Druckschrift 
Decretales : Mit der Glosse des Bernardus Parmensis
Entstehung
Seite
CXXXIXv
Einzelbild herunterladen
 

int̓dcm̄ª poſſe nihilominꝰ intētar̄ᵇ: alijs poſſeſſorijs iudicijs ſuo robore duraturꝭ. q̄ vēdicatōꝫ dn̄ij ſui nat̉a p̄cedūt.Si ꝟo r̄nūciatū fuerit ſeu cōcluſū vt iā poſſit cā ꝓprietatꝭdiffinitiue ſnīe calculo t̓mīari. ne lites litibꝰ īculcēt̉. ⁊ viapoſſit fraudibꝰ aꝑiri cā n̄ deciſaᶜ poſſeſſorio n̄ erit vtēdū. niſi iudex q̄ de cā cogͦſcit hͦ ip̄mex iuſta cā viderit expedire puta cū ex ꝑſpicuis īdicijs facilearguit̉ iniqͥtas īuaſoris. ⁊ ſpōliato cāu ſeu malicia ꝓbandidn̄ium ſubtraxerit facl̓tatēᵈHis igit̉ ⁊ alijs cāis īſpectꝭ q̄ꝯtinēt eqͥtatēᵉ. aut iuſte mouerīt aīuꝫ iudi cātꝭ pꝰ qͣꝫ ēt concluſū fuerit poſſe agi poſſeſſo

rio iudicio n̄ negamꝰ. demep̄o ⁊ officiali ſcī andree.Um̄ dilectiſ. ⁊ īfra. Adqͣrtū breuit̓ rn̄demꝰ. ꝙ(cū ſuꝑ poſſeſſorioᶠ ⁊ petitorio ſil̓ eſt actū. vtrūqꝫ vnaſnīa dꝫ t̓mīari. ſꝫ lꝫ ī ꝓnūciatōne ſit poſſeſſio p̄mittēda. ī executiōe tn̄ dꝫ ꝓprietas p̄ualereᵍ. Nem veron̄. ep̄o.Um olī qō que inter archidia conū ex vna ꝑte4⁊archiphr̄ꝫ ⁊ canōicosvicētine eccīe ex altera. ⁊ infraQm̄ ꝑ atteſtatōes nobis ꝯſtiti euident̓. ꝙ ab ep̄is vincen̄.ar̄dia cōatꝰ ip̄e ſine reclamatōne aliqua canōicoꝝ duobꝰʰ archidi. ꝯtinue qui an̄ ip̄m extiterant. fuerat aſſignatus. ⁊ qꝛ

aliquid fieri iubebat vel ꝓhibebat: inſti. de interdic. inprī. hodie n̄ ẜuat̉ ſolēnitas īterdictoꝝ: ſꝫ loco cuiſlibet īterdicti dat̉ vtil̓ actio ī ſcm̄ īſti. de interdic. §. vl. b.b Intētare. Sꝫ nunqͥd ſi ꝓbauerit violentiā dꝫ eiadiudicari ꝓprietas Or̄ ꝙ ſic. xvi. q. vi. placuit. C. vnd̓vi ſi qͥs ītātaꝫ. Sꝫhoc n̄ eſt veꝝ: ꝙ qͣsamittat dn̄iuꝫ reiiō: qꝛ cōmiſit violētiā: ⁊ hͦ n̄ ē ex naͣint̓deī: ſꝫ ex penailliꝰ ꝯſtōis: ſiqͥs ītā tā. vn̄ ſi vult fibi rē adiudicari:ꝓpōat ꝯditiōeꝫ exilla. l. ſiqͥs ī tātā.qꝛ ꝑ īterdcm̄ vnd̓vin ꝯſeqͥt̉ hͦ: ſedpoſſeſſiōeꝫ cū fructibus.c Cā n̄ deciſa.gͦ ſi aliqͥs ſuccubuit ī iudicio ꝓprietatꝭ: adhuc pꝰ ſentētiā p̄t r̄dire adpoſſeſſoriū: ſic̄ e cōuerſo ar. s. d̓ elec.q̄relā. ⁊. jͣ. e. ti. c. ii.qꝛ aliꝰ ē modꝰ agēdi ⁊ aliud petit̉ qͣꝫprius. ff. de excep.rei iudi. cū q̄rit̉. ⁊l. ſe. ar. ꝯͣ. jͣ. e. c. ꝓx.vbi ille qͥ obtīet ī ꝓprietate: obtīet ī poſſeſſorio. Poſſeſſio .n. vr̄ eē ꝑs ꝓprietatꝭ: ſic̄ vſufructꝰ ꝑs dn̄ij. ff. de vſufruc. l. iiij. vn̄ obſtat exceptio rei iudicate. ff. de excep. reiiudi. ſiqͥs cū totū ī fi. Ad hͦ dicas: ꝙ ſi nuda ꝓprietas deducta ē ī iudiciū: pꝰ ſnīam p̄t agi de poſſeſſiōe: qꝛ nilhꝫcōe ꝓpͥetas cū poſſeſſiōe. ff. d̓ acqͥ poſ. naͣl̓r. §. nihil. ſecꝰ ſivtrūqꝫ deductu ē ī iudiciū s. e. c. i iij. ⁊. iiij. ⁊. jͣ. c. ꝓx. Iudex tn̄ qͥ ꝯdēnat de ꝓprietate: ꝑ ꝯn̄s ꝯdēnabit d̓ poſſeſſion: niſi reꝰ excipiat d̓ poſſeſſiōe .ſ. pactū l̓ vſucapiōem⁊ hͦ faciat an̄ ſnīaꝫ. ff. de rei vē. offm̄. ī fi. Io. Si .n. aliqͥsꝓbauit de poſſeſſiōe: ⁊ n̄ de ꝓprietate ⁊ īdet̓mīate de vtͣqꝫactū ē: ſuccūbit ī vtroqꝫ s. e. c. i. ⁊. ij. ⁊. jͣ. c. ꝓxi. Ueꝝ ē gꝙ qͥ ſuccūbit ī ꝓpͥetate: ⁊ ī poſſeſſorio. adeo eī p̄ualet ꝓpetas poſſeſſiōi: ꝙ qͥ obtīet ī ꝓprietate: erit potior ī poſſeſſiōe: cū d̓ vtrāqꝫ ſil̓ actū ē: lꝫ ſolo ꝟbo ꝑdiderit ꝯmodū poſſeſſiōis ar. xvi. q. iij. §. p̄t. ꝟ. ꝙ ſi mala fid̓. ⁊ poſſeſſio ſꝑſeqͥt̉ ꝓprietatē. ff. d̓ rei vē. offm̄. ī fi. ar. ff. d̓ po. bonafides. verutn̄ iudex qͥd̓ ꝓprietate tm̄ datꝰ ē: n̄ p̄t cogͦſcer̄de poſſeſſiōe. C. ſi. a nō. ꝯpe. iudi. ſi de ꝓprietate.d Facultatē. Si n̄ potuit ꝓbare dn̄iuꝫ: vt h̓ dic̄: qͥdvalꝫ redir̉ ad poſſeſſoriū: cū videat̉ ꝯdendādꝰ: qꝛ ſnīaſuꝑ ꝓprietate trahit ad ſe ſnīam ſuꝑ poſſeſſiōe. jͣ. c. ꝓxi.rn̄. p̄t valē qͦ ad fructꝰ qͦs r̄cuꝑat a tꝑe d̓iectōis. Itꝭ qꝛerq̇ hūit poſſeſſiōꝫ: hēbit ꝯmodū retētiōis: niſi aduerſariꝰ ꝓprietatē ꝓbauerit. C. d̓. rei vē. res alienas. ⁊ qꝛ ſiſpoliator rē petat: p̄t eī obijci: ꝙ amiſit ius ſiqd̓ hēbatꝑ ꝯditionē ex. l. p̄dicta. ſiqͥs. intantam.e. Eqͥtatē. quā iudex ſꝑ dꝫ hr̄e p̄ oculis. ff. d̓ eo qd̓ cerlo. ꝙ ſi ep̄heſi. ⁊ vbi ꝓditu nō ē ius: ꝓcedere dꝫ iudex eqͥtate penſatā. s. de trāſac. c. vl. b.Uꝫ dilectꝰ poſſeſſorio. Quid ā ītelligūt. ꝙ hͨ dic̄ꝙ vnꝰ agebat iudicio vti poſſidetꝭ: ⁊ aduerſariagebat ꝯͣ eū rei vē. ⁊ ſic ītelligūt .sͣ. e. ad vltimū. ⁊ ita planus ē caſus. Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ legit̉. ff. vti poſ. l. i. §. īter litigatores. qꝛ vti poſ. d̓r dari inter duos: qͥ dicūt ſe poſſidere:

vt ibi. Un̄ veriꝰ ē: ꝙ idē hō ꝓpōebat ſil̓ de recuperandapoſſeſſiōe ⁊ ꝓprietate ꝯͣ aduerſariū ſuū: ⁊ ẜm hoc ſignātur ꝯͣria. C. de re vē. ordīarij. ⁊. ff. de iudi. ſi d̓ vi. C. denīterdic. l. īcerti. C. qͦ bono. l. vl. Per leges iſtas dicebāt io. ⁊b. ꝙ nūqͣꝫ poterat ſil̓ agi iudicio poſſeſſiōis ⁊ ꝓprietatꝭ.Ar. ꝯͣ. ff. qͦ leg. l. i. §qd̓ āt. ſꝫ illd̓ eſt: ꝗreꝰ n̄ certificabatactorē: ⁊ iō ſil̓ ꝓponit̉ petitō hē̓ditatꝭ ⁊ qͦꝝ leg. S. 1ꝯjria fuit opi. ꝙ poſſit agi ſil̓ de illis. ⁊nos ſumꝰ ī eadēopi .ſ. ꝙ ſil̓ poſſitagi de poſſeſſiōe r̄cuperāda. ⁊ de ꝓpetate ab ead̓ ꝑſona. nec ē iſtd̓ ꝯordinē iurꝭ nec ꝯͣrietas l̓ repugnātiah̓ īuenit̉: qꝛn̄ ſūtꝯͣria: vt h̓ pꝫ. ⁊ s.e. cū eccīa. ⁊. c. cuꝫſuper. ⁊. jͣ. de cap.mo. dilectꝰ. ⁊. ll. p̄deē: ordīarij īcerti. ⁊. C. qͦ. leg. l. fi. n̄ītelligūt̉ d̓ tali poſſeſſorio ꝓ r̄cuperāda poſſeſſioneſed interdicto vtipoſ. ibi .n. ordinariū ē: ꝙ poſſeſſoriū pͥmo tractet̉: qꝛ ꝓpt̓ euidēteꝫ ꝯͣrietatem ſimul agi nō pōt de ꝓprietate ⁊ vti poſ. ab eadē ꝑtevt dcm̄ eſt. s. c. ꝓx. Si ꝟo vnꝰ vult agere poſſeſſorio: etalter petitorio: illd̓ nullo mō eſt admittēdū. jͣ. ti. ꝓx. ſolicite in lr̄is: itē cū qͥs ex ꝯqōne. qꝛ qō ſpoliatiōis priuilegiata eſt. s. de or. cog. ſuꝑ ſpoliatiōe. ⁊. iij. q. i. ⁊. ij. ꝑ totū ⁊ cum actor agit vtroqꝫ iudicio: reus p̄t ſe defendeteſuꝑ vtroqꝫ .s. e. cū eccīa. ⁊. c. cū ſuꝑ. ⁊. C. de. of. rec. ꝓ. l. i. bg Preualere. ſemꝑ enī ꝓprietas tāqͣꝫ dignior trahitad ſe poſſeſſiōꝫ. vt ſeqͥt̉ dn̄iuꝫ: qꝛ iuſtior ē petitio ꝓprietatꝭ. ff. depo. bōa fides. ar. C. de pig. act ſi rē alienā. ar. xvi. q. iij. §. p̄t. ꝟ qd̓ ſi mala ar. jͣ. de ſeq̄ſt. c. i. Ar. ꝯͣ. jͣ. de reiud. ſuborta. ⁊ ꝙ dic̄ p̄ualere: ītellige ꝙ ſil̓ ē actu. vt ſꝫOm olim duobꝰ. ſed qͣliter potuit iſte/ dic̄. b.archidiaconꝰ ex bino actu ep̄i ꝯſeqͥ ius: cuꝫ necAtrinꝰ tribuat .s. e. cū eccīa. ſed qͣdruplex actꝰ neceſſariꝰ vr̄. C. de. ẜuit. l. vl. Sꝫ hͨ iō ꝯtīgit: qꝛ q̄ eſt in qͥetapoſſeſſiōe eligēdi vel pn̄tādi: pōt eligere ⁊ pn̄tare: ⁊ illeconſeqͥtur ius ex hoc. sͣ. de elec. q̄ relā. jͣ. de iure pa. ꝯſultationibꝰ. qͥ enī eſt in qͥeta poſſeſſione: debet vti iure ſuo.quouſqꝫ euincat̉ ab eo. jͣ. vt lite pen. c. i. ⁊. ij. ⁊. xvi. q. iiij.volumꝰ. ⁊ ſic ꝯſequitur aliqͥs dominiū ab eo qui nō eſtdn̄s. ⁊ ſufficit hic electo vel preſentato tantū in poſſeſorio obtinere .i. ꝙ elector ſit in quaſi poſfeſſione eligēdi ad hͦ vt confirmetur electio vel pn̄tatioꝑ iura p̄dcāi Iudices recuſare. Sic patet ex hoc loco: ꝙ ſi ꝓcurator tuus impetrauit tibi iudiceꝫ: ꝙ nō potes eū poſtearecuſare: ac ſi tuipſe impetraſſes. sͣ. de offi. dele. ſuꝑ qd̓.nū. §. verū. Sed mirū vr̄ ꝙ ſcm̄ procuratoriſ in hͦ caſup̄iudicet dn̄o cū hic nō poſſet hr̄e dn̄s recurſum ꝯͣ procuratorem: qꝛ in ea in iſto procurator eſt nō ſoluendo.vn̄ non debet nocere domīo. ff. de do. ⁊ elegāter. §. pe. ⁊. ff.de eo per quem fa. erit. l. vlt. Sed illa iura intelligunturcum ꝓcurator dolū cōmiſit: ſecus etiā ſi negligēter veriſatus eēt ⁊ ſibi imputet qͥ minus diligentē procuratōr