⁊ apl̓s. Ille ſacerdotis ſcīam ornat ī veſtibꝰ. Iſte Timotheū ⁊ Titū inſtruit ī diſciplinis. Sꝫ ⁊ ip̄e veſtimentoꝝ ordo p̄cipuꝰ degamꝰ Leuiticū: nonpͥus rōnale: ⁊ ſic ſuꝑhumerale: ſꝫ an̄ ſuꝑhume-
alx̓ Rōne