diem infra quē ap. ſe. ꝯueniētpoſſit adire aſſignes. ad quā ſivenire ꝯtempſerit: tu illuꝫ extuncª iudicio tuo ſuper his q̄ īqueſtione vertunt̉ ſine ꝯͣdiction aliqua ſtare cōpellas. Siautem quiſqͣꝫ ap. ſue prefigatterminum congruentem. nectn̄ cām ad diē ap. fuerit proſecutus: ip̄m nihilominꝰ extuncſnīe tue ſic vt de alio diximusap. re. parere conſtringas.Idem remen̄. archiep̄oUm ſit romana. ⁊ īfra.F. tue duximus rn̄dēAdum. ꝙ ſi an̄ ſnīam vl̓poſtea fuerit appellatum huiiuſmodi appellantibus annꝰindulget̉ᵇ: aut ex neceſſaria eteuidēti cauſa biēniuꝫ niſi forte iudex a quo appellatum fuerit ẜm locorum diſtantiamᶠet perſonarum et negocij qualitatem reciſiusᵈ tempus fuetit moderatus. infra quod ſiis qui appellauerit cauſaꝫ ap.nō fuerit ꝓſecutus tenebit ſe-

tentia. Si poſt ſententiam appellauerit ⁊ a cauſa ſua cecidiſſe videtur. nec amplius ſupereodem negocio audietur appellans. Si vero a grauamineᶜ ⁊ anteᶠ litis ingreſtum fuerit appellatuꝫ hmōi audieturappellās: qm̄ ſacri canonēs ētextra iudicium paſſimᵍ appellare permittunt. necʰ ſolenthuiuſmodi dici appellatōnesſed prouocatōnes ad cauſamSi autem anteⁱ ſententiā qͥsappellauerit: cogiturᵏ illiꝰ ſtare iudicio ad quem noſcit̉ appellaſſe. Preterea ſi raptor ſitvel violentus detentor aliene rei qui appellat. huiuſmodi appellatio facta in iudicō apud eccleſiaſticas perſonas ſolet audiriˡ niſi forte māifeſtꝰᵐraptor vel foenicator exiſtat ſicut ille quem abſentem ⁊ irrequiſitumᵛ apoſtolus excōmu6.nicauitIdem eidem.ID hec ſi ī vna cā quis

ſe. qn̄qꝫ ſtatuit̉ ad iter arripiēdū. jͣ. c. ꝑuenit. ij. ⁊ s. c. ꝓxi.cū cā. qn̄qꝫ ſtatuit̉ terminus a lege ānus vel a iuſta cā bienniū. jͣ. e. c. ꝓx. Terminū ꝟo ſtaiutum a ꝑte vel a iudiceneutra ꝑs p̄t p̄uenire. jͣ. e. ſepe. ⁊. c. oblate. terminū a legep̄t vtraqꝫ ꝑs ꝑuenire. dū tn̄ appellatꝰ doloſe n̄ p̄ueīat appellātē vt. jͣ. eo. oblate. ⁊ de terminodato a lege p̄t ītelligi. jͣ. e. ex inſinuatōne. vt dixit ioā.qd̓ non eſt veꝝ vtibi d̓ra ¶ Extūc .i. pꝰ t̓minum elapſuꝫ ⁊ꝓcedere p̄t ac ſi ꝑemptorie vocatnon veniſſet. jͣ. e. ſepe. ⁊. jͣ. eo. ꝯſuluit.nos. in fi. b.Uꝫ ſit romana. inAdulgetur.qͥ. q. vi. ei qͥ appellat. ⁊. C. de tēp. apaucͣ. ei qͥ appellat. ⁊ſi iuſta cā interuenerit biēniū īdulget̉ vt ibi d̓r. al̓s n̄daret̉. jͣ. e. ꝯſtitutꝰīmo ⁊ trienniū datur. jͣ. e. ex rōne.c ¶ Diſtātiā. oīaiſta ſunt ꝯſideranda ad moderādūtꝑs .ſ. locoꝝ diſtātia. lxiij. di. cū longe. ⁊. xiiij. q. ij. vbicunqꝫ. ⁊ qͣlitas ꝑſonaꝝ ⁊ ne gocij. fldedā. infe. q̄ bona.§. vl. ⁊. l. ſe. ⁊. l. ſi finita. §. iij. ⁊. ff. d̓ iudi. l. nonnunqͣꝫ. ⁊. ff. de re iudi. l. ij.d ¶ Reciſiꝰ tꝑs. ar. ꝙ iudex p̄t abbreuiare inducias datas a lege. ſic. ff. de re iud̓. l. ij. ⁊. jͣ. e. oblate. ⁊ sͣ. e. ti. ꝓxīo. ꝙad ꝯſultatōem. ar. ꝯͣ ꝙ n̄ poſſit. xxviij. di. de his. ⁊. ff. de reiud̓. l. iiij. §. ſi qͥs ꝯdēnatus. ⁊. iij. q. iij. de iudicijs. īmo abitrio iudicis iſta vident̉ ꝯmitti. ar. v. q. iij. ſi egrotās. iij. q.ij. ſi ep̄s. ff. de iudi. nōnunqͣꝫ. So. inducie que dant̉a legevel canōe ẜuāde ſunt niſi iuſta cā īteruenerit qͣre ſint abbreuiādē ⁊ tūc ꝯmittit̉ arbitrio iudicis vt hic ⁊. ff. de ꝟ.obl̓. ꝯtinuus. §. ij. ⁊ hoc magis p̄t offō iudicis diſcerni qͣꝫaliqua locutōe exprimi. ff. de ſol̓. ratū. ⁊. ff. rē ra. ha. quo eī§. iulianus. ⁊. jͣ. de dona. apl̓ice. ⁊ ita ex cā hoc faciēdum ē.s. ti. ꝓx. ꝙ ad ꝯſultatōem. ⁊. ff. de re iud̓. l. ij. ⁊ s. de dila. c. jquēdaꝫ in̄ inducie ſunt ſtatute in iure que diminui ſiuemutari n̄ pn̄t nec augeri vt eſt tꝑs. x. dieꝝ datū ad appelandū. Itē ēt tꝑs infra qd̓ peti dꝫ in integꝝ reſtō ⁊ etiaꝫterminari .ſ. quattuor annoꝝ vt. ij. q. vi. anterioꝝ. ⁊. C. detemp. in inte. re. l. vl. de hac materia dc̄m eſt. s. de dilatꝭ. p̄terea. Sed nūquid eſt iſtud ita ītelligēdū ſimpl̓r vt iudexpoſſit diminuere de anno appell̓onis vt appellās teneat̉cām appell̓onis finire infra minus tꝑs anno vel biēnioQuidā dicūt ꝙ bn̄ p̄t iudex imponere hāc neceſſitatemappellāti vt ipſe dēat finire cām appell̓onis qͣꝫtū eſt in ſeſed ſi remaneret ꝑ iudicē vel aliā iuſtā cām n̄ eſt īputandum. jͣ. e. ex inſinuatōne. ⁊. ij. q. vi. anterioꝝ. §. ad hoc. ⁊ ſicintellligūt qd̓ dicit. niſi iudex forte reciſiꝰ tꝑs fuerit mo

deratus infra qd̓ finiat cām ſuaꝫ. Uerius dicas ꝙ iudenon pōt eſt iſtud tꝑs abbreuiare qͣꝫtū ad hoc vt appellasteneat̉ cām finire infra tꝑs ſtatutū a iudice. īmo annū integꝝ hēbit vel biēniū ex iuſta cā ad finiēdum cām. qͦ elapſorata manchit ſnīa vt hic dicit. ⁊. C. de tem. ap. l. vlt̓.ſed ꝓ tāto dicituriudex poſſe reciſitꝑs moderari. qͥaiudex poteſt cōpellere appellanteꝫ ſiue terminū ſtatuere illi vt ſe rep̄ſeteiī termīo illo cōram ſuperiore adquē appellauit veliter arripiat ad ꝓſequendū appellationē corā illo adquē appellauit. ꝙſi non fecerit ſi lata eſt ſnīa p̄t illaꝫmādare execunōiqꝛ ſtatim tenꝫ acſi appellatū nō ſuiſſet. ſed ſi appellauerit ante ſnīampoſtea tūc ꝓcedatin cā. quia termīꝰtalis tūc obtīet vicem ꝑemptorij. jͣ.eo. ſepe. ⁊ s. ti. ꝓx.cum cā. ⁊ s. c. ꝓr.⁊ qͣꝫtū ad hoc ſolūpot eſt iudex reciſius tꝑs moderari.Si vero nll̓m terminuꝫ ſtatuit appellāti tūc hꝫ ānua lege. ⁊ iudex tūcꝑ totum annuꝫ n̄poteſt ꝓcedere adexequēdum ſentētiam vel ſuper principali anno ela ꝑſo poteſt ẜm ꝙ p̄t cūterminus ſtatuit̉. ⁊ hoc ſatꝭ colligit̉. jͣ. e. rep̄henſibil̓. §. i. ⁊. cꝯſuluit .i. in fi. ⁊ hoc ſtatuit̉ ꝓpter maliciā appellātiū qͥ malicioſe appellāt cā īpediēdi executōꝫ vel ꝓceſſum iudicis⁊ ꝑ hoc eī ꝯſulit̓ ꝯͣ quē appellat̉e ¶ Si ꝟo a grauamīe. cā graua mīs ꝓbabil̓ allegā. q̄ ſieēt ꝓbata ltima eēt. al̓s n̄ audit̉. jͣ. e. vt debitus.f ¶ An̄ litꝭ. hoc p̄t ītelligi cū appellat̉ ſuꝑ aliqͣ exceptōnedilatoria corā iudice. jͣ. e. ex ꝑte. ⁊ ēt poſt. jͣ. eo. ſuꝑ eo. et. ij.q. vi. n̄ ita ſecus ẜm leges vt ibig ¶ Paſſim .i. qn̄cūqꝫ ēt grauamīe n̄ exp̄ſſo. ⁊ ſūt illi canones. ij. q. vi. ad romanā. ⁊. c. ſe. ſi qͥs placuit. ⁊ s. vt li. n̄ꝯtꝭ. accedēs .i. hodie ncc̄e eſt allegare cām ꝓbabilē q̄ ſi eei⁊c̄. q̄cūqꝫ ſit cā. jͣ. e. vt debitus. ⁊. c. cū ſpāli. §. porro.h ¶ Nec ſolēt. ꝓprie ſumpto vocabulo. quia appellatōnon ſit niſi a indice. s. de off. dele. ſuper queſtionuꝫ. §. nosaūt. vel ꝓut d̓r appellatō ꝯtinet querelam inique ſentetie. ff. de mino. p̄fec. pretorio. loquitur ergo de appellationibus quas aliqui qn̄qꝫ faciūt cum dicūt ego appello tead curiam vel venias ad iudicem vt faciat mihi iuſtici.ſed ille non tenet̉ ire vt ſicut denunciatō facta ipſidno īſoro non tenet. ſed in re ip̄a debet fieri. ff. de no. ope. nun. l.de pupillo. §. ſi quis forte. vel dicas ꝙ loquitur de appellationibus que fiunt extra iudicium ab aduerſario. ne faciat aliquid in preiudicium appellantis ſuper eo ꝓ quoappellat. ⁊ tales appellationes quaſi ꝓuocationes ſunt