malicijsª hoīm īdulgeri n̄ debeat ſed potius obuiari. UemUꝑ ſpecula: ⁊ infra. Sa⁊dn̄e licet ſcā eccīa legumſecularium nō reſpūatfamulatūᵇ: q̄ eqͥtatiſ ⁊ iuſticieveſtigia imitant̉: qꝛ tn̄ ī frācia⁊ nōnullis prouincijs laici romanoꝝ imperatoꝝ legibꝰ nonvtunt̉ᶜ: ⁊ occurrūt raro eccīaſtice cauſe tales que n̄ pn̄t ſtatutis canōicis expediri vt plenius ſacre pagine inſiſtātur:⁊ īfra Firmiter int̓dicimus ⁊diſtrictius inhibemꝰ: ne pariſius vel in ciuitatibꝰ ſeu alijslocis vicinisᵈ q̇ſquā docere vl̓audire ius ciuile p̄ſumat: et qͥꝯfecerit nō ſolū a cauſarū patrocinijs interim excludatur:veꝝ etiā per ep̄m loci excōicationis vinculo innodetur.Idem epiſcopo. baiocen̄.Uia intētiōis nr̄e. ⁊ infra. Cum īnouatō neciuſ nouūᵉ ꝯferat nec ēttollat vetꝰ. te ī eo ſtatu eſſe volumꝰ. ī qͦ tꝑe impetrate innouationis dignoſceris extitiſſeCeteꝝ nullū ꝑ hoc intēdimiuri al̓s eidē mōaſterio competenti preiudiciū gn̓ari. Idem
N his q̄ ad cultum diuinūⁱ facer̄ digͣſcunt̉. n̄ maligna ſed benigna eſſꝫ potius interp̄tatio faciēda. Un̄mirari ꝯpellimur. ꝙ cū fratribus predicatoribꝰ ⁊ minoribꝰduximꝰ indulgēdū. vt vbicūqꝫ fuerīt ſine ꝑochialis iurispreiudicioᵍ cum altari valeātviatico celebrare. qͥdā nimisſtricteʰ interp̄tando indulgētiā nr̄am nitunt̉ aſſerere. ꝙ ꝑeam predicti frēs p̄ter prelatoꝝ aſſenſum facere hoc nonpoſſint. ꝓpt̓ qd̓ eos celebrareiuxta indulgentiam ap. nō ꝑmittūt. Cū autē eis nihil conferret memorata indulgentiaſine qua id prelatis annuētibus liceret eiſdē. f. t. mādamqͣtenꝰ int̓pretatione hꝰi reprobata. dū tn̄ ab alijs q̄ iure parochiali ꝓueniūt prorſus abſtineant datam eis ſic lnīamcelebrādi aucͣte nr̄a non differas publicareⁱ ita ꝙ dicti fratres aliquā ex indulgētiaᵏ noſtra videāt̉ in hͦ gr̄am ꝯſecutiGrego. ix. maioris eccīe xp̄ianitatꝭ decāo et ar̄di. līc.Udū inter priorē ⁊ cōuentū de buten̄. ex ꝑte
amittebant priuilegiū. jͣ. de ſen. ex. cū n̄ ab hoīe. ⁊. c. ꝑpēdimꝰ. Cōtraria intelligūtur: qn̄ ꝯtēpto hītu nō īcedūtvt laici: nec deprehendunt̉ in delictis.a ¶ Malicijs. ſi ff. de iei ven. in fundo. s. de reſcrip. plerūqꝫ. ⁊. c. ſedes. ⁊ sͣ. qͥ matri. accu. poſ. ſignificāte. ber.Oꝑ ſpecuIla. non reſpūat famulatu .s. de nouiope. nun. ca. i. ⁊. x.di. lege. ⁊. c. ſi ī adiutorium.6 ¶ Nō vtūtur.cū tn̄ ab oībꝰ debeant obẜuari. C. d̓legi. leges. ⁊. l. leges ſacratiſſime.⁊ lꝫ ab oībꝰ de fcōnō ſeruēt̉ qꝛ nonſubſunt īperatoride iuretn̄ dn̄t ſubeſſe: et p̄cipue iſtiqͥbꝰ ꝓhibētur. xi.q. i. volumꝰ. ⁊ dominꝰ totius mūdi eſt. ff. ad. l. rhoddep̄catio. ⁊ .vij. q. iin apibo.d ¶ Locꝭ vicinis⁊ ita rōne vicinitat̉ſentit qͥs commodum vel incōdum de pe. diſt. i.ſed ⁊ ꝯtinuo. ⁊ .xliij. di. §. i. ⁊. ff. de cōtrahē. ēp. ꝙ. ſepe.§. vlt. ⁊. xvij. q. iiij.ſiqͥs ꝯtumax. Arꝯͣ. qꝛ lupanaria n̄infamāt caſtitatēxxxij. q. v. tolerabilius. b.Dia intētōnis. nōCiiij. ſic pꝫ.ꝙ innouatio priuilegij nihil nouicōfert. ſi. s. de ꝯfir. vtili. vel. inuti. cū dilecta. ⁊ s. e. ex ꝑteabbatiſſe. xij. di. p̄ceptis. ſi. xxiiij. q. i. achatius. ſic ꝑ ꝓiectionē nō diminuit̉ ius ep̄i. s. e. ex ꝑte tua. ſic ⁊ ꝯfirmatio in forma cōmuni obtenta .sͣ. de ꝯceſ. p̄bē. qꝛ diuerſitatē. Qn̄qꝫ tn̄ ꝑ ꝯfirmatiōem aliqͥd iurꝭaccreſcit: quiatrāſactio qͥ erat ꝑſonalis: ꝑ ꝯfirmatōem fit realis ⁊ ꝑpetua vt. sͣ. de trā. veniens. ⁊. c. iN his. ad cultum diuinum. de his que ad cultūdiuinum relinquuntur in teſtamento: ipſius faIuore nō detrahitur quartā. s. de teſta. c. vlti.g ¶ Sine p̄iudicio. ⁊ ita in p̄iudiciū alterius n̄ dat̉ priuilegiū graue. ſic. sͣ. de vſupal. ex tuaꝝ. sͣ. de ec. edi. ad audientiā. ij. neqͥd in loco pub. l. ij. §. ſi qͥs a prīcipe. ⁊. ff. deadmi. rur. ꝙ īpuberi. ⁊. C. de emanc. nec auus. ⁊. C. de p̄ci. imp. offe. quotiens. ⁊. jͣ. c. proxi.h ¶ Nimis ſtricte. qd̓ eē n̄ dꝫ: qꝛ prīcipis priuilegiū latiſſime īterp̄tādū ē. jͣ. de ꝟbo. ſig. olim. ⁊. ff. de ꝯſti. pͥnci. l.vl. ⁊. ij. q. iij. §. nondū ī fi. nec nimiſ arge īterp̄tari dꝫ s. evt pruilegia. ibi aperiant̉ eccīe ⁊ illud verbū n̄ italargei ¶ Publicare. vt nullꝰ poſſit ſe ꝑ accipit̉. vt ibi d̓r.igͦrātiā excuſare. s. de poſtu. c. i. ⁊. xvi. di. ꝙ dicitis. ⁊ .xij.
q. ij. qui ⁊ humanis. ff. de inſti. ſed. ⁊ fi. §. preſcribere.k ¶ Ex indulgentia. Indulgentia enim ſemper debetaliquid conferre. vt hic patet. ⁊. C. de theſau. l. i. li. xi. ⁊. ffad munici. l. i. ⁊. ff. de le. i. ſiquando. ⁊. ff. de vſu ⁊ habi. diuus. ⁊ potius laborandum eſt vt res valeat: qͣꝫ vt per eat. s. de fi. inſtru. īter dilectos. ⁊. jͣ. d̓ver. ſig. abbatemff. de re. du. quotiens. et. ff. de ac. etob. quotiens. ⁊. ff.de reg. iuris in cōitrahenda. al̓s d̓luſoria eſſet indulgentia principis.ber.Oduꝫ tēpore illo.Si enimpoſſidebāt decīasillas iure ſuo tanqͣꝫ ſibi debitas: p̄uilegiū ſuper hisobtentum ſiue īdulgentia nō valet: que abſorbetius alterius. C. dep̄ci. imper. of. quotiēs. qꝛ. ꝯtra iuseſt. C. eo. t. reſcripta. xxv. q. ij. r̄ſcripta. ac ſi lite pēdēte fuiſſent īpetratta quare non valent: ſic. sͣ. de teſti.cauſam que ⁊ inauc̄. in me. lit̓. nōfieri ſa. iuſſi. §. ſi vero collatiōe octaua. ⁊ s. vt lite pēdente capitulo vlti. ſic priuilegiumobtentum tacitacōpoſitione nō valet. s. de deci. ex multiplici. ſed ſuper illis de quibus nondum fuerant in poſſeſſione. valebunt a contrario ſenſu vt ſic aliquem fructum habeant ex talibus indulgentijs. al̓s inutiles eſſent. vt s. c. proximo.m ¶ Non facientes. vnde per ſurreptionem obtente fuerint ⁊ talem videlicet que ſi expreſſa fuiſſet: eas n̄habuiſſent ⁊ maxime ſi lederetur prior et conuentus.s. de reſcrip. ſuper litteris. jͣ. de verboꝝ ſignifi. quod ꝑ nōuale. ⁊ ita indulgentia non valet tacita veritate: ſicutnec reſcriptū: vt in capitulo ſuꝑ litteris. ſic ⁊ priuilegium non valet: niſi faciat mentionem alteriꝰ priuiless. de p̄ſcript. veniēs. ⁊ ſic patet: ꝙ papa ꝯcedendo īdulgētiā ſeu priuilegiū: nō intendit aliū ledere. vt .s. c. ꝓx.vbi de hoc inuenies concordantias.Uidā. morā. ⁊. ita nō ſufficit ſola receptio niſiſeqͥtur trāſlatio plena: ſic. xxi. q. ij. ſiqͥs iā tranNlatꝰ. Sicut nō d̓r qͥs eē d̓ nūero militū priuſqͣꝫſit inter eos numeratꝰ. ff. de milita. teſta. ex eo tꝑe. Etſola ratio poſſeſſionis nō eſt idonea ad munera miungenda. ff. ad munici. libertus. §. ſola. ſic ⁊ mileſ ꝯmeatūaccepto ſi remaneat in domo ſua: nō hēt priuilegiū. ff.