Tractatus IlEpl̓aQLA
corona victorie: illius ꝓtectione ⁊ clypeo p̄paratur: ⁊ hic currimus vt in futuro comprehendamus: vbi accipiet coronam qͥ ī hoc ſeculo victor extiterit: ecce ſanus factꝰ es: iam noli peccare: ne quid deterius tibi fiat. et neſcitis quiatemplum dei eſtis: ⁊ ſpūs dei habitat in vobisSi quis templū dei violauerit: diſperdet eumdeus. Et in alio loco. Dominꝰ vobiſcum eſt:qͣꝫdiu vos eſtis cum eo. ſi reliqueritis eū: ⁊ illerelinquet vos. In cuiꝰ putas delubro: atqꝫ ſacrario xp̄i puritas ꝑmanet: templiqꝫ ſerenitasnullo nubilo contriſtat̉. Eundem ſemꝑ vultūhabere non poſſumus: quod de Socrate falſophiloſopho gloriant̉: quāto magꝭ animū? multe facies hominū: ſic ⁊ corda diu̓ſa. ſi fieri poſſet vt ſemꝑ a que baptiſmatis merſos teneremvolitantia nos deſuper peccata non tangerētſpūſſanctus tueretur. Si impugnat inimicusnec victus recedit: ſed ſꝑ ī inſidijs eſt: vt ſagittet in occulto rectos corde. In euāgelio iuxtahebreos: quod chaldaico ſyroqꝫ ſermone: ſedhebraicis lr̄is ſcriptum eſt: quo vtunt̉ vſqꝫ hodie Nazareni ẜm apoſtolos: ſiue vt pleriqꝫ autumant iuxta Mattheuꝫ: quod in Ceſarienſihabetur bibliotheca: narrat hiſtoria. Et eccemater domini: ⁊ fratres eius dicebāt ei. Iohānes baptiſta baptizat in remiſſionē peccatorū.Eamus ⁊ baptizemur ab eo. Dixit autem eis.Quid peccaui: vt vadā ⁊ baptizer ab eo? Niſiforte hoc ip̄m quod dixi ignorantia eſt. Et ī eodem volumine. Si peccauerit inquit frater tuus in verbo: ⁊ ſatis tibi fecerit: ſepties in die ſuſcipe euꝫ. Dixit illi Simon diſcipulus eius: ſepties in die? Reſpōdit dominꝰ: ⁊ dixit ei. Etiāego dico tibi: vſqꝫ ſeptuagies ſeptiēs. Etenimin ꝓphetis quoqꝫ poſtqͣꝫ vncti ſunt ſpirituſancto: inuētꝰ eſt ſermo peccati. Ignatius vir apoſtolicꝰ ⁊ martyr: ſcribit audacter: elegit dominus apoſtolos: qui ſuper omnes homīes peccatores erant. De quorum celeri conuerſionepſalmus canit. Multiplicate ſūt infirmitateseorum poſtea accelerauerunt: quibus teſtimonijs ſi non vteris ad auctoritatē: vtere ſaltē adiniqͥtatem: quid omnes eccleſiaſtici viri ſenſerint. Fac aliquē baptizatū vel ſtatim: vel in ipſis diebus morte ſubtractū: ⁊ concedo tibi qd̓cōcedere non debeo: nec cogitaſſe aliquid: neclocutū: in quo errore ⁊ ignorātia laberet̉ Nonideo ſine peccato erit: qꝛ videbitur non ſuꝑaſſeſed fugiſſe peccatū. Ac non potius: qꝛ dei miſericordia de peccatorū carcere liberatus migrauit ad dominū. Hec ⁊ nos dicimus poſſe deuꝫquicqͥd voluerit: ⁊ hominē ꝑ ſe ⁊ ꝓpria voluntate: quod tu aſſeris ſine peccato eſſe non poſſeEinautē poteſt: fruſtra nunc iungis: ⁊ gratiaꝫqua potens non indiget. Qd̓ ſi non poteſt abſ-
qꝫ gratia: ſtulte tu dixiſti poſſe: quod non pōtQuicqͥd enī ex alteriꝰ pendet arbitrio: non eiꝰeſt quem poſſe cōtendis: ſed illius ſine quo eūnon poſſe perſpicuū eſt. ¶ Crito. Rogo: q̄eſt iſta prauitas: imo abſqꝫ ratione ꝯtentio: nehoc qͥdem mihi das vt egreſſus aquas baptiſmatis ſine peccato ſit: ¶ Atti. Aut ego ſenſum meū verbis explicare nō valeo: aut me explicante: tu ad intelligendū tardior es. ¶ Cri.Quo nam modo: ¶ Atti. Recordare quid⁊ tu dixeris: ⁊ ego quid loquar. Poſuiſti hominē ſine peccato eſſe ſi velit. Ego impoſſibilehoc in homine eſſe reſpōdeo: nō quia ſtatim d̓baptiſmate homo peccato non careat: ſed illd̓tp̄s quādo ſine peccato eſt: nequaqͣꝫ poſſibilitati hūane ſꝫ dei gr̄e deputat̉. Tolle igit̉ poſſeet ego eſſe cōcedā Quomodo enī poteſt: qui ꝑſe non poteſt? Aut que illa impeccātia: que ſtatim corporis huius morte finit̉: Aut certe ſi vl̓tra vitam ꝓtraxerit: delicti ⁊ ignorātie periculo ſubiacebit ¶ Crito. Dialectica me arte cōcludis: ⁊ non xp̄iana loqueris ſimplicitate. nōdos mihi quoſdaꝫ inter eſſe: ⁊ eſſe poſſe cōcinnens. ¶ Atti. Ego ne verboruꝫ ſtrophis ludo: cū hoc de tua ꝓceſſerit officina? Tu enī dicis non eſſe hominē ſine peccato: ſed eſſe poſſecuꝫ ecōtrario ego tibi tribuā ꝙ negaſti: eſſe hominē ſine peccato per dei gratiā: ⁊ tamē per ſenon poſſe. ¶ Crito. Fruſtra ergo dant̉ precepta: ſi ea implere non poſſumus. ¶ Atti.Deus poſſibilia mandauit. hoc nulli dubiū ē.Sed qꝛ homines poſſibilia non fecerunt: iccirco om̄is mundus ſubditꝰ eſt deo: ⁊ indiget miſericordia eius Omne enī qd̓ fieri poteſt: tribꝰconſtat tēporibus: aut p̄terito: aut p̄ſenti: autfuturo. Hoc quod aſſeris: poſſe hominem ſinepeccato eſſe ſi velit: monſtrat factū eſſe de p̄terito: aut certe nunc fieri. de futuro poſtea videbimus. Quod ſi nullū potes oſtēdere: qui ſineom̄i omnino peccato aut fuerit aūt ſit reſtat vtde futuro tm̄ diſputatio ſit. Interim in duobꝰtēporibus p̄terito aut p̄ſenti victus tenerꝭ. Sialiquis fuerit poſtea maior patriarchiſ: ꝓphetis: apoſtolis: qui peccato careat: tūc futurusde futuro ſi potuerꝭ ꝑſuadeto. ¶ Crito. Loquere vt vis: argumētare vt libet. Nūqͣꝫ mihiliberū arbitriū extorquebis: quod ſemel cōceſſit deꝰ. nec valebis auferre: qd̓ mihi tribuit deus poſſe ſi voluero ¶ Atti. Exempli gratiavno tm̄ vtamur teſtimonio. Inueni Dauid filium Ieſſe virū ẜm cor meū: qui faciet omnesvoluntates meas. Dauid ſanctum eſſe nō dubiū eſt. ⁊ tamē qui electus ē: vt omnes dei voluntates faceret: aliqua feciſſe rep̄hendit̉. vtiqꝫ poſſibile erat ei facere: qui ad hoc electꝰ eſt:vt omnes dei voluntates faceret. nec deus in
m 4