De ſen. exco.
CCCCVI
ſi voluerit ep̄o dioc deferre ipſūqꝫ ad deū remittere abſoluedū: vbi ēt ꝯſeq̄nt̉ infert̉: ꝙ necexcōicati ſunt audiēdiⁿ priuſqͣꝫ fuerint abſoluti: nec ſūt adillos a qͥbꝰ appellauerāt remittēdiº. ¶ In ſardicen̄ᵖ. aūt cōcilio reꝑit̉: vt is q̄ ab ep̄o ē abiectus: finitīos ep̄os īterpellet etcā eius audiat̉: ⁊ diligētius pertractet̉. ep̄s āt qͥ iuſte vl̓ īiuſteabiecit eūdē patient̓ accipiat vtdiſcutiat̉ negotiū. qͣtenus velꝓbet̉ eiꝰ a pluribꝰ ſnīa. vl̓ etiāemēdet̉ prius tn̄ qͣꝫ oīa diligenter exāinata fuerīt: nullꝰq antecāe cognitōeꝫ cōioni eū ſociarip̄ſumat. q̄ fuerat cōione pͥuatNos igit̉ credimꝰ diſtīguēdūvtrū qͥs ꝓponat ſe pꝰ appellationē legitīe interpoſitā excōicatōe fuiſſe notatū l̓ in forma excōicatōis ītolerabilēᵍ errorē fuiſſe patēter exp̄ſſū ī qͥbꝰ caſibꝰad ꝓbatōeꝫ eoꝝ ēt ſi abſolutōꝫnō petat. dꝫ admitti: ſꝫ donec deip̄is ꝯſtiterit: in alijsᵛ euitaridꝫ: qͣꝫqͣꝫ apo. ſe. ēt tales ꝯſueuerit abſoluere ad cautelāˣ verūin alijsʸ niſi gratiā abſolutōis
īploret: nō dꝫ audiri ne ſnīameccīaſticā ꝯtenereᶻ videat̉: ⁊ ꝑhoc āplius ex ſuo cōtēptū ligetur. Quodiſi abſolutōisª bn̄ficiū humiliter poſtulauerit: metropolitanus eū dꝫ abſoluere:niſi ſuo duxerit ſuffraganeo deferēdū: cui tn̄ ſi ſuffraganeusabſolutōnis bn̄ficiū iuxta formam eccīe noluerit exhibere:nihi lominus illū abſoluat cautōe recepta ꝙ ſuo debeat parere mandato. ac deinde cām audiat: ⁊ quod canonicum fueritiuſticia mediante decernat.Quod ſi forſan epiſcopus ſubditum ſuum ꝓpter manifeſtūexcommunicaſſet exceſſū: metropolitanus non debet ipſuꝫabſoluere: niſi ſuffraganeus requiſitus malicioſe ſibi abſolutōnis beneficium denegaretIdem.I aliqn̄ forte cōtīgit: ꝙeis q̄ auc̄te ap. ſūt excōicatōi ſubiecti. nr̄e litter̄cum ſalutatiōisʰ alloquio deſtinētur. non propter hoc excommunicatiōis credatur ſententia relaxata: cū per ignoran
s. de pac. c. vlt. ar. ꝯͣ. s. de ꝯdi. appo. c. vl. ī fi. Din. hec intelligit tm̄ de errore iuris. vn̄ in p̄dictis exēplis tenꝫ excōicatio. vt ſi dicat ſic. excōico illū. qꝛ nō adulterat̉. qꝛ n̄ interficit illū. ten et excōicatio. Itē intolerabilis p̄t dici error. ſi exp̄ſſe ꝓnūciat ꝯͣ ius ſcriptū. vt ſi dicat ꝓnūcio excōicatōꝫ vale̓ qꝛ ēlata pꝰ appellatōnē legitīaꝫ ⁊ a taliſnīa n̄ ē neceſſe appellare. ij. q. vi. §.diffinitiua. ⁊. ff. q̄ſen. ſine app. re. l.i. §. Et idē ē dicendū vbicūqꝫ ꝓpōit̉iudiciū retro nullū fuiſſe. niſi velitqͥs ad cautelā appellare. C. de ꝓculꝫ. ⁊ sͣ. de ꝓcu. in p̄ſentia. in fi. ⁊ s. decri. fal. ſuꝑ eo. ⁊ s.de re iudi. c. i. ſecusē ſi errorē nō exp̄mit in ſnīa. ⁊ tn̄ ꝓnunciaret ꝯͣ ius. tenet qͥdē tūc ſnīa.niſi fuerit appellatōe ſuſpēſa .s. de reiudi. cū inter vos⁊. ff. e. cū ꝓlatis. ſꝫſi errorē in factovt ſi hic mō dicat̉excōico te. qꝛ expoliaſti talē. lꝫ manifeſte ſit falſū. tenetſnīa. qꝛ tal̓ cā poſſibilis eſt lꝫ ſit falſanec cōtinet errorē⁊ ſnīa ſiue iuſta ſiue iniuſta timēdaeſt. xi. q. iij. c. i. ⁊ij.ar. ꝯͣ. ꝙ talis errorfacit eā nullā ſicutſen. ſine ap. re. l. i. §. i. ⁊ talis error facit exheredatinōemerror calculi. ff. q̄nullā. ff. de li. ⁊ poſt. l. ſi poſthumꝰ. §. vl. ⁊. l. ſe. ſic̄ nec valꝫdecretū d̓ datōe tutoris. vbi error facti ē exp̄ſſus. ff. d̓ tuto. ⁊ cura. l. tutoꝝ. ⁊. l. ſeie. ſic ⁊ obligatio ꝑ errorē facti n̄tenet. ff. ſiqͥs cau. ſꝫ ⁊ ſi. §. vl. ⁊. ff. defideiuſ. ſiqͥs poſtqͣꝫ io.Quid dices. credo ꝙ in ſnīa excōicatōis lata ꝑ erroreꝫfacti. vt dcm̄ ē. tutius ſit dice̓ ꝙ teneat. ⁊ ꝙ abſoluat̉ qad eccīam vl̓ ſaltē ad cautelā. qꝛ quo ad deū nō ē ligatniſi ꝯtemeret eā. vt. jͣ. ſequit̉. ⁊. xxiiij. q. iij. notandū ī fi.s. de teſti. veniens.t ¶ In qͥbꝰ caſibꝰ. duobꝰ .ſ. p̄miſſis. cū dr̄ ſnīam latampꝰ appellatiōem legitimā. ⁊ cū dr̄ ꝯtinere intolerabileꝫerrore. ⁊ in caſibꝰ iſtis intelligit̉. c. cōcilij ſardi. cuius tenor hic ponit̉ ſic. sͣ. de of. dele. cū ꝯtingat. in caſibꝰ iſtis ꝑadmittit̉ ꝓbatio. vt appareat. an abſolui dēat an denūciari nō ligatus. vt ibi in. c. cū contingat.v ¶ In alijs. Sic intellige. qd̓ dicit in alijs .ſ. qꝛ nō auditur in alijs negotijs vl̓ factis iudicialibꝰ. vt actor tāqͣꝫ excōicatus. ſed extra iudiciū nō dꝫ vitari. vt. jͣ. e. ti. ſolet niſi in hͦ vt ꝓbꝫ errorē vl̓ ſnīam latā pꝰ ap. legitimā. ⁊ ī hͦꝯcordat ꝯciliū ſardicen̄. ⁊ interptat̉ papa ꝯciliū vſqꝫ ibiꝙ ſi abſolutōis bn̄ficiū huiliter poſtul auerit ⁊ ē. abindevſqꝫ ibi. ꝙ ſi forſan. interp̄tat̉ decre. alex. Et ſic diſtī. inoꝯcordat cōciliū ſardicen̄. ⁊ decre. alexandri. q̄ videbat̉ ꝯͣ
ria. ſed nō ē. qꝛ in diuerſis caſibꝰ loquūt̉. vt patet ꝑ lierx ¶ Ad cautelā. ſic. jͣ. e. venerabilis. ⁊ s. e. cū deſideres. §.p̄tatōem innocen.ſcd̓e. ⁊ sͣ. de ap. ad p̄ſentiā. ⁊ s. de teſti. veniēs. nō obſt īte ꝯͣdictōe excōicatoris vl̓ aduerſarij. vt in p̄dicta d̓cr̄.ſolꝫ. niſi diceret̉ excōicatus ꝓ manifeſta offenſſa. in qͦcaſu dꝫ hr̄e teriinū octo dieꝝ ad ꝓbandū manifeſtāoffenſam vt in decre. p̄dic. ſolꝫ. b.y ¶ Oerū in alijsOxit io. ī alijs dubijs .ſ. ihn̄dus ē ꝓexcōicato .s. e. cuꝫdeſideres. §. ſcd̓e.Et tu dic inalijs .ſexcōicatōibꝰ. cumqͥs dicit ſe excōicatu iniuſte vl̓ quocūqꝫ mō appareat ip̄m eſſe excōicatu maiori excōicatōe. qꝛ tūc nō dꝫaudiri vt actor. niſi gr̄a ⁊c̄. et. s. vbidicit nec excōicatiſunt audiendi ⁊cͣ.exceptis duobꝰ p̄dictis caſibꝰ ⁊ hicdicit lr̄a ſequens.ne ſnīam ꝯtēnere⁊c̄. qꝛ. hic ip̄o ligaret̉ ex cōtemptu.ſecus in eo q̄ petitin ẜuum. qͥ pēdētecā audit̉ ꝯͣ alios.ſed ꝯͣ illū qͥ dicit ſedn̄m illius nō. ff.de li. cā ordīata. b.¶ Contēnere. videat̉. No. cām qͣrehic tenet ſnīa lꝫ iniuſta. xxiiij. q. iij. notādū in fi. ⁊ i. q. iij. §cū gͦ. alia ēt recitat̉ .s. de ap. paſtoralis. vbi de hac materia in notū. q̄ īcipit hec rō. ⁊ s. de cle. ex. mi. ſi celebrat ī fi.a ¶ Qd̓ ſi abſolutōis. hic interp̄tat̉ decre. alex. q̄ intelligit̉ in eo caſu. cū excōicatio p̄cedit appellatōem. quā dicit iniuſtā. ꝯciliū in eo caſu. qn̄ appellatio p̄ceſſit. vel qn̄intolerabilis eiror exp̄ſſus ē in ſnīa. ⁊ ſic planū ē. Quefuit ergo dubitatio illiꝰ diuerſitatis. Anthiſiodoren̄.ep̄s excōicauit ar̄pbr̄m ſuū. ar̄phr̄ corā arepo ſenon̄. obtulit cautiōem ſtādi iuri. humiliter petens abſolui archiep̄s deferēs ep̄o ſepe monuit ip̄m. vt eū abſolueret.qd̓ cū facere nollet. ar̄ep̄s ip̄m abſoluit. quē ep̄s nō habebat ꝓ abſoluto. dicēs ꝙ eius abſolutio nō ꝑtinebatad ar̄e p̄m. ꝓ quo videbat̉ facere decre. alex. ꝓ ep̄o conciliū ſardicen̄. vn̄ ar̄ep̄s q̄ſiuit a papa. qͥd iuris eſſet. Etip̄e rn̄det. vt patet ex lr̄a. ⁊ hic ſume caſūI aliqn̄ ſalutatōis. excōicati .n. ſalutādi nō ſuntxi. q. iij. excōicatos. ⁊ xxiiij. q. i. oīs qui ne ꝑ ſalu¶ tatiōem videat̉ eis aliquis cōſentire. ar. lxiij. di.cū hadrianꝰ. ⁊ vt faciliꝰ reſipiſcāt. cū viderīt ſe ꝯtēni s.de excep. pia ī fi. qꝛ grauis pea ē īter hoīes eē ⁊ eoꝝ careſuffragio. C. de apoſta. hi q. ſꝫ qͣꝫuis eos n̄ debeamꝰ ſalutae̓ poſſumꝰ tn̄ eis loqͥ d̓ his q̄ ꝑtinēt ad eoꝝ ſalutē. ⁊ l.alia ꝟba īcident̉ ꝓponāt̉. n̄ nocꝫ. jͣ. e. rn̄ ⁊. c. cū vo lūtate-