De ſpon. ⁊ ma.
CC IX
ſi moniti induci nequiuerintcompellere vt a tali contractu deſiſtant vl̓ contra formāhuiuſmodi ẜm tue diſcretionis arbitrium iuramenta exhibeant ꝓpinquorū: alioquinſi perſona denunciās non extiterit talis vt diximus: ⁊ defama vel de ſcandalo non poterit edocere ad deſiſtendummonere poteris non compellere contrahentes.H ono. tertius ep̄o berguen̄.Onſultatōni tue. b. reCſpondemus ꝙ mulieres que veniunt ad valuas eccl̓eſie benedicende cuꝫſponſis ⁊ ibi reclamantes affirmant ſe nunquā in eorummatrimonium conſenſiſſe audiri ſponſis legittime probātibus ꝯͣrium non oportet cūlegitimis ⁊ ydoneis teſtibusnon debeat illarum ſimplexaſſertioᵇ preualere. ¶ Saneillis que benedictione accepta mox a ſponſis aufugiuntante carnis copulāᶜ aſſecutāaſſerentes ſe nunquā in illosveraciter conſenſiſſe. ſed metu illato compulſas verba ꝓtuliſſe conſenſus. licet animodiſſentirēt non ſtatim eſt audientia deneganda. ſed de illato metu eſt cum diligentiaʳinquirenduꝫ. ⁊ ſi talis metusinueniatur illatus qui cadere potuit in conſtantemᵉ vi-
rum erunt non immerito audiende.Gregorius nonus.Emma mulier nobisexpoſuit ꝙ cum. t. filiaeius cum. c. contraxitmatrimonium. b. de Alferioea occaſione ꝙ inter. p. filiuꝫſuum ⁊ predictam pue llaminfra ſeptenniumᶠ cōſtitutosſponſalia contracta fueruntpenam ſoluendā a parte quecontraueniret in ſtipulatōneappoſitā ab ip̄a nititur extorquere. Cum itaqꝫ liberaᵍ matrimonia eſſe debeāt. ⁊ ideotalis ſtipulatioʰ ꝓpter pene interpoſitionem ſit merito improbāda. mādamus qͣtenusſi eſt ita eundem. b. vt ab extorſiōe predicte pene deſiſtateccle. cenſu. cōpellas.dem epiſcopo cenomanen̄.Squi fidē dedit. m. mulieri ſuꝑ matrimonio ꝯͣhēdo carnali copula ſubſecuta. ⁊ ſi in facie eccleſie ducat aliam ⁊ cognoſcat: ad primā redire teneturª. qꝛ licet p̄ſumptum primum mr̄imonium videatur. ꝯͣ preſumptionemᵏ tn̄ huiuſmodi non eſtprobatio admittenda. exquoſequitur ꝙ nec verū: nec aliquod cenſetur matrimoniuꝫquod de facto eſt poſtmoduꝫſubſecutum.I dei
a ¶ Famā. noͣ h̓ ꝙ ſi ꝓbes famā ꝯͣ aliquē ꝙ p̄t ꝓbari ꝯͣriū ad tollēdā famā. ⁊ ita ſi ꝓbaſti aliquē eē male fameip̄e p̄t ꝓbare ſe eē bone fame. ij. q. v. p̄ſbr̄. ⁊. c. ſiOnſultationi. mala. jͣ. de accu. inqͥſitōis. in fi.aſſertio. aſſertōi illaꝝ nō ē credēdū. ſꝫ potiꝰ teſtibꝰ qͥ iurati ꝓbauern̄t ꝯriū. gͦ. ſi vellētꝓbare ꝯͣriū. vr̄ſint audiēde. ſꝫ nvr̄ ꝙ poſſent hͨ ꝓbare cū ſint negatia .ſ. ꝙ nūqͣꝫ ꝯſenſerūt. s. de ele. bōemēorie. īmo poſſent ꝓbare metūvt dic̄ in fi.c ¶ An̄ carnis copulā. ſecꝰ ſi pꝰ. qꝛiūc ꝯſenſiſſe vidētur ita ꝙ pꝰ modūin ꝯͣriū reclamantes nō audiāt̉. s. e.ad id qd̓. ⁊. jͣ. qͥ matri. ac. poſ. inſuper.d ¶ Cū diligētianoͣ ꝙ dic̄ cū diligētia. qꝛ vbi maiusꝑiculū ꝟtit̉ cautius ⁊ diligētiꝰ agēdū ē. vij. q. i. c. vl. ⁊circa maiora maius ꝑiculū vertit̉.xlij. di. qͥeſcamus.ff. ad carb. l. i. §. ſiqͥs. §. iij. ⁊ ar. lxi. d.miramur. vn̄ cāemr̄imoniales nōſunt ꝯmittēde niſi iuriſꝑitꝭ. ⁊ qͥ ptātē habeāt iudicandi. jͣ. de ꝯſang. ⁊ af.ex lr̄is. in fi.e ¶ In ꝯſtantē.ſic.s. e. veniēs. ij. ⁊talis metus ꝯtinet mortiſꝑiculūaut corꝑis cruciatū. C. de trāſac. inipoſitas .s. de his qvi metuſue cā fi.cū dilecti. ⁊. c. ꝑlatū. xxxi. q. ij. lotharius. ⁊. e. cā. q. ij. ſiveꝝ. al̓s vanus timor non excuſat. ff. qd̓ me. cā. metū āt. ij. ff. de re iudi. ſiquis ab alio.Emma. jͣ. ſeptēniū. vn̄ nō tenuerūt ſpōſalia. jͣ.ti. ꝓx. lr̄as acceſſit. ⁊ sͣ. de reſti. ſpo. ex ꝑte. gͦ nec pena ſi licita fuiſſet al̓s nō tenuit. qꝛ ſi p̄ncipale n̄tenuit nec acceſſoriū. s. de re iudi. cū inter. C. de legi. nondubiū. cū ſuis ꝯcor. ſꝫ ſi poſt. vij. an̄. forte ꝯſenſerūt ⁊ tenuerūt ſponſalia. peria tn̄ non tenuit.a¶ Libera debeāt. ab omni coactōe .s. e. cū locū. ⁊. c. reqͥſiuit. ⁊ etiā a pena pecuniaria. vt hic pateth ¶ Stipulatio. ſtipulatio pene in ſpōſalibꝰ appoſita n̄tꝫ ꝓpt̓ rōeꝫ q̄ reddit̉ in lr̄a. ſꝫ arras datas ꝓ ſpōſalibꝰ ꝑficiedis amittit qͥ reſilit ſine iuſta cā. C. de ſpō. l. vl. ⁊. ff. deꝟ. ob. ticia. vn̄ hͦ dec. ſumpta fuit. C. de inuti. ſtip. l. ij. ⁊ h̓
Sꝫ vr̄ ꝙ idē ſit in arra. qd̓ d̓r de pena. qꝛ eadē eſt rō vtrobiqꝫ. gͦ eadē dꝫ eſſe ꝓhibitio ⁊ idē ius. sͣ. de ꝯfir. cū dilecta. cū alijs ꝯcor. ibi poſitꝭ. ⁊ sͣ. de trāſf. int̓ corꝑaliaſꝫ ſecꝰ ē ẜm leges. vt dic̄ lex p̄. de ſpō. in. C.S qͥ. tenet̉. ſic. s e. veniēs. ⁊. jͣ. de ꝯdi. ap. de illis. ⁊. cꝑ tuas.k ¶ Cōtra p̄ſumptōꝫ. nō circa hꝰīp̄ſumptōes. Preſumptio alia ē iuris ⁊ cāonis ſiuelegꝰ. alia hoīs. alianature. alia facti.Preſumptio iuri⁊ cāonis ſiue legꝭſiue iuris ſiue deiure qd̓ idē ē nō recipit ꝓbōneꝫ in ꝯͣriū vt lex p̄ſumitmulierē doteꝫ ſtipulatā ſibi reddi.q̄ nō ē ſtipulata ⁊ſi qͥs vellet ꝓbareꝯͣtiū nō audit̉. C.de rei vx. ac. l. i. §. i.Idē ē in arrogato q̄ ſꝑ intell̓r ſtipulatus qͣrtā ꝑtēde bonis arrogatoris ſi emācipet̉. ff.de adopti. ſi arrogato. ⁊ de tali loqͥt̉hic ⁊ ita p̄ſumptūd̓r iſtud mr̄ioniūſil̓is p̄ſumptio ē.xi. q. i. qͥ cl̓icoꝝ. ⁊. jͣqͥ ma. ac. poſſ. inſuꝑ. ⁊ s. e. ad id qd̓⁊. liiij. di. frat̓nitatē. ⁊. jͣ. de iudeis. c.vl. qd̓ loqͥt̉ in eodē caſu cū. c. fraternitatē. Preſūptōhoīs ē cū p̄ſumit̉ꝯͣ aliquē hoīeꝫ ꝓpter malā famā. ꝯͣhāc p̄ſumptōꝫ bn̄admittit̉ ꝓbō inꝯͣriū s. e. cū in tua⁊. ij. q. v. p̄ſbr̄. ⁊. c.ſi mala fama. jͣ. depur. ca. cuꝫ. p. ⁊. ff.qd̓ me. cā. ꝟiſil̓e.Preſumptio naͣeeſt vt cum exheredo filium meum p̄ſumit̉ ꝯͣ me ꝙ iniuſte exheredauerim eum. ⁊ hͦ ꝓpter naͣm. ⁊ ideo heredesmei ꝓbare tenent̉ ꝙ iuſte exheredauerim eū. C. de inof.teſta. auc̄. nō liceat parenti. Preſumptio facti alia p̄cedentis circa futura vt ſi ſemel calūniatus es ꝯͣ me. ⁊ iterum velis me accuſare p̄ſumit̉ mō te velle iterꝝ calumniari. ff. de accu. ſicui. §. hiſdem. iij. q. x. placuit. ⁊. c. accuſator. ⁊ s. de preſumpt. mandata. ⁊. c. ſcribam eis. Preſumptio facti ſubſequentis circa preterita eſt. vt ſi aliqͥ fuerint accuſati de crimine adulterij. qd̓ depellebāt p̄textu ꝓximitatis ſi poſtea matrimoniū ſe ꝯiunterint.manifeſte p̄ſumit̉ facinus in qͦ accuſati fuerūt. C. de adul. ſi qͥ adulteriū. ff. ad mace. itē ſi filiꝰ. al̓s incipit. ſꝫ iulianꝰ. §. int̓dū. circa fi. ⁊ in auc̄. vt nul. iudi. §. ſi qͥs vero.