De verboꝝ ſignificatione.H ieronymus ſuper oſee.Anouate nouale. noualeᵇeager nūc primū p̄ciſus.dē ſuꝑ danielem.Am ⁊ rexᵇ nabu chodonoſor pr̄ tuꝰ .i. ꝓauusmore ſcripture q̄ auos⁊ deinceps prēsᶠ appellat.dem in parabolis.Am ⁊ egoᵍ vnigenitusfui corā mr̄e mea qͣre vInigenitūʰ ſe noīat quēfrēꝫ vterinūˡ p̄ceſſiſſe ſcriptura teſtat̉. niſi qꝛ ille mox natꝰſine noīe qͣſiᵏ nūqͣꝫ eēt de vitadeceſſit. dē ſuꝑ matt heumUod d̓r an̄qͣꝫ ꝯuenirētnō ſequit̉ vt poſtea cōA ueniret. ſꝫ ſcriptura qd̓factū nō ſit oſtendit.dem in eodem.Oſeph nō cognouit mariā donecᵐ peꝑit filiū ſuum pͥmogenitū. Ex hocloco quidā ꝑuerſiſſime ſuſpicantur ⁊ alios filios mariam

habuiſſe cū mosⁿ diuinarumſcripturaꝝ ſit vt pͥmogenitūnō vocēt quē frēs ſequunturſed eū qui pͥmo natus fuitH ylarius.Ntelligētiaº dici oꝝᵖ excāisq ē aſſumēda dicēdiqꝛ nō ſermoni resʳ ſꝫ reieſt ſermo ſubiectus. Auguſtinus ſuper mattheum.Ihil obſtat narrādi diuſitasᵗ vbi eadē dicūt̉4maxīe cū qͥſqꝫ euāgeliſtarum eo ordine credat ſe dicere quo deus voluit.G regorius.Ropt̓ea ſi ꝓlixā epl̓aꝫmeā ad int̓p̄tandaᵛ acciꝑe te fortaſſe ꝯtigeritrogo nō verbū ex verbo ſꝫ ſenſumˣ ex ſenſu tranſferre. quiaplerunqꝫ dum ꝓprietasʸ verboꝝ attendit̉ ſenſus veritatisamittit̉. Iſidorus.Uāuis oēs qͥ p̄ſunt p̄poſiti rite vocent̉. vſustn̄ obtinuit eos vocarip̄poſitos q̄ quādā pͥoratꝰcurā ſuꝑ alios gerunt.dem in li. ethymol̓.

Nnouate. ꝟba ſunt oſee ꝓphete.b ¶ Nouale. ꝟba ſunt hieronymi exponēc ¶ Preciſus. d̓r in lege. ter tis ꝟba ꝓph̓era ſ. p̄ciſa q̄ āno ceſſat. ff. de ꝟ. ſig. ſilua. §. ijd̓r nouale terra de nouo ad culturā redactacꝰ n̄ extat mēoriaꝙ culta fuiſſet. jͣ. eqͥd ꝑ nouale. ⁊ qd̓ſel̓ fuit nouale ſꝑerit nouale qͦ ad d̓cīaꝝ retētōꝫ vel ſolutōꝫ. de pͥuil̓. c.vl.Am ⁊ rex3ꝟba ſuntCdaniel̓e ¶ Proauꝰ. ꝟbaſunt hieroni. exponētꝭ ꝟba ꝓph̓e.f ¶ Pr̄es. oēs aſcēdetes parentisnoīe ꝯtinent̓. ff. deꝟ. ſig. appell̓one. ⁊ap. filij oēs deſcendētes. ff. e. liberoꝝ⁊. ff. de grad̓. l. iurꝭcōſultꝰ. §. ꝑentes.vſqꝫ ad tritauuꝫpr̄es dicūt̉. vltraꝟo maiores appellāt̉. liberi vſqꝫad trinepotē. vltoriꝰ īſeriores vocāt̉vt ibi d̓r. vn̄ xp̄usdici p̄t filiꝰ dauidAm ⁊ egoꝟba ſuntſalomōis¶ Uterinū. frēsvterini dicūt̉ q̄ exeodem vtero natiſunt. viuēte .n. vria ꝯcepit berſabeeex dauid ⁊ peperitfiliū qͥ mortuus ē ſtatī poſtea ꝯcepit ex eodē ſalomoneꝫvn̄ ip̄e dic̄. nā ⁊ ego vnigenitus ⁊c̄.k ¶ Quaſi ulīqͣꝫ eſſet. Et ita nō vr̄ fuiſſe. qͥ nō durauitar. s. de reg. ad noſtrā. lxiij. di. qͣꝫto. ff. de in re ver. ſi ꝓ pr̄e§. ꝯſum. ſic nō d̓r eſſe qͥ minus ydoneꝰ ē .sͣ. de trāſſa. int̓⁊. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vni. l. i. ad fi. ⁊. C. de epiſ. au. de creatiōibꝰ⁊. .xix. di. ꝓpt̓ totius. ⁊. xxiij. q. i. ꝑatus.Hod d̓r. an̄qͣꝫ ꝯueniret. ꝟba ſunt euāgelij matthei q̄ hierony. h̓ exponit. ſi. xxvij. q. ij. pͥuſqͣꝫ. necvꝫ h̓ ar. a ꝯͣrio ſenſu. ⁊ ē qͥdā modus loquēdi ſic̄ibi. ſede a dextris meis donec ⁊c̄. nō in ſeqͥt̉ ꝙ poſtea poſuerit. R. ⁊ illud coruꝰ nō fuit reuerſus ad archā. donecaq̄ ſiccarent̉. ſic. jͣ. c. ꝓx. immo on̄dit̉ ꝙ nō ꝯuener̄t ꝯͣrin̄innuit̉ eiꝰ qd̓ ꝟba ſonare vident̉. vt hic dic̄ in fi. ⁊c̄.Oſeph. donec. ſi. s. e. c. ꝓxi.In ¶ Mos. idē dic̄ lex ꝙ ꝓximꝰ eſt quē nēo an̄cedit. gͦ ⁊ p̄genitus ē an̄ quē nēo naſcit̓ qͥcqͥd ſeqͣt̉.ff. e. ti. ꝓximus. ⁊. l. pximiNtelligētia. ſic. ff. de reg. iur. in ābiguis. ⁊ .xxij. q.v. humane.p¶ Dictoꝝ .i. ꝟboꝝ q̄ plata ſunt.q ¶ Ex cauſis. nō ſtatim debemus intelligere vt ꝟba p̄ma facie fouere vident̉. maxīe vbi ambigua ſunt. ſꝫ debemus recurrere ad intentōꝫ loquētis vt hic dic̄. ar. bo.

sͣ. de p̄ben. c. vl. ⁊. c. cū cāꝫ. ⁊. ff. e. ti. nepos ꝓ culo. ⁊. ff. de regu. iur. ſꝑ in ſtipulatōibꝰ. ad cāꝫ dicti recurrēdū eſt. s.de accu. cū dilecti. ſicut ad cāꝫ facti. xxiij. q. vlt. occidit. ff.de fur. verum.r ¶ Res .i. intellectus. ff. de ſupel. le. l. labeo. xxxi. q. i. quōꝟginibus. vbi d̓rſex maritoſ habuiſſe q̄ dn̄o teſtāteqͥnqꝫ tm̄ habuit.ibi .n. hierony. reſpexit intētōꝫ ⁊ nōverba ſamaritane. Lau.

s ¶ Rei ē ẜmo. ſb̓iectus .i. intentōiſeu intellectui ſermo ẜuire dꝫ. qꝛ n̄in folijs ſꝫ ī radicerōis. ⁊ in ſenſu cōſiſtit euāgel̓ i. q. i.marchiō. ⁊. jͣ. e. c. ij.⁊. c. ī his. ꝟba .n. īſtituta ſunt vt ꝑea qͥſqͥs in alterinoticiā cogitationes ſuas ꝓferat. x.xij. q. ij. is āt. qꝛ ſic̄animꝰ p̄fert̉ corꝑi ita ſnīa ꝟb̓. xxxviij. d. ſedulo. ⁊. xxij. qv. hūane. ⁊. ff. de le. ſcire. Itꝭ ar. ē ꝙ ꝟba ad exͣneū ſenſuꝫſunt trahenda vbi res alit̓ ſalua eſſe nō p̄t. ar. C. de ꝟ. ſi.cū qͥdā. ⁊. C. de legi. cū q̄ſtio.Ihil diuerſitas. qm̄ noīa ⁊ ꝟba tranſpoſita idēIſignificāt. vt dic̄ Ariſtotiles in periarmenijs. ⁊eſt ar. ad hoc. C. de teſta. qm̄ indignū. ⁊ hic vbi eadem dicunt̉. ꝓut ſequit̉ in lr̄a. ⁊ hoc certu ſit. Et ē arg. bonū ꝓ teſtibꝰ diuerſo mō narrantibꝰ. ar. s. de teſti. c. cūtu.⁊ .viij. q. i. in ſcripturis. de ꝯſe. di. ij. qͦtidie. ⁊ de pe. di. i. periculoſe. ar. ꝯͣ. xxxv. q. vij. de parentela. ij. ſꝫ illud intelligitur de ꝯͣrietate ſententie.Ropt̓ea. ad int̓p̄tādū .i. ad exponendū.x ¶ Senſum. s. e. intelligētia.y ¶ Propͥetas. nō .n. ſꝑ ad ꝓprietatē ꝟboꝝ recurrēdū ē ſꝫ vidēdū ē qͥd teſtator ſenſerit in qͣ p̄ſumptōneſunt qͥ morant̉ in eo loco. ff. de fun. inſtru. ⁊ inſtru. le. cūdelanionis. §. aſinā. qꝛ potior ē mens dicentis qͣꝫ vox. ff.de ſupel. le. labeo. nec plus verbum qͣꝫ voluntas inſpicidꝫ. C. q̄ res pig. ob. poſſ. l. vl. xxij. q. v. humane aures .i. ci. marchion. Item arg. ꝙ verba a ſua ſignificatione eadunt cū res aliter ſalua eſſe nō pōt. de qua agitur. inſti.de inuti. ſtipula. §. quotiens. ⁊. ij. q. ij. omnes. C. an ſenuus ex facto ſuo. l. vlt. ff. ſi qͥs ca. ſi eum. §. qͥ iniuriarū.