Druckschrift 
1 (1489)
Entstehung
Seite
CLVIIIr
Einzelbild herunterladen
 

LXVTractatusIEpl̓a

quoꝝ pulſaui tm̄: nec aꝑui ſacr̄a: ad cunctosptinēt ſacerdotes. Pōtifex aūt quātis polleatpuilegijs: dicā breuiter. cuput inqͥt ſuū diſcooꝑiet: habet cidarī: nomē dei portat ī fronte. diademate ornatꝰ ē regio: ad ꝑfectā xp̄i venit etatē: ſemꝑ eiꝰ gl̓ia ꝓtegēdus ē: veſtimenta ſua ſcindet: qꝛ cādida ſūt: qꝛ īpolluta: qꝛagnū ſequētia: de atōſe ouis ꝯfecta velleribꝰThamar amiſſa pudicitia ſcidit tunicam. Cayphas ꝑdito ſacerdotio rupit publice veſtimetaſuꝑ oēm aīaꝫ mortua ē non ingredit̉. Ubicūqꝫ pctm̄ ē: in pctmꝭ mors. illuc pōtifex nonaccedet. aīa peccauerit: ip̄a morietur. Ꝙͣuisille ſit diues: ille potēs: ml̓titudinē offerat victimaꝝ: ſi mortuꝰ eſt: tangit̉ a pōtifice: nonvidet̉ Qd̓ ſi reſurgit ad vocē ſaluatoris egredit̉ de ſepulcro: faſcijs pctōꝝ ſolutꝰ incedit: ītrabit ad pōtifex: ibi faciet māſionē: cuꝫreſurgēte prādebit: ſuꝑ pr̄e ſuo mr̄e ſua noninqͥnabit̉. Multa nos facere cogit affectus. ꝓpinqͥtatē reſpiciamꝰ corpoꝝ: corporisaīe offendimꝰ creatorē. Qui amat pr̄em ſuperxp̄m: ē deo dignꝰ diſcipulꝰ ad ſepulturampr̄is ire deſiderās Saluatoris ꝓhibet̉ īperioquāti monachoꝝ pr̄is mr̄iſqꝫ miſerēt̉/ ſuasaīas ꝑdiderunt? Suꝑ pr̄e mr̄e pollui nobis licet: quāto magis ſuꝑ fratre: ſororibꝰ: cōſobrinis: familia: ſeruulis? Genus regale ſacerdotale nos ſumꝰ. Illū attēdamꝰ pr̄em nūqͣꝫmorit̉: aut nobis morit̉. ideo viuēs eſtmortuꝰ: vt nos mortuos viuificaret. Si qͥd habemꝰ de egypto: pͥnceps mundi ſuum poſſitagnoſcere: tenēti egyptie pallio relinqͣmusSindone oꝑtus adoleſcēs: vinctū dn̄m ſeq̄batur. incurriſſet laq̄os: niſi expeditꝰ nudusſequētiū declinaſſet īpetū. Reddamꝰ parētib parētū ſūt: ſi tn̄ viuūt. Seruiētes dn̄o: filiosſuos p̄ferri ſibi gloriāt̉. Et ſāctis egrediet̉ polluet ſanctificationem dei ſui. ocioſoqͦꝫ ꝟbo rōneꝫ reddituri ſumꝰ. qd̓ edificat audiētes: in ꝑiculū vertit̉ loquētiū. Ego ſifecero: ſi dixero qͥppiā: qd̓ rep̄henſiōe dignū ē:de ſāctis egredior: polluo vocabulū xp̄i: inmihi blādior. Quāto magꝭ pōtifex ep̄s: queoꝑtet eſſe ſine crimine: tātarumqꝫ ꝟtutū: vt ſꝑmoret̉ in ſāctis: paratꝰ ſit victimas offerreppl̓o. ſeq̄ſter hoīuꝫ dei: carnes agni ſacro oreꝯficiēs: qꝛ ſāctū oleū xp̄i dei ſui ſuꝑ ē? Nonegrediet̉ de ſācto: ne veſtimētū qd̓ indutꝰ ē polluat. Quotqͦt enī ī xp̄o baptizati ſumꝰ: xp̄m induimꝰ Seruemꝰ tunicā? quā accepimꝰ/ ſāctamcuſtodiamꝰ ī ſācto. Ille mōtanꝰ habitatorhierl̓m deſcēdebat ī hierico: pͥus vulneratē qͣꝫ nudatꝰ Infundit̉ ei oleū: medicamētū leneet miſcd̓ia tēperatū. qꝛ debuit negligētia ſentire cruciatū: vini auſteritate mordet̉ vt ole-

um ad pnīaꝫ ꝓuocet̉: vinū ſentiat ſeueritatēiudicātis. vxorē ꝟginē accipiet: viduam aūteiectā meretricē accipiet: ſꝫ ꝟginē de gene̓ſuo: ꝯtinuabit ſemē ſuū ī ppl̓o. Ego dn̄sſāctifico. Scio pōtificē cui p̄cepta nūc dāt̉ apleriſqꝫ xp̄m ītelligi Et id qd̓ dictū ē: ſuꝑ pr̄eꝫ mr̄eꝫ: inqͥnabit̉ de v̓ginali marie ꝑtu ītelligi. Multoqꝫ facilior ſuꝑ dn̄o interptatio: audit in pſalmo: tu es ſacerdos ineternū ẜmordinē melchiſedech: in Zacharia: audi ih̓uſacerdos maxīe: cui ſordida pctōꝝ nr̄oꝝ veſtimēta tollūt̉: vt recipiat gl̓iaꝫ: quam habuitapd̓ pr̄em: pͥuſqͣꝫ mūdus eēt. Sꝫ ne qͥs me vimface̓ ſcpͥture putet: ſic amare xp̄m: vt hiſtorieanferā veritatē: īterp̄tabor ī mēbris: qd̓ referatur ad caput. ītelliga de ẜuis: qd̓ īpleat̉ ī dn̄o.Ꝙqͣꝫ gl̓ia dn̄i: gl̓ia famuloꝝ ſit. Et vbicūqꝫ opportunitas ſe loci tulerit: ſic de vero lumine diſputabo. vt deriuet̉ ad eos qͥbꝰ xp̄s donauit:vt lumē ſint. Pōtifex iſte: quē Moſaicꝰ ẜmodeſcribit: viduā: eiectā: meretricem ducitvxorē. Uidua ē cuiꝰ maritꝰ ē mortuꝰ. Eiectaa marito viuēte ꝓijcit̉. meretrix multoꝝ libidini ptꝫ. Sꝫ accipiet ꝟ̓ginē de gene̓ ſuo. nonalienigenā ne ī mala t̓ra nobiliū ſeminū frumēta degenerent. meretricē: multꝭ expoſita ēamatoribꝰ eiectā etiā pͥori ꝯiugio īdignafuit. viduā: ne pͥſtinaꝝ meminerit volupta: ſꝫ aīaꝫ illā hꝫ maculā neqꝫ rugā. cumxp̄o renouat̉ de die in diē. de apl̓s loqͥt̉. Deſpōdi enī vos vni viro ꝟ̓ginē caſtam exhiberexp̄o. Nolo diſcipulā cōiugē pōtificis qͥcqͣꝫ hr̄ede vetere hoīe. Si ꝯſurrexerimꝰ cum xp̄o: eaſurſū ſūt ſapiamꝰ. p̄teritoꝝ obliti: futuroꝝ auidi. Infelix ſimō qꝛ poſt baptiſmū de antiqͦ matrimonio cogitabat: nec ad ꝟginalem veneratpuritatē. Petri ꝯſortio indignꝰ fuit Cōpuliſtime Fabiola lr̄is tuis: vt de Aarō tibi ſcriberēveſtimētꝭ. Ego plꝰ obtuli: vt cibis pͥmitijsſacerdotū: de obẜuatiōe pōtificis p̄fatiuncū ſtruerē. Egreſſa de Sodomis: ad mōtanafeſtinās: vis habitare ī parua vrbe Segor.Trāſcēdēs Proſelitos p̄terꝭ Iſraelitas: dimittēs Leuiticū gͣdū p̄pete pēna trāſuolans ſacerdotes ad pōtificē venis. Sꝫ veſtes eiꝰ etrōneꝫ diligēter inqͥris: nr̄a tibi diſplicuere conſortia. Et tu qͥdē optato fūeris ocio. iuxͣ Babylonē Bethleemitica forſitan rura ſuſpiras.Nos ineffrenata tādē pace reddita: vagiētēp̄ſepi audimꝰ infanteꝫ: q̄rimonias eiꝰ: ac voculā. ad tuas aures cupimꝰ ꝑuenire. Legimꝰ īExodo tabernaculū: mēſaꝫ: cādelabrū: altarecolūnas: tētoria: coccū: byſſū: hyacinthū: purpurā: ex auro: argēto: ere: vaſa diuerſa: tabernaculū diuiſū ī atria. xij. panes ſingl̓as hebdomadas mēſe impoſitos: ī cādelabro ſeptem

aa

alx ī effrata

ale ꝯmūīabit