De ſen. ⁊ re iu.

CXCI

ris intimaſti compaternitatem inter ipſam ⁊ virum ſuum legittimeᵐ probaueruntita ꝙ inter eos ſententiam diuortij protuliſti. predicta vero. e. cum ſit tibi poſtmoduꝫconfeſſa ꝙ eius commater inveritate ante ſententiam nonfuiſſet ſed poſt ſeparationemcompaternitatem cum eo cōtraxit: ⁊ tandem ad ſecundasnuptias conuolauit: ⁊ infra.¶ Fraternitati tue reſpondemus ꝙ propter ſolam confeſſionem mulieris non eſt recedendum a ſententia per iudicium eccleſie rationabiliterⁿ promulgataʳ: niſi legittime in contrarium ꝓbareturInno. tertius archidyac. ⁊ ſacriſte magalonenſi.Um olim magalonen̄ep̄us. p. de caſtro nouoad vacantem archidyaconatum eiuſdem eccl̓e nominaſſet .i. prepoſito vt nullus ibi niſi prius duplici ſibivoceᵖ conceſſa inſtituereturper appellationem interpoſitam inhibente: epūs dictump. de archidyac. per ſuum annulum inueſtiuit. Prepoſitꝰvero alium ad eundem archidyaconatum nominare preſumpſit. Tandem. c. prede ceſ

ſor noſter quod factum fuerat ab vtraqꝫ parte caſſauit:ꝓnuncians ꝙ aliquibus ſcriberet vt tam epiſcopum qͣꝫ ꝑſonas ad ordinādum concorditerarchidyaconatum monerent: ⁊ eorum forte monitis non admiſſis hoc ipſi exequi non differrent. Poſt hecvero dictꝰ predeceſſor noſterg. qui nondum ad dyaconatusq erat promotus officiumpreter conſcientiam procuratoris epiſcopi apud ſe. ap.tunc morantis ipſum archidyaconatum contra ꝓnunciationem ſuam contulit: ſicutcredimus circumuentusⁱNos igitur inherentes veſtigijs predeceſſ. no. dicentiumſententiam roma. ſe. cum aliquid fuerit ſurreptum poſſein melius commutari: quodde predicto. G. factum eſt nōobſtante donatōne quam idēab eodem epiſcopo in eluſionem donationisˢ ſedis apoſtolice nuper dicitur recepiſſe in irritum reuocamus.⁊ ei licet abſentiᶜ cum de ſurreptioneʰ liquido conſtet ſuꝑdicto archidyaconatu perpetuum ſilentium imponentesprecipiendo mādamus quatenus ſepedictū archidyaconatum plena omnium veſty

¶ Accedat. Sꝫ qͣliter mulier illa ſcd̓a p̄uat̉ iure ſuo an̄finē cāe ꝯͣ illud sͣ. vt li. pen. laudabilē. ⁊. viij. q. iiij. nōne.So. cū aliqͥs cū aliqͣ ꝯͣxit in facie eccl̓e approbāte eccl̓iaq ſi poſtea mr̄imoniū excuſet̉ locū hꝫ illa decre. laudabilem. ⁊ ſimilia alia iura. ſꝫ cū aliqͥs ꝯͣhit lue pendēte cūaliqͣ. vel ꝯͣ ꝓhibitionē eccl̓e tūc locū hꝫ qd̓ hic d̓r. ⁊jͣ. de matri. ꝯͣc. ꝯͣ inter. ecc. c. i. ⁊ vlt. qꝛcū res facta ē litigioſa nō dꝫ in aliam trāſferri ꝑſonā. xi. q. i. qͥ res. Cde litig. l. vl.Onſanguinei. legitime. qad ordineꝫ iuris.nō quo ad veritatem.n ¶ Rōabil̓r. ⁊ illud referas qͦ adordinē tm̄.o ¶ Probaret̉. ꝑlegittios ⁊ ydoneos teſtes. ⁊ nō perillos qͥ primū falſum tulerūt teſtimoniū cum ꝑiuriſint. ff. de teſti. ſic̄.ſic. s. eo. lator. vbide hac maͣ ad ꝯfeſſionē mulieris ⁊ etiam viri non reuocat̉ ſententiaīeccleſiā lata ẜꝫ ordinē iuris. ſic̄ necad eoꝝ ꝯfeſſioneꝫmatrimonium ſeparat̉. jͣ. de eo quicog. ꝯſang. vx. ſueſuꝑ eo. Ger.IOmoliꝫ.duplici voMce. Fortehͦ dicebat ſe hr̄e d̓ꝯſuetudine rōnedignitatꝭ. vnā rōnē ꝓpoſiture. ⁊ aliam rōne canonieSꝫ nō vr̄ ꝙ ꝓpterpluralitatem ſtipendioꝝ plures habeat voces. cum voxvnius potiorē qͣꝫ alterius rōne dignitatis. ſicut in teſtibus. .s. de teſti. in pn̄tia. vel aliquis forte ꝯmiſerat ei vices ſuas quod lꝫ hodie ẜm tenorē illius ꝯſtōis .s. de ele.qꝛ ꝓpter.q ¶ Ad dyaconatus. Hec allegatio nō valebat ſi eratſubdyaconus .s. de eta. ⁊ qua. c. preterea. ⁊. c. a multꝭ. ſedaſſumit illā nō cāꝫ vt cāꝫ. .sͣ. de elec. cāꝫ q̄r ¶ Circumuentus. Nota ꝙ p̄ſumitur circumuentusqui mutat interlocutoriā ſuā quā tn̄ cum in p̄iudiciūaſterius ꝑtis inique interloquit̉ mutare dꝫ. jͣ. de ap. cuꝫceſſante. vbi de hoc. Itē videt̉ ꝙ ſi aliquis impetrat occulte litteras cum aduerſarius eſt pn̄s ꝙ nō valeāt tāqꝫ tacita veritate impetrate .s. de reſcrip. ceterum. Arg.ꝯ. qꝛ ficitum eſt cuilibet vigilare ꝓ cōmodo ſuo. lꝫ in hocalteri p̄iudicet̉. ff. de his q̄ in frau. cre. publice. ⁊. C. depo-

quare tenebat̉ q̄rere aduerſarium. cū eiustu fuerit. Io. dixit ꝙ forte ideo ꝙ erat ꝯſticurator ad reuocandū caſſationē. hec nō eſt rōjhec potuit eſſe. qꝛ cū papa ꝓnūciaſſet ꝙ ſcriberet aliquibꝰ ꝙ monerēt ep̄m ⁊ capl̓m vt eligeret. iam intererat ep̄i ⁊ canonicoꝝ ne alique lr̄ein ꝯͣriū impetrarētur. ⁊ ideo videbatur ꝙ ꝓcuratorilloꝝ debuit reqͥri.vel illa fuit potiorcā. qꝛ ille in interp̄tatōe lr̄aꝝ tacuit de ꝓnūciationedn̄i pape quā ſi dixiſſet nō habuiſſꝫlr̄as quin feciſſetmentioneꝫ de illaꝓnūciatōne. ⁊ ſiccircūuenit papaꝫ.Sꝫ ꝙ aliqͥs teneatur reqͥrere aduerſariū ſuū nō ē veꝝimmo ſibi imputet ꝙ nō ꝯͣdixit inaudientia. in qͣ debuit eſſe qn̄ littere trāſiuerūt.

s ¶ DonatōnisHec forte potuiteſſe. qꝛ fec̄ ſibi ꝯcedi ip̄e. g. archidyaconatu ab ep̄o pꝯceſſionē ſibi ſcāꝫa papa vt ſic obtineret archidyacōnatū potiꝰ ꝑ ep̄mqͣꝫ ꝑ papā. ⁊ ideo dic̄ in eluſionē dn̄i pape. Tan.t ¶ Abſenti. ſic. s. de elect. dudum. i. Argu. contra. s. vtli. nō ꝯtꝭ. c. i. vbi li. non ꝯtꝭ. non ꝓceditur contra abſentēSo. poteſt dici ꝙ hic fuit lis conteſtata vt dicunt quidam. Sed ex littera non colligitur. vel hic fuit citatusvel expectatus. Uin. Argu. ad hoc. s. de do. ⁊ contu. cumolim. ⁊ ſi fuit citatus ⁊ noluit venire recte potuit ꝓcediꝯͣ eū li. nō ꝯtꝭ. qꝛ de electione p̄lati agebat. s. vt li. nō cōteſt. qm̄. vel qꝛ pape conſtitit de ſurreptione. ergo ei abſentilꝫ nō citato imponit ſilentium ꝓpter fraudē ſuam.qꝛ decepit papamv ¶ Surreptōe. q̄ ꝑ ſurreptionem fuerunt impetratevalere non debent. s. de elec. cū dilecti. ⁊ xxxv. q. ix. ſentētiam.a ¶ Preſentes. immo abn̄tes vocādi ſunt. ſi commode vocari pn̄t. sͣ. de elec. ꝙ ſicut. ⁊. c. qꝛ ꝓpter. niſi ꝯſuetu-

etuſi ꝯꝯ 4