in excōicatōne decedatª abſoluere pot̓it ēt ſi ꝑs adu̓ſa ne abſoluat̉ ap. obſtacl̓m iniponat:ab ip̄o tn̄ an̄ abſol̓onē ſufficiēti cautōneᵇ recepta ꝙ vel in p̄ſentia ro. pon. ad cuius audiētiam appellat̉. ſi maluerit adi̓ſarius vel corā iudice cui cāmdelegauerit iuris pareat eqͥtati. De his etiam qui conq̄rūturᶜ ſe irrationabil̓r excōicatōni vel interdicto ſuppoſitos: illudᵈ idem dicimus etiā ſi hi q̄hmōi ꝓtulerūt ſnīam ad ſe. apo. duxerint appellandum.Idem concil̓. latera.Ep̄henſibilis. ⁊. īfra. p̄Iſenti decreto ſtatuimꝰ:pvt nec p̄lati niſi canōica cōmonitōeᵉ p̄miſſa ſuſpenſionis vel excōicatōis ſnīam ꝓferantᶠ in ſubiectos. niſi fortetalis ſit culpa que ip̄o ſue genereᵍ ſuſpenſiōis vel excōicationis penā īducat. nec ſubiectiʰ ꝯͣ diſciplinā eccīaſticā in vocem ap. erumpāt. Si vero qͣſqͣꝫ ꝓ ſui neceſſitate credideritappellandum: competensʸ eiad ꝓſequendā appellatōem t̓minus prefigatur. infra queꝫſi forte: ꝓſequi neglexerit tūcepiſcopusᵏ libere ſua aucͣtatevtat̉. Si aūt in quocūqꝫ nego

cio aliquis appellauerit: et eoqui appellatus ſuit veniēte. qͥappellat veīte neglexerit. ſi q̄dꝓpriūˡ habuerit competētē illi recompenſatōnem faciat expenſaꝝ: vt hoc ſaltē timore territus in grauamē alterius nōfacile quiſ appellet. Precipuevero hoc in ieligioſis volumus obſeruari ne religioſi cūꝓ aliquo exceſſu fuerint corrigendi ꝯͣ regulareꝫᵐ prelati ſui⁊ capituli diſciplinam appellare p̄ſumant: ſed humilr ac deuote ſuſcipiant quod ꝓ ſalutēſua fuerit eiſdem iniunctuꝫIdemD hec. ⁊ infra. Cum ate ſuꝑ aliqua cā fuerit7appellatum fas tibi ſitappellātes ap re. cōpellereⁿ vtvel appellatōnē int̓poſitā ꝓſequant̉. vel corā te iuris pareātequitati. aut ſi alterutra ꝑtiuꝫte ſuſpectumº habuerit: te inſiſtēte iudicem eligant. qui ꝓpoſitam inter eos valeat dirimere queſtionemIdem ſaleſberiē. ep̄oEruenit ad nos ꝙ cuꝫLv. eccīe tue cāonicū vtīea reſidentiāᵖ faceretmonuſſeſ ī appellatōꝫ ꝓrupit⁊ infra. Cum auteꝫ fruſtrato-

a ¶ Decedat. qꝛ ꝓpter peccacū hō citius ēt mori p̄ſumitxi. q. iij. ep̄i ſi ſacerdotali. ī fi. ⁊ ar. xij. q. i. c. ij. tollit deꝰ malos de medio ne pc̄tꝫ eoꝝ augeat̉. xxiij. q. iiij. ea vindicta.ꝟ. magni aūt ⁊ ſancti viri. ſic tollit bonos ne malicia mutet intellc̄m eoꝝ. de pe. di. iiij. ſi ex bono. ⁊ ideo ꝓpt̓ ꝑiculūmortꝭ non admittit̉ hic appell̓o necin his que dilatōꝫnon capiuunt. vtff. de ap. reci. vel n̄.l. vlt̓ꝭ. ⁊. ij. q. vij. §.diffinitīa. et. §. ſūtquoꝝ. ꝟ. ſi qͥs auſC. de ſepul. viol̓. l.vlt̓. ⁊. ff. de fe. l. i. §.ij. ⁊. l. ſolet. Preterea nihil deꝑit aduerſario ſi abſoluat̉ ⁊ ei ꝓdeſt qͦ caſu non eſt eiuſ malicie indulgenduꝫff. de rei ven. in fūdo. et. ff. de aqͣ plu.ar. in ſum. §. itē varijs. ſic ꝓpter ꝑiculum mortis citiꝰabſoluit̉. jͣ. de ſē. excom. ſacro. ⁊. c. nupeib ¶ Cautōe. gͦ nōiuratoria. qꝛ noīecautōis ſimpler ꝓmiſſio ītelligit̉. 6de ꝟ. ſig. ſancimꝰ.īmo iuratoria cautio p̄ſtat̉ ī abſolutione. cum illa ſitforma eccīe gnaͣliter ſtatuta. jͣ. de ſē.ex. ex tenore. et. c.cum deſideres. ⁊ cſuꝑ eo. īmo in cāuiſto cum excōicat̉qͥs. qꝛ non parꝫ iuri non dꝫ abſoluiniſi p̄ſtita cautiōeſufficienti ꝙ iuriparebit ſic̄ reſtituitur poſſeſſio .s. deſequeſtra. c. i. in fi. ſed in alijs excōicatōibꝰ ſufficit iuratoria. al̓s videret̉ fieri iniuria aduerſario.c ¶ Conquerunt̉. corā ſuꝑiore excōicatoris qͥ ꝑ ſimplicem querelam de excōicatōne cognoſcere p̄t. s. de of. ord̓.ad reprimēdam. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſacrod ¶ Illud idē. ꝙ abſoluat̉ .ſ. non obſtāte appell̓one illiꝰqͥ ip̄m excōicauit. ar. ꝯͣ. jͣ. e. ſolicitudinē. So. ibiEp̄henſibilis. ꝯmonitōe. terna .ſ. illa eī d̓r canōiFca. xvi. q. vij. oēs decīe. ⁊ xvij. q. iiij. de pb̓roꝝ. de canonica admonitōe hēs. s. de iud̓. nouit. ⁊. ij. q. i. ſipeccauerit. ⁊ ſi q̄s ea omiſſa aliquē excōicauerit ꝑ vnummenſem ingreſſuꝫ eccīe ſibi nouerit interdc̄m. jͣ. de ſē. ex.ſacro. ⁊ in odiū p̄latoꝝ qͥ excōicabant̉ n̄ p̄miſſa admonitione ꝯͣ iſtud ꝯci. emanauit illa ꝯſtō. ſacro. ⁊. c. cū medicinalis. q̄ īponit ip̄o iure penā illā p̄latꝭf ¶ Proferāt. tenet tn̄ lꝫ ꝯͣ hoc faciāt. xi. q. iij. ſnīa paſtoriniſi in duobꝰ caſibꝰ. jͣ. de ſen. exc̄. ꝑ tuas. vbi hēs duos caſus. tercium hēs in. c. ſtatuimus. ⁊ quartū hēs. xxiiij. q. i

¶ Cōpetēs ẜmtenorē illiꝰ dect. s.ē. cum ſit. ſi expoſuit cām ꝓbabilemſue appell̓onis an̄ſnīam. jͣ. e. vt debituſ. poſt ſnīamnōeſt neceſſe allegāealiquam cauſamk ¶ Tūc ep̄s. q̄aꝑinde eſt ac ſi nōappellauit .s. e. cūfit. ⁊. jͣ. e. ſepe.l ¶ Propriū. punit̉ appellās qui non ꝓſequit̉ ap. in expenſis alteri ꝑti ex eo ꝙ ip̄m ad iudicium ꝓuocauit etn̄venit. ⁊ ſi ꝓſecutus fuiſſet ꝑ ꝓcuratorem non ad tractātdam litem. ſed ad impetrādas lrās aduerſario legittīeꝓſequente ad totam cām ſil̓r ꝯdēnat̉. qꝛ non venit ſufficienter. jͣ. e. nicolao. ſed ſi n̄ habeat ꝓprium alias puniet̉ẜm arbitrium iudicis. xiiij. q. vi. ſi res. ⁊ sͣ. de do. ⁊ ꝯtu. fi.nem. in fi. ſi. ff. de iu. eum quem temere. s. de reſcrip. ceteꝝ⁊. c. vl.m ¶ Regulare. ſic .s. e. ad nrām. vbi de hocD hec. ꝯpellere ſub alternatōe vt dc̄m eſt s. e. cōrſuluit. ⁊. c. ꝑuenit ſic alternatiue ꝯpellit̉ qͥs ad cōtinētiam. vt. xxvij. q. ij. multoꝝo ¶ Suſpectū. ⁊ ita ordinariꝰ p̄t recuſari de hac ſuſpitōne tene qd̓ d̓r. jͣ. e. cum ſpāli. ⁊ sͣ. de fo. ꝯpe. ſi qͥs. bEruenit. reſidētiā. quā qͣlibet clericꝰ de iure cōi faIcere dꝫ. vij. q. i. ſi qͥs in clero. ⁊. xci. di. eleutherius.

audiuimus. ⁊ ſic ſunt qͣttuor caſus in quibꝰ non tꝫ ſnīapaſtorisg ¶ Ip̄o ſuo genere .i. ip̄o fcō. s. e ꝓpoſuit. in fi. vt. xvij.q. iiij. ſi quis ſuadēte. lxxxi. di. ſi quis ſacerdotum. et. c. ſiquis amon .i. q. i. reꝑiunt̉. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ſi concubine. c. nuper. tunc em̄ pn̄tſine admonitōne⁊ ſine pena illiꝰ cōſtōnis ſacro. puniri.h ¶ Nec ſubiectiquia ſubiecti conſtōnē illam n̄ ſeruabāt. immo īdifferent̉ appellabātnon expectata aliqua admonitōne⁊ nulla cā p̄miſſaalia ēt ꝯſtō editaeſt ꝯͣ ip̄os q̄ ill̓ imponit ſilentium. jͣ.ē. cum ſpāli. et ſicpꝫ ꝙ ſubditi ꝯͣ eccleſiaſticā diſciplinam nō appellātniſi grauarent̉ iniuſte ẜm tenorē illius conſtōnis cūſpeciali