beati Hieronymi
ri poſſit: qꝛ certe credo: ꝙ nō tm̄ ꝓ ſui pedis ſalute huc illū miſerit d̓s: qͥ ei mederi ſine nob̓ potuerat: qͣꝫtū vt nob̓ ſue viſitatiōis demōſtraretindicio: ꝑ hūc nr̄e neceſſitati mirabilit̓ ſe vellep̄bere iuuamē. Tūc p̄dicti frēs tale ꝯcordit̓ humiliterqꝫ pr̄i rn̄ſum dedere: dicētes. Tu pr̄ bn̄videlicꝫ noſti: ꝙ aſinus qͥ a ſaltū vſui nr̄o lignadeferre ſolitus ē: cuſtodis ſollicitudīe indiget:⁊ ne a qͣlibet improba beſtia deuoret̉: ſatis veremur. Iccirco gͦ ſi tibi placet: ⁊ rectū videtur:huic leoni aſelli nr̄i iniūgat̉ ſollertia: vt eū ſubſequēs ducat ad paſtū: reducatqꝫ remeās domū. Ita ⁊ factū eſt. Nam iniūcta leoni cura aſini: more paſtoris induſtrij eundo ad paſtū ſocius inceſſant̓ itineris cura paſcēdo vbicūqꝫ defēſor tutiſſimus erat. Uerūtn̄ vt ſe cibaret: ⁊ aſinus ſolitū ꝑficeret opus: ꝯſuetis ſꝑ horis cumeo domum redibat. Interea dū hec dilato tꝑegererent̉: educto quadā die ad loca paſcue aſino graui leo vltra modum ſomno oppreſſus obdormiuit. Leone nanqꝫ tunc grauiter ſoporato: contigit: vt per eandem viam negociatoresgradientes olei emendi cauſa pergerēt in egytum: qui ip̄m ſepe videntes aſinum paſcentemdum neminem vidiſſent adeſſe cuſtodē: iniquaſurripiente cupiditate rapiētes: ſecuꝫ duxerūtExꝑgiſcens itaqꝫ leo quid ſibi damni accidiſſꝫneſciens: vt requireret tamen paſcentem: queꝫꝯmiſſum habuit: ire cepit: qui cum ſolito nō appareret in loco paſcendi: cōſtrictus de crimineleo: meſtitia anxius rugiendo aliqua parte diehuc illucqꝫ ibat: q̄rēs quē p̄diderat. Sꝫ cuꝫ iaꝫoīs reꝑiendi aſini ſpes fuiſſet ablata: ad monaſterij ianuā veniens ꝑſtitit. ꝯſcius em̄ culpe nōauſus eſt ingredi: quod pͥus cum aſello ſolebatQuem beatus Hieronymus vna cū fratribusvidens ad celle fores morari: ⁊ quia non ſol itahora fuerat reuerſus inſtigante famis neceſſitate cōpulſum putauerunt eū occidiſſe animalſuum: nolenteſqꝫ ei tribuere annonam conſuetā dicebāt. Uade ⁊ reliquū aſelli qd̓ tibi remanſit mande: tuāqꝫ ingluuiē reple. Et licet hec illidicerent: erant tn̄ incerti vtꝝ hoc mali: an nonis ꝑpetraſſet. Quapropter exeūtes fratres adloci paſcua: quo iam fatuum animal deducereleo ſolitus erat: lōge lateqꝫ ꝑagrātes: vt quoddam mortis indicium potuiſſent inuenire: quinullum interemptionis eius ſignū reperiētes:redeuntes: ſtuduerunt hoc beato Hieronymonunciare. Quo audito ait fratribus. Obſecrovos fratres qͣꝫqͣꝫ ſuſtineatis aſini damnū hunctn̄ ne exaſꝑetis: neqꝫ abijciatis leonē: ſꝫ eum vtdudū gubernātes: p̄bēteſqꝫ alimēta nutrite: incidenteſqꝫ in nemore ligna: vt ea vicyaſini nob̓huc trahēs deferre valeat moderate: nectētesligate. Ita ⁊ factū ē. Cū ſibi opus tūc nexū cre
brius gereret: ⁊ iā redeūdi tp̄s negociatoꝝ adeſſet: expleto die qͣdā oꝑe: qͣꝫuis animal brutū:diuinitus tn̄ vt puto admonitum exiēs iuit adagrū. huc illucqꝫ diſcurrēs gyrādo: noſſe plenius cupiēs qͥd fuiſſet de ſocio ſuo factū. Quifatigatus iā nimiū qn̄qꝫ ad duplicis itineris locū deuenit ſublimē. Quo dū anxius vt pot̓at:circūſpiciēdo ꝓſpiceret: cernēs ꝓcul veniētesꝯͣ ſe hoīes: cū onuſtis camel̓: qͦs p̄cedēs aſinusveniebat: ſꝫ qꝛ valde ꝓcul erat hūc cogͦſcē̓ minime potuit: tn̄ pedetētī ſe ill̓ obuiā obtulit. mosqͥppe illi d̓r eſſe regioni: vt qͦtiēs cū camelis lōgius ꝓficiſcunt̉: totiēs an̄cedēte aſino fimē cameloꝝ geſtāte collo ſubſequant̉ cameli. Nā dūp̄dicti itinerātes .i. negociatores appropīqͣſſentleoni: ille cognito aſino ſeuū rugiēs: cū ingentiſtrepitu irruit in eos: neminē nepe ledens eoꝝ.Qui oībus ſtatī relictis: demēteſqꝫ vt digni fuerāt effecti: in fugā ꝯu̓ſi ſunt. Quibꝰ videlꝫ fugiētibus terribilit̓ rugiēs leo ꝑcutiebat caudafortit̉ terrā: ꝑterritoſqꝫ camelos ſic̄ erāt onuſtian̄ ſe ad cella ire coegit. Inſolitā gͦ rē frēs vidētes: ꝙ p̄cedēs aſinꝰ ſarcinatiqꝫ in medio cameli⁊ ſubſequēs eoꝝ terga leo ꝑit̓ veniret: mox exeuntes modeſte curauerūt btō nūciare hieronymo. qͦ audito foras egrediēs ianuas mōaſterijpatefieri iuſſit benigne. ſummūqꝫ ſilētiū imꝑauit dicēs: hoſpitibus nr̄is .i. camelis: vel aſinoauferētes ſarcinas eos leuiate: pedeſqꝫ abluiteeſcas p̄bete: expectātes qͥd in hͦ facto ſuis voluerit dn̄s ſeruis demōſtrare. Oībꝰ deniqꝫ q̄ erga camelos fuerāt iuſſa ꝑactis: cepit leo vt dudū huc atqꝫ illuc gͣtulabūdus ꝑ clauſtra monaſterij ire: ſinguloꝝ ſe fratꝝ veſtigijs ſternēs: ⁊qͣſi de ꝑpetrata quā nō fecerat culpa: alludenscauda veniā poſtulabat. qͦ viſo frēs pnīaꝫ agētes: ꝙ ei credulitatis ꝯtuliſſent crimē: dicebāt.Ecce paſtorē nr̄m quē paulo an̄ voratorē crudelit̓ dānabamꝰ: cū qͣꝫto eū p̄conij miraculo: vthuic crimē auferret ad nos dignatꝰ ē mitte̓ dn̄sBtūs gͦ hieronymꝰ futuroꝝ p̄ſcius ſic fratribꝰait. Parati eſtote frēs in is q̄ vſui refectōis ſūtneceſſaria: vt hi qͥ nob̓ ſunt futuri abſqꝫ moleſtia vt dignū ē hoſpites ſuſcipiant̉. Mox vtiqꝫ imꝑata ſubſecuti veloci queqꝫ obediētia ſūtexpleta. Peractis qͦꝫ iuſſis. ſermocinātibuſqꝫcū btō Hieronymo frībus ſubito venit nūciusqͥ diceret an̄ mōaſterij fores hoſpites adeſſe: qͥcenobij pr̄eꝫ vellēt videre. Hoc ſepe dictus pr̄audito: portas celle patefieri: eoſqꝫ ingredi iuſſit: qͥ qͣꝫuis vocati: erubeſcēdo tn̄ introeuntes:viſoqꝫ btō Hieronymo eius ſe ꝓſtrauere veſtigijs: ꝓ culpa veniā poſtulātes: qͦs ip̄e clementer eleuans admonuit: vt ſuis cū gr̄aꝝ actionevtētes rebus: alienas tāgere nō vſurparēt: acdeinde ſub dei pn̄tia caute viuerēt ſꝑ. qͣ nimirū