obſequio dn̄oꝝ. aut ip̄i dn̄i ꝓpter hoc ſine culpaª ſua grauedānū incurrāt: tūc in vtrolibꝫˡcaſu poteris eos ex indulgētianoſtre ꝓuiſionis abſoluere cūnimiſ ſint ab ap. ſe. remoti. ſꝫ īrecōpēſatōemᶜ laboris quē initinere ſuſtinerētalia eiſ ſatiſfactio iniungat̉: dūmō nō ſit taꝫgrauis ⁊ enormisᵈ exceſſus vtꝓpter vitandū ſcādalū ⁊ tollēdū exēplū hmōi ẜui ad ẜuū ſeruoꝝ dei veīre debeāt abſoluēdiIdem ſtrigonen̄. ar̄e p̄o.Acris ē canonibꝰ inſtitutū. ⁊ infra. Lꝫis qui voluntariusⁱ excōicatis illis cōicauerat qui cū oībo fautoribꝰ ⁊ ꝑticipibꝰ ſuis excōicationis ſnīa ſūt aſtricti: ad cor rediens de mandato eccīe excōicatos quos prius fouerat. expugnauerit: nō tn̄ priuſqͣꝫ abſolutōis gr̄am ꝑceperit: habēdē abſolutus. nec niſi ſuccūbatin hmōi bello. ſunt abſolutōeſvl̓ oblatōes recipiēde ꝓ eo veloratiōes dn̄o porrigendeᶠ. niſicū de ip̄ius viuētis pnīa ꝑ euidētia figna ꝯſtiterit. ⁊ iuxta cuiuſdam conſtōisᵍ noſtre tenorē defuncto etiā abſolutōis be-

neficium impendatur.Idem aſuntin̄ ep̄o.Icut nobis. ⁊ infra. f. trꝙ. niſi excōicati ad te ſu-ꝑ abſolutōe ſua lr̄as nōſtrasʰ vl̓ illius cui vices nr̄asin hac ꝑte ꝯmiſimus. reportauerint. aut alio modoⁱ legittime de illoꝝ abſolutōe tibi conſtiterit. tu ipſos ꝓ excōicatisvt prius habeas ⁊ facias euitari. Idem ſenonen̄. ar̄ep̄o.Ex tuas litteras. ⁊ infraUidet̉ aliquibꝰᵏ: ꝙ cumad metropolitanū ꝑ appellationem queſtio non defertur excommunicatus autē vocē nō hēat appellandiˡ: vtpoteab eccleſia ſeꝑatus: ſiue appellauerit ſiue non. metropolitanus ei non dꝫ abſolutōnis beneficium exhibere. Ueꝝ ex velbis cuiuſdamᵐ epiſtole quamſcholaſtici ab alexd. papa. emanaſſe ꝓponunt: habetur: ꝙ ſiante appellationem in aliqueexcommunicationis ſententiafuit ꝓmulgata. metropolitanꝰan̄ litis. ingreſſū ab eo iuramēto recepto ẜm eccīe cōſuetudinem debet ipſum abſoluere. m

a ¶ Sine culpa. tūc em̄ pn̄t abſolui ꝑ ep̄m vt hic dicit.⁊ sͣ. e. mulieres. ⁊. jͣ. e. qͣꝫuis. q̄ intelligi dn̄t ẜm hāc diſtinctōem. vn̄ ſine culpa puari non dn̄t. s. de eo qͥ cog. ꝯſan.vxo. ſue diſcretōeꝫ. ⁊. c. vl. ⁊ s. vt lite n̄ ꝯteſ. qm̄ frequēter§. ij. ⁊ sͣ. de ꝯſti. cognoſcētes. al̓s ſi eēnt dn̄i in culpa. taꝫip̄i qͣꝫ ẜui ſunt excōmunicati. putaſi mādaſſent. qꝛ qꝑ aliū facit. ꝑ ſeipſū face̓ vr̄.s. e. mulieres. ⁊. c. vt fameb ¶ In vtrolibetcaſu .ſ. cū ſerui hocfaciūt fraudulenter. vl̓ cū dn̄s nullā culpā cōmiſit. gͦvr̄ idē dicendū inviro. ſi in fraudeꝫvxoris hoc faciat ⁊in libe̓to qͥ operasp̄ſtare tenet. arg.xxix. q. i. ꝑlatū. Sꝫhoc nō crędo. cuninueniā. qꝛ hoc ēdictu vt oēs ad curiam mittant̉. qͥ exp̄ſſe nō excipiunt̉ꝓhibitoriū ē. ar. scū illoꝝ ī pͥncipioc ¶ Cōpēſatōem.ſic.s. d̓ voto qd̓ ſuꝑ his. ⁊. c. magnead fi.d ¶ Enormis .s. ecū illoꝝ. vbi d̓ hoc.Acris voQlūtarius.ſecꝰ ſiabſolute fue̓it attractus. s. de his q̄ vimētuſue cā ſacris⁊. l. di. p̄ſbyteros.⁊ sͣ. de bap. maiores ad fi. ꝟ. ille vero qui nunquāf ¶ Porrigende.xiiij. q. ij. c. ij. ⁊. iij.g ¶ Conſtōis .s. e. a nobis. cū fuerit abſolutus. tūc orabit eccīa ꝓ eo ⁊ recipit oblatōes ꝓ eo ſic̄ ꝓ alijs defūctꝭVIcut nobis. lr̄as nr̄as. Sꝫ vr̄ ꝙ eis credēdū ſitqꝛ de nemine p̄ſumēdū ē. ꝙ ſit īmemor ſue ſalutis .i. q. vl. ſancimus. ⁊. ar. ꝯtra. de ꝯſe. di. iiij. cūitaqꝫ. ⁊. c. ſi nulla extant. ſꝫ nō eſt veꝝ. s. de of. or. ex ꝑte. ⁊viij. q. v. c. vno. ⁊. C. de mā. pͥn. l. vna.i ¶ Alio mō. nō tn̄ vno teſte. qꝛ fieret actori p̄iudicium.nec ēt ſufficiūt talia iudicia q̄ ſufficiūt. .s. de cle. peregri. cinter. ⁊ c. tue. nec ſufficit hec honeſtas ꝑſone. vt ei credi d̓beat. ar. l. di. ſiqͥs p̄poſtera. ⁊ di. ix. ego ſolus. Ar. ꝯͣ. xcvij.di nobiliſſimus ſed illud cū nulli fit p̄iudiciū. io.Ertuas aliqͥbꝰ. ⁊ male. qꝛ ſi nō appellat̉ ad metropolitanū tn̄ p̄t excōicatū abſoluere. ſi ep̄s ipſum abſoluere nolit. s. de offi. or. ad rep̄mēdā. bl ¶ Appellandi. vt ꝑ hoc ab excōicatōis ſnīa releuet̉. vts. de ap. paſtoralis. nec interdictū. vt. sͣ. e. ti. ad hoc qm̄ ſꝫvt cāꝫ tranſferāt ad ſuꝑiorē bn̄ tꝫ appellatio. iij. q. ix. rem ¶ Cuiuſdā epiſtole. quā hūiſti olī in antiqͣ Quera.ꝯpilatiōe. s. de of. or. q̄ſitu. cuius ſnīa ⁊ ēt ꝟba ꝓ maioriꝑte ponunt̉ hic ⁊ incipiūt hic. quod ſi ante.

n ¶ Audiendi ſunt. ſi agant .s. de here. excōicamus. §. credentes .s. de excep. cū inter. ꝯueniri tn̄ bn̄ pōt. sͣ. e. ſi vere.⁊. §. p̄dicto credenteso ¶ Remittendi. remittit̉ qn̄qꝫ aliqͥs ad eū a qͦ appellauit. ſi malicioſe .s. de appellati. cum ineccīa. ⁊. ca. vt d̓bitus. vl̓ ſi nō fuerītꝓſecuti appellationē in termīo cōſtituto. vt eo. ti. ꝑſonas. vl̓ ſi appellans hͦ petierit. s.de ap. interpoſita.§. ille. al̓s obtinetqd̓ hic dr̄. ⁊. C. deapp. eos. ⁊. ij. q. vi.§. vltimo.p ¶ In ſardicen̄concilio. xi. q. iij. ſiep̄s forte. qd̓ īducit̉ hic ꝯͣ decre. alerandri. Un̄ no. ꝙẜm antiqͦs canones qͥlibꝫ excōicatus audiebat̉. quian̄ abſolutōeꝫ volebat ꝓbare ſe nuſte excōicatū. xi. qiij. ſi ep̄s forte. cūius tenor hic pōitur Hodie vero n̄audit̉ niſi in duobꝰ caſibuſ. ſi dicatſnīaꝫ latā poſt appellatōem fuiſſe. l̓ſi dicat intolerabilē errorē in ea fuiſſe exp̄ſſum. vt hͦdr̄. Sic̄ gͦ diſtinguas. ſi aliquis cōrit̉ ſuꝑiori de iniuſta excōicatōe autappellauit ad euꝫaut n̄. Si appellauit pͦ p̄ſtabit caution. ꝙ ſtabit mādatis eccīe. tūc eſtin optōe ip̄ius ſuperioris. an velit eū abſoluere an remittere ad eum abſoluendum. aquo appelauit vt hic ſequit̉ in decre. aleandri. Si vero nō appellauit. ſed ꝑ ſimplicē querelā audiuit ip̄m. dꝫ eū remittere ad inferiorē vt ip̄m abſoluat⁊ ſi inferior ip̄m abſoluere nolit arep̄s ip̄m ab oluat.s. de of. or. ad rep̄mendā. ſi tn̄ ꝑiculū eſſet in mora ꝓpterhmōi remiſſionē. ip̄m ſtatim abſoluat. jͣ. e. ſacro. ⁊. arg.ad hͦ. s. ti. ꝓxi. c. vl. ⁊ ſi viderit ſnīaꝫ excōicatōis ab ep̄olatā eſſe iniuſtā. euidēter poterit ar̄ep̄s declarare ſubditū irrōnabiliter fuiſſe ligatū. lꝫ n̄ ſit appellatū ad ipmisde ap. ſolicitudinē. ſil̓r et ecōuerſo. ſi viderit eā iuſtā. tenet̉ remittere ip̄m abſoluēdū ad inferiorē. vt hic ī fi. io.q ¶ Nullus ante. ergo nec ar̄ep̄s. ar. s. e. cū deſideres. ⁊. cquod in dubijs. in prin.r ¶ Diſtinguēdum. ad abſoluendā contrarietatē concilij. ⁊ decre. alex.g ¶ Intolerabilē errorē. Error ītolerabilis p̄t dici qd̓libet peccatii. vt ſi excōicet iō qꝛ nō furat̉. vl̓ qꝛ nō dicitei aliquā meretricē. vl̓ qꝛ nō ē obediēs ſuo prelato. vl̓ ſip̄cipiat aliqd̓ īpoſſibile l̓ turpe. vt dictū ē. talis ſnīa nul.la ē. nec aliquā obligatōem inducit in fcō vl̓ de iure. li-