De appel. rē.

appellauerit. et pendente appellatōe aliquod crimen committat. vel prius cōmiſiſſe dicatur vel modo etiam accuſet̉aut ꝯueniatur de alia re ſuperqua n̄ ſit appellatum. et illamꝓferri contingat ad audiētiaꝫiudicis a quo in alio negocioappellauit eum poteſt ſi volūerit tanqͣꝫ ſuſpectumº vitare:alioquin debebit eius ſtare iudicio maxime ſi ſuus ordīariiudex exiſtatNem.I duobus coram ſuojudice litigātibꝰ alt̓ ad¶noſtramᵖ alt̓ adq ſui iudicis audiētiā ſuꝑ eodem nogocio appellau̓it. ⁊ ille qui adſuū iudicē appellauit ad diemap. veniens ſe ad eum appellaſſe proponit: eo tacito ꝙ aduerſarius eius ad audientiaꝫ rorpon. appellarat ſi legittime citatus nec venit nec reſponſalem miſit. aut etiam alias parere contēnit. tenebitʳ excommunicatōnis ſnīa in eum pro

contumacia ꝓmulgata. niſiiudex cognouerit eum ad audietiaꝫ ro. pon. appellaſie. Deni qͣꝫ quod queris ſi a ciuili iudice ante iudicium vel poſt acnoſtram audientiam fuit appellatum. an huiuſmodi appellatio teneat. tenet quideꝫin his qui ſunt noſtreᵇ temporali iuriſditōni ſubiecti. in alijs vero ⁊ ſi de conſuetudīe eēcleſie teneat ſecundum iurisrigorem credimusᵛ n̄ tenere.dē plebano ⁊ clericis .s. nazarij de albiaꝘXratōne ⁊ infra. Uerūſi appellatiōem biēnioelapſoⁱ interpoſi tam aſententia contra vos prolataproſecuti non eſtis. dummodo proſecutionem ipſius perimpotentiamˣ vos conſtiterit omiſiſſe: nolumus ꝙ iuſticie veſtre debeat preiudiciumgeneraridem vigorienſi epiſcopo.

ad cām ⁊ talibꝰ appellatōibꝰ eſt deferēdum. jͣ. e. bone. ⁊ tales appellatōes faciūt cl̓ici freq̄nter inter ſe ⁊ in electōnibus ⁊ ꝓ alijs negocijs eccleſie. s. de elec. conſiderauimus⁊ c. bone. ⁊. c. auditis. ⁊. jͣ. de his que fiunta ma. ꝑ. ca. c. i.l ¶ An̄ ſnīam. poſt litꝭ ingreſſum vt differat a p̄cedē. ꝟ.f ¶ Cogit̉. ſꝫ nonvidetur ꝙ ſit ꝯpellendus. C. de ap. eos. in fi. vbi d̓r ꝗnemo ꝯpellit̉ ꝓ ſequi appellatōnemīmo poteſt penitete. ij. q. vi. §. ſi qͥs libellos. ſed dꝫ compelli alternatiue.jͣ. e. conſuluit. jͣ. e. c.ſepel ¶ Audiri. jͣ. e. ꝑuenitm ¶ Manifeſtꝰid eſt notoriꝰ. jͣ. e.ꝑuenit. ad nos. innotorijs em̄ n̄ admittit̉ appellatio.vt ibin ¶ Itreqͥſitumar. ꝙ in notorijs n̄eſt aliqͥs vocādusin ius. ar. ij. q. i. demanifeſta. xi. q. i.ſtatuimus. arg. ꝯͣ.xij. q. ij. indigne. ⁊nemo eſt excōi eādus niſi lūma admonitōe p̄miſſa.jͣ. de ſentꝭ. ex. ſacro.dic ꝙ non fuit req̓ſitus ꝑ edc̄memptoriū ad iudicium. ad monuittn̄ eū ad pnīam. ⁊qꝛ crimē notoriū erat n̄ vocauit eū. qꝛ nec expediebat exquo nolebat ſe corigere vel irreqͥſitū illa vice vel reqͥſiuiteum ꝑ appollinē diſcipulū ſuum.O hec ſuſpectu. jͣ. eo. ꝓpoſuit. Sed videt̉ ꝙ nō poſIit eum vitare tāqͣꝫ ſuſpectū. qꝛ n̄ p̄t hoc p̄tēderequaſi hēat eum offenſum. ff. apud euꝫ a quo appel l. vna. ẜm leges non recuſant̉ iudices ita diſtincte tn̄ſi aliquod crimēenorme interim ⁊ manifeſte ꝯmittat n̄poterit ip̄m vitare. jͣ. e. ꝓpoſuit. ⁊. c. p̄terea .i. cum ſit eiꝰ ordinarius. Sed qͥd fiei tunc de cauẜ illis ſuꝑ quibꝰ ꝯuenitur pende nie appell̓one. ep̄s tunc delegabit cauſam alij.ncui fit tum al̓s tanqͣꝫ ſuſpectus recuſat̉. xi. q. i. ꝑuenit. ⁊jͣ. e. cum ſpeciali. ⁊ s. de ſo. competen. ſi quis contra clericum. ber.Iduobꝰ ad nrāꝫ. qd̓ fieri p̄t omiſſo quolibꝫ mebio. ij. q. vij. metropolitanū. ar. ſecus ẜm leges. ff.de ap. imꝑatores.q ¶ Uel ſui iudicis. hoc p̄t intelligi dupl̓r vt litigarēt coram archidiacono. ⁊ alt̓ ad ſuum iudicē .ſ. ep̄m alter adpapa vel corā ep̄o. ⁊ alter appellauerit ad archiep̄m qͥ ſuiudex eſt ꝑ ap. ⁊ alter ad papā qui oīm eſt iudex ordīarijͣ. de ſenten. excommu. per tuas. ⁊ sͣ. de of. le. c. i.f ¶ Cenebit. Sed videt̉ ꝙ non teneat. qꝛ lata eſt poſt appellatōnem vnde non tenet. jͣ. de ſen. excom. ꝑ tuas. ⁊ iāſibn erat ſuus iudex. vn̄ non poteſt illum excommunicaeit. qj. ij. ci. Item quia vocabat̉ ad maius tribunal. ff. dere ſud̓ ꝯpupillum. §. i. So. hic tenet ſnīa ꝓpter ꝯtu maciā

qꝛ debuit ire ⁊ allegare priuilegiū ſuum. jͣ. eo. cum ꝑati. ⁊ff. de iud̓. ſi quis ex aliena. ex qͣcunqꝫ eī cā qͣs vocet̉ īte detad p̄torē. ff. ſi qͥs in ius vo. l. ij.s ¶ Niſi cognouerit. ergo ſi notum illi erat ꝙ non eſſetde ſua iuriſditōe non tenet ſnīa. ⁊ ille non tenebat̉ veniēexquo ſciebat iudcē hoc ſcire. ar. flſi quis in ius vo. lij. quia qui ſcit certiorari non d̓buitff. de ac. emp. ⁊ vē.l. i. in fi. ⁊ s. d̓ elec.cum inter vniuerſast ¶ Nr̄e tꝑali vts. de iureiu. veniēſ⁊ sͣ. de fi. inſtru. cūioannes

v ¶ Credimus ⁊ita pꝫ ꝙ iuriſditiotꝑalis non ꝑtinetad eccīam. nec deea ſe dꝫ intromittere in p̄iudiciuꝫſecularis iudicꝭ. sde iud̓. nouit. ī pn.⁊. jͣ. qͥ fil̓. ſunt le. lator. ⁊. jͣ. de priuil̓. c.ij. niſi cū vacat imꝑiū. s. de fo. ꝯpet̓. lꝫ. i. tūc em̄ ꝓpter defectum iudicis ſecularis bn̄ appellabit̉ ad papā. ar. xxiij. q.v. admiſtratores. ⁊ sͣ. de fo. ꝯpe. ex tenore. b.x rōne impotētiam. hec impotētia pl̓ibꝰ mōis p̄tintelligi vt ꝑ ꝓpriam impotētiam. qꝛ fuer̄t impe2diti iuſta de cā. vel ꝑ iudicem ſtetit. vnde nō imputatur. ij. q. vi. anterioꝝ. §. ad hoc. ⁊. §. biduum. ⁊. §. ſi forte. ⁊ .jͣ. e. ex inſinuatōne. idem̄ eſſet etiam ſi medio tꝑe arbitros elegerunt partes. C. de tem. appel. aucten. ſi tamē⁊ in his caſibus ſeruatur appellans illeſus ab ipſo iure.nec currit tempus nec indiget reſtitutōne. Si vero doloalicuius priuati circumuentus appellat ⁊ appellatōemnon fuit ꝓſecutus. tunc currunt tempora appellationisſed habet recurſum contra doloſum ad intereſſe. ff. de delo arbitrio. §. dolo cuius. ꝙ ſi ſoluendo non fuit. reſtituitur appellans ad ꝓſecutōnem appellatōnis. ff. de eo perquem factum erit. l. ex hoc dicto. ff. de dolo ⁊ eleganter. §.ſi dolo. Dicunt tamen quidam ꝙ iſti adiuti fuerunt beneficio reſtitutōnis. quia illud biennium cuilibet curritetiam impedito agere ſi non poterit habere copiam iucicis. vel quia noluit ꝓcedere vel qꝛ non potuit facere ꝙ cōpelleret̉ iudex. C. de temp. ap. l. vlt̓. §. vl. ſed hoc ex lr̄a nōcolligit̉ vt hīc. ⁊ hic non ſtetit per negligentiam iudiciſ. ſꝫex ꝓpria impotentia vnde non habet hic locum lex illa.C. de tempo. appel. l. vltima. ⁊ ita nota hic illud generaleyſi per me non ſtat mihi nō imputat̉. ⁊ iſto iure iſti ẜuātur illeſi

x 2