De litis cōte.

CXXVIII

hiberi mādamꝰ quatenꝰ actōneª plebani ⁊ clericoꝝ ꝓpoſita⁊ rn̄ſiōe factaᵇ monitōe p̄miſſa cōpellatis eoſdē memoratꝭabbati ⁊ fratribꝰ incōtinētiᵉ cōrā vobis ſuꝑ ſuis qōnibꝰᵈ rn̄dere. ⁊ viciſſim pꝰ modū rōesꝑtiū audiētes ꝯcordiaᵉ l̓ iudicio vtriꝰ qͣꝫ negociū terminetꝭCeleſti. iij. rothoma. decano.Rudētiā. ⁊ īfra. Sane1cōſuluiſti nos vtrū cūLicā appellatio. remo. cōmittit̉. ⁊ reus corā eodeꝫ iudice actorē reconuenerit. ⁊ actorſuꝑ reconuentione appellationis obſtaculuꝫ interponit. anſit hmōi appellatōni deferendum. Nos vero ita ſentimusꝙ cū actoris ⁊ rei eadē ſit conditioᶠ. ⁊ vno eodēqꝫ iure circaappellatōis remediū dēat vt̓qꝫ cenſeri. ſicut deſiderat actor

vt ſibi iuxta mādatoris reſcriptū iuſticia fiat appellatōe remota eodē mōᵍ recōueniēti debeat in ſua iuſticia rn̄dereDe litis conteſtationeGreg. ix. abb. ſcī ioā. in vineisLim inter epiſcopum mouien̄. ex ꝑte vna. ⁊ capitulumeccleſie ſancti quintini ex altera ſuperquibuſdam iniurijs ⁊ excōicationū ſentētijs ⁊ quibuſdaꝫalijs articulis orta fuit mat̓iaqōnis ⁊ īfra. Iudices factis qͣbuſdā poſitionibus ⁊ rn̄ſionibus ad eaſdē. auditꝭ ēt q̄ ꝑtesvoluerūt proponere corā eiscām eandē ad examē ap. remiſerūt. Procuratoribus igit̉partium propter hoc in noſtrapn̄tia conſtitutis. qͣꝫuis poſitiones ⁊ reſponſionesʰ hincīde

reſtiū. Podie iſta diuerſitas determīat̉ ꝑ decr. inno. iiij.in cōci. lugd. d̓ reſcri. ſtīpēdia. §. reus qͦꝫ vbi d̓r exp̄ſſe ꝙ.reus pōt actorē ſuū recōuenite corā eodē iudice duranre iudicio. ⁊ ſi tūc corā alio ip̄ꝫ traheret ꝓceſſꝰ nullꝰ eſſet⁊ ī expēſis ꝯdēnabit̉. ⁊ ꝙ dicit durāte iudicio. ītelligo qͦuſqꝫ renūciatū eſt⁊ ꝯcluſū ī cā. qꝛ tō̄tm̄ d̓r iudiciū dūnegociū diſcutit̉.j. d̓ ꝟ. ſig. forꝰ. ar.ad hoc. C. d̓ ꝯpen.l.vl. Itē ar. ex hocloco. ꝙ fruſtra petit d̓bitū. qͥ qd̓ dꝫn̄ īpēdit. iij. q. viijcuiꝰ ī agēdo ⁊. xxxij. q. vi. nil iniqͥusxcv. di. eſto ſubiectus. ⁊. jͣ. de iur̄iur.ꝑuenit. ij. ⁊. jͣ. de vſuris. qꝛ fruſtra ⁊eadē lege cōuenitqͥs qua ius ſibi tribui poſtulat. C. d̓tei ven. ratas. ⁊ inaucͣ. de ſanc. ep̄is.§. reuerendiſſimi.col. ix. ⁊. jͣ. d̓ ap. anſit. ar. ꝯͣ. xxiij. q. v.n̄ vos. ⁊. xvi. q. vij.ſiqͥs deiceps. ⁊ xxiij. di. ī noīe dn̄i. circa fi. ⁊. jͣ. d̓ her̄. excōmunicamꝰ. §. credētes. ⁊. C. d̓ ꝯpē.lvl. ſed iſtud vltimum eſt ſpeciale in depoſitoa ¶ Actōe .i. petitōe. qꝛ ẜm canones nemo tenet̉ ꝓponere actionem de hoc dictū eſt. s. de iudi. dilecti.b ¶ Reſponſione facta. Hic pꝫ qualiter litis cōteſtatiofiat. de qua dicetur. jͣ. ti. proxi.c ¶ Incōtinēti. Iſtud īcōtinēti intelligēdū eſt nulloactu medio īterpoſito. ⁊ ē ſil̓e illi mox qd̓ tu hēs. sͣ. d̓ el̓.qꝛ ꝓpter. ibi hēs ml̓tas interp̄tatōes de hmōi dictiōibꝰiſt dicōtinēti ītellige durāte iudicio vt d̓r ī p̄ma notulad ¶ Suꝑ qōnibꝰ. idē eſt ac ſi actor ageret poſ in fi.ſeſſorio. ⁊ reus vellet recōuenire actorē ſuꝑ alia ſpoliatione. ſecus ſi actor ageret poſſeſſorio. ⁊ reus vellet ꝯueniīeū petitorio. qꝛ qō ſpoliationis p̄uilegiata ē vt primo expediat̉. jͣ. d̓ or. cog. ſuꝑ ſpoliatōne. ſꝫ ſi p̄ma ſit petitoria.reus ſuꝑ ſpoliatōe bn̄ pōt recōuenire actorē in moduꝫactōis. jͣ. d̓or. cog. cū dilectꝰ. Sic noͣ ꝙ ꝑ recōuētiōꝫ fit iudex q̇ al̓s iuriſdictōꝫ n̄ hꝫ in recōueniēte qͣꝫtū ad illā cāꝫrecōuentōis ſiue ſit ordinariꝰ ſiue delegatꝰ. cū cā recōuētionis delegato nō eſt cōmiſſa. vt hic hēs. ⁊ sͣ. d̓ offi. delega. prudentiā. ī fi. ⁊ iudex laicus ordinariꝰ hꝫ iuriſdictōꝫ ꝑ recōuētōꝫ. puta cū clericꝰ cōuenit laicū corā laicoiudice. tūc clericꝰ tenet̉ rn̄dere laico corā eodē iudice. niſi ſit cā q̄ corā iudice eccleſiaſtico ſit tractanda. de quibꝰdictū ē .s. de foro ꝯpe. ex tenore ⁊. c. p̄cedēti. neqꝫ ī crimībꝰ locū hꝫ recōuētio. d̓ hͦ dixi. sͣ. de iudi. at ſi clerici.e ¶ Cōcordia. ē hic ar. ꝙ iudex p̄mo ſi pōt. dꝫ ꝑtes reducere ad cōcordiā. ar. ad idē. v. q. ij. ſi primates. vbi dehoc. ⁊. xxiij. q. viij. ſiquis mēbroꝝ ⁊ ē ſi. ff. de vſufru. eqͥſſimū. ⁊. jͣ. d̓ ſimo. q̄relā. ⁊ sͣ. de tranſac. c. vl. vbi de hocRudentiā. ſit conditio. qꝛ ī iudicijs nō dꝫ eē perſonarū acceptio. s. de iudi. nouit ⁊. iiij. q. iiij. c. i.⁊ nō debet actori licere quod reo nō ꝑmittit̉. ff.

de re. iur. non debet. ⁊ ita ſi remota eſt appellatio quo adagentem. ⁊ eodē modo quo ad recōueniētē. qꝛ eodē iur̄qd̓ quis in alteꝝ ſtatuit. ip̄e dꝫ vti. ff. ꝙ quiīqꝫ iur. ī alteꝝl. i. ij. ⁊. iij. ⁊ sͣ. de cōſti. cū oēs. Et hodie nō vr̄ habere locūquod hic dicitur de appellatione. qꝛ ipſo iure remo taleappellano in qualibet queſtionē. jͣ.de ap. vt debitꝰ. et.c. paſtoralis. ī prī.g ¶ Eodē modoid ē ẜm eandemformam quā. procedit̉ iudex in prīcipali ⁊ in recōuētione. ⁊ parem poteſtatem habet iudex quo lad oīa invtraqꝫ queſtione⁊ ſic ē ar. ꝙ iudexeandē hꝫ auc̄temin ꝓrogata iuriſdictionē. ſicut ⁊ īdelegata. d̓ hoc diⁱctū ē. .s. d̓ of. fi. d̓l̓.p. ⁊. gͦ. Remotō .n.appellationis repetita intelligiturin reconuentioneſi. xxxij. q. vij. apl̓sſicut cū aliqͥd relīquitur ab heredeintelligitur repetitum ⁊ a ſubſtituto. C. ad trebel. l. n̄iuſtā. ⁊. ff. d̓ leg. ij.debitor. §. i. ⁊. ff. dever. obli. titia. §. i. Sed pone ꝙ actor ſuper vna re tantuꝫlitteras impetrauit. nunquid reus poteſt illum reconuenire ſuper pluribus. Videtur ꝙ non. ar. ff. de iuriſdi.om. iudi. ſi idem. §. quod ⁊ ſi. ⁊ ar. huius littere. Sed cōtra credo. arg. s. c. proxi. ibi ſuis queſtionibus. Item retenta hac eadem poſitione reus reconuenit actorem ſuper pluribus vel ſuper vno tantum. ⁊ ſic actor efficitur.unquid actor quaſi reconueniens poteſt agere cōtrajeum ſuper aliare que in litteris expreſſa non fuit. ar. flde excep. l. ij. §. illud. Non credo ꝙ hoc poſſit quia reconuentio non intelligitur niſi quantum ad illum qui primo conuenitur. Item ar. contra. C. de legibus. quod fauore. non eſt contra quia illud intelligitur cū princensſuo motu in fauorem aliquod ius concedit. puta minoribus vel eccleſijs. quod dicit hic intelligitur quandoaliquis impetrauit illud ius. ⁊ papa ad inſtantiam petentis illud conceſſit. vnde ipſe debet vti eodem. ff. qd̓quiſqꝫ iuris. l. i. ⁊ sͣ. de conſti. cum omnes. Sed hodie vtdixit ius cōmune eſt quantum ad omnes. jͣ. de app. vtdebitus.hLim inter. ⁊ reſponſiones ſic. s. de elec. duduꝫij. Sed videtur ꝙ iſtud ſufficeret. quia poſitiones ſuper ipſo facto fiunt. vnde ſatis intelligitur litis conteſtatio fieri ꝑ poſitiones ⁊ reſponſiones. Sed non eſt verum quia litis cōſtatio eſt exordium litis. ſiue principium cauſe appellatur. s. de offi. dele. ſuper queſtionum. §. i. ⁊. ij. ⁊ res deducta in iudicium non videtur per ſimplicem petitionem vel per electionem actionis. C. e. ti. l. vna. ⁊ vbi prīcipiū deeſt. nihil ſuper edificari pōt .i. q. i. cum paulꝰ ⁊. jͣ.de preſby. nō bap. veniēs. ⁊ cuiuſqꝫ rei principiū poriſſima ꝑs eſt. ff. de ori. iur. l. i. ⁊ lꝫ ꝯteſtatio litis ſit prīcipiū