De appel. re. et

CCIII.

rieq dilatōis cā videat̉ dictuscanonicus appellaſſe. mā. quatenus eum ſtudioſe moneas.vt in eadem eccīa reſidētiamfaciat vel infra terminū eaꝫ ꝓſecuturus it̓ ad nos arripiatꝰveniēdi. Interī vero alicui honeſte ꝑſone vices eius ī eccīap̄taxata committas. ⁊ ei de bn̄ficijs illiꝰ aſſignesᵍ: vnde poſſit ꝯgrue ſuſtētari. ꝙ ſi p̄libatus. v. alterum iſtoꝝ adīplereneglexerit tu de p̄bēda ſua priuesᵗ eūdeꝫ ⁊ eā alij ꝑſone idoene concedasIdeꝫOnſuluit nos. f. t. vtꝝſit appellatōibꝰ deferēAdum a rege frācoꝝ ꝓ iudeis interpoſitis vt mancipiadetineant xp̄iana. ⁊ infra. Nōcōuenit vt ꝓ hmōiᵛ appellationibus ab obſeruatōne decreti debeas abſtineredem genu. archiep̄o.D hec ſicut aſſeris ⁊ inIfra. Rn̄. ꝙ iudex ſi ei ꝯſtit̓it appellātē anteqͣꝫ ꝑtes eſſent citate vel delegatioˣ cauiſe ꝑueniſſꝫ ad ip̄m q̄ ap. int̓ponit obſtacl̓m nunciū ad ſe. ap.deſtinaſſeʸ facte dꝫ ap. deferre:ſed ſi poſt citatōꝫ ſuit deſtīatꝰſatis p̄t exequi quod mandat̉.demEpriore. ⁊ īfra. Ceteꝝſi p̄fatus cāonicꝰ prio-

rem ꝓpter ſuas enormitatesmanifeſtas q̄ ip̄m notabilemreddūt ad ſe. ap. appellauit. etip̄e tali ap. de ferre cōtempſitꝰeum cum lr̄is tuis veritatē cōtinentibꝰ de tanto exceſſu ſatꝭfactuꝝ ad ſe. ap. venire compellas IdemUia nosᵏ ⁊ īfra. Ut abbates q̄ de aliqua publica infamiaᶜ publice reſperſiſunt aut conuictiª. ⁊ deinde incommuni capituloᵉ commōiti prelatōni cedere noluerūt.appellandi non habeāt facultatemdemD aures nrās ⁊ infra.52IAppellāti ad ꝓſecutōꝫap. t̓minꝰᶠ cōgruꝰ p̄figatur. infra quē ſi ap. n fuerit ꝓſecutus. extunc cōpellat̉ ſtareiudicio delegatiIdem abulon̄. ep̄o.☞ D audientiā nrām noFueris ꝑneniſſe ꝙ cumzamoren̄. ep̄s. g. pbr̄meccleſieᵍ ſācti iacobi zamoren̄.multipliciter moleſtaret. tandem idem preſbiter ſe ⁊ eccleſie noſtre protectōni ſubiecitet infra. Licet autem predictꝰpreſbiter ex ſimplicitateʰ forte verbum appellatōnis nonexpreſſit. qꝛ tn̄ poſtqͣꝫ ſe et ſuano ſtre prot ectioni ſubiecerat

jͣ. de cle. non reſi. ex tue. qꝛ nonnulli. niſi iuſta cā excuſant̉puta infirmitate vel ſi abeſt de lnīa p̄lati ſui. jͣ. de cle. nō reſi. relatumq ¶ Fruſtratorie. ⁊ ita admittit̉ hec fruſtratoria appell̓oq̄ hodie non recipię. niſi cā ꝓbabil̓ exponat̉ in appell̓ōē. jͣē. vt debitꝰ. ⁊. c. cuꝫſpeq̄ali. ⁊. c. int̓poſitar ¶ Atripiat. t̓minus iſte dat̉ ad it̓arripiendum nonpn̄tanduꝫ ſe iudici. de hoc dc̄m eſt.se ꝑſonas. ad hͦ tn̄p̄ciſe non p̄t ꝯpelli. C. de ap. eos. infi. ſed ſub alternatione vt ſepiꝰ dc̄ꝫeſt.s ¶ Aſſignes. Sexquo appell̓o eiadmittit quāe dicit papa ꝙ beneficia illius alij īteriaſſignent̉ cum appella tōe interpoſiia que recipit nihil innouari oꝑtꝰij. q. vi. c. appell̓ōehoc id̓o fit. quia eccleſia interiꝫ nō debet care̓ ſuffragioclerici. et iō ne ſeruitiuꝫ eccīe ꝓpterappellatiōem illiꝰdiminuat̉ ſubtrahit̉ illi bn̄ficium ⁊aſſignat̉ alij qͥ īteum officiet eccīaꝫvice ſua quia fruſtratoria videbat̉appellatōl ¶ Priues. ex hͦpꝫ ꝙ qui in eccl̓iaſua n̄ vult face̓ r̄ſidentiaꝫ p̄t a p̄latoſuo ea priuari. niſi iuſta cā fuerit īpeditus qͣre reſidere nō poſſꝫ. jͣ. d̓ cle.n̄ reſi. inter qͣttusͣ.⁊. c. vltꝭ. de hac maͣdc̄m eſt s. vt li. n̄ ꝯte. qm̄ frequenter.Onſuluit. hmōi appell̓onibꝰ. Hmōi appellatiōiciōnes. liiij. diſtin. mācipia. de quo decreto fit hicbus non eſt deferendum contra canonicas ſanmēto ⁊. jͣ. de iude. multoꝝ. et. c. iudei. ij. ⁊. c. cū ſit nimis. etne pꝫ ꝙ appell̓o q̄ fit ꝯͣ leges vel canōes non eſt aliqͣtenadmittēda. jͣ. de cle. n̄ reſi. c. relatum. b.☞ O hec delegatō .i. cognitō delegatōis facte.ty ¶ Ad ſe. apo. deſtīaſſe. hodie n̄ admittit̉ tal̓ apqꝛ ſi hr̄et lrās ſuꝑ eodem negocō non ꝓdeſſet. ſinondū eēnt iudici pn̄tate. jͣ. e. vt debitus .ſi. hēs. s. eo. memninimus. vbi. de hoc.Epriore. ꝯtēpſit. ex hͦ pꝫ ꝙ ſi p̄latus modum excedat in correctōe ꝙ bn̄ admittit̉ ap. a tali correctione. s. de of. or. lꝫ. al̓s a correctōe n̄ appellat̉. s. e.ad firam. ⁊. c. rep̄henſibilis. vl. rn̄. ⁊. jͣ. e. cum ſpali. in fine

a ¶ Exceſſu. ⁊ ſic pꝫ ꝙ qui non defert ltime appellatiōnidꝫ puniri. vt ſi cl̓icus fuit deponi dꝫ. ij. q. vi. decreto. ſi laicxxx. pondo auri mulctet̉. C. de ap. qm̄ iudicesUia nos. ſupple ſtatuimusc ¶ Infamia. de qͣ purgare ſe neq̄unt. ij. q. v. p̄ſbyter. ſi. jͣ. d̓ ſimo.ad hocd ¶ Cōuictid̓ planō ēt ordine iudiciario ꝑ om̄ia nōẜuato. jͣ. de accu. oliꝫ. qꝛ regl̓ares huiuſmodi defacilipoſſunt a ſuis adminiſtrationibusamoueri ⁊ ex leuibus cauẜ. jͣ. d̓ accuſa. qualiter et qn̄. īfi. ⁊. jͣ. de ſimo. pertuas. in fi.e ¶ In cōi capl̓oqd̓ facere dn̄t abbates ⁊ priores d̓triennio in triēinium. jͣ. de ſta. reg.in ſingul̓. ⁊ ſi ſponte cedere voluerīttunc p̄ſidentes capitulo denunciētep̄o dyoceſano qͥip̄m remoueat. jͣ.de ſta. regul̓. in ſingulis. ⁊. c. ſe. §. i. etin tali caſu nō habet locum hec appellatō contra huiuſmodi correctōnem. maxime cūpublice ſint infamati. vt per taleꝫap. remaneāt ī infamia. ſi. s. e. cōſuluit. ſic et a pēa legis appellare n̄ p̄tff. de ꝟ. ſig. l. an̄pe.D auresFterminusHoc iā ſepius dc̄m eſt. s. e.ꝑſonas. ⁊. c. ſe. ⁊. jͣe. ſepe. ⁊. c. oblate.qꝛ perinde eſt ac ſinon eſſet appellatum¶ D audientiā. eccīe. que eſt ꝓpria compoſtellane¶eccleſieh ¶ Ex ſimplicitate. vn̄ ei ꝑcēdū fuit. lxxxvi. di. tāta. etff. de iu. om. iu. ſi quis id. §. doli. ⁊. ff. ſi qͥs in ius vo. n̄ ie. l.ij. §. i. C. de teſta. l. vl. ⁊ sͣ. de reſcrip. ſuꝑ lr̄isi ¶ Nr̄e ꝓtectōni. ar. ꝯͣ. jͣ. de priuile. ex ꝑte. vbi nō eximitur aliqͥs lꝫ habeat lrās ꝓtectōnis dn̄i pape a iuriſditōeſui iudicis. So. ibi loquit̉ de generali ꝓtectōne. hic ſpecialis fuit ꝓtectō que obtinuit vicem appell̓onis. ⁊ p̄tereaꝯſtat illos ſubeſſe ſuis p̄latꝭ. hic ſacerdos iſte non erat deiuriſditōe zamoren̄. ep̄i. īmo dicebat ſubeſſe ſe eccīe ſācuiiacobi compoſtel. ⁊ erat in poſſeſſione libertatis ⁊ allegabat ſuper hoc priuilegium compoſtellane eccleſie qͣre ſententiam zamorē. non tenuit. vnde fine cāe cognitōe iusſibi dicere non debuit in preſb̓rm illum. ipſo enim facto