Mll
neceſſitatē amiſſa fuerit: vel q̄qꝫ ꝑdita ꝟtus adſtatū ſuū vel integritatē ſeu ad ſuā gl̓aꝫ ꝑ pnīelachrymas recuꝑari ⁊ reuocari pōt. Sola ꝟginitas: ſi ſel̓ ꝑierit: ad pͥſtine integritatis ſtabilitatē ꝑtingere mīme valet. Cūqꝫ Nereꝰ ⁊ Achilleus hec laudando: ꝟginitatē ⁊ alia ꝓferendodiſſererēt plurima: qͥbus eternā mereret̉ actibus vitā: Domicilla prudentiſſima ꝟgo dixit.Utinā ad me iſta dei ſnīa ꝑueniſſet: vt nūqͣꝫ ſuſcepiſſem hoīs mortalis ſpōſionē Nūc vero qꝛvob̓ deus aperuit os ad lucrandū animā meā:qͥcqͥd me facere vultꝭ: accelerate qͣꝫpotiꝰ. Quidmulta? A ſancto Clemente papa ꝯſecrata Aureliano ſpōſo ꝯtempto: ob hͦ in Pōtiana exulata ē inſula. Iude Terracinā adducta: nolenſqꝫidolis ſacrificare: cū Euthruſina ⁊ Theodoraſpōſis Sulpitij ⁊ Seruiliani a Luxurio fratreAureliani igne cremate: palmā ſuſciꝑe martyrij: qͣs ſcūs Leſarius dyaconus: qͥ etiā poſtea ⁊ip̄e a p̄dicto Luxuxio eſt martyrizatus in ſarcōphago nouo ſil̓ ꝯdēs ſepeliuit. Hec ideo ſcꝫnō fuerat h̓ tm̄ neceſſe loqͥ. Addidimus tn̄: qꝛpene qd̓ Nereus prudētiſſime ꝟgini Domicille dixerat ꝟginitatē ꝑditā: de reatu poſſe ꝑ penitentiā veniā ꝯſeqͥ. Neqͣqͣꝫ tn̄ valeret fieri virgo: ſicut fuerat pͥus. Hoc ſanctus HieronymꝰEuſtochio ad meliora ſtuduit hortando mandare: cum omnia poſſit deus: ſuſcitare ꝟginemnon poteſt poſt ruinam. Quid em̄ eſt hic aliudpoſſe: qͣꝫ non velle: quod nōnullis alijs dici poterat ꝟbis? Per quendam nanqꝫ ſapientem d̓rdeo. Tu aūt dn̄ator ꝟtutum cū tranquillitateiudicas: ⁊ cū magna reuerētia diſponis. Subeſt em̄ tibi: cū volueris: poſſe. Ergo vbi nō eſtvelle dei deeſt poſſe. Deus qͥppe vt īmutabilisē nature: ita īmutabilis ē volūtatis: ⁊ vtiqꝫ cūſit verax ⁊ iuſtus: nō illū mēdaciū: neqꝫ iniuſticia decet. qꝛ ſicut nō valet mētiri: qͥ eſt veritas:ita iniuſtus eſſe nō pōthͦ ē nolēs iniuſte facereqͥcqͣꝫ. Nā oīa teſte ꝓph̓a q̄cunqꝫ voluit dn̄s fecit in celo ⁊ in terra: omīaqꝫ eius iudicia iuſtaDū igit̉ niteremur oſtendere: qd̓ nolēte deo fieri nō valet: ⁊ vt veridico eximioqꝫ doctori cuiqͥad viueret: in oī ſcīa ſe ꝯꝑare nēo audebat: vſurparet vaniloquijs detrahere qͥſpiam: ceptoab ordine lōgius ſumus digreſſi. Uerū tn̄ qͣlisqͣꝫtuſqꝫ vir iſte fuerit: ſolius ſancti Auguſtiniteſtimonio: qͥ velit plenius cogͦſcere valet. Nācū in libro pͥmo: quem ꝯͣ errorem Pelagianoꝝſcpͥſerat: qͥ nuptias ſine dubitatōe dicebāt damnari: qd̓ ꝟo in eis naſceret̉ ab oī eſſet libeꝝ obligatōe pctī: ⁊ cū plurimos ꝯͣ hmōi peſtiferī dogmna catholicos introduxiſſet teſtes: ita intulitdicēs. Nec ſanctū Hieronymū: quia phr̄ fuit:ꝯtemnendum arbitreris: qui greco ⁊ latino inſuꝑ ⁊ hebreo eruditus eloquio: ex occidentali
taad orientalē tranſiens eccleſiā: in locis ſanctisatqꝫ in litteris ſacris vſqꝫ ad decrepitam vixitetatē: cuius nob̓ eloquiū ab oriēte in occidenteinſtar ſolis lāpadis reſplēduit. Oēs deniqꝫ vl̓pene oēs: qͥ an̄ illū aliqͥd ex vtraqꝫ orb̓ ꝑte d̓ doctrina eccl̓aſtica ſcpͥſerant: legit: nec alia de hacre: qͣꝫ p̄dixi: tenuit: ꝓmpſitqꝫ ſnīaꝫ. Qui cū exponeret Ionā ꝓph̓aꝫ aꝑtiſſime dixit: ꝙ etiamꝑuuli pctō offenſionis Ade tenerent̉ obnoxij:Hec Auguſtinus ī p̄dicto libro. Idē itaqꝫ hie.ronymus ꝯͣ Celſum: Porphyriū: ⁊ IulianuꝫAuguſtū rabidos aduſus Xp̄m canes: ⁊ ꝯͣ inſectatores eccl̓e: vel eoꝝ qͥ putāt eccl̓iaꝫ nullosph̓os ⁊ eloquentes habuiſſe doctores: magnodeſudauit ingenio: vt ſciāt qͣles ⁊ qͣꝫti viri eamfundauerint: extruxerint: atqꝫ ornauerīt: ⁊ deſināt fidē nr̄aꝫ ruſtice ſimplicitatis arguere: ſuamqꝫ potius imꝑitiā recogͦſcere. Innumeris p̄terea libris apl̓oꝝ: ꝓph̓arūqꝫ ꝯſtructionibus.Et poſt pauca. Nūc inqͥt myſterium iniqͥtatisoꝑat̉: ⁊ garrit vnuſqͥſqꝫ qd̓ ſentit. Ego ſolꝰ ſuꝫqͥ cūctoꝝ gl̓aꝫ mordeā. Pluribus qͥppe ait: quime dicūt hͦ opus inflāmatū inuidie faucibꝰ ſcribere: breuit̓ rn̄debo: nūqͣꝫ me hereticis peꝑciſſe: ſꝫ oī egiſſe ſtudio: vt hoſtes eccl̓e: mei qͦꝫ hoſtes fieret. Impoſſibile ē oīo ⁊ longū de iſto viro: eiuſqꝫ diſtricte vite: ⁊ illius moribꝰ retexereoīa. Unius em̄ miraculi huius monaſterij qͦddam priſcoꝝ ſimile: qd̓ ꝑ ſuccedentium relationem memorie nōdū religio abſtulit: ⁊ a religioſis viris: qͥ celeſtis patrie amore Bethleē fuerehuc ē delatū: huic ꝯpēdioſo necto ẜmoni. Quadā nāqꝫ die adueſꝑaſcēte: cū btūs hieronymꝰvna cū frībus (vt mōachis mos ē) ad ſacrā lectionē audiēdā ſediſſet ⁊ p̄cepta diuina: ſubitotribus claudicans: quarto ſuſpēſus pede: īgēsleo cenobij clauſtra ingreſſus ē. qͦ vtiqꝫ viſo fratres ꝑterriti. nōnulli in fugā ſunt: vt eſt metusfragilitatis humane: ꝯuerſi. Scūs ꝟo hieronymus veluti aduētanti hoſpiti intrepidus leonis aduētui obuiauit. Qui videlꝫ dū ſibi ꝑiterꝓpinqͣſſet: ⁊ qꝛ loqͥ leo vt ſue nature ē: minimepoterat: vtcūqꝫ valuit p̄dicto pr̄i: leſi: quā habebat pedis: obtulit plātā. vocatiſqꝫ tūc fratribus p̄cepit: vt diligēter leſum abluerēt pedeminqͥrētes cūcta: cur leo claudicās iret. Qd̓ duꝫfactū ſtudioſe fuiſſent intuiti: vulneratā a ſentibus inuenerūt plātā leonis. Ei igit̉ cū alimētodiligēter adhibita cura eſſet de leſionis ictu ilico ꝯualuit. Oī gͦ beluine feritatis depoſita rabie: cepit int̓ eos vltro citroqꝫ qͣſi domeſticuꝫ ⁊trāqͥllū aīal ꝑiter ꝯmorari. Hoc et em̄ btūs hieronymus cognito: ſic fratribus ait: eia fratresſtudioſe adinuicem rogo ꝑpendite: quid huicleoni operis ꝯgrui noſtre vtilitatis addamus:quatenus ab eo leuiter perfici: et efficaciter fie-