Fo. XXXVIITractatusEpl̓aLLA

diſputare. legat qui vult Ariſtoleleꝫ ⁊ Theophraſtū ꝓſa: Marcellū Sydetē: ⁊ noſtrū Flauiū hexametris ꝟſibus diſſerētes. Plyniū qͦꝫſcd̓ꝫ: ⁊ Diaſcoridē: ⁊ ceteros tam phyſicos qͣꝫmedicos: qͥ nullā herbā: nullū lapideꝫ: nullumaīal tā reptile qͣꝫ volatile ⁊ natatile: non ad ſueartis vtilitatē referunt. Igit̉ cum mihi dixerꝭcur porcus creatus eſt? ſtatim tibi reſpondebopuerorū more certātiū. cur vipere? cur ſcorpijNec deum ſuꝑfluoꝝ iudicabis artificem. quiaplurime ⁊ beſtie ⁊ volucres ſunt: quas tue fauces recuſent. Sed ne contentioſū hoc ⁊ pugnamagis videat̉ eſſe qͣꝫ verū: audi iccirco ſues etapros ⁊ ceruos ⁊ reliquas aīantes creatas: vtmilites et athlete: naute: rhetore: metallorūqꝫfoſſores: ⁊ ceteri duro oꝑi mācipati: haberentcibos: qͥbus fortitudo corpoꝝ neceſſaria eſt. qͥportant arma ⁊ cibaria: qͥ pugnis ⁊ calcibꝰ ſuainuicem membra debilitat: qͥ remos trahunt:quorū latera ad clamandū dicendū ſūt validaqͥ ſubuertūt montes: ⁊ ſub diuo ⁊ imbribꝰ dormiunt. Ceterū noſtra religio ϖυχτήν id ē. pugilem: nō athletas: non nautas: nō milites: nōfoſſores: ſed ſapiētie erudit ſectatorem: qͥ ſe deicultui dedicauit. ⁊ ſcit cur creatꝰ ſit: cur verſet̉ī mūdo: quo abire feſtinet. Unde ⁊ apoſtolusloquit̉. Quādo infirmor inqͥt tunc fortior ſumEt ſi exterior noſter homo corrumpit̉: ſed interior renouat̉ de die in diē. Et cupio diſſolui eteſſe cum xp̄o. Et carnis curam ne feceritis ī deſiderijs. Nunqͥd omnibꝰ p̄ceptum eſt: ne duastunicas habeant? ne cibos in pera: es in zonaꝟgam in manu: calciamētū in pedibus? vt vēdāt vniuerſa que poſſident: dentqꝫ pauꝑibus⁊ ſequātur ih̓m. Sed his vtiqꝫ qͥ volunt eſſe ꝑfecti. alioqͥn a Iohāne baptiſta aliud p̄cipiturmilitibꝰ: aliud publicanis. Dn̄s aūt dicit ī euāgelio ad eum qͥ ſe iactauerat legis vniuerſa cōpleſſe Si vis ꝑfectus eſſe: vade ⁊ vende om̄iaque habes: et da pauperibꝰ: et veni ſeq̄re me.ne graue onus nolēti videret̉ imponere: in propria audientis voluntate dimiſit dicēs: ſi visꝑfectus eſſe. Quā ob rem ⁊ ego tibi dicam. Sivis ꝑfectus eſſe: bonū ē vinū non bibere ⁊ carnem non māducare. Si vis ꝑfectus eē meliusē ſaginare aīam qͣꝫ corpꝰ. Si aūt adhuc ꝑuulꝰes: et cocoꝝ iura te delectant: nemo eripit fauibus tuis eſculentas dapes. Manduca et bie: ⁊ ſi tibi placet: cū iſraele lude conſurgens ⁊canito: māducemus ⁊ bibamus: cras enī moriemur. Māducet ⁊ bibat: qui poſt cibos expectat interitū. qͥ cum Epicuro dicit: poſt mortēaūt nihil eſt. ⁊ mors ip̄a nihil eſt. Nos Paulocredimus intonanti: eſca vētri: ⁊ venter eſcis.deꝰ aūt ⁊ hūc ⁊ illā deſtruet. ¶ Ca. XXXVI

Ec aūt de ſcripturis pauca poſuimusvvt cōgruere nr̄a cum philoſophis doceremꝰ. Ceterū qͥs ignoret: vnāquāqꝫgentē nō cōmuni lege nature: ſed his quorumapud ſe copia eſt veſci ſolitam? Uerbi gratia:Arabes ⁊ Saraceni ⁊ oīs heremi barbaria camelorum lacte ⁊ carnibꝰ viuit. qꝛ huiuſcemodiaīal ꝓ tꝑe ⁊ ſterilitate religionū facile apd̓ eos⁊ gignit̉ ⁊ nutrit̉. ij nefas arbitrant̉: porcoruꝫveſci carnibꝰ. Sues enī qͥ glande: caſtaneis: radicibus filicū ⁊ hordeo ali ſolēt: aut raro apudeos aut penitus non inueniunt̉. ⁊ ſi inuēti fuerint: alimēta nō habēt que ſupra diximꝰ. E regione ſeptētrionales populos: ſi ad eſū aſinorū camelorūqꝫ compellas: ſimile putabūt eorūveſci carnibus: ac ſi lupū comedere cōgebāturvel coruū. In pōto et phrygia vermes albos⁊ obeſos qͥnigello capite ſūt: ⁊ naſcūt̉ in lignorū carie ꝓ magnis redditibꝰ pater familias exigit Et quō apud nos attagen ⁊ ficedula: mullꝰet ſcarus in delitijs cōputantur: ita apud illosξύλοφαγιον comediſſe luxuria eſt. Rurſumorientales ⁊ Lybie populos: quia per deſertū⁊ calidam heremi vaſtitatē locuſtaꝝ nubes reperiunt̉: locuſtis veſci moris eſt. Hoc verū eēIoh̓es quoqꝫ baptiſta ꝓbat. Cōpelle phrygē⁊ ponticū: vt locuſtā comedat: nefas putabit.Coge ſyrū africum ⁊ arabē: vt vermes ponticos glutiat: ita eos aſpiciet: vt muſcas: millepedes ⁊ lacertos. Ꝙqͣꝫ Syri ⁊ crocodilis terrenis: Afri etiam lacertis viridibus veſci ſoleant. In egypto ⁊ paleſtina ꝓpter boum raritatem nemo vaccam comedit: taurorū carnes etboum vitulorū aſſumūt in cibos. An in noſtraꝓuincia ſcelus putāt vitulos deuorare. Vnde⁊ imperator Ualens nuꝑ legem per orientē dederat: ne quis vitulorū carnibus veſceret̉: vtilitati agriculture ꝓuidens: ⁊ peſſimā iudaizātis vulgi emendans cōſuetudinē: ꝓ alitibus ⁊lactentibus vitulos cōſumentis. Nomades ettroglodite ⁊ ſcyte ⁊ hunnoꝝ noua feritas ſemicrudis veſcuntur carnibus. Porro Ichthyopagigens errans in littore maris rubri: ſuperpetras ſolis calore feruentes aſſant piſces. ⁊ hͦſolo alimēto victitāt. Sarmatee. Quadi: Uandali ⁊ innumerabiles alie gentes equoꝝ ⁊ vulpium carnibus delectant̉. Quid loquar de ceteris nationibus: cum ip̄e adoleſcētulꝰ in Gallia viderim Scotos gentē britānicā humanisveſci carnibus: ⁊ cum per ſiluas porcoruꝫ greges ⁊ armētorum pecudumqꝫ reperiāt: paſtorum nates ⁊ feminarū papillas ſolere abſcide̓⁊ has ſolas ciboꝝ delitias arbitrari? Scotoꝝnatio vxores ꝓpͥas nō hꝫ. Et qͣſi Platōnis politiā legerit: ⁊ Catōnis ſectet̉ exemplum. nullaapud eos cōiunx ꝓpria eſt: ſed vt cuiqꝫ libitū