ParsI

gantes eū duxerūt ad Pylatum. Preſignauitetiā hoc ꝓpheta vbi dicit. Et alligates adduxerūt eū exeniū regilarim: niſi ſi obijciat aliquis:⁊ dicat. Sꝫ Pylatus non erat rex. Audi gͦ qͥdin ꝯſequētibus refert euāgeliū. Audiens inqͥtPylatus eū eſſe de Galylea: miſit eū ad Herodē: qͥ erat tūc rex in iſrael. Et bn̄ addit nomē larim quod ē ſilueſter. Nō em̄ erat Herodes dedomo iſrael: nec d̓ illa vinea iſraelitica: quameduxerat dn̄s d̓ egypto: ⁊ plātauerat in cornu:in loco vberi: ſꝫ erat ſilueſter .i. ex ſilua alienigenaꝝ. ⁊ ideo recte ſilueſter ē appellatus: qꝛ de iſraelitice vitis neqͣqͣꝫ palmitibꝰ pullulaſſet. Sꝫ⁊ hoc qd̓ dicit ꝓph̓a exeniū: ꝯuenient̓ aptauitTūc em̄ Herodes ⁊ Pylatus: vt euāgeliū teſtat̉: ex inimicꝭ in ꝯcordiā reuocati ſunt. Et velut recōciliatōis ſue exeniū iuſtuꝫ: ſibi inuicemmittebāt Ieſum. Quid intereſt dūmō Ieſus:vt Saluator diſſidētes recōciliet: ⁊ pacē reꝑetac etiā ꝯcordiā reddat? Un̄ etiā d̓ hoc ſcpͥtū eſtin Iob. Dn̄s reconciliat corda pͥncipum terre.Refert̉ itē ꝙ cū Pylatus vellet eū dimittere:oīs ppl̓s ſucclamauerit. Crucifige crucifige eū.Prenūciat hoc qͦꝫ Hieremias ꝓph̓a dicens exꝑſona dn̄i ip̄ius. Facta eſt inqͥt hereditas meamihi ſicut leo in ſilua dedit ſuꝑ me vocē ſuam.ꝓpterea exoſus ſum eā: ⁊ ꝓpterea inqͥt dereliqͥ domū meaꝫ. Et iteꝝ alibi dicit. Supra quemaꝑuiſtis os vr̄m: ⁊ aduerſus quē relaxaſtis linguas vr̄as. Cū iudicaret̉ ſcribit̉ tacuiſſe. Mlte d̓ hoc ſcripture teſtant̉. In pſalmiſta d̓r. Factus ſum ſicut homo nō audiēs ⁊ nō habēs inore ſuo increpatōes. Et iteꝝ. Ego tāqͣꝫ ſurdusnō audiebā: ⁊ ſicut mutus nō aꝑiēs os ſuū. Etiteꝝ alius ꝓph̓a dicit. Sicut agnus corā tōdēte ſe: ſic nō aꝑuit os ſuū in humilitate: iudiciūeius ſublatū eſt. Impoſita ei ſcribit̉ corona ſpinea. Audi d̓ hoc in Cāticis cāticoꝝ. Suꝑ iniqͥtatē Hierl̓m mirātis d̓ iniuria filij dei pr̄is vocē: ⁊ dicētis. Exite ⁊ videte filie Hirl̓m coronāqͣ coronauit eū mr̄ ſua. Sꝫ ⁊ de ſpinis ita aliusꝓph̓a ꝯmemorat. Et expectaui vt faceret vuāfecit aūt ſpinas: ⁊ nō iuſticiā: ſꝫ clamorē. Uerūtn̄ ⁊ myſterij ſecreta cognoſcas. Oportebat eūqͥ pctā mūdi venit auferre: etiā terre maledictapurgare. q̄ peccāte ꝓthoplaſto ſnīa p̄uaricationis acceꝑat dicente dn̄o. Maledicta terra inoꝑibꝰ ſuis: ſpinas ⁊ tribulos ꝓducet tibi. Propterea gͦ ſpinis coronat̉ Ieſus: vt pͥma illa condemnatōis ſnīa ſolueret̉. Ad crucē ducit̉: ⁊ inligno totius mūdi vita ſuſpēdit̉. Vis gͦ d̓ hocꝓpheticis teſtimonijs ꝯfirmari? Audi Hieremiā dicentē de hͦ. Uenite ⁊ inijciamus lignumin panē eius: ⁊ ꝯteramus eū de terra viuentiūEt iteꝝ Moyſes vt deflēs eos dicit. Et erit vita ſuſpenſa an oculos tuos: ⁊ timeb̓ ꝑ diē ⁊ no-

ctē: ⁊ nō credes vite tue. Sꝫ trāſcurrēdū nob̓ ēIā em̄ ꝓpoſite breuitatis modū excedimus: ⁊breuiatū ſermonē lōga diſſertōne diſtēdimus.Pauca tn̄ addemus: ne penitus qd̓ cepimus:p̄terijſſe videamur. Scribit̉ Ieſus in latere ꝑcuſſus: aquam ſimul ⁊ ſanguinē ꝓfudiſſe. Hocqͥppe myſticū eſt. Ip̄e em̄ dixerat. Quia flumina de vētre eius ꝓcedent aque viue. ſꝫ ꝓduxit⁊ ſanguinem: quem petierunt iudei venire ſuꝑſe: ⁊ ſuꝑ filios ſuos. Produxit igit̉ aquam quecredentes diluat. ꝓduxit ⁊ ſanguinē: qͥ ꝯdemnet incredulos. Pōt tn̄ etiam intelligi illud qd̓duplicē gr̄am baptiſmi figurauerit. Unā q̄ datur ꝑ aquā baptiſmi. Aliā q̄ ꝑ myſteriū ꝓfuſionis ſanguīs ꝑqͥrit̉. Utrūqꝫ em̄ baptiſmū nominat̉. Quod ⁊ ſi hoc q̄ris: cur nō ex alio membro: ſꝫ ex latere potius ꝓduxiſſe d̓r aquā ⁊ ſanguinē: Uidet̉ mihi ꝑ coſtam mulier indicari.Quia ergo fons peccati ⁊ mortis de muliere pͥma: q̄ fuit pͥmi Adam coſta ꝓceſſit: fons redemptiōis ac vite de ſecūdi Adam coſta ꝓduciturScpͥtū eſt: ꝙ in paſſione eius ab hora ſexta vſqꝫ ad horam nonam tenebre facte ſunt. Accipe⁊ de hoc ꝓphete teſtimoniū dicentis. Occidettibi ſol meridie. Et iteꝝ Zacharias ꝓph̓a. Inilla inqͥt die nō erit lux: ⁊ frigus: ⁊ pruina in vno die: ⁊ dies ille notus domino: ⁊ neqꝫ dies:neqꝫ nox: ⁊ ad veſperam erit lux. Quid tā euidens a ꝓpheta dici poterat? Ut iam tum hec:nō tam futura p̄dici qͣꝫ narrari p̄terita videantur: ⁊ frigus ⁊ pruinam p̄dixit. Propterea em̄Petrus calefaciebat ſe ad ignē: quia frigus erat: ⁊ patiebat̉ frigus non tēꝑis: ſꝫ fidei. Additetiā. ⁊ dies illa nota dn̄o: ⁊ neqꝫ dies: neqꝫ noxQuid ē neqꝫ dies: neqꝫ nox? Nōne aꝑte de inſertis diei tenebris: ⁊ reuocata rurſum luce diſſeruit. Nō fuit illa dies: neqꝫ em̄ incepit ab ortu ſolis. Neqꝫ integra nox fuit. Non em̄ ꝑactodiei curſu ſpatia ſibi debita: vel ab initio ſuſcepit: vel ad vltimū determinata ꝑduxit: ſꝫ fugata ꝑ impioꝝ facinus: lux reparat̉ ad veſperamPoſt hora em̄ nonā depulſis tenebris ſol reddit̉ mūdo. Et iteꝝ alius de hoc ip̄o teſtimoniūdicit: ⁊ obſcurabit̉ ſuꝑ terrā lux. Docet euāgelij p̄dicatio ꝙ etiam milites diuiſerūt ſibi veſtimēta Ieſu. ⁊ ſupra tunicā eius miſerūt ſortem.Hoc etiam cure fuit ſpūi ſancto ꝓphetaruꝫ vocibus ꝓteſtari cū dicit. Diuiſerūt ſibi veſtimēata ſua: ⁊ ſuꝑ veſtem meam miſerunt ſorteꝫ. Sꝫne de illa qͥdem veſte quā dicūt milites illudētes induiſſe eū .i. de veſte coccinea ꝓphete ſiluerūt. Audi em̄ qͥd dicat Eſaias. Quis eſt hic qͥvenit de Edō: rubor veſtimētoꝝ eius ex Boſra. Quare rubicūda ſunt veſtimenta tua: ⁊ indumentū tuū: tanqͣꝫ in torculari calcatū: Un̄ ⁊ip̄e rn̄dit. Torcular calcaui ſolꝰ filij ſyō. Solus