Fo.XXjTractatus IIEpiſtolaLC

Fo.XXj

mus: ⁊ nūc videmus ꝑ ſpeculū in enigmate abſciſum ⁊ ſemiuiꝝ habuiſſe Mōtanū. Hec ſuntq̄ coargutōe nō indigēt. ꝑfidiā eoꝝ expoſuiſſe:ſuꝑaſſe ē. Nec neceſſe ē vt ſingula deliramēta:q̄ ꝓferūt: breuior epl̓e ſermo ſubuertat: cū ⁊ tuip̄as ſcpͥturas apprime tenēs: nō tā ad eoꝝ mota ſis queſtiones: qͣꝫ quid ſentirem a me volueris ſciſcitari.¶ Bti Hieronymi ꝯͣ Iouinianū hereſiarchaꝫSatyrici libri: cuius dogmata qͣlia fuerīt: q̄ beatus Hieronymus deſtruit ⁊ refellit: infraſcpͥtū indicat argumentū.¶ Ex libro Auguſtini de hereſibus: ad quodvult deū dyaconū Iouinianus ¶ Epl̓a. IX.Duinianus hereſiarcha de mōacho clericus docebat ſicut ſtoyci pbr̄i oīa pctā ꝑia eſſenec poſſe hoīeꝫ peccare lauacro regn̄atōis accepto: nec ꝓdeſſe ieiunia: vel cibis aliqͥbus abſtinētiā. Uirginitatē viduati: ꝯiugatoſqꝫ fornicatoribus etiā poſt pnīaꝫ eqͣbit: adeo vt ſacre ꝟgines ꝓuecte etatis q̄dā in vrbe Romana: vbihͦ docebat nupſerint. vniꝰ qͦꝫ meriti: p̄mij: retributōis: ordīſqꝫ oēs iuſtos eſſe apud deū. Citotn̄ ſecta hec oppreſſa extincta: ⁊ ad nihilū caſſata ē reuelante btō Hieronymo. nec ad aliqͦꝝ ſacerdotū deceptōeꝫ ꝑuenit Damaſo papa. Ualēti niano auguſto Archadia ⁊ Bautōne conſulibus.¶ Bti Hieronymi ꝯͣ Iouinianū Satyricus liber pͥmus: ⁊ Epl̓e none. ¶ Capl̓m.IAuci admodū dies ſunt: ꝙ ſctī ex vrbeIp ¶ Roma frēs cuiuſdā Iouiniani ꝯmētariolos trāſmiſerūt: rogātes vt eoꝝ īeptijs rn̄derē: ⁊ Epicuꝝ xp̄ianoꝝ ī euāgelico atꝫapl̓ico vigore ꝯterere. qͥs cū legiſſeꝫ ⁊ oīo nō intellexiſſem: cepi reuolue̓ crebriꝰ. ⁊ nō ꝟba mōatqꝫ ſnīas: ſꝫ ſingulas pene ſyllabas diſcutere:volēs pͥus ſcire qͥd diceret: ⁊ ſic vel ꝓbare: velredarguere qd̓ dixiſſet. Ueꝝ ſcpͥtoꝝ tanta barbaries eſt: ⁊ tātis ſpurcitijs ſpurciſſimus ẜmoꝯfuſus vt nec qͥd loquat̉: nec qͥbus argumētisvelit ꝓbare qd̓ loquit̉: potuerim intellige̓. Totus em̄ tumet: totus iacet: attolit ſe ꝑ ſingula ⁊qͣſi debilitatus coluber: in ip̄o conatu fragiturnō ē ꝯtētus nr̄o .i. hūano more loqui. altius qͥdam aggredit̉.Parturiūt mōtes naſcet̉ ridiculꝰ mus. Qd̓ ip̄eNō ſani eſſe hoīs: nō ſanus iuret Oreſtes.¶ Pret̓ea ſic inuoluit oīa: ⁊ qͥbuſdā inextricabilibus nodis vniu̓ſa ꝑturbat: vt illud plautinaꝝ lr̄aꝝ ei poſſit aptari.Has qͥdem p̄ter Sybillā leget nemo.¶ Nam diuinandum eſt. Furioſas Apollinisvates legimus. Et illud Uirgilianum: Dat ſi-

ne mente ſonum. Heraclytum quoqꝫ cognomēto σχοτενον .i. tenebroſum ſudātes ph̓i vixintelligūt. Sed quia ad nr̄mανιγπαιστηνcuius libros multo difficilius eſt noſſe: qͣꝫ vincere. qͣꝫqͣꝫ ⁊ in victoria nō parua ſit diſſicultas.Quis em̄ eū ſuperare queat: cuius aſſertioneꝫpenitus ignoret: Et ne lectoreꝫ longius trahācuiuſmodi eloquentie ſit: ⁊ cuius verboꝝ floribus ornatus incedat: ſecundi libri ſui monſtrabit exordium. quod heſternam crapulam ructatis ita euomit. Satiſfacio inuitatis: non vtclaro curram nomine: ſed vt rumore purgatusvano viuam. Obſecro agrum nouelle plantationum arbuſta teneritudinis: erepta de vitiorūgurgitibus audientiam cōmunitam agmībusScimus eccleſiam ſpe fide charitate inaceſſibilem inexpugnabilem. Nō eſt in ea immaturusomnis docilis impetu irrumpere: vel arte illudere poteſt nullus. Rogo que ſunt hec portenta verborum? Quod deſcriptiōis dedecꝰ? Nōne vel ꝑ febrem ſomniare eum putes: vel arreptum morbo frenetico Hypocratis vinculo alligandum? Quotienſcūqꝫ em̄ legero: vbi me defecerit ſpūs: ibi eſt diſtinctio: totū incipit: totūpendet ex altero. neſcio quid cui cohereat: exceptꝭ teſtimonijs ſcpͥturaꝝ: que illo venuſtiſſimoeloquētie ſue flore mutare nō auſus ē. reliquꝰſermo omni materie ꝯuenit: quia nulli ꝯuenit.Que res mihi aliquam ſuſpitiōeꝫ intelligentiededit: velle eum ita nuptias p̄dicare: vt ꝟginitati detrahat. Qn̄ em̄ minora maioribꝰ coequātur: inferioris ꝯꝑatio ſuꝑioris iniuria ē. Neqꝫꝟo nos Martionis ⁊ Manichei dogmata ſectantes nuptijs detrahimus. nec Tatiani pͥncipis Encraticaꝝ errore decepti: omnem cogitatum ſpurcū putamus. qͥ nō ſolū nuptias: ſed cibos qͦꝫ qͦs deus creauit ad vtendū dānat ⁊ reprobat. Scimus in domo magna nō ſolum vaſa eſſe aurea ⁊ argentea: ſed ⁊ lignea ⁊ fictilia: ⁊ſuper fundamentum Xp̄i quod Paulus architectus poſuit: alios edificarę aurum: argentū:lapides p̄cioſos: alios econtrario fenū: ligna ⁊ſtipulam. Non ignoramus honorabiles nuptias ⁊ thorum immaculatum. legimus pͥmaꝫ deiſententiam. Creſcite ⁊ multiplicamini: ⁊ replete terram. ſꝫ ita nuptias recepimus: vt virginitatem que de nuptijs naſcitur p̄feramus. Nūquid argentum non erit argentum: ſi aurumargento precioſius eſt? Aut arboris ⁊ ſegetiscontumelia eſt: ſi radici ⁊ folijs culmo ⁊ ariſtispoma preferantur ⁊ fructus? Vt poma ex arbore: frumentum ex ſtipula: ita virginitas exnuptijs. Cēteſimus ⁊ triceſimus fructus quāquā de vna terrā ⁊ de vna ſemente naſcat̉: tamen multum differt in numero. Triginta referunt̉ ad nuptias. Nā ⁊ ip̄a digitoꝝ ꝯiūctio: qͣ-