De ſen. excō.

CCCCIIII

factū quidē ſciētes iuris ignari neſciūtᵖ exinde ſe teneri. ¶Primos ſi fuerint ſecl̓ares cl̓ici a ſuſceptis ordinibꝰq cēſemꝰin ꝑpetuū deponēdos ī reliqͥscaſibꝰ tā ar̄ep̄i qͣꝫ ep̄i abſqꝫ mādato ſe. ap. ſpāli diſpēſandi facultatē ſe nouerint nō habereqͥbꝰ ēt ē abſolutio taliū interdictaʳ ⁊ maiora intelligant̉ illisꝓhibita quibꝰ vetita ſunt mīoraˢ: poterunt tn̄ huiuſmōi ro.pō. auribꝰ ītimari: vt ab eo ẜmrigorēⁱ vl̓ equitatē reſpōſuꝫ ꝓdeat: ꝓut diſcretio ſuo videritfaciēdū. qui ſi clauſtralesᵛ huiuſmodi fuerīt: lꝫ ab alexˣ papa fuerit cōſtitutū ꝙ monachi⁊ canōici regulares qͦcūqꝫ mōſe in clauſtro ꝑcuſſerint: nō ſūtad ap. ſe. mittēdi: ſꝫ ẜm ꝓuidētiā ſui abbatis diſcipline ſubdat̉ ⁊ ſi abbatis diſcretio ad eorū correctōem nō ſufficit ꝓuidētia ē dioc. ep̄o ad hibēda. ⁊ alibi dicatʸ ꝙ de ſeculo fugiētesqui religiōis hītū in moaſterium receper̄t ⁊ inter cetera poſtmodū ꝯfitent̉ ſe tale ꝯmiſiſſeᶻdelictū ꝓpter qd̓ ip̄o actu excōicatōis ſnīam incurrerūt ſin̄lnīa ro. pō. abbas nō p̄t nec dꝫeos abſoluere. qͣꝫuis p̄ſūptiōꝫdelinquētiū debita poſſit aīaduerſiōe punire. Nos tn̄ in reli

gionisª fauorē ⁊ vt euagandꝰmateria ſubtrahatur. maioreꝫeis gratiam exhibere volēteseoꝝ p̄latis ꝙ etiam talibꝰ abſolutionisᵇ beneficium īpartirivaleāt indulgemus. niſi exceſſus ip̄oꝝ extiterit difficilis etenormis: vtpote ſi ad mutilationem membriᶜ vel effuſionem ſanguinis eſt ꝓceſſū autin epiſcopumᵉ aūt abbatēᶠ violēta manus iniecta: cum exceſſus tales ⁊ ſimiles nequeant ſine ſcandalo preteriri. Si veroclauſtralis aliquis in religioſam perſonā alteriꝰ clauſtri manus iniecerit violentas per abbatem proprium ⁊ eius qͥ paſſusᵍ eſt iniuriam abſoluatur.Quod ſi clericum percuſſeritſecularem nō niſi per ap. ſe. vtſcandalum euitetur: abſolutionis gratiā poterit ꝓmoueriSi aūt hos ad ordines ꝓmoueri cōtingat iuxta premiſſamdiſtinctōeꝫ qͥ ſciēter in ꝯtēptūeccīe diſcipline ſe fecerint ordinari ab executōne ſuſcepti ordinis ⁊ officij decernimus manere ſuſpēſos circa reliqͦs verofacti memoriā l̓ iurꝭ peritiāᵏ n̄habentes monaſteriorum vtilitate penſata poſt iniunctamregularem penitentiam ⁊ peractā abbates ip̄oꝝ potuerun.

b ¶ Talibꝰ abſolutōis. hoc intellige de illis q̄ incideruntin canonē ante ingreſſuꝫ. qꝛ de his qͥ incidunt poſt īgreſſum. conceſſum erat ꝑ alexandrū .s. e. monachi. vndequo ad alios dicit indulgemus. ber.c ¶ Mēbri. hoc intellige ſimpliciter de oībꝰ monachishoc ꝯmiſerūt. ſiueante ingreſſum ſue poſt. jͣ. e. canonica. nec ē diſtinguēdū inter mēbrusde cle. egro. c. ij. ⁊ sde cor. viti. expoſuiſti. al̓s excenſꝰ difficilis vl̓ enormisrelinquit̉ arbitrioiudicis. cū exceſſꝰnotorius eſt. tūcabbas ip̄m abſoluere nō p̄t ꝓpterſcandalum. vt hicdicit.

ſolui pn̄t. jͣ. e. canonica. idē crederē de tēplarijs. dūmodo cōſimilē priorē hēant. vt hn̄t hoſpitalarij. ad omnesclauſtrales hͦ bn̄ficiū extendit̉. cū eadē cā ſubſit in oībꝰ.g ¶ Faſſus ē. qꝛ ille vr̄ iniuriam paſſus. ar. de inſti. de iniurijs. §. ij. ſicut iniuria facta filio pr̄em ꝯtingit. ⁊ agerepōt. tn ſi pr̄ remittit iniuriā. filius agere nō p̄t. niſi pater vilis ꝑſona fuerit ⁊ filius honeſta. ff. de iniurijs.ſed ⁊ ſi. §. filio fanilias. ſic ⁊ ſi abbas remittit iniuriā factā mōachomonachus agerenō poſſet aliqͦ caſuUidetur tn̄ ꝙ ſecūdū forū rei hocdeberet fieri. iij. q.vi. ca. i. ⁊ .vi. q. iij.placuit. ſed nō e ſtita in caſu iſto. etſufficit ꝙ ita hic cauetur. vi. q. iij. ſcriptū ē. ⁊. ff. qͥ ⁊ aqͥl ꝓſpexit.

d ¶ Sanguinis.effuſionē. Quid ſimodicū valde leſit cū ſanguinis effuſione. qꝛ de facile ſanguis effundit̉qn̄qꝫ. nunqͥd idē erit ac ſi enormiter lederet. ſatis crederē cōmittēdū arbitrio iudicis. puta ep̄i ⁊ abbatis. ſꝫ lr̄aiſta ſimpliciter loquat̉. verbū em̄ effuſionis abundantiā ſignificat. ſextadecima. q. i. reuertimini. ⁊. xli. di. ſepear. ſed ibi nomē effuſionis ſignificat vitiū ber.e ¶ In ep̄m. ex ꝑſona auget crimē. de xe. di. i. §. aut facta. inſti. de iniurijs. §. atrox. ⁊. ff. de re mi. omne delictū. §.qui manus. ⁊. ff. de in iurijs. §. itē apud. §. qd̓ ait p̄tor. ſic̄ex atrocitate facti .xxvij. q. iiij. qͥ ſubdiaconū. ⁊ ex ꝑſonaeius qͥ fecit. creſcit iniuria. ff. e. ſed ſi. §. quidā. ⁊. xl. di. homo chriſtianus.f ¶ Abbatē ꝓpriū. Multa em̄ ꝑmittūt̉ nobis in hoīeꝫnr̄e religionis q̄ nō ꝑmittunt̉ in alijs. xvi. q. i. c. i. ⁊. ij. q.vij. ſi hereticus. Quid ſi abbatē nō hꝫ. ſed priorē aūt p̄latu alio noīe deſignatū. Rn̄deo bn̄ficiū illud ad oēs mōachos ⁊ regulares canonicos extendit̉. vt s. e. monachi.⁊ ad hoſpitalarios hiero ſolymitanos. qͥ ꝑ ſuū priorē ab

h ¶ Promoueri. Sed nonne datur. hic euagandi materia. quare in hoc caſu non abſoluit eum abbas. ſicutabſoluit illū qui ante monachatu deliquit. Sed ratioeſt. quia ante ingreſſumerant eiuſdem conditionis. etꝑ ingreſſum facile tollitur obligatio. xix. q. iij. non liceat. ⁊. q. ij. due ſunt io. Sed ratioⁱ vera redditur in litteraſcꝫ propter ſcandalum. ſcandalum enim eſt. ꝙ mona.chus inijciat manus in maiorem. quia vix bonus monachus facit bonum clericum. xvi. q. i. legi.i ¶ In contemptum. quod ſemper preſumitur. nec admitti debet probatio in contrarium. ſic. liiij. di. fraternitatem .s. de iudeis. ca. vltimo. ⁊ cum iſtis non diſpenſabit abbas.k ¶ Iuriſperitiam. Nota ꝙ mitius agitur cum ignorante ius poſitum. ſecus in iure naturali. vbi nec ruſticitati etiam parcitur. C. de in ius vo. l. ij. ſicut nec parciturmulieri ꝯͣ matrimoniū ſuū. ē em̄ de iure naturali. vt. s. d̓diuor. gaudemus. vii.