hodie conferat chriſtianis qͣꝫquondā iudeis circūciſio contuliſſet. dictum eſt in fine predicte aucͣtis inducte de veteri lege ꝑibit in populo ſuo. ineuāgelica vero veritate ſubiūctuꝫ eſt. nō intrabit in regnūdei. quoniā ⁊ ſi originalis culpaª remittebat̉ ꝑ circūciſiōismyſterium ⁊ dānatiōis ꝑiculum vitabat̉. nō tn̄ ꝑueniebatur ad regnū celorum. qd̓ vſqꝫ ad mortē chriſti fuit omnibus obſeratū. ſed ꝑ ſacr̄m baptiſmi chriſti ſanguine rubricati culpa remittit̉ vitat̉ ꝑiculū ⁊ ad regnū celorū etiā ꝑuenit̉ᵇ cuiꝰ ianuā chriſti ſanguisfidelibꝰ ſuis miſeri corditer reſeruauitᶜ abſit enī vt vniuerſi ꝑuuli pereāt quoꝝ quotidietāta multitudo moritur. qm̄⁊ ipſis miſeri cors deus q̄ neminē vult perire. aliqd̓ remedium ꝓcurauerit ad ſalutem.Ceterum ex vi lr̄e ſatis patetpredictas auctoritatesᵈ intelligendas eſſe tantūmodo deadultis. qui hn̄t multitudinēpeccatorū. cū de ꝑuulis nō poſſit intelligi. qui peccato tātuꝫoriginali tenētur. ſiml̓r ⁊ illaauctoritas eſt ſoluenda q̄ crediderit ⁊ baptiſatus fuerit etceteraᵉ cū nō poſſint credereparuuli ſꝫ adulti. ⁊ ob hoc tota aucͣtasᶠ hec ītelligēda eſt deadultis nead alios prima etad alios ſecunda clauſula referatur. qͣꝫuis nonnulli conce

dant ꝙ paruuli credant nonper vſum ſed per habitum fidei quem ſuſcipiunt in baptiſmo. ſicut et alia multa verbaẜm communem vſum loquēdi non ad actum ſed ad aptitudinemᵍ referuntur. Illudvero quod opponentes inducunt. fidem: aut charitatem.aliaſqꝫ virtutes paruulis. vtpote non conſentientibꝰ noninfundi. a pleriſqꝫ nō conceditur abſoluteʰ. ⁊ propter hocinter doctores theologos queſtio referatur. alijs aſſerentibus per virtutem baptiſmiparuulis quidem culpam remitti. ſed gratiam nō cōferrinōnullis dicentibus dimittipeccatū ⁊ virtutes infundi habentibꝰ illas qͦ ad hītū n̄ qͦ advſū. donec ꝑueiāt ad etatē adultā. ¶ Ueꝝ qͥdā exⁱ hac ſolutione inueniſſe ſe credūt viaꝫad alias queſtiones. argumētantes ex eo ꝙ dicimus paruulis in baptiſmate peccatuꝫoriginale dimitti. ꝙ ⁊ adultisdormientibus vel amentibꝰpeccatū ſi baptiſentur ratiōeſimili dimittatur. Cum enimneutri ſentiāt tc̄ vl̓ ꝯſētiāt dicūt id̓ ī ꝯſil̓ibꝰᵏ iudicādū. Hicꝟo dicīꝰ diſtīguēdū. ꝙ pctm̄ ēduplexˡ origīale .ſ. ⁊ actuale. originale qd̓ abſqꝫ ꝯſenſu ꝯtrahit̉. actuale qd̓ ꝯmittit̉ cū ꝯſēſu. originale igr̄ qd̓ ſine ꝯſenſuᵐ ꝯtrahitur ſine ꝯſenſu pervim remittit̉ ſacramēti. actu

a ¶ Culpa remittitur .i. originale pctm̄: nō tn̄ penitusadhuc ē ſublatū: ſꝫ manet in hoīe n̄ tn̄ obeſt. de ꝯͣ. di. iiij.b ¶ Deruenit̉. de ꝯie. di. iiij. c. ꝑ aquā.¶ C. ij.c ¶ Reſe auit. de conſe. diſt. iiij. proprie.d ¶ Auctoritates .ſ. iacobi .ſ. charitas operit multitutitud nē ⁊c̄. ⁊ illāin euāgelio de peccatrice dimiſſa ſt̄ei ⁊c̄.e ¶ Et cetera .ſ.ſaluꝰ erit. Qui ātnō crediderit necbaptiſatꝰ fuerit.cōdemnabitur.f ¶ Tota aucͣtasOnīformis .n. dꝫeē cuiuſlibꝫ auc̄tatis ītellectꝰ. arg. xvi. q. vij. et hͦ diciꝰar. ꝯͣ. iij. q. iiij. hig ¶ Ad aptitudinē. Sic̄ ⁊ illd̓ ꝑticipiū retinēs qd̓ponit̉ ī deſcriptōemr̄imonij ad aptitudīeꝫ n̄ ad actūrefert̉ q̄ hēt̉. xxvijq. ij. §. i. mr̄imonium ē ꝯiūctio mariſ ⁊ femīe indiuiduā vite ꝯſuetutudinē retinēs. ītellige qͣꝫuis n̄ retineat̉ qͥ ad actuꝫtn̄ qͦ ad aptitudinē retinet̉. ſic̄ cōſueuit dici de iuſticia. ff. de iuſt. ⁊. iu..iuſticiā. ẜm ꝙ iuſticia ē ī creatura.h ¶ Abſolute .i.indifferēter.i ¶ Ex hac ſolutione. ⁊ ita oriturqō ex ſolutiōe: ſics. d̓ voto ex ml̓ta.k ¶ In cōſil̓ibꝰ.ar. ꝙ d̓ ſil̓ibꝰ ſil̓eiudiciū dꝫ eē. s. d̓reſcrip. īter ceteras. ⁊ sͣ. d̓ trāſſa.int̓ corꝑalia. ⁊ sͣ.de re iudi. ī cāis. ⁊ff. de leg. n̄ pn̄t. etC. d̓ leg. l. vl. ⁊ sͣ. d̓cōfir. vril. cū dilecta. qꝛ vbi eadem rō ⁊ idē ius: vt ibi ⁊ s. ti. ꝓxi. cū marthe. §. finali.l ¶ Duplex. de conſe. diſt. iiij. non exquo.m ¶ Sin̄ ꝯſēſu. ꝑtiū. jͣ. d̓ re tur. oīs res ⁊ d̓ ꝯͣ di. iiij. filin ¶ Imꝑfectionis. duplicitatis .n. deus aſꝑ Cus dei.nator eſt. xxij. q. v. q̄ peierar̄ oꝑatꝰ ē. §. ex his oībꝰ.o ¶ Exꝑte. de ꝯſe. diſt. iiij. regenerante. ⁊ de pe. diſtin.iiij. ſunt plures. Et eſt ar. ꝙ ſi aliquis excōmunicatuseſt pluribus excōmunicationibus ſi abſoluatur omninō eſt abſolutus. ſed eſt argu. ꝯtra. jͣ. d̓ ſen. excom. cumpro cauſa. ij. q. iij. §. preuaricator. ver. ſi crimina pluraItem argu. ꝙ nihil reputatur actum. dum aliquid ſu

reſt ad agendum. vij. q. i. nihil. ⁊. xxxviij. diſt. que ip1ſis. C. ad ſyll̓. l. vlt. eſt arg. ꝙ ſententia non debet pro ꝑte valere ⁊ pro parte non valere. ff. famil. herciſ. in hociudicio. Item nō valet debitum pro parte aliquid fieri niſi id totum fiat. ff. de ꝓcu. in cen. ff. ꝓ derelicio. l. iij.ff. de tranſa. cumhi. ſic nec liberat̉pignus. licet de ꝑte d̓biti ſit ſatiſtactum. C. d̓ diſtra.pig. qͣꝫdiu. ⁊ qͥ aliquid debet facerefaciendo pro parte nō liberatur. ff.de verb. ob. in executōnibꝰ. §. penl̓t.⁊ impietaſ eſt abeo qui iuſtus ē dimidiam ſperarar̄veniam vt in p̄alleg. §. ſunt pluresp ¶ Carentia viſionis. Paruuli enim qui ſine baptiſmo decedunt. ītenebris manēt.de conſe. diſt. iiij.nulla preter. ⁊ pena illa mitiſſimaeſt omniū. de ꝯſedi. iiij regenerante. ⁊ in ſempiterꝭnō igne puniunt̉.diſt. e. firmiſſimeSed mitꝭ diciturpena illa carentieviſionis reſpectualiaruꝫ ſed morsperpetua dicitur.xxx. q. i. ad lumīaq ¶ Propteroriginale: Sed nonne propter actuale debetur carētiaviſionis dei adulito. Quid ergo expedit hic originale dimitti. cum etſi dimittatur. tamen debetur carētia viſionis d̓i adalid̓ .ſ. actuale. nā⁊ vbi aliquid debetur ex pl̓ribꝰ cauſis: vna remiſſa.alia petitio reſtat vnde qui repudiauit ſucceſſionemper vnde liberi. admittitur ad ſuccerſonem ꝑ vnde cōgnati. ff. de ſuc. edict. l. i. §. ſed ⁊ videndum. ⁊ arg. ff. de ẜui. vr. pre. ſi domus. Arg. ꝓ ⁊ ꝯtra. sͣ. de cauſa. poſ. paſtoralis. ⁊ .s. de iudi. examinata. Sed poteſt dici ꝙ hec ratio ſuperficialis eſt. ⁊ prima verior eſt: quia deus opueimperfectionis non nouit: quia in baptiſmo omīa cūmina dimittūtur. de conſe. diſt. iiij. regenerante. vel duuerſifica. ꝓ actuali reuera debetur non ſolum carentiaviſionis dei. ſed ⁊ maior pena: ⁊ ita non directe ſedoriginali debet̉ tantum carentia viſionis dei ditecte. etſic non prodeſt dimiſſio originalis peccati: cum poſtea