diſpēſareª niſi graue fuerit etnotabile factū aut is qui fecitadultꝰ fuerit ⁊ diſcretꝰᵇ vt violēter ꝯtra obliuionē vl̓ ignorātiā p̄ſumat̉ᶜ. Precipimꝰ āt abbatibꝰ: vt formā iſtā diligēterobẜuent: ne pͥuilegiū mereat̉ amittere qui ſibi ꝑmiſſa abutit̉ ptāte. Idē piſtorien̄. ep̄o.Emonialibꝰ tua a nob̓fraternitas req̄ſiuit: perque eis ſit bn̄ficiū abſolutōis īpendēdū: ſi vl̓ ī ſe inuicē vl̓ ꝯuerſos vl̓ cōuerſas ſuasaut cſericos et manꝰ iniecerinttemere violētas. Suꝑ hͦ igit̉t. cōſul. t. r. vt ꝑ ep̄mᵈ in cuiusdioc. mōaſteria fuerīt: abſoluātur. Idē vniuerſis cruce ſiVgnatis.Ivere ⁊ īfra. Ꝙ ſi veneti nec forte ſatiſfacer̄ voluer̄t nec abſolui: vobis ꝑmittimus: vt cū ip̄is in terrā ſaracenorū vl̓ ꝓuinciā iuxta qd̓ inter vos cōuenit ⁊ ip̄os l̓ honeſte cōuenerit nauigio trāſeatiſquāto minus poteritis: cū dolore tn̄ ⁊ amaritudine cordis ⁊ſub ſpe venieᵉ cōicantes eiſde.cū .n. iā a nobis maioreꝫ naulireceperīt quātitatē: nec ad eāpoſſint reſtituedā induci aut etcoartari: ſi aliter fieret videremini vos dānū ex pnīa: ip̄i vero p̄miū ex cōtumacia reportareᶠ: cū ad hoc debitū exoluēdūip̄i vobis maneāt obligati: etab excōicatis exigiᵍ poſſit ⁊ reci
pi quod debet̉. Eſt autē cautūin iure ꝙ ſi quiſqͣꝫ ꝑ terram hereticorū aūt quorūlibet excōicatorū tranſierit: neceſſariaʰ emere ac recipere poterit ab eiſdem. Preterea ſi pater familias domus excommunicatiōisſententia fuerit innodatus. a ꝑticipatione illius familia excuſatur. Licet ergo dux venetorūdominus nauium tanqͣꝫ paterfamilias domus in excōicatiōeꝑſiſtat: vos tamen tanqͣꝫ ip̄iuſfamiliam dum in nauibꝰ eiusfueritis: ip̄ius excommunicatio nō continget. et excuſabileſeritis apud deum. ſi in excommunicatoꝝⁱ nauibꝰ exiſtentescum dolore cordis ſub ſpe penitētie communicaueritis ipſis in quibꝰ eorum commūio.nem non potuerisᵏ euitare.Idē london̄. ep̄o.T fame tue. ⁊ infra. Sa(Ene conſuluiſti nos: vtꝝclerici grauit̉ excedētesq̄ tute nō pn̄t monaſterijs adagendū penitētiā deputari qͦniam cum nō peniteant de comiſſis: opportunitate fugiendi captata carceremˡ fugerentclauſtri ⁊ prioribꝰ ſe ſceleribꝰ ſceleſtius immiſcerent. a te vel alijs prelatis ſuis arcte poſſintcuſtodie mancipariᵐ. ⁊ infraR. ꝙ cum prelati exceſſus corrigereⁿ debeant ſubditorum:⁊ publice vtilitatis interſit necrimina remaneant īpunitaº ⁊
a Diſpēſare p̄t ergo abbas diſpenſare cū monachob ¶ Et diſcretus. ⁊ ita nō ſufficit. ꝙ ſit adultꝰ. niſi ſit dicirca ordines vt hic. ⁊ sͣ. de eo qͥ fur. or. re. c. ij.ſcretus. qꝛ ꝯͣ diſcretū defacili p̄ſumit̉. C. qͥ ⁊ aduer. qͣs. l.i. ff. de ꝓba cū de indebito. ⁊ indiſcretus iniuriā face̓ nōp̄t. pati vero p̄t. xvq. i. illud. ⁊. ff. de iniurijs. l. illud. ⁊. ff.ad. l. cor. de ſic. ſi infans. ſꝫ de talibꝰ n̄ītelligit̉ hoc. qꝛ tales nō indiget diſpenſatione.c ¶ Preſumat̉. arꝙ nō ſemꝑ credēdū ē ꝯfitēti peccatū in pnīa. Ar. ꝯͣ. sde homici. ſignificaſti. ij. qꝛ nō ē veriſil̓e ꝙ aliqͥſ ſit īmemor ſue ſalutis .i.q. vl. ſancimusEmonialibꝰ ꝑ ep̄ꝫImpeditn. ſexus mulierisne abbatiſſa poſſit abſoluere monales. ſicut hic ꝑnec cōfeſſionē earū audire nec easbn̄dicere vl̓ euangeliū legere. qꝛ ſexui femīeo claueseccīe cōmiſſe n̄ fueiut. s. t. ꝓx. noua⁊ argu. s. de ma. ⁊obe. dilecta. vbi d̓hoc. ſed ep̄s illasabſoluit auc̄tatepape ſibi ꝑ hāc d̓cre indulta tanqͣꝫdelegatus ad hoc⁊ ſic abſolutōnestā exēptas qͣꝫ n̄ exemptas. ⁊ ē ſi. s. d̓here. ad a bolēdāin fi. ⁊ sͣ. de d̓ offi.or. it refragabili.ceterū. ⁊ eo iureabſoluit al̓s mulieres .s. e. mulieresSꝫ qͥd ſi monaſteria eſſent in diuerſis ep̄atibꝰ. ⁊ vnamonacha ꝑcutiat monachū vl̓ monachā vl̓ ꝯuerſū vl̓clericū alterius ep̄atus. cōueniat vterqꝫ ep̄s. vl̓ alter deleget alteri vicē ſuā s. c. ꝓxi. ber.e ¶ Si vere. ſub ſpe ven ie. ar. ꝯͣ. qꝛ ſub ſpe venie nemopeccare dꝫ sͣ. de cle. ex. mi. illud. ⁊ de ꝯſe. di. iiij. qͣꝫto quisſꝫ tn̄ hic nō credo eos ex hoc peccare. cū papa hoc ꝑmittat. ⁊ ne ip̄i ex ſuo dolo. cōmodū hēant. Sed hoc iō dicitqꝛ bonarū mētiū ē ibi ſuas culpas timere. vbi ēt culpa n̄e. s. de obſer. ie. cōſiliū. §. ij. v. diſt. ad eius. ar. bo. ad. hocs. de pur. ca. c. ij.f ¶ Reportate. qd̓ eē nō dꝫ. xvi. q. i. legi. ⁊ s. de reſcrip. extenore. nec ip̄i dn̄t ridere de fletibꝰ alioꝝ. s. de. pͥuile. petiſtis. qꝛ de īprobitate ſua conſequit̉ actiōem. ff. de fur. īta-
qꝫ fullo. §. i. ꝟi. ſad nemo. nec ſtulti dn̄t eē melioris ꝯditiōis qͣꝫ periti. ff. qd̓ vi aūt clā. ſeruus. ⁊ qꝛ delinquūt nōdꝫ eſſe eoꝝ cōditio melior. ff. de dona. īter vi. ⁊ vx. l. iij. §. i.g ¶ Erigi. s. de eccep. cū inter. ⁊ s. de here. excōicamꝰ. §.credentes. ꝯuenire tn̄ alios aut recōuenire. nō pn̄t ſedexcipere bn̄. vt inꝓxi. ꝯcor. ⁊ appellare. ⁊ ꝓſeqͥ appellatōeꝫ. s. de excep.c. vlti.h ¶ Neceſſaria exmere. Hic hēs duos caſus in quibꝰexcōicatis licite. ꝑticipat̉. alij notāt̉s. e. cū deſideres.i ¶ In excōicōicatoꝝ ar. eſt hic. ꝙ ſiſocius meus incidit in excōicatiōeꝫnō ſtatī teneor ipſum deſerere. necip̄e tenet̉ ſtatī diuidere ſocietatē hͦintellige ſi ſin̄ magno dāno hoc fieri nō poſſit. ar. xi.q. iij. anteceſſor. ixiij. q. iiij. ca. i. ⁊. xli.di. qͥſquis. xij. di. illa. ⁊. viij. di. qui cōtra mores. ar. ꝯͣ. s.de ma. ⁊ ob. illud.⁊ .xxiiij. q. i. oēs qͥ.
k ¶ Non poteris ſupple commode. quia illud dicimurpoſſe. quod ſine in commodo poſſumus. ff. de verbo. ſigni. nepos in fine. ff. de condi. inſti. filius qui in fine. xxij.q. ij. faciat homo. b.T fame. carcereꝫ .i. ip̄m clauſtrum quod eſt eiscarcerm ¶ Mācipari. ſine pena excōicatōis.n ¶ Corrigere. s. de of. or. c. i. ⁊ sͣ. de accu. qualiter ⁊ quādo. ij. ne ſanguis eorum de ſuis manibꝰ requiratur. s. deof. ordi. irrefragabili. vbi de hoc. ⁊ s. de ſtatu. mora. ea q̄o ¶ Impūna. ad publicā ⁊. c. cū monaſteriū ad fi.vtilitatē reſpicit. vt crimina puniāt̉. vt. ff. ad. l. aquil̓. itavulneratꝰ. i. tn̄ſo. ī fi. ⁊. ff. de ſolu. ſtichum. §. i. ff. de iudi. ſi