Ua nos duxit .ſ. ꝯſulēdos. ⁊ infra. Cōſequēt̓q̄ſiuiſti cū quādā mulierēª quidā alit̓ inducere nec̄uiſſet vt ſibi ꝯmiſceret̉ carnaliter niſi deſpōſaſſet eādē nulla ſolēnitatē adhibita vel alicuius pn̄ti a dixit illi te ioannes deſpōſat: cū ip̄e ioannesnō vocaret̉ ſed finxit ſe vocari loānem: non credens eſſeconiugium eo ꝙ ip̄e non vocaret̉ hoc noīe: nec haberet ꝓpoſitum contrahendi ſed copulam tm̄ exequendi carnalēvtꝝ inter p̄dictos ſit matrimoniū celebratū cuꝫ mulierꝯſenſerit in eundē ⁊ ille diſſenſerit ⁊ diſſentiat nec aliud aliquid egerit qͣꝫ ſuꝑius ē expreſſum niſi ꝙ cognouerit eandēSuper quo. t. r. ꝙ cum prefatus vir p̄dictā deſponſaueritmulierem in ꝓpria perſona ⁊ſub nomine alieno quo vocari tunc ſe finxit ⁊ inter eosſit carnalis copulaᵇ ſubſe cuta videtur forteᶜ ꝓ coniugiop̄ſumendum. niſi tu nob̓ expreſſe ſcripſiſſes ꝙ ille non ꝓpoſuit nec conſenſit illam ducere in vxorē quod qͣlit̓ᵈ tibiconſtiterit non videmus.Nos aūt quid iuris ſit reſcribentes dicimus ꝙ ſi res ita ſehabuerit videlicet ꝙ ille eam

non ꝓpoſuit ducere in vxorēnec vnqͣꝫ conſenſit in predictā perſonā nō dꝫ ex illo factoꝯ iugiū iudicari cuꝫ in eo necſubſtātia coniugalis contractus nec formaᵐ contrahendiconiugium valeat inueniri.qm̄ ex altera ꝑte dolus ſolummō affuit ⁊ defuit oīno ꝯſenſus ſine quoᶠ cetera nequeūtfedus perficere ꝯiugale.Idem epiſcopo beluacen̄.Um in tua dyo. ⁊ īfra.Sāe qꝛ ꝯtingit int̓duꝫꝙ aliqͥbꝰ volentibꝰ matrimoniū ꝯͣhere bannisᵍ vttuis verbis vtamur in eccleſijs editis acnullo ꝯͣdictoriopb̓lice ꝯparente. licꝫ fama priuatūᵇ impedimētū deferat parētele cū ex ꝑte ꝯͣhentiū iuramēta maioꝝ de ſua ꝓpinquitate vt ſuſpitionis tollat̉ materia offerunt̉ quid tibi ſit faciēdum in caſibꝰ hmōi q̄ſiuiſti.Ad qd̓. t. r. ꝙ ſi ꝑſonaⁱ grauiscui fides ſit adhibenda: tibidenunciet ꝙ hī qui ſunt matrimonio cōpulandi ſe ꝓpinquitate contingāt. ⁊ de famaᶠvel ſcandaloˡ doceat. aut etiam per teipſum poſſis certificari de planoᵐ: non ſolumdebes iuramenta parentumſpōte oblata non reciꝑe verūetiā eos q̄ ſic ꝯͣhere nituntur.

Da nos. mulierē. ſi iſte deſpōſauit iſtā ml̓ierēqͥbuſcūqꝫ ꝟb̓ vſus fuerit potiꝰ ꝯſiderādū ē qͥdfuerit factū qͣꝫ qͥd dictū. ar. s. de ap. ad audiētiā.⁊. jͣ. de ꝟ. ſig. in his. C. plꝰ va. qd̓ agi. ſiqͥs. Itꝭ ſil̓atio ſiuedolꝰ nō īpedit mr̄ioniū ſpūale. xxvij. di. qd̓ int̓rogaſti. gͦnec carnale. Sꝫ h̓nō ꝓcedūt. qꝛ ſil̓ate nuptie nō ſuntnuptie. ff. de ri. nupti. ſil̓ate. ⁊ ꝓpt̓ rōnē q̄ inferiꝰ reddit̉Sꝫ pone̓ ꝙ aliqͥsꝓteſtet̉ corā pl̓ibꝰꝙ oīa q̄ dic̄ vel faciet nō faciet aīoꝯͣhēdi mr̄ioniū. ⁊pꝰ ea pb̓lice dicatꝯſentio in te. nunqͥd ē h̓ mr̄ioniū l̓nō. In cāu iſto dico ꝙ eccl̓a iudicare dꝫ ꝓ mr̄ionio.qꝛ recurrēdꝰ ē adcōeꝫ ꝟboꝝ intelligētiā .s. e. ex lr̄is.talia .n. ꝟba nonpn̄t ẜuire ſue intetioni. p̄terea ſi ꝓbet ꝙ illa ꝟba ꝓteſtatꝰ fuit pͦ potuit pꝰ ea recede̓ abilla volūtate ⁊ cōſentire in illā. ⁊ hͦvr̄ ꝑ illud qd̓ pꝰ eapb̓lice fac̄. ⁊ ſi dicat ꝙ adhuc tꝑeꝯͣctꝰ erat in eadeꝫvolūtate n̄ creditei. qꝛ ꝯͣ eū fieri dꝫ īterp̄tatio qͥ doluꝫadhibet. vt dictūē. s. e. ex lr̄is .i.b ¶ Copula ſubſecuta. ꝑ hͦ vr̄ conſenſiſſe. jͣ. e. is qͥ. ⁊jͣ. d̓ ꝯdi. ap. de illis⁊. c. ꝑ tuas.c ¶ Forte. qͥbuſdā n̄ rc̄e intelligētibꝰ ē dubiū. ſꝫ rc̄eintelligētibꝰ nō ēdubium.d ¶ Qualiter ꝯſtit erit. immo bn̄ potuit ꝯſtare. qꝛ vir ille hͦ ei ꝯfitebat̉. qꝛ hͦ dicimur ſcire qd̓ ab alijs audiuimꝰxxij. q. v. hͦ vr̄. vel qꝛ ille hͦ ei ꝯfeſſus fuit in pnīali iudicioin qͦ cuilꝫ ē credēdū. vt. jͣ. de homi. ſignificaſti. qꝛ ſoli ſibiſit piudiciū. vn̄ n̄ ē ꝟiſil̓e ꝙ ſit īmēor ſue ſalutis .i. q. vij.ſancimus. Sed in iudicio ꝓ tribunali nō crederet ei inp̄iudicium alterius.e ¶ Nec forma. no ꝙ ad eē mr̄ionij duo ſunt nec̄aria.ſ. ſub̓a ⁊ forma. ſic̄ ad eē hoīs ꝓ ſub̓a eſt ibi ꝯſenſus ⁊ ꝓforma ꝟba ad exp̄mēdū ꝯſenſuꝫ deputata. quā formāhēs. jͣ. e. ſi int̓. jͣ. de ſpō. du. lꝫ p̄ter. ⁊ qꝛ hͨ defuit ſub̓a ⁊ forma nullū fuit mr̄ioniū. Idē eſſet ⁊ ſi alteꝝ deeſſet .s. e.cū apud. ⁊. c. tue. ⁊. jͣ. de fri. ⁊ male. qd̓ ſedē. ⁊ mr̄ioniū qͣꝫuis duo exigat. res tn̄ ſimplex ē ⁊ indiuidua. xxvij. q. ij. §i ⁊ in mr̄ionio p̄ſumpto ip̄m factū habet̉ ꝓ ſub̓a ꝑ qd̓p̄ſumit̉ ſufficies ꝯſenſus. jͣ. e. is qui.

i ¶ Perſona. grauis. īmo ⁊ turpisꝑſona vt̄ admitti ad impediendūsͣ. e. p̄terea. ſꝫ illudobtinet cū impedimētū orit̉ aꝑſonadenūciante ꝯſansuinitateꝫ. q̄ tenet̉reuelare īpedimētū ꝯſanguineo. xjxxv. q. iij. ſi āt hō.ē gͦ h̓ arg. ꝙ crioſinō admittūt̉ ad d̓nūciatōꝫ criminūar. xxxv. q. vi. ep̄sin ſynodo. ⁊ s. deteſti. co. p̄terea. §. i. de hͦ no. ij. q. i. ſi peccauerit.k ¶ De fama. gͦ fama ꝓbari pōt .s. de teſti. tam lr̄is. ⁊c. cū cāꝫ. i. Arg. ꝯͣ. jͣ. de accu. inqͥſitionis. in fi. Item ſoladenunciatio non impedit matrimonium niſi adſit fama. ⁊ ita ſola fama impedit matrimonium. jͣ. de ꝯſan.⁊ affi. ſuper eo. ⁊ vnus feſtis. sͣ. de teſti. ſuper eo. ij. ſed iſtedenunciās nō teſtificabat̉.l ¶ Scādalo. Nō ꝙ ꝓpter ſcandalū impedit̉ mr̄ioniūvt hic pꝫ. ſic. jͣ. de cog. ſpi. ſuꝑ eo. in fi ⁊ ita hēa ꝙ ſcandahendū ẜmlū ſiue ꝯſuetudo reddit aliqͦs inhabiles acꝙ no. in illa decre. ſuꝑ eo.m ¶ De plano. ſummaria cognitio ſufficit h̓. ſic jͣ de accu. ſic̄ olim. ⁊. c. olim. ſic eodem mō videt̉ ꝙ iudex poſſitinquirere de fama alicuius de plano ⁊ ſine iudicioꝝ ſtrepitu. multiplex .n. clamor famē induc̄ ita vt p̄latū moueat ad inquirendum. jͣ. de accuſationi. qualiter ⁊ quando. ij.

f ¶ Sine qͦ. sͣ. e. cū locū. ⁊ xxvij. q. ij. ſufficiat.Om in tua. bānis .i. denūciatōibꝰ. ⁊ hodie ꝯſuetudo iſta reducta ē ad ius cōe. jͣ. de clādeſ. deſpō.cum inhibitio.h ¶ Lꝫ p̄uatū. ⁊ ſic ē aliqͥd fama qd̓ d̓r occultū ſiue p̄uatū. s. de coha. cler.⁊ muli. tua. ⁊ ideod̓r fama p̄uata impedimentū. qꝛ perfamā ſolā nō conſtat de impedimēto. niſi alia ꝓbatōadſit. vt in. c. tua.ſꝫ ſi fama hec eratde ꝯſanguinitatequare nō interdicitur mr̄imoniuꝫ.jͣ. de ꝯſang. ⁊ affi.ſu ꝑ eo. qd̓ ſignat̉ꝓ ꝯrio. ſꝫ nō ē ꝯͣriūqꝛ hic nō ꝯſtabatde fama. vt. jͣ. d̓r.ſed denūciatur fama vel p̄uatū impedimentū deferebat. vn̄ pͦ dꝫ inquiri de fama