LXVTractatusIEpl̓a
⁊ quoꝝ pulſaui tm̄: nec aꝑui ſacr̄a: ad cunctosptinēt ſacerdotes. Pōtifex aūt quātis polleatpuilegijs: dicā breuiter. cuput inqͥt ſuū nō diſcooꝑiet: habet cidarī: ⁊ nomē dei portat ī fronte. diademate ornatꝰ ē regio: ad ꝑfectā xp̄i venit etatē: ſemꝑ eiꝰ gl̓ia ꝓtegēdus ē: ⁊ veſtimenta ſua nō ſcindet: qꝛ cādida ſūt: qꝛ īpolluta: qꝛagnū ſequētia: ⁊ de atōſe ouis ꝯfecta velleribꝰThamar amiſſa pudicitia ſcidit tunicam. Cayphas ꝑdito ſacerdotio rupit publice veſtimetaſuꝑ oēm aīaꝫ q̄ mortua ē non ingredit̉. Ubicūqꝫ pctm̄ ē: ⁊ in pctmꝭ mors. illuc pōtifex nonaccedet. aīa q̄ peccauerit: ip̄a morietur. Ꝙͣuisille ſit diues: ille potēs: ⁊ ml̓titudinē offerat victimaꝝ: ſi mortuꝰ eſt: nō tangit̉ a pōtifice: nonvidet̉ Qd̓ ſi reſurgit ⁊ ad vocē ſaluatoris egredit̉ de ſepulcro: ⁊ faſcijs pctōꝝ ſolutꝰ incedit: ītrabit ad eū pōtifex: ⁊ ibi faciet māſionē: ⁊ cuꝫreſurgēte prādebit: ſuꝑ pr̄e ſuo ⁊ mr̄e ſua noninqͥnabit̉. Multa nos facere cogit affectus. ⁊cū ꝓpinqͥtatē reſpiciamꝰ corpoꝝ: ⁊ corporis ⁊aīe offendimꝰ creatorē. Qui amat pr̄em ſuperxp̄m: nō ē deo dignꝰ diſcipulꝰ ad ſepulturampr̄is ire deſiderās Saluatoris ꝓhibet̉ īperioquāti monachoꝝ dū pr̄is mr̄iſqꝫ miſerēt̉/ ſuasaīas ꝑdiderunt? Suꝑ pr̄e ⁊ mr̄e pollui nobisnō licet: quāto magis ſuꝑ fratre: ſororibꝰ: cōſobrinis: familia: ſeruulis? Genus regale ⁊ ſacerdotale nos ſumꝰ. Illū attēdamꝰ pr̄em qͥ nūqͣꝫmorit̉: aut qͥ ꝓ nobis morit̉. ⁊ qͥ ideo viuēs eſtmortuꝰ: vt nos mortuos viuificaret. Si qͥd habemꝰ de egypto: ꝙ pͥnceps mundi ſuum poſſitagnoſcere: tenēti egyptie cū pallio relinqͣmusSindone oꝑtus adoleſcēs: vinctū dn̄m ſeq̄batur. incurriſſet laq̄os: niſi expeditꝰ ⁊ nudus ꝑſequētiū declinaſſet īpetū. Reddamꝰ parētibq̄ parētū ſūt: ſi tn̄ viuūt. Seruiētes dn̄o: filiosſuos p̄ferri ſibi gloriāt̉. Et d̓ ſāctis nō egrediet̉⁊ nō polluet ſanctificationem dei ſui. ꝓ ocioſoqͦꝫ ꝟbo rōneꝫ reddituri ſumꝰ. ⁊ oē qd̓ nō edificat audiētes: in ꝑiculū vertit̉ loquētiū. Ego ſifecero: ſi dixero qͥppiā: qd̓ rep̄henſiōe dignū ē:de ſāctis egredior: ⁊ polluo vocabulū xp̄i: in qͦmihi blādior. Quāto magꝭ pōtifex ⁊ ep̄s: queoꝑtet eſſe ſine crimine: tātarumqꝫ ꝟtutū: vt ſꝑmoret̉ in ſāctis: ⁊ paratꝰ ſit victimas offerreppl̓o. ſeq̄ſter hoīuꝫ ⁊ dei: carnes agni ſacro oreꝯficiēs: qꝛ ſāctū oleū xp̄i dei ſui ſuꝑ eū ē? Nonegrediet̉ de ſācto: ne veſtimētū qd̓ indutꝰ ē polluat. Quotqͦt enī ī xp̄o baptizati ſumꝰ: xp̄m induimꝰ Seruemꝰ tunicā? quā accepimꝰ/ ſāctamcuſtodiamꝰ ī ſācto. Ille mōtanꝰ habitator qͥ d̓hierl̓m deſcēdebat ī hierico: nō pͥus vulneratē qͣꝫ nudatꝰ Infundit̉ ei oleū: medicamētū leneet miſcd̓ia tēperatū. ⁊ qꝛ debuit negligētia ſentire cruciatū: vini auſteritate mordet̉ vt ꝑ ole-
um ad pnīaꝫ ꝓuocet̉: ꝑ vinū ſentiat ſeueritatēiudicātis. vxorē ꝟginē accipiet: viduam aūt ⁊eiectā ⁊ meretricē nō accipiet: ſꝫ ꝟginē de gene̓ſuo: ⁊ nō ꝯtinuabit ſemē ſuū ī ppl̓o. Ego dn̄s qͥſāctifico eū. Scio pōtificē cui p̄cepta nūc dāt̉ apleriſqꝫ xp̄m ītelligi Et id qd̓ dictū ē: ſuꝑ pr̄eꝫ⁊ mr̄eꝫ: nō inqͥnabit̉ de v̓ginali marie ꝑtu ītelligi. Multoqꝫ facilior ⁊ ſuꝑ dn̄o interptatio:qͥ audit in pſalmo: tu es ſacerdos ineternū ẜmordinē melchiſedech: ⁊ in Zacharia: audi ih̓uſacerdos maxīe: ⁊ cui ſordida pctōꝝ nr̄oꝝ veſtimēta tollūt̉: vt recipiat gl̓iaꝫ: quam habuitapd̓ pr̄em: pͥuſqͣꝫ mūdus eēt. Sꝫ ne qͥs me vimface̓ ſcpͥture putet: ⁊ ſic amare xp̄m: vt hiſtorieanferā veritatē: īterp̄tabor ī mēbris: qd̓ referatur ad caput. ītelliga de ẜuis: qd̓ īpleat̉ ī dn̄o.Ꝙqͣꝫ gl̓ia dn̄i: gl̓ia famuloꝝ ſit. Et vbicūqꝫ opportunitas ſe loci tulerit: ſic de vero lumine diſputabo. vt deriuet̉ ad eos qͥbꝰ xp̄s donauit:vt lumē ſint. Pōtifex iſte: quē Moſaicꝰ ẜmodeſcribit: viduā: eiectā: ⁊ meretricem nō ducitvxorē. Uidua ē cuiꝰ maritꝰ ē mortuꝰ. Eiecta q̄a marito viuēte ꝓijcit̉. meretrix q̄ multoꝝ libidini ptꝫ. Sꝫ accipiet ꝟ̓ginē ⁊ de gene̓ ſuo. nonalienigenā ne ī mala t̓ra nobiliū ſeminū frumēta degenerent. nō meretricē: q̄ multꝭ expoſita ēamatoribꝰ Nō eiectā q̄ etiā pͥori ꝯiugio īdignafuit. Nō viduā: ne pͥſtinaꝝ meminerit voluptatū: ſꝫ aīaꝫ illā q̄ nō hꝫ maculā neqꝫ rugā. q̄ cumxp̄o renouat̉ de die in diē. de qͣ apl̓s loqͥt̉. Deſpōdi enī vos vni viro ꝟ̓ginē caſtam exhiberexp̄o. Nolo diſcipulā cōiugē pōtificis qͥcqͣꝫ hr̄ede vetere hoīe. Si ꝯſurrexerimꝰ cum xp̄o: ea q̄ſurſū ſūt ſapiamꝰ. p̄teritoꝝ obliti: futuroꝝ auidi. Infelix ſimō qꝛ poſt baptiſmū de antiqͦ matrimonio cogitabat: nec ad ꝟginalem veneratpuritatē. Petri ꝯſortio indignꝰ fuit Cōpuliſtime Fabiola lr̄is tuis: vt de Aarō tibi ſcriberēveſtimētꝭ. Ego plꝰ obtuli: vt d̓ cibis ⁊ pͥmitijsſacerdotū: ⁊ de obẜuatiōe pōtificis p̄fatiuncūlā ſtruerē. Egreſſa de Sodomis: ⁊ ad mōtanafeſtinās: nō vis habitare ī parua vrbe Segor.Trāſcēdēs Proſelitos p̄terꝭ Iſraelitas: dimittēs Leuiticū gͣdū ⁊ p̄pete pēna trāſuolans ſacerdotes ad pōtificē venis. Sꝫ dū veſtes eiꝰ etrōneꝫ diligēter inqͥris: nr̄a tibi diſplicuere conſortia. Et tu qͥdē optato fūeris ocio. ⁊ iuxͣ Babylonē Bethleemitica forſitan rura ſuſpiras.Nos ineffrenata tādē pace reddita: vagiētē d̓p̄ſepi audimꝰ infanteꝫ: ⁊ q̄rimonias eiꝰ: ac voculā. ad tuas aures cupimꝰ ꝑuenire. Legimꝰ īExodo tabernaculū: mēſaꝫ: cādelabrū: altarecolūnas: tētoria: coccū: byſſū: hyacinthū: purpurā: ex auro: argēto: ere: vaſa diuerſa: tabernaculū diuiſū ī atria. xij. panes ꝑ ſingl̓as hebdomadas mēſe impoſitos: ī cādelabro ſeptem
aa ꝫ
alx ī effrata
ale ꝯmūīabit