ante ſe faciant vbiqꝫ d̓ferri niſi in vrbeª romana: ⁊ vbicūqꝫſummꝰ pontifex pn̄s extiteritaut eiꝰ legatꝰ vtes īſignijs apl̓ice dignitatꝭ. In oībꝰ aūt ꝓuīcijs eoꝝdē iuriſditōi ſb̓iectꝭad eos cū ncc̄e fuerit ꝓuocet̉:ſaluis appellatōibꝰ ad ſe. ap. interpōitꝭ: qͥbꝰ ē ab oībꝰᵇ hūil̓rdeferendū. dē in eo.Tpͥuilegia q̄ qͥbuſdaꝫrligioẜ. ro. ꝯceſſit. ec. ꝑmā eāt īcōcuſſa: q̄dā ī eiſd̓ duximꝰ d̓clarāda: ne minꝰ ſāe intellectaᶜ ꝑtrahāt̉ ad abuſū ꝓpt̓quē poſſit merito reuocari: qꝛpͥuilegiū meret̉ amitter̄ q̄ comiſſa ſibi abutit̉ ptāte. Sāeq̄buſdā r̄gl̓aribꝰ ap. ſe. īdulſitvt his q̄ fr̄nitatē eoꝝ aſſūpſerīt: ſi forſā eccīe ad qͣs ꝑtinēta dīnis officijs fuerīt ītocē: ipſoſqꝫ mori ꝯtigerīt ſepulturaeccīaſtica n̄ neget̉ᵈ: niſi excōicati l̓ noīati fuerīt īt̓dcī. ſuosqͦꝫ ꝯfrēs qͦs eccīaꝝ p̄lati apudeccīas ſuas n̄ ꝑmiſerīt ſepeliri: niſi excōicati l̓ int̓dcī fuerītnoīat ī. ip̄i ad eccīas ſuas d̓ferāt tumulādos. hͦ āt d̓ ill̓ ꝯfr̄ibus ītelligīꝰ: l̓ q̄ adhͦ maneteſ īſcl̓o eoꝝ ordini ſt̓ oblati mutatoᵉ hītu ſcl̓ari l̓ eiſqꝫ q̄ ſua bōad̓derāt int̓ viuos retēto ſibiqͣꝫdiu ī hͦ ſecl̓o vixerīt vſufructu. q̄ tn̄ ſepeliāt̉ apd̓ ip̄oꝝ regl̓ariū l̓ alioꝝ n̄ intdcās eccīasī qͥbꝰ elegerīt ſepl̓turā ne ſi deqͣbuſlibꝫ ip̄oꝝ fr̄nitatē aſſum̄tibus fuerit ītellectū ꝓ duobꝰaut tribꝰ d̓narijs annuatī ſibi

collatꝭ diſſoluat̉ ꝑit̓ ⁊ vileſcat̉eccīaſti cā diſciplīa. certā tn̄ etip̄i r̄miſſiōꝫ obtineāt ab ap. ſibi ſede ꝯceſſaꝫ. Illd̓ ēt qd̓ hꝰiregularibꝰ ē īdultū. vt ſiq̄ ft̄mſuoꝝ q̄ ab eis miſſi fuerint adr̄cipiēdas fr̄nitates ſiue collectas ī quālꝫ ciuitatē caſtellū l̓vicū aduenerīt. ſi forte locꝰ ille a dīniſ officijs ſit int̓dictusī eoꝝ iocūdo aduētu ſel̓ in annoᵍ āꝑiant̉ eccīe. vt excluẜ excōicatis dīna ibidē officia celebrēt̉. ſic ītelligi volumꝰ ꝙ ī eadē ciuitate aut caſtro aut villa vna tm̄ eccīa eiuſd̓ ordīs fr̄ibus ſel̓. vt dcm̄ ē. aꝑiat̉ ī ānoqꝛ lꝫ pluralit̓ʰ dcm̄ ſit ꝙ ī eoꝝiocūdo aduētu eccīe aꝑiāt̉. nōtn̄ ad eccīas eiuſd̓ loci diuiſiꝫſꝫ p̄dcōꝝ locoꝝ ꝯiūctī ſano r̄ferēdū ē ītellectu. ne ſi hͦ mō ſingulas eiuſd̓ loci viſitarēt eccīas nimiū vilipēdi ꝯtingeretſnīaꝫ int̓dcī. Qui ꝟo ꝯͣ d̓claratiōes p̄dcās q̄cqͣꝫ ſibi vſurpat̉p̄ſūpſerīt graui ſubiaceāt vltioni. Idem in eodem.Uod nōnll̓is ē r̄ligioſīdultū ī fauorē pōtificalis officij ad ep̄os extēdētescōcedimꝰ. vt cū cōe t̓reⁱ int̓dictū fuerit. excōicatꝭ ⁊ int̓dcīsexcluẜ poſſint qn̄ꝫᵏ ianuis clauſis ſupp̄ſſa voce ⁊ n̄ pulſatꝭ cāpanis dīna celebrar̄ officia. niſi ⁊ hͦ ip̄m eis exp̄ſſe fuerit indcm̄. Ueꝝ hͦ ill̓ ꝯcedimꝰ. q̄ cāꝫaliqͣꝫ n̄ p̄ſtit̓int ini̓dcō nec qͥcqͣꝫdoli vel fraudis ingeſſerint cōpendium ad iniquumᵐ diſ-

a ¶ Niſi ī vrbe. ar. ꝙ mīor n̄ p̄t exerce̓ iuriſditiōꝫ pn̄temaior̄. xxi. d. d̓niqꝫ. ⁊xcv. d. p̄br̄. ff. d̓ of. ꝓꝯ. l. vl. ⁊ sͣ. d̓ of.le. volētes. ar. ꝯͣ. xcv. d. ecce. ⁊ xi. q. i. ꝑueīt. C. de dōa. inb ¶ Ab oībꝰ. hͦ ē p̄uilegiū apl̓ice ſe hac ſacͣtiſſima.dis: vt omiſſis oībꝰ poſſit appellari ad ip̄aꝫ: vt h̓ īnuit̉.et. ij. q. vi. ad romanā. Sic ēt ītelligit̉ qd̓ dic̄ imꝑator: ꝙ hꝫ ſil̓ia puilegiā cū romanaeccīa. ī auc̄. de ec.ti. ī pͥn. col̓. ix. ⁊. lx.v. di. mos ātiquꝰ13T priuileXgia. ītelle-cta. qͥ malicioſe priuilegiūprīcipis īterp̄tat̉.īfamis efficit̉. C.d̓ legi. ⁊ ꝯſti. l. ij.d ¶ Nō negeturex hͦ loco pꝫ: ꝙ tēpor̄ īterdicti d̓negat̉ eccl̓iaſtica ſepl̓tura: exqͦ ꝑ p̄uilegiū iſtꝭ ꝯcedit̉.se. cū ⁊ plantat̉. §.qͥd ſi liber.e ¶ Mutato hītu ſcl̓ari ita ꝙ hītꝰ illos diſtīguatab hītu ſcl̓ari: licꝫex toto nō hēanthītū moͣchalē: arxxxiij. q. i. qd̓ deopari. ⁊ taliſ largomō eccīaſtica ꝑſona cēſet̉. xxvij. q. i.vt lex. ⁊ .xij. qōe. i.duof ¶ Pro duobꝰ.qͥd ſi medietateꝫbōrū darēt nūqͥddicēdi ſt̄ frēs. nōniſi maiorē ꝑtemar. ff. d̓ ꝯͣhē. ēp. inmodicꝭ. qd̓ n̄ credo ēt ſi darēt totūdū tn̄ n̄ ſe r̄ddāt:qꝛ res et n̄ ꝑſonaſūt acceſſorie. b.g ¶ In āno. ſicpꝫ ꝙ ī eccīa interdcā celebrat̉ ⁊ canō icē: qꝛ tc̄ d̓ ſpāli pͥuilegio relaxatū ē int̓dcm̄ ⁊ n̄ ſublatū. vn̄ idē int̓dem̄ manet: n̄ nouuꝫcreat̉. ar. ff. d̓ p̄cario ſꝫ ſi manēte. ⁊. xxiiij. q. i. achaciꝰ. etxij. di. p̄ceptꝭ. Sꝫ vr̄ potiꝰ vt dixit vī. ꝙ intdcm̄ n̄ ī laxet̉ſꝫ ī eccīā int̓dcā celebrat̉ d̓ lnīa pape. sͣ. e. petiſtꝭ in fi. nectc̄ ꝯmittit̉ ꝯͣ int̓dcm̄. Sic aliqͥs p̄t p̄dicar̄ ⁊ loqͥ excōicatꝭd̓ his q̄ ꝑtinēt ad correctionē eoꝝ: nec īcidit ī excōicatōnē. jͣ. d̓ ſen. ex. rn̄ſo ⁊. c. cū volūtate ī prī. ⁊ ſel̓ tm̄ ī āno hͦeis lꝫ ⁊ n̄ pluries: vt h̓ pꝫ. Sꝫ ſi ꝑ cētū ānos ſtetiſſent: ꝙn̄ veniſſent ad eccīaꝫ iſtā q̄ ſepe fuit int̓dcā: nūqͥd p̄ſcribit̉ ꝯͣ illoſ. vr̄ ꝙ ſic .s. e. accedētibꝰ. vbi iſti tēplarij ꝑdūtiſtd̓ p̄uilegiū: qꝛ n̄ ſt̄ vſi iſto ſpatio. xl. an. ar. ff. d̓ nud. l. jSꝫ ꝯͣ credo ī caſu iſto qꝛ n̄ nocet eis. Sꝫ nūqͥd de auc̄te

ep̄i poſſet aliqͥs celebrare ī eccīa int̓dcā ab ep̄o. vr̄ ꝙ ſich ¶ Pluralit̓. Noͣ ꝙ ead̓ rōe. de hͦ dixi. sͣ. d̓ ap. ad hec.pl̓alis locutio n̄ ſꝑ iteri ſuas ſingulares. fic. i. d. oēs leges. ſic. s. de ap. ſignificauit .s. d̓ p̄bē. cū iā dudū. ſic. ij.i. ī prīs. ibi alij accuſatoreſ. ff. d̓ ꝯdi. ⁊ d̓mō. falſa. §. fiqͥslegauerit. ⁊. ff. deſta. ho. ſūma. ar. ꝯͣs. d̓ fſcrip. olī. d̓ hͦpl̓a. ar. īuenies.sd̓ teſcrip. c. ij.Dod nōnull̓. cōet̓re. interp̄tatōꝫ hꝰ ꝟbi habes. jͣ. d̓ ꝟ. ſig. cū īꝑtibꝰ.k ¶ Qn̄qꝫ. ꝑ hͦ vīꝙ ſepiꝰ poſſint qͣꝫſel̓ ī āno vt ſit p̄uilegiū ep̄oꝝ maiꝰqͣꝫ pͥuilegiū p̄cedētis. c. ſꝫ diuerſa ſt̄ẜuilegia ep̄oꝝ etilloꝝ hͦ eī ītell̓r deeccl̓ijs ſubiectꝭ: ſꝫp̄cedētes in eccīavna tm̄ ſel̓ ī ānocelebrat̉ pn̄t: ⁊ expōe qn̄ꝫ .i. qn̄cūqꝫl̓ dic: ꝙ cū illd̓ priuilegiū gnaͣle fit īꝑochia alt̓iꝰ ep̄ipot̓it ep̄s celebratre ſic̄ ī ſua: ſi aliꝰep̄s hͦ ꝑmiſerit. ſꝫnūqͥd canōici pn̄tint̓eē cū ep̄o. n̄ itaꝙ celebret principal̓r cū ip̄o moreſolito: lꝫ interſintvt audiāt: ſic̄ alijexͣnei qͥ n̄ ſt̓ int̓dicticuꝫ ip̄i canōicin̄ hēant p̄uilegiūne ꝑ hͦ vileſcat rigor.s. c. ꝓx. l̓ p̄t expōi qn̄ꝫ. i. n̄ ſꝑ: qꝛſi ex tali celebratione oriret̉ ſcādalū n̄ d̓berēt ſꝑ celebrare: ſꝫ aliqn̄: itaꝙ n̄ eēt ſcādaluꝫ.l ¶ Cām. Hic dicunt qͥdā: ꝙ illi qͥn̄ d̓liq̄rūt nec aliquācām dederūtvt poneret̉ int̓didcm̄ lꝫ ſorte ī loco īterdcō int̓eē n̄ d̓beāt dinis: cū ill̓ qͥ p̄uilegiū hn̄t: tn̄ exͣ terrā illā bn̄ pn̄t audire dīna ⁊ ꝑciꝑeſacr̄a. Credo ꝙ n̄ debeāt admitti ad aliqͣ officia l̓ ſacra:vt ipſi per hoc citius inducantur ad ſatiſfaciendū: ⁊ vtſnīa magis timeat̉: qꝛ qͥ ſuſpēſus vel īterdictꝰ ē in vnaeccīa: ī oībꝰ eſt int̓dictꝰ vel ſuſpēſus. hͦ exp̄ſſe d̓r ī textu⁊ in gloſa. iiij. q. v. quiſquis. ⁊ arg. bo. ad hoc infra de penitētijs ⁊ remiſſiōibꝰ. quod in te. vbi de hoc nota. in fine. bernardus.m ¶ Iniquū. Nō occaſionē iurꝭ ad iniquum diſpendiū trahi nō debere. C. de vſucapio. ꝓ emp. eū qͥ ſic. s. detrāſſa. inter corꝑalia. a ꝯͣrio ſenſu. ⁊. xlv. di. licet.