coram nobis priuilegio illoſit vſus quod ſue intentiōiquantum ad hunc articulumcontradiciꝰb. Si vero nondūconſumata erat preſcriptio:ſed erat in preſcribendo poſtimpetratum hmōi priuilegiūbonam fidem nō habuit. ⁊ iōẜm canones non preſcripſit.Iidem in concilio generaliUoniāᶜ oē qd̓ nō ē ex fide pctm̄ ē: ſinodali iudicio diffinimus vt nl̓la valeat abſqꝫ bona fideᵈ preſcriptio tā cāoni ca qͣꝫ ciuiliscum generaliter ſit omni cō-
ſtitutioni aūt ꝯſuetudini derogandum que abſqꝫ mortali peccato no pōt obſeruari.vnde oportet vt qui preſcribit in nullaᶠ temꝑis parte reihabeat ꝯſcientiam aliene.De ſententia ⁊ re iudicataG regorius.8Ententiaᵍ contra legesʰ caſione ſue prolata: licet nonſit appellatione ſuſpenſa: non poteſt ipſoiure tamen ſubſiſtere.Idem-
Sꝫ vr̄ ꝙ iure cōi ⁊ p̄uilegio poſſit qͦs ſil̓ vti. sͣ. de ꝯſue. cūdilectꝰ. nec renūciat qͥs iuri militari. lꝫ vtat̉ iure cōi. ff.de mili. teſt. l. iij. ⁊. xxiij. di. qͣꝫqͣꝫ. in pͥn. ⁊. ff. de p̄uil̓. cre. l. an̄pe. ſic iuri cōi ⁊ ꝯſuetudini aliqͥs innitit̉. xcv. di. olim. ⁊. jͣde cēſi. ſopite. p̄t dici ꝙ h̓ receſſuꝫ fuit a iure cōi .ſ. p̄ſcpͥtōne. qꝛ īpetrauitabbas priuil̓. donatōis. ⁊ ex diuerſis cāis nō p̄t hr̄edn̄iū. s. de fi. inſtr.int̓ dilectos. ⁊. ff. d̓acqͥ. poſſ. l. iij. §. expluribꝰ. ſꝫ ſi ip̄e īpetraſſet priuil̓iūꝯfirmatōis illudnō obſtaret. qꝛ cōfirmaret ius qͦ vtebat̉ .ſ. p̄ſcriptōea ¶ Intētōni. dicebat abbas ꝙ licebat cl̓icis eccl̓iatuꝫ ſuaꝝ recipereſacr̄a ab ep̄o q̇ vellēt iure p̄ſcriptionis ⁊ priuil̓io alexandri. dicebat ꝙp a dyo. ſuo. ⁊ itapriuilegiū iſtd̓ qͣꝫtū ad hūc articulū ꝯͣdic̄. ⁊ ita impetrādo ꝯͣriū priuil̓ iuꝫrenūciauit p̄ſcriptōi. ⁊ p̄cipue. qꝛ vſus ē in iudicio priuilegio alex. Et idē eſſet ſi priuilegio nō fuiſſet vſus. qꝛeoīp̄oꝙ impetrauit priuil̓iū. renūciabat p̄ſcriptōi. ⁊ itahēbat malā fidē. ⁊ iō nō poterat p̄ſcribere poſt impetratū priuil̓iū ſi nōdū erat cōpleta p̄ſcriptio. vt lr̄a dic̄. ſꝫſi nullū priuilegiū allegaſſet. ſꝫ ſolā p̄ſcriptōꝫ. nūqͥd alt̓ep̄s poſſet p̄ſcribere collatōeꝫ iſtoꝝ ſacr̄oꝝ. ex hac lr̄a vr̄ꝙ ſic. Contra vr̄.s. ē. ſi diligēti. qꝛ in talibꝰ q̄ ſunt ꝯͣ iuscōmune titulus neceſſarius vr̄. vt ibi d̓r. vt. jͣ. de deci. dudum. ⁊. c. venerabilium.b ¶ Contradicit. ſi. jͣ. de ꝯceſ. p̄. ex tēore. ⁊ sͣ. d̓ fi. inſtru.imputari.Uoniā oē. ex fide .i. ex ꝯſcīa. ſic exponit̉ de pe. di.iij. ad fi. §. illud. qͣſi ad me. s. de reſti. ſpo. lr̄as. xxAviij. q. i. §. ex his.d ¶ Bōa fide. Ar. ꝯͣ. jͣ. de iurepa. cura. qn̄ qͥs dicat̉ hr̄e bonā fidē. dictū ē s. e. ſi diligēti. in notula. illud gn̄al̓r. ⁊ qͥlibet p̄ſumit̉ hr̄e bonā fidē. Sꝫ qͥd ſi aduerſariꝰ etiā vellet ꝓbare ip̄m nullo ti. poſſediſſe. ſꝫ potius ꝑ violētiā.ſic mala fide incepit poſſidere. vr̄ ꝙ debeat audiri. ex qͦvult ꝓbare originē p̄ ſcriptōis vitioſam. C. de pig. act.nec creditores. ⁊. C. de p̄ſcrip. lō. tē. in auc̄. malefidei. C.de diſtrac. pig. ⁊ qͥ ſub ymagīe. ⁊. xvi. q. iij. ſi ſacerdotes⁊. c. ſe. ⁊. c. lꝫ. ⁊. c. i. in fi. ⁊. xciij. di. illud. C. de p̄ſcrip. xxx. an.ſi qͥs ēptōis. §. ſꝫ hec. Argu. ꝯͣ. s. e. ad aures. qꝛ vt ibi d̓r q̄dragenalis p̄ſcriptio oēꝫ tollit actōꝫ. ⁊. C. de p̄ſcrip. xxx.an. l. pe. ⁊ vlt. Ad hͦ p̄t dici. ꝙ bn̄ dꝫ audiri qͥ vult ꝓbaremalā fidē ab initio habuiſſe. qꝛ poſtea p̄ſcribere n̄ potuit. s. c. ꝓx. in fi. ⁊. c. vigilāti. ⁊. c. ſi diligēti. ⁊ h̓. Sꝫ nūqͥd tenent̉ hic docere de titulo. cū hic tm̄ dicat̉ de fide. de hͦ dictu ē. s. e. ſi diligēti. in notula ex hoc vr̄.e ¶ Quā ciuil̓. ex eo ꝙ dic̄ tā cāonica qͣꝫ ciuil̓. vr̄ ꝙ papa voluit p̄iudicare p̄ſcriptōi laycoꝝ. q̄ p̄ſcriptio locuꝫhꝫ vbi etiā hn̄t malā fidē in p̄ſcriptōe. xxx. vel. xl. an. sͣ. e.vigilāti. ⁊. xvi. q. iij. §. p̄t. ⁊. §. ꝙ ſi mala. Dicebat io. ꝙ rōne pctī ſtatuit hͦ papa de p̄ſcriptōnibꝰ laycoꝝ. qꝛ oīs cārōe pctī ſaltē indirecte ꝑtinet ad eccl̓aꝫ .s. de iud. nouit/⁊ ẜm hͨ oīa ciuilia iura q̄ tractāt de p̄ſcriptōe. xxx. vel. xl.an. in malefidei poſſeſſoribꝰ nō tꝫ hodie. Sꝫ hͦ non credo
ꝙ ꝑ iſtā ꝯſtōeꝫ papa voluerit p̄iudicare legibꝰ. Sed ēad ius diuinū veꝝ eſt illud ꝙ ſine pctō mortali laycusmalefidei p̄ſcribens talē rē retinere nō pōt. xiiij. q. vi. c.i. Et lr̄a iſta ſic intell̓r. tā cāonica .i. tā de re ſpūali qͣꝫ ciuili. Et hͦ fuit dicere. ille qͥ p̄ſcribit bonā fidē hr̄e dꝫ ſiueres quaꝫ p̄ſcribitſpālis ſit. vel ciuil̓ẜm iura cāonica⁊ ſic nihil ſtat̉ ꝯͣ leges. vel dicas ẜmꝙ dixit Io. ⁊ lexaliud ꝯſiderauitqͣꝫ canō. lex .n. ꝯſid̓rauit negligētiānō petētꝭ reꝫ ſuā. sͣe. vigilāti. ſꝫ canōcōſiderauit pctm̄p̄ſcribentꝭ mala fide. qd̓ nō excuſatnegligētiā nō petētis rē ſuā. ⁊ id̓odic̄ h̓. ꝙ nulla valet p̄ſcriptio ſiuecāonica vel ciuilisq̄ ſine pctō mortali ꝯſeruari nonp̄t. vn̄ potius ſtandū ē cāoni qͣꝫ legiin hoc caſu. qꝛ preſcribens nō excuſat̉ a peccato perrationem legis. ⁊ ideo canon voluit ꝓpter periculum animarum in hoc leges corrigere. lꝫ non ſeruet̉ in iudicio ſeculari. ſicut d̓r de legibꝰ permittētibꝰ vſuras que hodie nōtenent. vt no. jͣ. de vſur. qꝛ in omnibꝰ. ⁊ ꝯſtō iſta tm̄ reſpicit futura. cum de preteritis nihil dicat. s. de ꝯſti. c. vlti.vbi de hoc.f ¶ Nulla tꝑis .ſ. ip̄ius p̄ſcriptōis. Si .n. poſt ꝯpletā p̄ſcriptōeꝫ ſciat rē alienā. nō ideo d̓r mala fide poſſiderede hͦ d̓r.s. e. vigilāti. Sꝫ qͥd ſi tꝑe preſcriptōis habueritꝯſcīaꝫ leſam. poſtea incipiat hr̄e nō leſam. nunqͥd ꝓpt̓ hͦē interrupta p̄ſcriptio. nō vr̄. qꝛ erronea fuit. vn̄ eā deponere dꝫ. jͣ. de ſimo. ꝑ tuas. ⁊. xi. q. iij. cui ē illata. Itē qͥdſi dubitat an̄ res ſit ſua ⁊ hꝫ iuſtā cāꝫ dubitationis. adhuc d̓r bonefidei poſſeſſor. ⁊ vtitur fructibꝰ. ff. de vſur.ſit. §. bonefidei. ⁊ in hoc caſu preſcribit. lꝫ habeat ꝯſcīamdubiā nō tn̄ leſam. quia neſcit adhuc an res ſit alienadebet inquirere ab alijs de re illa. vt ſic perueniat ad veritatem. argu. xxxvij. di. §. vl. xxiij. q. vlt. occidit. Itē qͥd ſiprelatus habeat leſam ꝯſcīaꝫ alicuius rei quā poſſidet.lꝫ eccl̓a hēat bonā fidē. nunqͥd tenet̉ dimittere illā. Rn̄.nō. ſꝫ ſignificabit illi cuius ē vt petat. ⁊ ſic purgabit conſcientiā ſuā. nec in hoc videt̉ fraudē facere. ff. d̓ne. geſt.atqꝫ naͣ. §. cū me abſente. ⁊. ff. man. q̄ntus. Sꝫ ſi ille veniat ⁊ petat in iudicio ⁊ prelatus ꝯfiteat̉. nūqͥd p̄iudicateccl̓e. q̄ hꝫ bonā fidē. Si .n. prelatus ꝯſtitutus a collegioad defendendū ꝯfitet̉ tanqͣꝫ ſindicus in iudicio bn̄ preiudicabit̉ eccl̓e. qꝛ tunc ſuſtinet ꝑſonā totius capl̓i. al̓snō credo ꝙ ꝯfeſſio p̄lati p̄iudicet eccl̓e. niſi forte ꝯfiteret̉ de eo qd̓ ip̄emet feciſſet. arg. xxv. q. ij. poſtqͣꝫ. De hacmaͣ dixi. sͣ. de elec. dudū. §. ij.Antentia. Decreta. iſta loquitur de magteria illa. xvi. q. i. frater noſter. ⁊ ex illa litStera poteſt colligi caſus huius decre.h ¶ Contra leges. que dicunt ꝙ ſententia a non ſuo iudice lata non tenet.C. ſi a non competen. iudi. l. i. ⁊. ij. ⁊ vl. ⁊. ij. q. i. in primisꝟ. de perſona. xi. q. c. pe. ⁊ s. de iudic. at ſi clerici. ⁊. xvi. q. l.frater noſter. vt hic patet. Item ſententia lata contraleges .i. ius conſtitutionis. ita ꝙ hoc in ſnīa exprimat.