Um cauſa quevertiturinter vos ⁊. g. ⁊. a. lay(cos ſuꝑ domo quadameis ab archipreſbytero veſtrovendita ad examen .i. ap. ſe. legati delata fuiſſet: poſt ap. adnos interpoſitam ⁊ receptasinducias. quoniam infra terminum tibi fi. t. ad eam perſequendam prefixum iter nonarripuerasª contra te ſententiam proferens: memoratisg. ⁊. a. pretaxatam domuꝫ ẜmveron̄. ciuitatis ꝯſuetudineꝫadiudicare curauit. deinde cūcauſa fuiſſet ad nos ꝑ ap. delata brixē. ep̄s delegatus a nob̓ſententiā contra vos ſpretaforma canonum ẜm eandemconſuetudinem ſicut p̄fatuslegatus fecerat ꝓmulgauitᵇ.Nos autem ꝯſiderantes: ꝙlꝫ vſus vel ꝯſuetudinisᶜ nonminima ſit auc̄tas: nunqͣꝫ tamē veritati aūt legi p̄iudicatſcriptā ſententiā reuocamus⁊ vos ab impetitione abſoluentes illoꝝ vobis ⁊ eccleſieveſtre domum adiudicauimꝰſupradictam. Idem eboracenſi archiepiſcopo.NNter cet̓as: ⁊ infra. Itēcum aliqͣ cā ap. re. ꝯͣmitIItit̉ ⁊ ſententia fert̉ iniqͣ.eam eua cuariᵉ oportet: nec eidꝫ ſtari ſi iniquitatem ꝯtinet
manifeſtāʳ ⁊ lemēs tertiEnor lr̄aꝝ tuaꝝ on̄ditꝙ cum int̓. r. ⁊ m. mulierē q̄ſtio matrimonijverteret̉ ⁊ theatino ep̄o commiſſa fuiſſet: idē eūdē. r. muliere abſente ab impetitōe ip̄iabſoluit. Ceteꝝ eadē muliera nobis ad te lr̄as impetrauitvt de cā cognoſceres ⁊ eam fine debito termiſares: ⁊ infraDictus ꝟo. r. a te vocatꝰ adcāꝫ infirmitateᵍ p̄tenta nō affuit ſꝫ qꝛ nocte ſequēte aliamſibi copulare p̄ſumpſit in eūexcōicatōis ſentētiā ꝓmulgaſtiʰ: a qua poſtmodum abſolutus ad te veniens oſtenditlrās ep̄i mēorati quibꝰ eū abinquietatōe ipſius abſolutūfuiſſe patebat. Quia igit̉ mulier ſuos teſtes offert ad probādum ꝙ idē. r. eā deſponſationis annulo pu. ſubartaſſetꝰtu quid ſuꝑ his agere debeaspoſtulas edoceri. Ideoqꝫ inquiſitōni tue taliter rn̄demꝙ non obſtāte illicita abſolutioneᵏ quā ep̄s facit in cā ꝓcedat eidē. r. ſub pena excōicatōnis artius interdicens: ne adeā quā ſuperinduxit accedatꝭpriuſqͣꝫ fuerit cauſa deciſa.Onſang⁊ demuinei. e. latricis preſentium: ſicut tuis lite
audiet̉. immo ꝯpelleret̉ alter alteri adherere.Om cā. arripueras. exqͦ aliqͥs nō ꝓſeqͥt̉ appellationē. jͣ. terminū ſibi p̄fixū. extūc iudex ꝓcederep̄t tāqͣꝫ citatus ꝑemptorie nō veniſſet. jͣ. de ap.ſepe ꝯtingit. qꝛ ꝑinde ē ac ſi nō appellaſſet. jͣ. de ap. cū ſitromana. Un̄ in hͦnō peccauit iudexBer.b ¶ Promulgauit. ecce h̓ obtinuit ꝯſuetudo bis ꝯͣdictorio iudicio.gͦ debuit valere. flde legi. cū de ꝯſuetudine. jͣ. de ꝟ. ſig.abbate. Solū. heccōſuetudo fuitria iuri ⁊ mala inp̄iudiciuꝫ eccl̓ie. ⁊iō nō fuit ſeruādavn̄ ad vltimū caſſat̉ ſnīa. al̓s ſi bona fuiſſet ꝯſuetudo. ẜuaret .s. de eoqͥ mit. in poſ. cū veniſſent. Fortetalerat ꝯſuetudo illaꝙ qͥ emit a p̄latoeccl̓e ſola tꝫ venditio. lꝫ nō ꝓbet p̄cium in vtilitatemeccl̓e ꝟſum eſſeꝯͣillud. x. q. ij. hͦ iusporrectu. xij. q. ij. ſine exceptōe.c ¶ Cōſuetudīs.ſic. xi. di. ꝯſuetudinis. ⁊ sͣ. de ꝯſue. c.vl. vbi exponit̉ hecauc̄tasd ¶ Preiudicatveꝝ ē ꝙ ꝯſuetudonō p̄iudicat leginiſi ſit rōnabilis ⁊legittīe ſit p̄ſcripta. nā tūc bn̄ p̄iudicat legi. s. de cōſue. c. vl. vbi plenede hac maͣ d̓r. ⁊ hecꝯſuetudo nō fuirōnabilis nec preſcripta.Nter ceteras. euacuati. cū ſnīa tenuerit ⁊ appellatu fuerit ab ea vel euacuet̉ de facto cū ē nulla. ſi. jͣ. dere. ec. nō alie. ſi qͥs p̄ſbyteroꝝf ¶ Manifeſtā. puta qꝛ lata ē ꝯͣ ius ſcriptū .ſ. ꝯͣ leges vl̓cāones s. e. c. i. ita ꝙ in ip̄a ſnīa ꝯtinebat̉ error. ij. q. vi.§. diffinitiua. ꝟ. ita ſi ſnīa ꝯͣ ius ſcriptū. ⁊. jͣ. de ꝯfir. exaīata. ⁊. jͣ. de ſen. ex. ꝑ tuas. ⁊ h̓ in fi. ⁊ ita ip̄o iure nulla ē tal̓ſnīa. vt. s. e. c. i. vbi de hͦ. Aliud ē cū lata ē ꝯͣ ius litigatoris. qꝛ tūc trāſit ī rē iudicatā niſi fuerit appellatū. jͣ. e. cūint̓ vos. ⁊ ſi ꝑ iniuriā iudicis dānatus fuit poterit agereꝯͣ iudicēˡ qͥ fec̄ litē ſuā ad int̓eſſe. ff. de iudi. filiuſfamilias⁊. ff. de euict. ſi ꝑ imprudentiā. ⁊. jͣ. de emp. ⁊ ven. c. vl. ⁊ infamis efficit̉. C. de pe. iudi. qͥ ma. iu. l. ij. Ber.Enor infirmitate. quod ſi verum fuiſſet iuſta erat excuſatio. s. de ꝓcu. q̄relam. ⁊. v̓. q. iij. ſi egrotans. immo nec tūc res iudicata cenſet̉. ff. de re
iudi. q̄ſitum. i. ⁊. ij. rn̄. nec mandanda eſt ſentētia executioni infirmitate p̄tēta. ff. de iudi. ſi p̄tor. in fi. ſꝫ hͦ falſoallegabat. vt bn̄ declarāt ſequētiah ¶ Promulgaſti. ⁊ merito tanqͣꝫ ꝯͣ ꝯtumacē. cū ex facto ſequēti appareat ꝙ malicioſe p̄tendebat infirmitatē. ⁊ ita ſequens p̄ſumptioelidit pmā. ſic. ff. de in integ. reſtit. diuus.
¶¶ Suharpoſſet.i. fidē ꝯſenſus depn̄ti dediſſet. al̓sſi loq̄ret̉ de ꝯſenſu de futuro n̄ mādaret papa viruſeꝑari ab illa. cuꝫqͣ poſtea ꝯͣxit ꝑ ꝟba de pn̄ti. qꝛ ſicſoluta erant priora ſponſalia. jͣ. deſpon. c. pe. ⁊ vl. ⁊. jͣ.de ma. contra. cō.interdic. ecc. c. ij. ⁊eſt vulgare loci illius. ſic. xxvij. q. ijſi quis vxorē. velpoteſt dici ꝙ ſubarratio fit per immiſſionem annuli interueniēte cōſenſu tacite vel expreſſe. vt hic dicit⁊ dic tacite vt inmuto. exp̄ſſe vt inloquēte. ⁊ ſtabit̉huic ſubarratōniqͣꝫuis nihil dicat.qͣꝫdiu ꝯͣriū nō ꝓbabit̉. qꝛ p̄ſumit̉ ꝓ mr̄imonio. arg. xxvij. di. ꝙ interrogaſti. xxx. q. v. nr̄ates. ⁊. c. femine. nihil .n. int̓eſt an factovel ꝟbo qͥs declaret voluntatē ſuā. xliij. di. c. i. ⁊. xli. di. c. i⁊ de pe. di. i. in actōe. ⁊. jͣ. de pe. ⁊ remiſ. omnis vtriuſqꝫ. §.vlt. ⁊. ff. de legi. de quibus. niſi ꝓbet ſe animo non ꝯͣhendiid feciſſe. Arg. xxij. q. ij. qd̓ ait. ⁊. ff. de act. ⁊ obligat. obligationum.k ¶ Abſolutione facta. cōtra mulierem abſentem. vtſuperius patet. ⁊ ita ſententia lata ꝯͣ abſentem nō ꝯtumacē nulla eſt in quocūqꝫ negocio. qꝛ ea nō obſtāte citra aliquā appellatōeꝫ cognoſcit̉ de cā. ⁊ hͦ ꝓbat̉. iij. q. ix.caueāt. omnia. abſente. reuera. abſens. ⁊ ſi citatus eēſaliquis ad ſententiam. ⁊ iuſta de cauſa impeditus venire nō poſſet. reuocat̉ ſententia. jͣ. e. cū bertoldus. al̓s ſi ſuiſſet contumax non reuocatur. xxiiij. q. iij. de illicita. iij.q. ix. §. niſi. ⁊ in auc̄. vt oēs obe. iudi. §. ſi vero neqꝫ. col. v.