De reſti. ſpolia.
CXI
canonici p̄dicti iudicesⁱ recuſare minime debuerūt. cuꝫ cāp̄dictis iudicibꝰ fuiſſet delegata. d̓ vtriuſqꝫ ꝑtꝭ ꝓcuratoꝝ aſſenſuᵏ p̄dem̄ ar̄dia cōatū eid̓ ꝑdiffinitiuā ſnīam adiudicarecurauimꝰ. canōicis vincen̄. ꝑpetuū ſilētiū īponētesˡ. ſeruataᵐ tn̄ eis qōne ꝓprietatꝭ ſupercollatiōe ar̄diacoatꝰ ip̄iꝰ. ſi forte ſuꝑ hͦ ꝯtēdere voluerīt aduerſus ep̄m vincen̄. cūres interⁿ alios acta nō debet eis p̄iudiciū gn̓are. mno. iij. abbati ſcī cypriāi torcell̓. dioc. ⁊ .ſ.m. noue de vene.N cā q̄ inter pr̄iarchamgrāden. ex vna ꝑte. ⁊ abL. batē ⁊ ꝯuētū mōaſterijſcī georgij de venetijs ſuꝑ ſubiectiōe ip̄iꝰ mōaſterij ex alt̓a ꝟ
tebat̉. inuenimꝰ ꝓ eod̓ pr̄iarcha ꝓbatū. ꝙ int̓ alia abbasqn̄qꝫ iuit ad eiꝰ ſynodū. l. ſol̓.venetoꝝ ei ꝑ pl̓es ānos exoluēs. ⁊ īfra. Ad hec cū d̓ p̄miſſiſl. ſol̓. qͦs petijt ad ſubiectōis īdiciūᵇ a pr̄iarcha ſit actū ꝑ ſētentiā diffinitiuā quā ſuꝑ hocꝯͣriā re portauit. ein̄ adimimꝰſi alio iureᵖ de ip̄is experiri voluerit ptātem.De reſtitutione ſpoliatorumGrego. ix. ep̄o conſtan.Icet multūq. ⁊ inrra. Conqueſtus eſtlnobis philaſius cecus eius campumab eccleſie homībꝰ irrationabiliter occupatū. Qd̓ ſi ita eſtquanqͣꝫ ante oēm ꝯtentiōempoſſeſſio ei d̓buerat violēter
rem ꝯſtituit. ff. de mino. cum mādato. in fi. pōt tamenps leſa ꝓpter negligentiā ꝓcuratoris nomīe eccīe petere in ītegrū reſtōem .s. d̓ in integ. re. cū veniſſent. In caſu iſto dico. ꝙ ſi dn̄s dedit certam formā de certis ꝑſonis ꝓ iudicibꝰ obtinendis: ⁊ ipſe egreſſus eſt illam formam: petēdo alios iudices: tūc n̄fit p̄iudiciū dominō: quin poſſit illos recuſare ſi voluerit ar. sͣ. de of. d̓le. cū olī. ⁊ de procu. ſi. ꝓcurator. ⁊hͦ eſt exp̄ſſum. jͣ. d̓ap. ſignificante.Sꝫ ſi ſimpl̓r fuitcōſtitutus procurator ad īpetrandū iudices nō dādo certū mandatum de certis ꝑſonis: tūc nō pōt iudicē recuſare ar. l.p̄dicte ſi procurator. Qn̄ piudicetfactū ꝓcuratorisdn̄o ⁊ qn̄ nō d̓r.svt lite nō ꝯte. c. i.Sed qͣliter fuer̄hic recepti teſteslite nō ꝯtͣ. poſt recuſationē ſi nō cōſentiebāt in iudices. lꝫ de ꝯſenſu ꝓcuratoris eoꝝ fuerunt obtenti. Iō recepti ſunt nō obſtāte recuſatione: qꝛ in pn̄tia pape lis fuerat ꝑ illos ꝓcuratores ꝯt̓. vt pꝫ ī ātiq d̓cr. al̓s n̄ fuiſſēt r̄cepti: ſi n̄ ꝯſēſiſſēt: l̓n̄ valuiſſet r̄cepto teſtiū lite n̄ ꝯtͣ.s. vt lite n̄ ꝯtͣ. ꝑtotū. Uel dic: ꝙ bn̄ valuiſſent atteſtatōes ēt lite nō ꝯtͣ.cum iſti canonici fuiſſent actores ſi fuerūt ꝯtumaces.vt. jͣ. de do. ⁊ ꝯtu. cām q̄ vbi de hͦ nota. ⁊ sͣ. vt lite nō ꝯte.qm̄ freq̄nter. in prin. vel ſi erāt rei. qd̓ verius vr̄ ꝑ ip̄amlr̄am. ⁊ ſi ꝯtumaces fuerūt: bene pn̄t teſtes recipi lite n̄ꝯte .s. vt liten̄ ꝯt. qm̄ freq̄nter. quia agebatur de electōoneſed veruꝫ eſt ꝙ lis erat conteſtata.k ¶ Aſſenſu. ⁊ ab eis eēt reſcriptū impetratū. nec īducie deliberatorie dāde ſūt īpetranti. iij. q. iij. §. ſpaciū. ꝟei aūt. nec deliberatiōis īducias petere debent: cū apudſedē apl̓icā ꝑ ꝓcuratores vtriuſqꝫ ꝑtꝭlis erat ꝯteſtata⁊ hec lr̄a ꝓbat ꝙ canōici erāt actores. qn̄ īpetrauerūt rel ¶ Imponētes. ⁊ hec lr̄a probat: ꝙ canonici/ ſcriptūerant actores qꝛ reo nō imponitur ſilentium: ſed abſoluitur actore non probante. b.m ¶ Reſeruata qōne. ſic. sͣ. d̓ elec. q̄ relā. Sed nunquideps pōt repellere iſtos ꝑ exceptionem rei iudicate: naꝫcū ille obtinuit: qͥ hūit cām ab ep̄o: illd̓ dꝫ ep̄o ꝓdeſſeſic pactu ſcm̄ a debitoribꝰ hēditarijſ: ne ab ip̄is petat̉ cūemptor hēditatꝭ nōcꝫ vēditori ip̄iꝰ he̓ditatiſ. ff. de pac. ſicue mptore. Sꝫ non eſt veꝝ: quia exceptio rei iudicatetranſit ab actore ſuo ad alium ſcilicet emptoreꝫ: ſed n̄reuertitur ad actorem ſuum. ff. de excep. rei iudi. ſi a te§. vlti. ſic. s. de elec. querelam. Eſt etiam alia ratio. quiahec ſententia lata eſt ratione poſſeſſionis inter capituium ⁊ archidiaconum: ſed ſi capitulum poſtea voluerit agere contra epiſcopum: illa erit queſtio proprietatiſ. ⁊ ſic erit omnino alia cauſa: quia ſentētia lata ſuper poſſeſſione nō obſtat agere volenti de proprietateſed hic res inter alios acta fuit. vt. jͣ. dicit. vnd̓ non ob
ſtat ſuper proprietate etiam inter eaſdem perſonas: licet iſta decre. competentius deberet poni in ti. de el̓. ſicutdecre. querelā. ſed ti. ille loqͥtur: quādo inter eaſdē perſonas vertit̉ qō poſſeſſionis ⁊ ꝓprietatis: qd̓ hic nō tuit: vt patet .s. per totū. nec d̓r hec ꝓprie q̄ſtio poneſſiōisquia non tantuꝫactunm eſt poſſeſorio iudicio: in qͦcaſu loqͥtur iſte titu. ſed arhidiacōnus obtinuit: qd̓patet qꝛ ep̄s eratin poſteſſiōe: velqͣfi iuris eligēdi.Uel dic: ꝙ iſta decre. reſpicit tm̄ ſecundā ꝑtem rubrice. b.n ¶ Inter aliosjͣ. de re iudi. c. pe. jͣ.de p̄ben. dilecto. īfi. ⁊. jͣ. de dona. int̓dilectos. in fi. ets. de offi. dele. ſuꝑeo. ⁊. jͣ. d̓ fi. inſtru.inter dilectos.N cā. ad ſb̓iectōnis in¶ diciū. peterbat pr̄iarcha ſubiectionē in mōaſterio ſcīgeorgij.⁊. l. ſolidos ad indiciū ſubiectiōisab iſto abbate: vt probaret per hoc: ꝙ ei ſubeſſet. jͣ. de cēſi. omnis anima. x. q. iij. illud. ⁊. C. de epiſ. ⁊ cle. nulli. Etin ſtis actum fuit a patriarcha poſſeſſorio ⁊ petitorio:in poſſeſſorio obtinuit. in petitorio ſuccubuit. ⁊ ſic fac̄ad titulū: al̓s non videt̉ facere ad titulum. Et ſic patetꝙ male fuit deciſa: ⁊ melius fuiſſet poſita ī ti. de re iudi.ſiue de excep. Quādoqꝫ vero cēſus talis eſt ſignum exceptiōis: qn̄qꝫ ſolummodo ſignum ꝓtectionis. jͣ. de p̄uil̓. recepimꝰ. ⁊ tunc nō eximit̉ a iuriſdictione dioceſani: vt in. c. recepimꝰ ſed hic petebat̉ in ſignū ſubiectōisſic̄ ēt. jͣ. de cēſi. cū venerabil̓. ſed qꝛ mō aſteriū libeꝝ erat⁊ exemptū ꝑ priuilegiū ro. pon. ſuccubuit in illo cēſu ⁊in alijs. qꝛ non ꝑcepit illa tāto tꝑe: ꝙ renūciatū vel preſcriptū fuerit p̄uilegiū libertatꝭ. vt patet in integra.p ¶ Iure. Sic pꝫ: ꝙ qͥrē petit ⁊ p̄cipue ī ꝑſonali actōeex vtiā cā ſi ſuccubat: ꝙ n obſtat ei exceptō rei iudicateſi poſtea petat eandē rē exalia cā. ff. de excep. rei iudi.cū q̄rit̉. ⁊. l. an eadē. §. actiones. Idē eſt in rei vē. ſi expͥmat̉ tm̄ vna cā. ff. de excep. rei iudi. ſi mr̄. §. eadē. Ideꝫeſt etiā in poſſeſſorio. jͣ. d̓ dona. inter dilectos. ⁊. ff. de acqui. poſ. poſſideri. § ex pluribꝰ ar. de hoc dictum eſt ſuprade lib. ol. c. ij. vbi de hoc. b.Icet multum ꝯtentionem. ſi hoc petiuiſſet.e. c. ꝓx. ⁊. c. ī lr̄is. ⁊. c. itꝭ cū qͥs. ⁊ sͣ. d̓ or. cog. ſuꝑeo. ⁊. ij. q. ij. ꝑ totū. ⁊. iij. q. i. ⁊ .ij. ꝑ totuꝫ. ⁊ ſibrīputet iſte cecꝰ: qͥ renuciauit iudicio poſſeſſorio. xxix. q. ij. cuiꝰ rei cā. Sꝫ vr̄: ꝙ nō ē reſtituēdus. ſi aduerſariꝰ incōtinēti vellet ꝓbare dominiū. ff. ad exhi. l.iij. §. ibidē. ⁊. ff. ad trebell̓. ille a quo. §. i. ⁊. melius. ff. vt īpoſ. leg. ſi is a quo. i. rn̄ſo. ⁊. jͣ. e. lr̄as. ſed nō obſtant. ll.ille. qꝛ non loquutur in interdicto vnde vi:imo in interdicto de adipiſcenda poſ. ⁊ qd̓ dicit decre. lr̄as. illudſpeciale eſt ꝓpter periculū anime in caſibꝰ vbi eccīa diſpenſare non poteſt. vt ibi patet.