De pri. ⁊
CCCLXXXV
Ane: ⁊ infra. Temerariumᵖ eſt ⁊ indignū aliquem ſibi ſua auctoritate preſumere: ꝙ romana eccl̓ia alicui certa rōneq īſpectaſingularibꝰᵗ voluit bn̄ficijs īdl̓ger̄. Celeſti. iij. abulen̄. ep̄oAtentibꝰ litteris certificari deſideras: vtrumItēplarijs hoſpitalarijs⁊ alijs oratoria in domibꝰ ſuis hn̄tibꝰ liceat cāpanas in eisponere publiceqꝫ pulſare. Rn̄demus aūt ꝯſul. t. ꝙ nō licꝫeis hoc agere: quin potiꝰᶜ perte per cenſurā ec. ap. re. coercēdi ſūt: vt ita ſint ſuo iure contenti: ꝙ iuſticiam nō impediantᵖ aliorum.Innocentius tertius archiepiſcopo lugdun.Uaruꝫ nos tenor edocuit litteraꝝ: ꝙ fratres(hoſpitalis ſcī iohannislaicos ⁊ illittetatos mittuntꝓ elemoſynis colligēdis: ⁊ infra. Cū in quadā eccīa baptiſmali eis a p̄deceſſore tuo collataˣ q̄dā eoꝝ ꝑcutiēs vicariūſac̄dotē: ip̄am eccīam ſanguinis effuſione fedaſſet: vſqꝫ adrecōciliatōemʸ diuina ibideꝫ
interdixiſti officia celebrari:ſed nihilominus ipſi in ea diuina officia celebrarunt. alioſvero preſbyteroſ ab officio ſuſpenſos per epiſcopos ſuos id̓cuꝫ ſint laici ad diuina officiareſtituunt exequenda. Quoſdam preterea qui cumª vxoribus ſuis in domibꝰ proprijscommorantur eo ꝙ eis d̓ ſuis aliquid conferunt annuatīita emancipareᶻ contendunt:vt aliquibꝰ ẜm legem terre deſibi obiectis reſpondere minime teneantur. Uerum quiapriuilegium meretur amittere: qui ꝑmiſſa ſibi abutiturpoteſtate. f. t. mandamus: qͣtenus ſiquos clericos aut laicos a dictis fratribꝰ pro colligendis elemoſynis cruce falſo ſignatosᵇ inueneris: his aquibus ipſos miſſos eſſe conſtiterit: per totā prouinciā ſuam exhortationisᶜ officium interdicas. Miſſos ſi laici fuerint excōicationis mucrone ꝑcellas: ſi clerici: ab officio beneficioqꝫᵈ ſuſpendas nullo priuilegijᵉ ꝓrſus bn̄ficio vl̓ appellationis remedio preualente.Eos veroᵇ quos in predicta
cōſtitutus in fi. ⁊. ff. de ꝯſti. prī. l. i. C. de legi. leges in fi. ⁊vij. q. i. petiſti. ⁊. ar. c. di. ꝯͣ. morē. Arg. ꝯͣ. qꝛ qd̓ vni ꝑſonecōcedit̉: ceteris denegari nō dꝫ. v. diſ. ad eiꝰ vero. ⁊. iiij.di. deniqꝫ. nō ſunt ꝯͣ. qꝛ loquūt̉ de cōi iure: qd̓ enī de iurecōi vni ꝯcedit̉: oībꝰ ꝯceſſū ītelligit̉. ſecꝰ de iure ſpāli inqͦ caſu loquūturprīe ꝯcordantie.q ¶ Certa rōne.Nō ꝙ pͥuilegiū r̄eſt dādū: niſi certa rōe īſpecta: vtvij. q. i. petiſti. ⁊ n̄ſubito: ſed cū magna d̓lib̓atōe. xxxiij. d. cōis filiꝰ. ⁊. jͣvi. ij. i. in ꝑochia.r ¶ Singl̓aribꝰ.bn̄ficijs .i. puilegiis q̄ ſingularia ſt̓et priuata a legecōi. iij. d. p̄uilegiaAtentibꝰ¶ In̄ lꝫ. nec ētmiſſaſ ibicelebrare: d̓ ꝯͣ. di.i. vnicuiqꝫ. ⁊. c. cl̓icos. ⁊. c. ſiqͥs.t ¶ Potiꝰ per te.Ar. ꝙ exēpti ſi excedāt metaſ p̄uilegioꝝ ſiue publiced̓liq̄rit: ꝙ poſſintab ep̄is coerceri.ar. jͣ. e. c. ꝓx. vbi dehoc ar. op. s. d̓ ſta.re. recolentes.v ¶ Nō īpediātar. ꝙ papa ſic indulget priuilegium vt n̄ ledat ſiūīpediat iuſticiamalioꝝ. ff. neqͥd ī loco pu. l. ij. §. ſi qͥs aprīcipe ⁊ s. de vſupallij ex tuaꝝ. xi. qiij. ſiqͥs n̄ obediat.⁊ .xxxij. q. ij. primū ⁊. ff. de ꝯͣdi. indebi. nā hic. ⁊ sͣ. de ꝯſue.cum olim. ⁊ s. ec. edi. ad audientiam. ij.Uaꝝ. collata. non pleno iure. vt. jͣ. patet.y ¶ Ad recōciliatōꝫ ꝑ aquā bn̄dictā cū vino ⁊cinere: ⁊ ꝑ ep̄m tm̄ ⁊ n̄ ꝑ ſimplicē ſac̄dotē. sͣ. deꝯſe. ec. vel. alta. ꝓpoſuiſti. ⁊. c. aqͣ. Sꝫ nōne ex priuilegioſaltē ſemel in anno poſſent ibi celebrare an̄ recōciliatōnē. vt. sͣ. e. cū ⁊ plātare. §. qd̓ ſi. ⁊. jͣ. e. vt p̄uilegia. Dicas:ꝙ priuilegiū nō extēditur ad hūc caſum quādiu fueritſic execrata. vt. jͣ. e. c. ibi donec recōciliata fuerit ⁊c̄. ⁊ qꝛhoc eſt interdem̄ iuris ⁊ n̄ hoīs qͥ celebrat ī tali eccl̓ia n̄eſt ſuſpēſus nec irregularꝭ: h̓ tn̄ eccl̓ia fuit īterdicta aiure ⁊ ab hoīe: ⁊ ſic diuerſa eſt hec pena. ar. s. de cle. mi. ſicelebrat. ⁊. c. poſtulaſtis. §. q̄ ſiuiſti. b.z ¶ Emancipate .i. liberare de poteſtate ep̄orum.a ¶ Amittere. xi. q. iij. priuilegium.b ¶ Signatos. ꝑ hoc patet: ꝙ lꝫ portet aliqͥs hītum regularē nō obligat̉: dumodo ꝯſtet ꝙ nō aīo obligādi hͦfaciat: vt iſti faciebāt: qꝛ in tali caſu hītus nō facit monachū. s. de regul̓ porrectū. Ar. ꝯͣ. s. e. t. ſtatuimꝰ. ſꝫ illudverū eſt cū ꝯſtat ꝙ aīo vouēdi habitū recepit ꝓfeſſorū
nec obſtat. xxvij. di. ꝙ interrogaſti. ⁊ s. de regul̓ vidua⁊ .xx. q. i. quē ꝓgenitores. qꝛ illa intelligebant̉ olī: quādo ab mitio factū erat ambiguū: ⁊ per hoc vr̄ ſolui qō deeo qͥ ſimulādo ſe monachu corrupit monialē: qꝛ nō ēcōpellēdus ad monachatū: al̓s tn̄ puniēdus ē exilio: ētſi iocōſe ſcēmatemōache vſus eſt īauc̄. de ſan. ep̄iſ. §.vl. colla. ix.c ¶ Exhortatiōisi. p̄dicationis.d ¶ Gn̄ficio. puniuntur enī iſti tāqͣꝫ falſarij .s. de crimīe. fal. c. ij. laicienī excōicant̉. e. t.ad falſarioꝝ.e ¶ Priuilegij beneficio. Sic ergovidetur: ꝙ ordīarius poſſit punireexemptoſcū publice delinquūt: qꝛhic priuāt offō etbn̄ficio nūcij iſtorum. ⁊ ep̄is interdicit̉ offm̄ exhortationis ab ordinario. ⁊ s. de here.ad abolēdam in fine. ſꝫ ibi d̓r tanqͣꝫa ſe. ap. delegatusvn̄ nō vr̄: ꝙ iureſuo ⁊ rōne delictiſortit̉ qͥs foꝝ. vi. qiij. placuit. ⁊ sͣ. defo. cōpe. c. vl. ⁊. iij.q. v. ibi cā agatur⁊ .sͣ. e. cū. ⁊ plātar̄in fi. ⁊ s. c. ꝓx. ⁊ ratione delicti ꝑdit̉priuilegiū: vt hic̄dicitur. ⁊. xi. q. iij.priuilegiū. Iteꝫreatus oēm honorē excludit. C. vbiſena. l̓ clariſſimil. i. ⁊ que in ꝓuincia quis deliquerit. illic iuri ſubiaceatomni priuilegio ceſſante. C. vbi de cri. agi. opor. auc̄. q̄in ꝓuicia. nec enī p̄textu priuilegij flagitioꝝ creſcit auctoritas. C. de priuil. ſcho. l. ij. li. xij. ⁊ remiſſio pctōꝝ nondat lnīam delinq̄ndi .i. q. vi. exigūt. ⁊ d̓ pe. di. iij. ſane. Etdic̄ īperator: nō ꝑmittas delinq̄ntes aliqͥbꝰ priuilegijsvti: in auc̄. de māda. prī. §. ꝙ ſi delīquētes. coll̓. iij. Sꝫ ꝯͣvr̄: ꝙ n̄ poſſint illos punire. xvi. q. i. frater nr̄. ⁊ s. de ſupͣ.ne. plā. pla. ſic̄ nobis. ⁊. jͣ. e. cū capella. ſi enī tales poſſentpuniri vt alij: inutile eēt eoꝝ priuilegiū. Itē ꝓconſulnō p̄t ſe ītromittere de cauẜ fiſcalibꝰ qͥ ē maior oībꝰ pꝰprīcipē. ff. de offi. ꝓcōſul ſi in aliquē. §. ij. al̓s ē lex ⁊ īcipitneqͣqͣꝫ. Uin. dixit: ꝙ ordinariꝰ nō p̄t interdicere eoruꝫeccīas: qn̄ totā terrā ſubijcit gnaͣli interdicto. Sed contra hoc eſt. s. de ꝯſue. cū inter nos. ⁊. jͣ. de verbo. ſig. cū inpartibus. Sed verius dicas: ꝙ lꝫ nō poſſit interdicēteilloꝝ eccīas: ipſi tamē de iure cōi tenent̉ ſeruare interdictum generale: vt dicūt iura duo ꝓx. al̓s poſſet illos pulnire .s. c. ꝓx. cū publice delinquūt. Itē ꝓ leuibꝰ ⁊ minimis cauẜ nō pn̄t ep̄i ſe intromittere nec excōicare eosvel ſi aliqͥs eoꝝ eēt infamatꝰ. non p̄t cōpelli vt ſe pur
Z 3