int̓dcm̄ª poſſe nihilominꝰ intētar̄ᵇ: alijs poſſeſſorijs iudicijs ſuo robore duraturꝭ. q̄ vēdicatōꝫ dn̄ij ſui nat̉a p̄cedūt.Si ꝟo r̄nūciatū fuerit ſeu cōcluſū vt iā poſſit cā ꝓprietatꝭdiffinitiue ſnīe calculo t̓mīari. ne lites litibꝰ īculcēt̉. ⁊ viapoſſit fraudibꝰ aꝑiri cā n̄ deciſaᶜ poſſeſſorio n̄ erit vtēdū. niſi iudex q̄ de cā cogͦſcit hͦ ip̄mex iuſta cā viderit expedire puta cū ex ꝑſpicuis īdicijs facilearguit̉ iniqͥtas īuaſoris. ⁊ ſpōliato cāu ſeu malicia ꝓbandidn̄ium ſubtraxerit facl̓tatēᵈHis igit̉ ⁊ alijs cāis īſpectꝭ q̄ꝯtinēt eqͥtatēᵉ. aut iuſte mouerīt aīuꝫ iudi cātꝭ pꝰ qͣꝫ ēt concluſū fuerit poſſe agi poſſeſſo
rio iudicio n̄ negamꝰ. demep̄o ⁊ officiali ſcī andree.Um̄ dilectiſ. ⁊ īfra. Adqͣrtū breuit̓ rn̄demꝰ. ꝙ(cū ſuꝑ poſſeſſorioᶠ ⁊ petitorio ſil̓ eſt actū. vtrūqꝫ vnaſnīa dꝫ t̓mīari. ſꝫ lꝫ ī ꝓnūciatōne ſit poſſeſſio p̄mittēda. ī executiōe tn̄ dꝫ ꝓprietas p̄ualereᵍ. Nem veron̄. ep̄o.Um olī qō que inter archidia conū ex vna ꝑte4⁊archiphr̄ꝫ ⁊ canōicosvicētine eccīe ex altera. ⁊ infraQm̄ ꝑ atteſtatōes nobis ꝯſtiti euident̓. ꝙ ab ep̄is vincen̄.ar̄dia cōatꝰ ip̄e ſine reclamatōne aliqua canōicoꝝ duobꝰʰ archidi. ꝯtinue qui an̄ ip̄m extiterant. fuerat aſſignatus. ⁊ qꝛ
aliquid fieri iubebat vel ꝓhibebat: inſti. de interdic. inprī. hodie n̄ ẜuat̉ ſolēnitas īterdictoꝝ: ſꝫ loco cuiſlibet īterdicti dat̉ vtil̓ actio ī ſcm̄ īſti. de interdic. §. vl. b.b ¶ Intētare. Sꝫ nunqͥd ſi ꝓbauerit violentiā dꝫ eiadiudicari ꝓprietas Or̄ ꝙ ſic. xvi. q. vi. placuit. C. vnd̓vi ſi qͥs ītātaꝫ. Sꝫhoc n̄ eſt veꝝ: ꝙ qͣsamittat dn̄iuꝫ reiiō: qꝛ cōmiſit violētiā: ⁊ hͦ n̄ ē ex naͣint̓deī: ſꝫ ex penailliꝰ ꝯſtōis: ſiqͥs ītā tā. vn̄ ſi vult fibi rē adiudicari:ꝓpōat ꝯditiōeꝫ exilla. l. ſiqͥs ī tātā.qꝛ ꝑ īterdcm̄ vnd̓vin ꝯſeqͥt̉ hͦ: ſedpoſſeſſiōeꝫ cū fructibus.c ¶ Cā n̄ deciſa.gͦ ſi aliqͥs ſuccubuit ī iudicio ꝓprietatꝭ: adhuc pꝰ ſentētiā p̄t r̄dire adpoſſeſſoriū: ſic̄ e cōuerſo ar. s. d̓ elec.q̄relā. ⁊. jͣ. e. ti. c. ii.qꝛ aliꝰ ē modꝰ agēdi ⁊ aliud petit̉ qͣꝫprius. ff. de excep.rei iudi. cū q̄rit̉. ⁊l. ſe. ar. ꝯͣ. jͣ. e. c. ꝓx.vbi ille qͥ obtīet ī ꝓprietate: obtīet ī poſſeſſorio. Poſſeſſio .n. vr̄ eē ꝑs ꝓprietatꝭ: ſic̄ vſufructꝰ ꝑs dn̄ij. ff. de vſufruc. l. iiij. vn̄ obſtat exceptio rei iudicate. ff. de excep. reiiudi. ſiqͥs cū totū ī fi. Ad hͦ dicas: ꝙ ſi nuda ꝓprietas deducta ē ī iudiciū: pꝰ ſnīam p̄t agi de poſſeſſiōe: qꝛ nilhꝫcōe ꝓpͥetas cū poſſeſſiōe. ff. d̓ acqͥ poſ. naͣl̓r. §. nihil. ſecꝰ ſivtrūqꝫ deductu ē ī iudiciū s. e. c. i iij. ⁊. iiij. ⁊. jͣ. c. ꝓx. Iudex tn̄ qͥ ꝯdēnat de ꝓprietate: ꝑ ꝯn̄s ꝯdēnabit d̓ poſſeſſion: niſi reꝰ excipiat d̓ poſſeſſiōe .ſ. pactū l̓ vſucapiōem⁊ hͦ faciat an̄ ſnīaꝫ. ff. de rei vē. offm̄. ī fi. Io. Si .n. aliqͥsꝓbauit de poſſeſſiōe: ⁊ n̄ de ꝓprietate ⁊ īdet̓mīate de vtͣqꝫactū ē: ſuccūbit ī vtroqꝫ s. e. c. i. ⁊. ij. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. Ueꝝ ē gꝙ qͥ ſuccūbit ī ꝓpͥetate: ⁊ ī poſſeſſorio. adeo eī p̄ualet ꝓpetas poſſeſſiōi: ꝙ qͥ obtīet ī ꝓprietate: erit potior ī poſſeſſiōe: cū d̓ vtrāqꝫ ſil̓ actū ē: lꝫ ſolo ꝟbo ꝑdiderit ꝯmodū poſſeſſiōis ar. xvi. q. iij. §. p̄t. ꝟ. ꝙ ſi mala fid̓. ⁊ poſſeſſio ſꝑſeqͥt̉ ꝓprietatē. ff. d̓ rei vē. offm̄. ī fi. ar. ff. d̓ po. bonafides. verutn̄ iudex qͥd̓ ꝓprietate tm̄ datꝰ ē: n̄ p̄t cogͦſcer̄de poſſeſſiōe. C. ſi. a nō. ꝯpe. iudi. ſi de ꝓprietate.d ¶ Facultatē. Si n̄ potuit ꝓbare dn̄iuꝫ: vt h̓ dic̄: qͥdvalꝫ redir̉ ad poſſeſſoriū: cū videat̉ ꝯdendādꝰ: qꝛ ſnīaſuꝑ ꝓprietate trahit ad ſe ſnīam ſuꝑ poſſeſſiōe. jͣ. c. ꝓxi.rn̄. p̄t valē qͦ ad fructꝰ qͦs r̄cuꝑat a tꝑe d̓iectōis. Itꝭ qꝛerq̇ hūit poſſeſſiōꝫ: hēbit ꝯmodū retētiōis: niſi aduerſariꝰ ꝓprietatē ꝓbauerit. C. d̓. rei vē. res alienas. ⁊ qꝛ ſiſpoliator rē petat: p̄t eī obijci: ꝙ amiſit ius ſiqd̓ hēbatꝑ ꝯditionē ex. l. p̄dicta. ſiqͥs. intantam.e. ¶ Eqͥtatē. quā iudex ſꝑ dꝫ hr̄e p̄ oculis. ff. d̓ eo qd̓ cerlo. ꝙ ſi ep̄heſi. ⁊ vbi ꝓditu nō ē ius: ꝓcedere dꝫ iudex eqͥtate penſatā. s. de trāſac. c. vl. b.Uꝫ dilectꝰ poſſeſſorio. Quid ā ītelligūt. ꝙ hͨ dic̄ꝙ vnꝰ agebat iudicio vti poſſidetꝭ: ⁊ aduerſariagebat ꝯͣ eū rei vē. ⁊ ſic ītelligūt .sͣ. e. ad vltimū. ⁊ ita planus ē caſus. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ legit̉. ff. vti poſ. l. i. §. īter litigatores. qꝛ vti poſ. d̓r dari inter duos: qͥ dicūt ſe poſſidere:
vt ibi. Un̄ veriꝰ ē: ꝙ idē hō ꝓpōebat ſil̓ de recuperandapoſſeſſiōe ⁊ ꝓprietate ꝯͣ aduerſariū ſuū: ⁊ ẜm hoc ſignātur ꝯͣria. C. de re vē. ordīarij. ⁊. ff. de iudi. ſi d̓ vi. C. denīterdic. l. īcerti. C. qͦ bono. l. vl. Per leges iſtas dicebāt io. ⁊b. ꝙ nūqͣꝫ poterat ſil̓ agi iudicio poſſeſſiōis ⁊ ꝓprietatꝭ.Ar. ꝯͣ. ff. qͦ leg. l. i. §qd̓ āt. ſꝫ illd̓ eſt: ꝗreꝰ n̄ certificabatactorē: ⁊ iō ſil̓ ꝓponit̉ petitō hē̓ditatꝭ ⁊ qͦꝝ leg. S. 1ꝯjria fuit opi. ꝙ poſſit agi ſil̓ de illis. ⁊nos ſumꝰ ī eadēopi .ſ. ꝙ ſil̓ poſſitagi de poſſeſſiōe r̄cuperāda. ⁊ de ꝓpetate ab ead̓ ꝑſona. nec ē iſtd̓ ꝯordinē iurꝭ nec ꝯͣrietas l̓ repugnātiah̓ īuenit̉: qꝛn̄ ſūtꝯͣria: vt h̓ pꝫ. ⁊ s.e. cū eccīa. ⁊. c. cuꝫſuper. ⁊. jͣ. de cap.mo. dilectꝰ. ⁊. ll. p̄deē: ordīarij īcerti. ⁊. C. qͦ. leg. l. fi. n̄ītelligūt̉ d̓ tali poſſeſſorio ꝓ r̄cuperāda poſſeſſioneſed interdicto vtipoſ. ibi .n. ordinariū ē: ꝙ poſſeſſoriū pͥmo tractet̉: qꝛ ꝓpt̓ euidēteꝫ ꝯͣrietatem ſimul agi nō pōt de ꝓprietate ⁊ vti poſ. ab eadē ꝑtevt dcm̄ eſt. s. c. ꝓx. Si ꝟo vnꝰ vult agere poſſeſſorio: etalter petitorio: illd̓ nullo mō eſt admittēdū. jͣ. ti. ꝓx. ſolicite in lr̄is: itē cū qͥs ex ꝯqōne. qꝛ qō ſpoliatiōis priuilegiata eſt. s. de or. cog. ſuꝑ ſpoliatiōe. ⁊. iij. q. i. ⁊. ij. ꝑ totū ⁊ cum actor agit vtroqꝫ iudicio: reus p̄t ſe defendeteſuꝑ vtroqꝫ .s. e. cū eccīa. ⁊. c. cū ſuꝑ. ⁊. C. de. of. rec. ꝓ. l. i. bg ¶ Preualere. ſemꝑ enī ꝓprietas tāqͣꝫ dignior trahitad ſe poſſeſſiōꝫ. vt ſeqͥt̉ dn̄iuꝫ: qꝛ iuſtior ē petitio ꝓprietatꝭ. ff. depo. bōa fides. ar. C. de pig. act ſi rē alienā. ar. xvi. q. iij. §. p̄t. ꝟ qd̓ ſi mala ar. jͣ. de ſeq̄ſt. c. i. Ar. ꝯͣ. jͣ. de reiud. ſuborta. ⁊ ꝙ dic̄ p̄ualere: ītellige ꝙ ſil̓ ē actu. vt ſꝫOm olim duobꝰ. ſed qͣliter potuit iſte/ dic̄. b.archidiaconꝰ ex bino actu ep̄i ꝯſeqͥ ius: cuꝫ necAtrinꝰ tribuat .s. e. cū eccīa. ſed qͣdruplex actꝰ neceſſariꝰ vr̄. C. de. ẜuit. l. vl. Sꝫ hͨ iō ꝯtīgit: qꝛ q̄ eſt in qͥetapoſſeſſiōe eligēdi vel pn̄tādi: pōt eligere ⁊ pn̄tare: ⁊ illeconſeqͥtur ius ex hoc. sͣ. de elec. q̄ relā. jͣ. de iure pa. ꝯſultationibꝰ. qͥ enī eſt in qͥeta poſſeſſione: debet vti iure ſuo.quouſqꝫ euincat̉ ab eo. jͣ. vt lite pen. c. i. ⁊. ij. ⁊. xvi. q. iiij.volumꝰ. ⁊ ſic ꝯſequitur aliqͥs dominiū ab eo qui nō eſtdn̄s. ⁊ ſufficit hic electo vel preſentato tantū in poſſeſorio obtinere .i. ꝙ elector ſit in quaſi poſfeſſione eligēdi ad hͦ vt confirmetur electio vel pn̄tatioꝑ iura p̄dcāi ¶ Iudices recuſare. Sic patet ex hoc loco: ꝙ ſi ꝓcurator tuus impetrauit tibi iudiceꝫ: ꝙ nō potes eū poſtearecuſare: ac ſi tuipſe impetraſſes. sͣ. de offi. dele. ſuꝑ qd̓.nū. §. verū. Sed mirū vr̄ ꝙ ſcm̄ procuratoriſ in hͦ caſup̄iudicet dn̄o cū hic nō poſſet hr̄e dn̄s recurſum ꝯͣ procuratorem: qꝛ in ea in iſto procurator eſt nō ſoluendo.vn̄ non debet nocere domīo. ff. de do. ⁊ elegāter. §. pe. ⁊. ff.de eo per quem fa. erit. l. vlt. Sed illa iura intelligunturcum ꝓcurator dolū cōmiſit: ſecus etiā ſi negligēter veriſatus eēt ⁊ ſibi imputet qͥ minus diligentē procuratōr