IPars
dānare nuptias? Multa ſunt q̄ ꝑ oēꝫ libꝝ cauto moderamīe: de ꝟgītate: d̓ viduis: d̓ nuptijsdiximꝰ. Sꝫ breuitatꝭ ſtudio vnū adhuc ponaꝫteſtioniū: cui nō reor ꝯͣdictuꝝ niſi eū qͥ aūt ſe inimicū ꝓbare voluerit: aut vecordē. nā cū ꝓpoſuiſſeꝫ ꝙ dn̄s iſſet ad nuptias in chana galyleepoſt qͥdā etiā hͨ addidi. Qui em̄ ſel̓ iuit ad nuptias: ſel̓ docuit eſſe nubēdū: ⁊ tūc ꝟgītati poſſꝫofficere: ſi nuptias poſt ꝟ̓ginitatē ⁊ viduitatiscaſtimoniā nō in gͣdu tertio poneremꝰ. Nūc ātcū hereticoꝝ ſit dānare ꝯiugia: ⁊ dei ſꝑne̓ ꝯditionē: qͥcqͥd de laude dixerit nuptiaꝝ libent̓ audimꝰ. Eccl̓a em̄ nō dānat mr̄imonia: ſꝫ ſubijcit:nec abijcit: ſꝫ diſpēſat. ſciēs ſic̄ ſupra diximꝰ indomo magna: nō ſolū eē vaſa aurea ⁊ argēteaſꝫ ⁊ lignea ⁊ fictilia: ⁊ alia eſſe in honorē: alia inꝯtūeliā. Et qͥcūqꝫ ſe mundauerit: eū futuꝝ eſſevas honorabile: ⁊ neceſſariū in oē opꝰ bonū p̄ꝑatū. Quicqͥd inquā de laude dixerīt nuptiaꝝlibēter audimꝰ. Laudari nuptias libēter audimus ⁊ nuptias ꝯdēnamꝰ: Eccl̓a mr̄imonia nōdānat: ſꝫ ſubijcit. Uelitis nolitis. maritꝰ ſb̓ijcit̉ꝟginitati: ⁊ viduitati eccl̓a nuptias. Sꝫ nuptias in ſuo oꝑe ꝑmanētes ſubijcit: nō dānat. necabijcit: ſꝫ diſpeſat. In ptāte vr̄a ē. ſi velitis ẜmpudicitie gͣdū ſcāde̓. Quid indignamī: ſi in tertio ſtātes nolitis ad ſuꝑiora ꝓꝑare? Igit̉ cumtotiēs ⁊ tā crebro lectorē admonueri: ⁊ ꝑ ſingula pene tractatuū milia cautus viator inceſſerīme ita reciꝑe nuptias: vt eis ꝯtinētes viduasꝟgineſqꝫ p̄ferrē: debuerat prudēs ⁊ benignuslector etiā ea q̄ vident̉ dura: eſtimare d̓ ceteris⁊ nō in vno atꝫ in eodē libro crimīari me diuerſas ſnīas ꝓtuliſſe. Quis eī tā hebes ⁊ ſic in ſcribēdo rudis ē: vt idē laudet ⁊ dānet? Edificatadeſtruat: ⁊ deſtructa edificet? ⁊ cū adu̓ſariū vicerit: ſuo nouiſſime mucrōe feriat̉? Si ruſticani hoīes ⁊ vl̓ rhetorice vl̓ dyalectice artꝭ ignaridetraherēt mihi tribuerē veniā īꝑitie: nec accuſatōeꝫ rep̄hēderē: vbi nō volūtatē in culpa cernerē: ſꝫ igͦrātiā. Nūc ꝟo cū diſerti hoīes: ⁊ liberalibꝰ ſtudijs eruditi: magis velit lede̓ qͣꝫ intelligere: breuit̓ a me rn̄ſum habeāt corrige̓ eos debere pctā: nō rep̄hēde̓. Patet cāpꝰ: ſtat eꝯͣ acies: adu̓ſarij dogma manifeſtū ē: ⁊ vt ꝟgilianūaliqͥd īferā: illū aſpice ꝯͣ. Qui vocat. rn̄deāt aduerſario. Alit̓ teneāt modū ī diſputādo: alit̓ ꝟgā in docēdo: ⁊ me in libris ſuis: qͥd vl̓ p̄termiſeri vl̓ addiderī doceāt. Rep̄hēſores nō audioſeqͦr mgr̄os. Delicata doctrīa ē: pugnāti ictusdictare d̓ muro. Et cū ip̄e vnguētis delibutusſis cruētū militē accuſare formidīs Ne hͦ dicēsſtatī iactātie reꝰ ſum: ꝙ ceteris dormiētibꝰ ſolcertauerī. Sꝫ hͦ dico cautius eos poſſe pugnare: qͥ me viderint vulneratū. Nolo tale certamēadeas. in qͦ tm̄ te ꝓtegas: ⁊ torpēte dextra ſini
ſtra clypeū circūferas. aut feriēdū tibi ē aūt cadēdū. Nō poſſum te eſtimare victorē: niſi adu̓ſariū videro trucidatū. Legimꝰ o eruditiſſimiviri: in ſchol̓ ꝑit̓ ⁊ Ariſtotelica illa de Gorgiefōtibus manatia: ſil̓ didicimus plura eſſe videlicet gn̄a dictādi. Et int̓ cetera aliud eſſe gymnaſticos ſcribere: alid̓ dogmaticos. In pͥori vagā eſſe diſputatōeꝫ: ⁊ adu̓ſario rn̄dētē: nūc hecnūc illa ꝓponere. Argumētari vt libet: alid̓ loqͥ: aliud agere panē vt d̓r on̄dere: lapidē tene̓.In ſequēti aūt aꝑta frōs: ⁊ vt ita dicā ingenuitas neceſſaria ē. Aliud ē q̄rere: aliud definire.in altero pugnādū: in altero docēdū ē. Tu meſtātē in p̄lio: ⁊ de vita ꝑiclitātē ſtudioſus ingīdoceas. Noli ex obliqͦ ⁊ vn̄ nō putaris: vulnꝰinferre: directo ꝑcute gladio. Turpe tibi ē hoſtē dolis ferire nō viribus: qͣſi nō ⁊ hec ars ſumma pugnātiū ſit: alibi minari: alibi ꝑcute̓. Legite obſecro vos Demoſthenē: legite Tulliū.ac ne forſitā rhetores vob̓ diſpliceāt: qͦꝝ artisē ꝟiſil̓ia magis qͣꝫ vera dice̓. legite PlatōnemTheophraſtū. Xenophōteꝫ. Ariſtotelē: ⁊ reliqͦs qͥ d̓ Socratis fōte manātes: diu̓ſis cucurrēflumībꝰ. qͥd in ill̓ aꝑtū: qͥd ſimplex ē? Que ꝟbanō ſenſuū? Qui ſenſus nō victorie? Origenes:Methodiꝰ: Euſebiꝰ: Apollīarꝭ: ml̓tis ꝟſuummilibꝰ ſcribūt adu̓ſus Celſum ⁊ PorphyriumCōſiderate qͥbꝰ argumētꝭ ⁊ qͣꝫ lubricꝭ ꝓblematibꝰ dyaboli ſpū ꝯtexta ſb̓u̓tat. Et qꝛ int̓dū cogunt̉ loqͥ: qd̓ nō ſentiūt: ſꝫ qd̓ neceſſe ē: dicūt aduerſus eos qͥ dicunt̉ eē gētiles. Taceo de latīsſcpͥtoribꝰ Tertulliāo. Cypano. Minutio. Uictorino. Lactātio: Hylario. ne nō me tā defendiſſe: qͣꝫ alios videar accuſaſſe. Paulū apl̓m ꝓferā: quē qͦtiēſcūqꝫ lego: videor mihi nō verbaaudire: ſꝫ tonitrua. Legite epl̓as eiꝰ ⁊ maxīe adRomāos. ad Gallatas. ad Epheſios: in qͥbustotꝰ in certamīe poſitꝰ ē: ⁊ videbitis eū in teſtīonijs: q̄ ſumit de vet̓i teſtō: qͣꝫ artifex: qͣꝫ prudēsqͣꝫ diſſil̓ator ſit eiꝰ qd̓ agit. Uident̉ q̄dam ꝟbaſimplicia: ⁊ qͣſi innocētis hoīs ac ruſticani: ⁊ q̄nec facere nec declinare nouerit inſidias. Sꝫ qͥcūqꝫ reſpexeris: fulmīa ſunt. Heret in cā. capitoē qd̓ tetigerit. tergū ꝟtit: vt ſuꝑet. fugā ſil̓at:vt occidat. Calumniemur gͦ illū: atqꝫ dicamusei. Teſtimonia qͥbus ꝯͣ Iudeos vel ceteras hereſes vſus es: aliter in ſuis locis: aliter in tuisepl̓is ſonāt. Uidemus exēpla captiua. ſeruier̄ttibi ad victoriā: q̄ in ſuis volumībus non dimicāt. Nōne nob̓ loquit̉ cū ſaluatore: alit̓ foris: aliter domi loqͥmur? Turbe ꝑabolas: diſcipuliaudiūt veritatē. Proponit phariſeis dn̄s q̄ſtiones: ⁊ nō ediſſerit. Aliud ē docere diſcipuluꝫalid̓ adu̓ſarium vincere. Myſteriū inqͥt meuꝫmihi: myſteriū meuꝫ mihi ⁊ meis. Indignamīmihi ꝙ Iouinianū n̄ docuerī: ſꝫ vicerī. Immo.j alr dicat̉ eē getiles.