TractatusEpiſtolaI

Fo.IIII

ret penas. Cautiſſime āt qͥ ſymbolū tradiderūtetiā tp̄s qͦ hec ſub Pōtio Pylato geſta ſunt deſignarūt: ne ex aliqͣ ꝑte velut vaga ⁊ incerta geſtoꝝ traditio vacillarꝫ. Sciēdū ſane ē ꝙ ī eccl̓eromāe ſymbolo nō habet̉ additū. Deſcēdit adinferna: ſꝫ neqꝫ ī oriētis eccl̓ijs habet̉ h̓ ſermo.Uis tn̄ vbi eadeꝫ videt̉ eē in eo qd̓ ſepultꝰ d̓r.Sꝫ qm̄ erga ſcpͥturas tibi diuīas amor ⁊ ſtudium ſubiacet: ſine dubio dicis mihi oporte̓ hecmagis euidētibꝰ diuīe ſcpͥture teſtīonijs approbari. Quāto em̄ maiora ſunt q̄ credēda ſunt: tāto ydoneis magis ⁊ īdubitatis teſtibꝰ indigēt.Uera qͥppe ē ⁊ ꝯſequens hec ꝓpoſitio. Sꝫ nostāqͣꝫ ſciētibꝰ lege̓ loquētes: teſtiīonioꝝ ſiluā breuitatis cā derelinqͥmꝰ. Pauca tn̄ ex multꝭ etiaꝫſi in hͦ reqͥrit̉ adhibeamꝰ ſciētes ſtudioſis qͥbuſqꝫ ſcpͥturis diuīs latiſſimū teſtionioꝝ pelaguspatere. Primo gͦ oīm ſciēdū ē: ꝙ ip̄a rō crucisnō oībus vna eadēqꝫ ē: ſꝫ aliud gētibꝰ: aliud iudeis: alid̓ credētibꝰ ſapit. Sic̄ ⁊ apl̓s dic̄. Nosaūt xp̄m p̄dicamꝰ crucifixū. Iudeis qͥdē ſcādalū: gētibus āt ſtulticiā: ip̄is vocatꝭ iudeis ⁊ grecis: Xp̄m dei ꝟitatē ⁊ dei ſapīaꝫ. Et alibi. Uerbū em̄ crucis ꝑeūtibꝰ ſtulticia ē. His ꝟo qͥ ſalui ſunt: ꝟtus dei ē. Iudei āt qͥbꝰ ex lege traditū fuerat: xp̄m in eternū māſuꝝ: ſcādalū patiebant̉ de carne eiꝰ qꝛ reſurrectōeꝫ reciꝑe noluerūt. Gētibus āt ſtulticia videbat̉ deū mortē ſuſcepiſſe: qꝛ igͦrabāt myſteriuꝫ carnis aſſumpte.Fideles ꝟo qͥ ⁊ natū ⁊ paſſuꝫ ī carne ſuſceꝑant⁊ a mortuis reſurrexiſſe: merito ꝟtutē dei credebāt eē: q̄ vicerat morteꝫ. Primo gͦ hͦ ip̄m qd̓iudei qͥbꝰ ꝓph̓e hec p̄dixerat nō eēt credituri:.ſꝫ illi qͥ nūqͣꝫ hec a ꝓphetis audierāt. Audi quōꝑ Eſaiā ꝓphetico ſermōe ſignat̉. Quibꝰ nō eſtinqͥt ānūciatū d̓ eo videbūt: ⁊ qͥ nō audierūt intelligēt. Qd̓ āt his qͥ meditabant̉ legē dei a pueritia vſqꝫ in ſenectutē nō credētibus: ad gēteseſſet oē myſteriū trāſferendū: idē Eſaias hͦ mōp̄dicit. Et faciet inqͥt dn̄s deus ſabaoth oībusgētibus: in monte iſto bibēt leticiā: bibēt vinū:vngent̉ vnguēto in mōte iſto. Tradet hec oīagētibus. Hoc em̄ ꝯſiliū omp̄s ſuꝑ om̄s gētes.Sꝫ dicerēt fortaſſe nob̓ illi qͥ ſe iactāt in ſcīa legis: blaſphematis: qͥ dicitis dn̄m corruptionimorti ⁊ paſſioni crucis fuiſſe ſubiectū. Legiteergo quod ſcpͥtum habetis in lamentationibusHieremie vbi dicit. Spūs vultus noſtri Xp̄sdominus comp̄henſus ē in corruptōibus nr̄isin quo diximus. Sub vmbra eius viuimus ingentibus. Audis quō ꝓpheta Xp̄m dn̄m cōp̄henſum eſſe dicit: ⁊ ꝓ nob̓ .i. ꝓ peccatis noſtrꝭ:corruptioni traditum? In cuius vmbra (Qm̄populus ille iudeoꝝ ꝑmanſit incredulus) gentilem ſubiectū eē dicit: qꝛ viuimus nō in iſrael:ſꝫ in gentibus. Quod ſi oꝑoſum non videt̉: qͣꝫ

poſſumus breuiter ſingula q̄ in euangelijs referunt̉: qͣliter in ꝓphetꝭ p̄dicta ſint: deſignemusvt hi qͥ pͥma fidei elementa ſuſcipiunt: teſtimonia hec habeāt in corde deſcpͥta: ne vlla eis vnquā de his q̄ credunt: ambiguitas inimica ſurripiat. Edocemur ꝑ euangelium: ꝙ Iudas vnus de amicis ⁊ ꝯuiuis Xp̄i tradiderit eū. Audi hoc quō p̄nunciet̉ in pſalmis. Qui manducat inquit panes meos: ampliauit adu̓ſum meſupplantationem. Et alibi. Amici inquit mei: ⁊ꝓximi mei aduerſum me appropinquauerūt ⁊ſteterunt. Molliti ſunt ſermones ſuꝑ oleum.Et ip̄i erunt iacula. Uis videre quo mō molliti ſunt: Uenit inqͥt Iudas ad Ieſuꝫ: ⁊ dixit eiAue Rabi: ⁊ oſculatus eſt eū. Per molle igit̉oſculi blandimentū execrabile iaculū ꝓditiōisinfixit. Inde dominus ad eū dicit. Iuda oſculo filium homīs tradis. xxx. argenteis? Audisſupplantationem eius ampliatam eſſe cupidineꝓditionis? Audi ⁊ de hoc ꝓpheticam vocem.Et dixit inquit ad eos. Si bonum eſt in cōſpectu veſtro date mercedem meam: aut abnuite.Et poſt hec. Et accepi inquit. xxx. argenteos:⁊ miſi eos in domū dn̄i in ꝯflatoriū. Nōne hoceſt qd̓ in euangelijs ſcribit̉. Quia Iudas penitētia ductus: reportauit pecuniā: ⁊ ꝓiecit in tēplo: ⁊ diſceſſit. Bn̄ aūt mercedem ſuam dic̄: velut imputātis ⁊ exprobrātis affectu. Etem̄ taꝫmulta bona oꝑa apud eos egerat: cecus eoꝝ illuminauerat: claudis pedes: palyticis greſſuꝫmortuis qͦꝫ reddiderat vitā. Pro his igit̉ oībꝰbonis mercedē eius reſtituūt mortē. xxx. argēteoꝝ eſtimatōeꝫ pēſatam referūt. Refert̉ itemin euāgelijs: ꝙ victꝰ ē: p̄dixit hoc ſermo ꝓpheticus ꝑ Eſaiā dicēs. Ue aīe eoꝝ qͥ cogitauerūtcogitatōeꝫ peſſimā aduerſum ſeip̄os dicentes.Alligemus iuſtuꝫ: qꝛ inutilis eſt nob̓. Sꝫ dicetaliqͥs. Nunqͥd hec de domīo intelligēda ſunt?Nunqͥd dn̄s ab hoībus teneri poterat: ⁊ ad iudiciū ꝓtrahi? Et de hoc te idem ꝓph̓a ꝯuīcet.Dicit em̄ his ꝟbis ip̄e. Dn̄s in iudiciū venietcum ſenioribus ⁊ pͥncipibus populi. Iudicat̉ergo dominus ẜm ꝓphete teſtimoniū. ⁊ nō ſolum iudicat̉: ſꝫ etiaꝫ flagellis cedit̉: ⁊ palmis infaciem verberat̉: ⁊ ꝯſpuit̉. ⁊ omne ꝓ nobis ꝑfert obprobriū indignitatis. Et quia hec ſtupeſcenda erant omnibus cum p̄dicarent̉ ab apoſtolis. Iccirco etiam ex ꝑſona ip̄oꝝ ꝓpheta exclamat ⁊ dicit. Domine quis credit auditui noſtro: incredibile eī ē: vt d̓s dei filius paſſus iſtadicat̉ ⁊ p̄dicet̉. Ergo ⁊ predicunt̉ ꝑ ꝓphetas:ne qua crediturꝭ dubitatio naſceret̉. Ip̄e ergoex ſua ꝑſona Xp̄s dn̄s dicit. Dorſum meū dedi ad flagella: ⁊ maxillas meas ad palmas: ⁊faciem nō auerti a ꝯfuſione ſputoꝝ. Scribituretiam illud inter ceteras eius paſſiones ꝙ alli-

b 3