Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CCCLXXXVv
Einzelbild herunterladen
 

eccl̓ia lege tibi dioceſana ſubiecta poſt interdictum tuumdiuina celebrare cognoueriseadem penaª ſuſpenſionis inuoluens in ea donec reconciliata fuerit: officia nō permittas celebrare diuina. Preſbyteros etiam ſuſpenſos ab epiſcopis ſuis ⁊ p̄dictos fratresad officia ſua temere reſtitutos in eandem ſententiam ſuſpenſiōis reducasᵇ. Illos vero quos ad reſpōdendum aliis ẜm legem terre pro p̄miſſacauſa aſſerunt non teneri nolumusᶜ excuſari quin eos adrn̄dendum ſub ap. impedimēto compellas.Idem abb. ⁊ conuentui ſanctipe. eugob.Um olim eſſemus apd̓ꝑuſiuꝫ ꝯſtituti. ⁊ tu filiabbas pͥuilegiū lucijᵈpape nobis p̄ſentans poſtulaueris innouari ꝓpter cōtradictionē eugobini epiſcopi aſſerētis hoc in ſuum p̄iudiciumredūdar̄. non fuit effectui mācipatum. ⁊ infra. Te igit̉ ⁊ p̄fati epiſcopi procuratoribꝰ ī noſtra pn̄tia conſtitutis. p. baſilice. xij. apoſtoloruꝫ p̄ſbyterocardi. dedimus in mandatis.vt ſuper amiſſione ac tenorepriuilegiorum teſtes recipeⁱret quos duceres producendos. qui fideliter redegit ī ſcriptis d̓poſitiōes. x. teſtiū. iuratoꝝ quoꝝ d̓poſitōibꝰ publicatis dicti ꝓcuratoreſ ad ꝓducē

dos teſtes per quos inductosa parte aduerſa repellerēt. inducias poſtularūt. qͣs ſub eotenore illis duximus ꝯcedendas. vt apud ſe. ap. ꝓbarēt q̄vellēt. vbi onusᵉ ꝓbōnis parꝭaltera ſubijſſet. ⁊ īfra. Nos vero tam per depoſitiōes teſtiūqͣꝫ aſſertiōes qͦrundā fr̄m noſtroꝝ liq̄do cogͦſcētes talē d̓cīpriuilegij fuiſſe tenorem ꝙ vꝫcenobiū vr̄m nullo mediātead ro. ec. ꝑtineret. ⁊ ꝙ nō liceret alicui ep̄o eidem monaſterio ⁊ eius eccl̓ijs excōicationēindicere. vt fratres illic dn̄o ẜuientes ab oī ptāte liberi roec. libertatis gr̄a potirentur. ⁊ꝙ nulla ī eis mētio dioc.ᵍ ep̄ihēbatur. Illud ēt attēdentesꝙ cū tu fili abbas tꝑe celeſtinip̄deceſſoris noſtri ad ip̄iꝰ pn̄tiā acceſſiſſes. ip̄e īſpectis eccleſie tue priuilegijs te lꝫ excōicatus ab eugubin. ep̄o diceris tanqͣꝫ non ligatumʰ admiſit ad oſculū. qd̓ p̄ſumit̉ nō feciſſe. niſi monaſterium veſtrūcognouiſſent ad ro. ec. ſpecialiter pertinere. decernimus priuilegiū illd̓ lucij pape. qd̓ ſin̄ⁱrep̄henſiōe bulle charte vel littere apparebat qn̄ fuit nobison̄ſuꝫ. illius fuiſſe tenoris. cuius ꝑ d̓poſitōes teſtiū ⁊ aſſertiones fr̄m nr̄oꝝ noſcit̉ extitiſſe.Idem cathalan̄. electo ⁊abbati trium fontium2X parte abbatiſſe ac ſo-

Nam papa nihil aliud eis ꝯceſſit: niſi ꝙ eos filios ſuos recit: ſꝫ ī alijs cū publice delīquūt n̄ abſtulit eis iuriſditionē: al̓s nihil alid̓ eēt niſi dare maͣm delīquēdi. Etꝙ poſſint puniri qn̄ publice delīquūt: h̓ pꝫ. ⁊ s. c. ꝓxi. ⁊ hͦidē dixit tan. Alij dicūt ꝙ nullo mō p̄t eoſ punire: ⁊ papa ſibi hͦ rẜuauit.Et hoc volūt ſic ꝓbare. Papa beneſcit ꝙ tēplarij ethoſpitalarij ⁊ alt̓exēpti ſꝑ ſt̓ ī aliēapochia: ⁊ ſcit ꝙ d̓liquūt: et dic̄ ꝙ n̄puniāt̉ vt ꝑ iurapꝫ ī ꝯriū allegata⁊ qꝛ ſi aliqͥ dicunicuriales puniūt̉vbi īueniūt̉: niſiſint ī armata militia: tūc ꝯueniūt̉ſub mgr̄o militūniſi hēant priuilegiū īꝑiale. C. vbiqͥs d̓curiali l̓ coartali aliene ꝯdi.puniat̉. l. ij. ⁊ illuſtres n̄ puniūt̉: niſi ſub iudicibus aprīcipe ſpāl̓r d̓putatꝭ. C. vbi ſena.clariſ. l. iij. circͣ mediū. Ioh̓. diſtīxiiita ſi p̄uilegiatꝰ d̓linqͥt circ̓ rē n̄ exēptā: vt ī ꝯͣctu velmaleficio occidēto hoīeꝫ vl̓ adultērādo: tale delictūp̄t punir̉ ep̄s lociqꝛ ⁊ ſi perſona ſitexēpta: res tn̄ inquā dliqͥt n̄ ē exēpta: ⁊ ita qͣſi rōnerei in quā d̓linqͥtſortit̉ qͥs foꝝ. ⁊c̄. sdeforo ꝯpe. c. vlti.Si ꝟo d̓liqͥt circarē exēptam: putamale gerēdo ſe inoffō ſuo: vel alienādo res eccīe. tc̄a ſolo papa punitur: qꝛ in his exēptꝰ eſt. vbi enī factū eoꝝ p̄iudiciuꝫaffert n̄ exēptꝭ. ibibene punit ep̄s eos: ſecꝰ ſi nō tangit: ⁊ hoc ꝓbat̉ ſatis. jͣ.e. cū capella. Si vero alid̓ ſpāliꝰ i priuilegijs ſuis īuenitur: illd̓ ẜuet̉ .s. e. porro. Inno. papa ſtatuit: ꝙ exemptiſubſint ordinarijs rōne delicū ſiue ꝯͣctꝰ aut rōne rei: d̓qͣ ꝯͣ ip̄os qō mouet̉: ⁊ corā eis pn̄t ꝯueniri: ſꝫ ſi delictuꝫcōmiſſū ſit ī loco exēpto ſiue ꝯͣctꝰ mitꝰ: aut res litigioſaſit in loco exēpto. tūc nō pn̄t ꝯueniri corā ordinarijs.vt d̓r in qͣdā ꝯſtōne inno. qͣrti eo. t. volētes.a Pena ſuſpenſionis .ſ. officij ⁊ bn̄ficij: ⁊ pōt hͦ referri ad factū: cū de iure ſint ſuſpēſi violādo temere interdictū: ꝓut nota. sͣ. de exceſ. p̄la. c. vl. ī magna no. ſꝫ ſi ſciēter celebraret poſt interdictum iuris debent ſuſpendi et

tunc ꝓprie dicitur ſuſpendi. ber.b Reducas .i. on̄das illos ab eis nō fuiſſe ſolutos. hͦeſt ſicut de facto fuerūt abſoluti. ita de facto reducas illos in eandem ſententiam.c Nolumꝰ excuſari. ſic. s. e. cū ⁊ plātare. §. penul. ⁊. jͣ.eo. c. penult.Om oliꝫ.(lucij. qd̓Ipoſtea fuit amiſſu. vt. jͣ. ſeqͥture Onꝰ. iō eniꝫiſti apd̓ ſe. ap. teſtes ſuos ꝓducer̄dn̄t: qꝛ ꝑs alteraſuos etiā ibi ꝓduxit. vt ſic hincind̓ẜuet̉ eqͣlitas.f Fratꝝ. iſtis n̄credit̉ tanqͣꝫ teſtibus cū iurati nonfuerīt qꝛ īducti n̄fuerit in teſtes. ſꝫqꝛ ip̄i viderāt priuilegiū: credit eispapa tanqͣꝫ frībꝰſuis ⁊ honeſtis viris: ſed n̄ ꝓbōemſed p̄ſūptionē inducunt ⁊ coadiuuant teſtes inductog.g Dioceſani.⁊ iō nullū ius reẜuauit ipſi ep̄o inmonaſterio illo:exqͦ verba pleneexceptionis continebantur ī priuilegio illo. vt. s.pꝫ. ⁊ ar. s. eo. recepimus.h Ligatū. cū n̄eſſet iudex ſuus.s. de conſuetu. adnoſtrā. ⁊. ij. q. i. inprimis. ⁊ ſic ipſofacto denūciauitipſum nō ligatuꝫ⁊ ſic ſententia a n̄ſuo iudice lata ẜuari non debet .s.de iudi. at ſi clericiAr. contra. jͣ. de ſēten. ex. cum deſideres. §. i. ⁊. c. vl. ⁊. c.ſi aliquando. vbi de hoc.i Fine reprehenſione. Hoc eſt nota dignū: ꝙ ſi aliquis vult probare amiſſionem inſtrumenti: oportet ꝙplura probet: videlicet te norem inſtrumēti: ⁊ preter eaꝙ ſit ſine aliquo vitio quo poſſet argui falſitatis: vt h̓patet: ⁊ ar. C. de fi. inſtru. l. vlt. Sed nunqͥd legatꝰ p̄t ꝓbari pari rōne amiſſonē inſtrumēti ſue legatiōis. dicoꝙ nō. s. de offi. dele. cū in iure. ar. C. de man. prin. l. vnaqꝛ nō eſt aliqͥs ibi ſuꝑior corā qͦ fieret ꝓbatio: al̓s tn̄ ſihoneſtus ⁊ notus eēt. pōt ⁊ debet ei credi: ar. xcvij. di. nōbiliſſimus. Item qn̄qꝫ ſuffic̄ ꝓbar̄ tm̄ amiſſionē īſtrum̄ti. lꝫ alia n̄ ꝓbēt̉. C. d̓ ꝓba. ſi d̓ poſſeſſiōe. ſꝫ hͦ ē ī odiuꝫ