De preſcriptio.
CXCIII
ſoluendo legittima preſcriptione munitumᵉ abbatem ipſum ab impetitione tua ſuperiam dictis articulis duximꝰabſoluendum: ſuper illis tibiperpetuum ſilentium imponendo. ſuper alijs omnibusque ad ius epiſcopale ſpectarere noſcuntur iuxta tenorēarbitri eūdem abbatem quoad plebem ⁊ capellas predictas ſnīaliter ꝯdēnātes. IdemEniens ad prede .n. abbas ſancti Martini depannonia: ⁊ infra. Petit a nobis poſtmodum ideꝫabbas vt veſprimen̄. epiſ copus non impediatᵍ vel faciatimpediri quo minus omnesqui in ſimagie n̄. parochia velcomitatu conſiſtunt: de omnibus que poſſident decimasſibi ſoluant: ſicut in priuilegijs paſcalis pape prede. no.⁊ ſancti ſtephani regisʰ continetur. prefatus vero epiſcopus poſtulauit: vt decimasſymagiēſis comitatus infraſue dyoce. terminos conſtitutas quas detinet idem abbasſibi reſtitui faceremus: niſi aliquo iure ſpecialiᵏ ſeipſaspoſſidere monſtraret: ⁊ infraChriſmaⁱ vero oleum ſancitum conſecratōnes altarium
ſeu baſilicarum ordinatiōesclericorum qui ad ſacros ordines promouēdi fuerint clerici eccl̓iarum vel capellarumip̄ius monaſterij quod eſt inveſprimen. dyoc. conſtitutuma veſprimen̄. epiſcopo poſtulabunt: ſiquidem catholicusfuerit: ⁊ gratiam ſe. apoſt. habuerit ⁊ ea gratis ſine prauitate aliqua voluerit exhiberealioquin ab alio quem maluerint preſide catholico ſuſcipiendi eam liberam habeātfacultatem: ſicut in priuileg.dicti paſcalisᵐ ⁊ alexandri pape p̄deceſſoriſ noſtri ꝑſpeximcontineri: non obſtante priuilegio clement̓.ⁿ pape ꝑ qdpriuilegium ſuorum pre nonextitit derogatum: cum de ipſis nullamº fecerit mentionem: preſertim cum ⁊ ipſeClemens priuilegium illudconceſſerit ſaluis inſtitutionibus non ſolum romane eccleſie ſed ip̄ius etiam legatorum. ¶ Nec obſtare poteratpreſcriptio: quam idem abbas in ſuum ſubſidium opponebatᵖ: quia ſi conſummata erat quando ab alexan. papa priui legium impetrauit:iuri reſcriptionis renunciaſſeq videtur: preſertim cum
roſſidere nō poſſit. vn̄ ꝯpellebant̉ titulū on̄dere. ex qͦ hahuiſſent cāꝫ p̄ſcribendi. ſic ⁊ in mōaſterio ſi mōachi nolſent ſubeſſe ep̄o. qꝛ allegarēt p̄ſcriptōem cū de iure cōiſubiectōeꝫ euitare nō poſſent. ⁊ gnal̓r obtinēt hͦ in his⁊ alijs omnibꝰ q̄ de iure cōi poſſidere nō pn̄t ab his qͥ eadetinent. ⁊ hͦ pꝫ exeo ꝙ talia impetrant̉ ꝑ p̄uilegiuꝫqͦde iure cōi nonpoſſident̉. c. diſt. ꝯͣmorē. Sic ep̄s inprochia alteriusepi nō p̄t decimaſ⁊ eccl̓as poſſiderede iure cōi. vn̄ ſi allegaret p̄ſcriptōꝫin decimis ⁊ eccleſijs in dyo. alteriallegare dꝫ ti. ⁊ h̓ꝓbare. ⁊ hoc ꝓbatin qͣdā decret. noua greg. q̄ incipitvenerabiliū. ⁊ cade hͦ fuit int̓ archiep̄m rothomag. ⁊ep̄m lexoniē. Etidē ē de alijs parochijs inferioribꝰ.vt vna eccl̓a ī ꝑochia alteriꝰ nō p̄ſcribat ſine titu. ⁊ſic intell̓r .s. e. adaures. niſi illa ecdeſia q̄ p̄ſcripſithabeat titulū. Gvr̄ ꝙ olim ſufficiebat bona fides. sͣeo. ad aures. Ber.Pmolix.tua dyo.Qxvi. q. vij.oēs baſilice. ⁊ xviij. q. ij. mō aſteriat s. e. cū nō liceat.d ¶ Arbitriū. ſcꝫab v̓traqꝫ ꝑte apeꝓbatū. vt. sͣ. de arbi. exꝑte.e ¶ Preſcriptiōemūnituꝫ. ⁊ ſic abbas pōt p̄ſcribereiura ep̄alia ꝯͣ ep̄m. vt. s. e. auditꝭ. vbi de hoc.f ¶ Lenorē. ⁊ ita ſnīa ꝓ abbate in his tm̄ in qͥbꝰ p̄ſcrixſit in alijs ſtat̉ arb trio ⁊ fert̉ ſnīa ꝓ ep̄o. nec immeritoqꝛ ꝑ arbitriū receſſum fuit a p̄uilegio grego. ad minusin his q̄ faciūt ꝓ abbate. ſꝫ libertati nō potuit abbas renūciare ꝑarbitriū ſine licētia pape sͣ. de ar. cū tꝑe. aliaꝟo nō valuerūt tāqͣꝫ ꝑ mēdaciū impetrata poſt arbitrium. jͣ. de deci. ex multiplici. T. intelligit ꝙ arbitriū nontāgit capl̓a illa ſuꝑ qͥbꝰ fert̉ ſnīa ꝓ abbate. ⁊ in qͥbꝰ preſcripſit ꝯͣ ep̄m. al̓s nō potuiſſet p̄ſcribere p̄dicta. qꝛ p̄ſumeret̉ habuiſſe malā fidē ꝓpt̓ arbitriū. qꝛ hn̄s malā fidē nō preſcribit. jͣ. e. c. vl. ⁊ hoc ꝓbat̉ per lr̄aꝫ ſequētē. vbidic̄. iuxta tenorē arbitrij ⁊c̄ Ber.¶ Eniēs. impediat. intētabat abbas vti poſ. b.h ¶ Regis ſtephani. Arg. ꝙ reges pn̄t darepuilegiū decimaꝝ ⁊ de rebꝰ ſpūalibꝰ. xcvi. di. cōſtantinus imperator. Sꝫ ꝯͣriū veꝝ eſt. jͣ. de deci. tua nos.
⁊. c. dudum.i ¶ Poſtulauit. Suꝑ libellis iſtis nō format̉ al̓r ſnīa. ſꝫſuꝑ ſcd̓a ꝑte libelli ip̄ius abbatꝭ in qͣ petijt vt cl̓.ci eccl̓arū mōaſterij libere poſſint reciꝑe ſacr̄a q̄ nūerant̉ in ꝟ.chriſma ⁊c̄. ⁊ ibi incipit formare ſnīaꝫ ſuꝑ alijs libellisnihil dic̄ in hac d̓cre. qꝛ nō ꝑtinentad hūc ti. ber.k ¶ Spāli. ſic argumentat̉. c. di. ꝯͣmorē. ſꝫ h̓ abbason̄debat libertatꝭpͥuilegiū.l ¶ Chriſma. hicincipit ſnīa.m ¶ Paſcal̓. idēvr̄ de iure cōi. ꝙab alio poſſet petere. ⁊ ſi illa cl̓a noneſſet appoſita. qꝛꝓpt̓ maliciā ſi uedeſidiā iudicis delegati deuoluiturptās ad eum qͥ incā illā iudex nō ē.s. de of. or. ſignificauit. ⁊ sͣ. de fo. cōpe. ex trāſmiſſa. ⁊c. ex tenore. ⁊ lxv.di. ſi forte.n ¶ Clemētꝭ. dato ſuꝑ p̄dictꝭ articulis vt illa ſacr̄areciperent a qͦ vellent quod nō valuit.o ¶ Nullam. ſicpatēt expreſſe ꝙſcd̓m p̄uilegiū debet facere mētōeꝫde p̄mo. ad hoc vtreuocet illud. de hͦdictū ē plene. .sͣ. d̓reſcriptꝭ. c. i. Quidā tn̄ dicūt alid̓eſſe in pͥuilegio qͣꝫin reſcripto. cū puilegiū ſit lex priuata. iij. di. priuilegia. ⁊ vna lex n̄debet de alia facerementionem. ſꝫ illud obtinet in legibus communibusquas princeps habet in ſcrinio pectoris ſui. C. de teſtaomnium. ſecus in legibus quarum nō habet memoriāsͣ. de of. dele. ex parte. ſicut nec habet memoriam reſcripp ¶ Opponebat. ſuper p̄miſſis ſacramentis accipientorum.q ¶ Renūciaſſe. Nota ꝙ priuilegiuꝫ ⁊ p̄ſcriptio ꝯͣriadis ab alio ep̄o.ſunt ex quo ſimul haberi nō poſſunt. vt dixi. s. eo. ſi diligenti. ⁊. c. auditis. quia ingreſſus vnius alterius operatur egreſſum. ſi. xxxij. q. i. cū renunciat̉. c. di. ꝯͣ morem. ⁊ff. de ſepara. l. i. §. illud ſciendū. ff. de mino. in cauſe. ij. inpͥn. ⁊. ff. ad municip. l. i. ff. de leg. i. ſi quādo. C. de theſau.l. i. li. x. ſicut econuerſo vtendo iurecommuni renunciatur priuilegio. s. de conſti. cum acceſſiſſent. ⁊. jͣ. de p̄ben.ꝓ illoꝝ. ⁊. jͣ. de priuileg. ſi de terra. ⁊. c. accedentibꝰ. ⁊. C. d̓ni. do. impe l. ij. ⁊. ff. rem ra. ha. l. iij. §. falſus procurator.
ꝯ 2