ex altera in noſtra eſſent p̄ſentia cōſtituti. eundē. I. qꝛ laicerat in dicti. p. accuſationē nōduximus admittendū. Cūqꝫp̄ſatus. b. eundē. p. ſuꝑ crimīeſimonie cōſtantius accuſaretnos eū. qꝛ in teſtimoniū illiꝰcauſe adductus fuerat. ⁊ quiap̄dictus .i. frater eiꝰ ip̄m. p. corā te priꝰ accuſauerat. ab accuſatōe repulimuſ. p̄ſertī cū fraip. memoratum. b. antea de cāꝯſimili accuſaſſet. Un̄ qm̄ vnꝰpoſt alteruꝫ p̄dictum. p. inſtanti viciſſitudine accuſabāt. neutrum ad eius accuſationeꝫ admiſimus. ſed vtriqꝫ preſbytero d̓ obiectis criminibus purgationemᵇ duximus indicendam. Ideoqꝫ mandamus qͣte

nus vterqꝫ illoꝝ cum tribusſacerdotibus faciat ſe purgaIdem vuigo. ep̄ore.NX ꝑte tua. ⁊ īfia. Prudētie. t. t. r. ꝙ monachiniſi alia rōabil̓ᵈ cā impediat. eo ꝙ de obediētia ⁊ ſubiectōe abbatis eſſe noſcunt̉ abeius accuſatione ſunt nullatenus repellēdi. lꝫ alios accuſar̄nō poſſint. Quibus ſiquideꝫcū ꝓpriū nō habeant. de rebusmonaſterij expenſeᶠ debent neceſſarie. donec cauſa debitumfinem accipiat. miniſtrari.Idem.IIꝯſtiteritˢ. ꝙ. D. eccleſia n̄ ꝑpetuo cōceſſa ſedad tempus fuerit commendataʰ. et de vinolentia et ꝙ in

§: itē oībꝰ ⁊ hͦ veꝝ eſt niſi ī criminibꝰ exceptis. vt ē crimēſimon. e hereſis ⁊ leſe maieſtatꝭ. jͣ. d̓ ſimo. tāta. ⁊. ij. q. vij.ſacerdotes. ⁊. c. oues. xv. q. iij. ſane. ⁊. C. de ep̄i. ⁊ cle. ſiquēqͣꝫ ⁊ ī his caſibꝰ ⁊ ꝯſil̓ibꝰ admittūt̉. ſi bōo zelo ⁊ n̄ ex odioꝓcedāt. qꝛ tūc nec ad accuſandū nec ad teſtificandū damittūt̉. jͣ. d̓ ſi. lꝫ heli. ⁊. c. ꝑ tuas. ⁊. jͣ. ememinimuſ. ⁊. c.cū oporteat. Inimici ī nullo caſuadmittūt̉. Laicienī bone famē admittunt̉ in hmōiexceptꝭ criminibꝰſꝫ ſi laici ſint male fame ⁊ viles ꝑſone. tūc diſtīguitur. Si clericꝰ ſuꝑillo crīe ſit īfamatꝰ ⁊ male opinionis. admittūt̉ laci ⁊ viles ꝑſone. ſiꝟo ſit bone fame⁊ opinionis n̄ admittūt̉. vt hoc bn̄colligit̉. ij. q. i. ī p̄mis ad fi. ⁊. jͣ. de ſimo. tāta. ⁊. c. ꝑ tuas. ⁊ hic exceptisconſpiratoribꝰ ⁊inimicis. vt dixi⁊ excipit̉ ꝑticepsctiminiſ .s. d̓ teſt.veniēs. ⁊ teſtibꝰ vilibꝰ ſine corporali tormēto credi n̄ dꝫvt. ij. q. i. in p̄mis ad fi. ſed accuſator non torqͥtur. iiij. q.iij. §. ſi aūt ea rei. ⁊ ſic. iō iſte. qꝛ laicꝰ erat. nō admittit̉ ꝯͣclericū. Sed qͣre repellit̉ cū accuſaret illū de ſimo. q̄ ē crimen exceptu. ⁊ qꝛ ēt erat īfamatꝰ. vt pꝫ ex eo ꝙ indicit̉purgatio illi. rn̄. qꝛ erāt imimici. qd̓ bn̄ colligit ꝓpt̓ mutuas accuſatōes ⁊ officia ꝑmixta. vt patet ex ip̄a lr̄aa ¶ Illiꝰ cauſe .ſ. ioānis frīs laici. b. iſte n. io. priꝰ accuſauerat forte ip̄ꝫ. p. corā ep̄o. ⁊. b. fratrē ſuū īduxit in teſtē vt hͨ vr̄ ⁊ iō ip̄e repellit̉ tāqͣꝫ inimicꝰ. jͣ. e. meminimꝰb ¶ Durgatōꝫ. qꝛ vterqꝫ fuerat īfamatꝰ .ſ. d̓ ſim. d̓ hͦ. ⁊c. īſinuatū. al̓s n̄ eēt indicēda purgatio. xv. q. v. de crīe.c ¶ Cū tribꝰ. arbitrariꝰ .n. ē numerꝰ purgatoꝝ ẜm arbitriū p̄ſidētis ⁊ qͣlitatē īfamatōis. ar. ij. q. v. oībꝰ. p̄ſbr̄. ſi.⁊. jͣ. d̓ pur. ca. īter ſolitudīes. Nūqͥd ep̄s p̄t diminuer̄ d̓hͦ numero exqͦ p̄figit̉ a papa exqͣ ē arbitrariꝰ. dicas ꝙ n̄poſtqͣꝫ papa ſtatuit. ar. s. d̓ of. d̓le. d̓ cauſis. §. vl. Quid ſin p̄t hr̄e cōpurgatores. diſtīgue. ſi hͦ ꝯtīgat ex eo ꝙ ē taliter īfamatꝰ. tūc puniri dꝫ tāqͣꝫ ꝯuictꝰ .jͣ. d̓ ſimo. īſinuatū. ⁊. jͣ. de pur. ca. cu. p. q̄ ē ꝑs huius. ſi ꝟo n̄ p̄t hr̄e. qꝛ eſtaduena. p̄t credi ſuo iuramēto ceſſante ꝓbatōe. ar. s. d̓iureiur. c. vl. ⁊. ff. d̓ his qͥ no. īfa. furti accipe. §. qͥ iuſſu. ꝟ.ſꝫ ⁊ ſi iure ī auc̄. vt nulli liceat hr̄e loci ꝯẜuatorē. §. ſi ꝟocrimē col. ix. C. d̓ cuſto. ⁊ exhibi. re. auc̄. nouo iur̄. Quidſi hꝫ bonos laicos. admittūt̉. ar. ij. q. i. in primis. vin.x ꝑte. alia rōabil̓. puta ꝙ eēt excōicati. s. d̓ exc.exceptōꝫ. vel ſi eēt inimici vel cōſpiratores. jͣ. ememinimꝰ. ⁊. jͣ. d̓ ſim. ꝑ tuas. ⁊. jͣ. e. cū oꝑteat. ⁊in caſu. jͣ. e. veniēs. vt dixi. s. e. c. i. ſꝫ ꝓ eo ꝙ obediētiaꝫ ꝓmiſit. n̄ repellit̉ ab accuſatōe. in hͦ .n. ꝙ malꝰ eſt. n̄ tenet̉obedire ei. imo potiꝰ tenet̉ illū denūciare ſiue accuſar̄ cūeoꝝ īter ſit s. e. illa. ⁊. xi. q. iij. nō ſꝑ. ⁊ c. Iulianꝰ. ar. s. demaio. ⁊ obe. dilecti ī fi. ⁊. ij. q. vij. q̄propter. x. q. ij. ep̄s. xvij. q. iiij. q̄ſti. ⁊ qꝛ vtilitatē eccl̓ie ꝓcurāt. debēt eis e-

ſe ab eccl̓ia miniſtrari. vt hic dicit. ⁊. jͣ. e oli. ⁊ ip̄e abbasdebet habere erpenſas. vt ſe defendat vſqꝫ ad finē cauſe.ff. de in offi. teſta. ſi inſtituta arg.e ¶ Lꝫalios. alios ꝟo accuſare nō pn̄t. niſi īterſit monaſterij. de lnīa tn̄ abbatis. xvi. q. i. monachi cū mortuiſint mūdo. ē. cā. q̄i. placuit. ⁊ nō imhumanis vocibꝰſꝫ diuinis mortuiſunt. ij. q. vij. placuit. funeſta ē eorū vox. vt ibi d̓r. i.ſꝑ flere debēt ⁊ triſtes eſſe. xvi. q. i.placuit. d̓nūciareaūt pn̄t ad pnīaꝫquēlibet chriſtianuꝫ. qꝛ cuilibet dictu vr̄. ſi peccauerit ī te ⁊ cetera. nl̓la facta exceptiōemaxime ſi d̓r eſſep̄ ceptū. ar. s. de iuī iu. quēadmodūSꝫ ꝯͣ vr̄ dicere p̄edictuꝫ. c. placuit.vbi d̓r ꝙ mōaſteriū exire n̄ dꝫ mōnachus. ſed tāqͣꝫmortuꝰ ibi eē. Sꝫpone monachuſēin ſchol̓ de lnīa abbatꝭ. nūqͥd pōt accuſate vel aliter agere. reſponderi poteſt ſi eius intereſtquia eo ipſo ꝙ monachus de licētia abbatis eſt in ſcholis. per conſequens omnia ei conceſſa intelligūtur ſinequibus ibi cōmode non poſſit viuere. ar. s. de offi. dele.preterea. c. prudentiam. §. ſexta. ⁊. c. ſuſpitionis. tamenpro alienis debitis intercedere nō poſſet. vt per hoc monaſterium obligaret. cum hoc non intellexerit abbas.ar. s. de fideiuſ. quod quibuſdam. ⁊ s. de ſolū. ſi quorundam. niſi quantum pertinet ad propriam neceſſitateꝫ.⁊ hoc ſi abbas ei concedat.f ¶ Expenſe neceſſarie. ar. aduerſarium aduerſario cōpellendum in expenſis prouidere contra ſe. ar. ff. de iof.teſta. ſi inſtituta. §. iij. E. d̓ car. e. l. vl. C. de or. cog. l. vl. §.i. ꝟſi. nam ſi tales. ⁊ iſte expenſe neceſſarie tantum erūtſine quibus cauſa explicari non poteſt. de expenſis ſatꝭhabes .s. de dolo finemꝯ I conſtiterit. Caſus. Sacerdos iſte petebat eoTcleſiam ſibi reſtitui quā dicebat ſe iniuſte ſpoliatum fuiſſe. Dicebatur in contrarium ꝙ nonerat audiendus. quia non fuerat ſpoliatus. cū non intitulatam ſed cōmendatam habebat tantū eccleſiā. Itēꝙ quaſi ebrius in taberna pernoctauerat. nulla dormitōne facta illa nocte. in ſequenti die mane miſſam celebrauit ip̄e. ⁊ ideo iuſte priuatus fuit per iudicem ſuumcoram quo ſuper his fuerat accuſatus. ⁊ ip̄e hec omnianegabat dicēs. ꝙ canonice in ea fuerat inſtitutus ⁊ iniuſte ſpoliatus. Et poſt appellationem mandat papamo inquiri de premiſſis. que ſi vera ſunt. imponatur eiſilentiū ſuꝑ ip̄a eccleſia Si ꝟo ip̄aꝫ habuerit canonice⁊ non fuerit conuictus d̓ crimine. vel poſt appellationēfuerit ſpoliatus. reſtituatur ei eccleſiah ¶ Commendata. ſic. s. de elec. dudum. ⁊. xxi. q. i. quiplures. commendare enim eſt idem qd̓ deponere. ff. depoſiti lucius ſempronio. ⁊ sͣ. de depoſito. c. i. Qui enimde ponit rem penes alium. poſſeſſionem intelligitur re-