De accu.
CCCXXXVI
rit vt cām emēdet. ⁊ eā corrigere noluerit. non olimº ſednūcᵖ ad primates cauſe eiuscanonice deferanturGregorius duci campanieLla p̄poſitoꝝ ⁊ īfra. Sꝫꝟo aliqͥs eſt d̓ monaſterioq p̄dicti abbatis quipoſſit dicereʳ. ꝙ ad culpā reatū qͦꝫ eiꝰ ꝑtineat. noſ cū eis qͦꝝītereſtᵍ cāꝫ diſtricte volumꝰ ꝑſcrutari. vt l̓ ꝯdēnet̉ᵗ vel abſoluat̉.Idem cōſtantie augUnipotēs deꝰ. ⁊ infraUald̓ graue ē. vt vir d̓qͦ tāta ⁊ talia nūciant̉cū an̄ reqͥri ⁊ diſcuti debeāt honoreturˣPaſcal̓ papa.Ulli ep̄oꝝ ab accuſatōeſua repellereʸ liceat. qͦsiꝗnteqͣꝫ ſe ab eis impetēdum cognoſceret. a ſua cōmuni familiaritateᶻ neglexerit ſeparare.Ex concilio maguntiū.
Ehis criminibꝰ d̓ qͥbꝰabſolutus ē accuſatusnō pōt accuſatō replicariª.Stephanꝰ papaEpellant̉ ab accuſatiōeIcohītātesᵇ inimicꝭ. qꝛ īefeſtatōes blaſphemie aſfectō ſolꝫ amicitieᶜ l̓ inimicitieīcitare. Ax brocar. li. xliiij.2243Eccuſaſti aliquē ꝑ tuāⁱaccuſatōꝫ occiſus ē niſiIꝓ paceᵉ. hͦ fecerꝭ. xl. dieſī pane ⁊ aqͣ qd̓ carīaᶠ vocat̉ cūſeptē ſeq̄ntibꝰ annis peniteasi aūt per tuā delaturā debilitatusᵍ eſt. per tres debes quadrageſimas penitere.Augu. ſuper geneſi de morteVabel.Uidentia patrati ſcele2risʰ n̄ īdiget clāoreⁱ accuſatorꝭ. Alex. iij. gait̓. electoUꝫ. p. mācōella p̄ſbr̄ exvna ꝑte ⁊ bonꝰ p̄ſbr̄ ⁊ īfrabonꝰ cocti laicꝰᵏ frat̓ ei
cer. quan. profertur. l. pe. ⁊. vlti. t.Unipotens. nūciat̉. ⁊ ſic ad vltimā ꝑteꝫ tituliꝑtinet. cū ēt aliqͥs accuſat̉ aut denūciat̉ l̓ ēt inqͥrit̉ grauata ē ſtatī eiꝰ opinio. vt interī n̄ debeatꝓmoueri. lxxxi. di. tātis daniel. ⁊ s. de teſti. c. vl. C. d̓ ꝓc.reū. ⁊. ff. de mūe. ethono. l. reꝰ .i. rn̄ſo.niſi pꝰ annū. vt. e.l. reus. §. eum.x ¶ Honoret̉ .i.ad honorem promoueaturOlli ep̄orū repellēIudex tn̄ex officio ſuo pōtrepellere accuſatorēſ ſi n̄ fue̓it idonear. ij. q. vij. aliēi⁊. c. qͥ ſunt. ⁊. c. q̄rēdū. ff. de poſtulando qͣs ꝓhibꝫ ⁊ s. d̓excep exceptōꝫ infi. ⁊. ff. d̓ peti. here.l. vl.z ¶ Familiaritate nō enī mō pōtreprobare ēt mores qͦs prius ꝓbauit. ff. d̓ adu̓. ſi vx.in fin. ⁊ .xxxij. q. vhorrēdus ⁊ sͣ. d̓ fi.p̄ſby. veniēs. ff. deneg. geſ. pōponiꝰ.ſed ꝯͣ. ij. q. vij. alieni. ⁊. iij. q. vlti. §. ſiqͥs et familiaribꝰ⁊. C. qͥ accu n̄ poſiniquū. īmo vr̄ ꝙcriminoſus criminoſum accuſare poſſit. ij. q. vij. §. ī hoc⁊. C. de here. qm̄. ⁊. C. de īoffi. teſta. in harenā. ar. ꝙ nulluſcriminoſuſ reputat̉ legitima ꝑſona ad accuſandū l̓ addenūciandū vt dixi. s. c. i. ar. C. de adul qm̄. xxxii. q. vi. nihil iniquius. ⁊. C. de liberali. ca. ſi filiū. l̓ forſitā iſte ep̄saccuſabat̉ de crimine excepto. qꝛ ⁊ erat male fame. ij. q.i. in primis. vn̄ admittebant̉ viles ꝑ ſone ꝯͣ eū. Sed dic̄ꝙ ſpeciale eſt in ep̄is ⁊ in odiū ip̄oꝝ ſtatutū. qꝛ debēt ſecū habere honeſtas ꝑſonas. q̄ ꝑhibeāt teſtimoniū d̓ vitaeoꝝ. ij. q. vij. cū paſtoris. Et iō ſi prauos ⁊ viles habentſecū. ſibi īputent. al̓s vilis ꝑſona non eſt audienda. vtdixi. s. e. c. i. l̓ forte ſuꝑior ex officio ſuo poſſet tales repellere. vt d̓r in prin. c. ⁊ in precedenti notula☞Ehis. replicari. qꝛ ſi ꝓbato crimine iudex cumillo diſpenſauit. ſi fuit tale crimē qd̓ potuit diſpenſare. crimīa ſel̓ dimiſſa iteꝝ in vltionē diuina clemētia venire nō patit̉. d̓ pe. di. iiij. diuina clementia ad fi. di. ⁊. xxiij. q. iiij. ſi illic. vbi d̓ hoc. ⁊. ij. q. iij. §. notādu. Si vero abſolutus eſt. qꝛ accuſator nō ꝓbauit. tutꝰeſt. qꝛ de dilecto vniꝰ hoīs ſepiꝰ queri nō debet. ff. de nau.cau. lꝫ. §. vl. ⁊. xxxv. q. ix. veniā. ⁊ hͦ veꝝ ē niſi in duobꝰ caſibꝰ. puta ſi ſcd̓s accuſator doceat primū p̄uaricatū fuiſſe. ff. de p̄uari. l. iij. C. de accu. ſiqͥs homicidij. ⁊ de collu.c. i. Itē ſi ſuū dolorē ꝓſequat̉ ignorās accuſatōꝫ ab alioinſtitutā. ff. d̓ accu. ſicui. §. hiſdē. Et hoc intellige cū actūeſt in forma iudicij. Si aūt penitentiā egiſſet occulte qͦad deū abſolutus eſt ſed accuſatio in iudicio faciēda n̄ceſſat ꝓpter hoc. xxxiij. q. ij. admonere vin.
Epellant̉ cohabitantes. n̄ ſolū īimici. ſꝫ eis cohi.F.tātes r̄pellūt. qꝛ ex hͦ mimici p̄ſumūt̉. iiij. q. iij. §Litē teſtes ⁊. jͣ. e. cū oꝑteat. C. d̓ ioffi. teſta. liberi. xcLiij. di. ſi inimicus arg. ꝯͣ. ff. ꝓ ſocio. nā ſociꝰ. Nā ſociusſocij mei non eſt ſocius meus. ⁊. lxxxi. di. legitur. ⁊ ē ar.ex cohabitationepreſumendum ꝓaliquo l̓ ꝯͣ aliquēxviij. q ij. diffinimus. ⁊ s. eodemnulli. ⁊ sͣ. d̓ offi. d̓le. inſinuante. iij.q. v. accuſatores.c ¶ Amicitie. iij.q. v. accuſatores.ꝓpter amicitiamvel odium humanum iudicium ſepe peruertitur. xi.q. iij. quattuor
Fcuſaſti.per tuaꝫ.tantū accuſatōem calumnioſam ⁊ non culpa ſua. nam ſiqͥsiuſte accuſet criminoſuꝫ ⁊ crimine probato interficiatur ieus immunis eſt accuſator. xxiij. q. iiij. illud. ⁊ iudex ⁊ miniſter. xxiij. q. v. homo qui malos. ⁊. e. iudex. ⁊. c. homicidas. ⁊. c. miles. in fi.e ¶ Niſi pro pace. non tenet̉ ꝓprie illud. niſi qꝛ ſi ꝓprieſequeret̉ ꝙ ꝓ pace poſſet qͥs accuſare alium iniuſte. qd̓non eſt verum. quaſi ſimile habes. ij. q. i. notum. ſed propace ſeruanda licitum eſt accuſare. vt bona quiete viuant. xxiij. q. v. non fruſtra. al̓s accuſare mortale peccatum eſt .ſ. calumnioſe.f ¶ Carina. vulgare eſt lombardorum. ⁊ dicitur a carertia hominum. quia tales recluduntur ſolitarij per qͣdraginta dies ad agendum penitentiam. de qua penitētia habes. l. diſt. in capite.g ¶ Debilitatus .i. mutilatus in membrisUidentia. ſceleris. id eſt ſcelus quod notori-um eſt per operis euidentiam ⁊ eſt vnus modꝰAnotorij. quem ⁊ alios habes. .s. de cohabi. cleri.⁊ mu. c. vl.i ¶ Clamore .i. non indiget aliquo ꝓponente accuſationē. qꝛ factū ſe on̄dit. ar. ff. de in inte. reſti. l. i. in ꝯfeſſuꝫenī nulle ſunt ꝑtes iudicis. ff. ad. l. aqͥl. ꝓinde. niſi qͦ adſententiam tm̄. ⁊ quem iudicio publicantur. non requirunt accuſationem aut etiam probationem. ff. de adu.l. ij. §. ſi publico. ⁊. C. de teſti. nullum ſic in quocunqꝫ nōtorio tantum ſententia ſemper eſt neceſſaria¶ Om. p. laicus Nota ꝙ laici in accuſationē velpteſtimonium clericorū non ſunt admittendi.A⁊ hͦ regulare ē. niſi ſuoꝝ l̓ ſuā īiuriā ꝓſeqͣnt̉. iiij.q. vj. oībꝰ. nec tc̄ ad teſtmnimoniū. qꝛ ī fcō ſuo nēo teſtisidoneꝰ ē. sͣ. de teſtibꝰ. de cetero. ⁊. ij. q. i. ꝓhibēt̉. ⁊.
riR 2