?TractatusEpl̓aIIALA

pater celi ⁊ t̓re. Sicut docuit apoſtolos ſuos:vt quotidie in corporis illius ſacrificio credentes audeant loqui. Pater noſter qui es ī celisſanctificet̉ nomen tuuꝫ. Illi nomen dei: quodper ſe ſanctum eſt: in ſe ſanctificari cupiūt. Tudicis: noſti domine qͣꝫ ſancte et qͣꝫ innocētes etqͣꝫ pure manus mee. Illi inferunt: adueniat regnum tuum: ſpem regni futuro tēpore p̄ſtolantes: vt regnante chriſto nequaqͣꝫ regnet peccatum in mortali eoruꝫ corpore. Iungūtqꝫ. Fiatvoluntas tua: ſicut in celo ⁊ in terra. vt imitet̉angelos humana fragilitas. ⁊ voluntas domini compleat̉ in terra Tu dicis: poteſt homo: ſivoluerit: omni carere peccato. panem quotidiunū ſiue ſuꝑ omnes ſubſtantias venturū apoſtoli dep̄cantur: vt digni ſint aſſumptiōe chriſti. Et vos per nimiā ſanctitateꝫ ſecurāqꝫ iuſticiam audacter vobis celeſtia dona vindicatisSequitur. dimitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊nos dimittimus debitoribus noſtris. d̓ baptiſmatis fonte ſurgētes: ⁊ regenerati in dominūſaluatorem: impleto illo quod de ſe ſcriptum ēBeati quorum remiſſe ſunt iniqͥtates: ⁊ quorūtecta ſunt peccata. Statim in pͥma corporis cōmunione dicūt. ⁊ dimitte nobis debita noſtraque illis fuerant in chriſti confeſſione dimiſſa.Et tu arrogans ⁊ ſuperbus: ſanctarū puritatemanuū ⁊ mundicia eloquij gloriaris: qͣꝫuis ſithominis ꝑfecta cōuerſio: ⁊ poſt vitia atqꝫ peccata ꝟtutum plena poſſeſſio. nunquid poſſuntſic eſſe ſine vitio. quomodo illi qͥ ſtatim de chriſti fonte ꝓcedūt. Et tamē iubent̉ dicere. dimitte nobis debita noſtra: ſicut ⁊ nos dimittimuſdebitoribꝰ noſtris. Non humilitatis mēdaciovt tu interp̄taris: ſꝫ pauore fragilitatis humane ſuam cōſcientiā formidātes. Illi dicunt: nenos inducas in tēptationē. Tu cū Iouinianoloqueris: eos qui plena fide baptiſma cōſecutiſunt temptari vltra ⁊ peccare nō poſſe. Ad extremū inferunt. Sed libera nos a malo. Quidp̄cantur a domino: quod habent in liberi arbitrij poteſtate? O homo nūc mundus factus esin lauacro. De te dicit̉: que eſt iſta: que aſcēditdealbata ſuper fratruelē ſuum: vt lota quideꝫſit: ſed cuſtodire non valeat puritatē: niſi a domiuo deo ſuſtentet̉. Quomodo cupis dei miſericordia liberari: qui paulo ante liberatus es apeccatis: niſi hac ratione qua diximus: vt cuꝫomnia fecerimus: nos inutiles eſſe fateamur.Oratio ergo tua phariſei vincit ſuperbiam. etpublicani cōparatione damnat̉: qui de longeſtans oculos ad deum nō audebat tollere: ſedꝑcutiebat pectus ſuum dicens: propitius eſtomihi peccatori. Un̄ ꝓfertur domini ſententiaDico vobis: deſcēdit hic iuſtificatus in domūſuam: plus qͣꝫ ille. Om̄is enī qui ſe exaltat hu-

miliabit̉. ⁊ qui ſe humiliat exaltabit̉. Apoſtoli humiliant̉: vt exaltent̉. Diſcipuli tui eleuātur: vt corruant. Eidem adulans vidue nō erubeſcis dicere pietateꝫ: que nuſqͣꝫ reꝑiatur ī terra: ⁊ veritatem: que vbiqꝫ peregrina ſit: in illapotiſſimū cōmorari: nec recordaris illius ſentētie. Populus meus: qui beatū te dicunt: ſeducunt te: ⁊ ſemitas pedum tuorū ſupplātant. laudaſqꝫ eam vocibus: ⁊ dicis. O te felicē nimiūo beatā: ſi iuſticia q̄ eſſe iam non niſi in celo creditur: apud te ſolam inueniat̉ in terris. Docere eſt hoc: an occidere? Leuare de terra: an p̄cipitare de celo: id muliercule tribuere: qd̓ angeli non audeant vſurpare? Si autē pietas: veritas: atqꝫ iuſticia: non inueniunt̉ in t̓ris: niſi īvna muliere vbi erūt iuſti tui: quos abſqꝫ peccato in terris eſſe iactabas? Que duo capitulaorationis ⁊ laudis ſoles cum tuis iurare diſcipulis: nō eſſe tua: cū ꝑſpicue in eis ſtili tui ſplēdor eluceat. ⁊ tanta ſit venuſtas eloquij Tulliani: vt teſtudineo incedēs gradu: que ſecretodoces mittiſqꝫ venalia: publice non audeas ꝓfiteri. O te felicem: cuius preter diſcipulos nemo cōſcribit libros. vt quicqͥd videris diſplicere: non tuum ſed alienum eſſe cōtendas. Et qͥsille tanti erit ingenij: vt leporem tui ſermonispoſſit imitari. ¶ Crito. Non poſſum vltradifferre. omnis vincit̉ patentia veſtrorū iniqͥtate verboꝝ. Oro te: quid infantuli peccauerenec cōſcientia eis delicti imputari pōt. nō ignorantia: qui iuxta Ionam ꝓphetam manum dexteram neſciunt ⁊ ſiniſtra: peccare nō poſſunt:⁊ poſſunt perire: genua labant: vagitus verbanon explicat. balbutiens lingua ridet: ⁊ eternemiſerie cruciatus miſeris p̄parantur. ¶ Atti.Ab nimiū diſertus eſſe cepiſti: vt non dicā eloquēs: poſtqͣꝫ diſcipuli tui verſi ſūt ī magiſtrosAntoniꝰ enī orator egregiꝰ: in cuius laudibusTullius ꝑſonat: diſertos ſe ait vidiſſe multoseloquētē adhuc neminē. Noli gͦ mihi oratoꝝ ⁊nō tuis floribꝰ ludere: per qͦs ſolent imperitoꝝatqꝫ pueroꝝ aures decipi. ſꝫ ſimplicit̓ dic mihiqͥd ſentias ¶ Crito. Hoc dico: ꝯcedas mihiſaltē eſſe ſine pctō: qͥ peccare non pn̄t. ¶ Atti.Concedā: ſi in xp̄o fuerint baptizati. nec me tenebis in aſſenſuꝫ ſnīe tue: qua dixiſti: poſſe hominē ſine peccato eſſe: ſi velit. Iſti enī nec pn̄tnec volūt. ſed ſine vllo peccato ꝑ dei gr̄am ſūtquā in baptiſmo ſuſceperūt. ¶ Crito. Cogme. vt ad inuidioſū illud veniā: ⁊ dicā tibi. qͥdenī peccauerūt: vt ſtatim in me populoꝝ lapides conijcias: ⁊ quē viribus nō potes: volūtate īterficias: ¶ Atti. Ille hereticū īterficit qͥſe eſſe hereticū patit̉. Ceteꝝ nr̄a correctio: viuificatio ē: vt hereſi moriaris: viuas catholice fidei. ¶ Crito. Si nos ſcitꝭ hereticos: cur nō