quadā terra coram iudicibusdelegatiſ tracti fuiſſent in cauſam oblato eis libello illi cuꝫplures terras haberent vt terra illa ſuper qua queſtio vertebatur on̄deret̉ eiidem a iudicibꝰ poſtularūt. qd̓ cū ipſi facere denegarēt ad nr̄am audiētiam ꝓuocarūt. Quo circa mādamus quatenus ſi eſt ita reuocato in ſtatū debitū ſi quidpoſt appell̓onē huius nouerittis attētatumGre. nonus ar̄di. ciuitatis noue. ⁊ m. can̄. culmeū.Ilecti filij frēs eccleſieiancte Marie de hiſpida: ſua nobis petitionemōſtrarūt ꝙ cum prior ⁊ ꝯuētus ſcē marie ad carceres ipſos ſuꝑ quadaꝫ pecunie ſūmacorā priore ſancte trinitatis veronen̄. auctoritate apoſtolicaconueniſſent: ex parte ipſoruꝫfuit excipiendo ꝓpoſitū ꝙ cuꝫ

dicti prior et cōuentus nollētexprimere in porrecto libelloconuentionaliª quareᵇ ſibi dicta pecunia deberetur ſuꝑ hocminime rn̄dere tenebantur ⁊quia dictus iudex exceptōemhmōi admittere denegabat:noſtram audientiam appellauerunt. Ideoqꝫ mandamusquatenus ſi eſt ita reuocato īirritum ⁊ ceteraDe mutuis petitōnibusAlexander. iij. ep̄o ⁊ abbati d̓ſpongialitteris. et infraQuoniam ratōniſordo exigit vt ple-banus ⁊ clerici maricen̄. abbati et fratribus maricen̄. monaſterij de his queaduerſus eos proponunt debeant in veſtra preſentia reſpondereᶜ cum ſibi ex ipſis coram vobis a ſede apoſtolica delegatis iuſticiam poſtulant ex

de eo. §. ſepius. ⁊ sͣ. de iud̓. examīata. Idē ē in poſſeſſoriojͣ. de dona. iter dilectos. ⁊ hoc tutiꝰ ē aciori. Ar. ꝯͣ. ff. de iureiur. duobꝰ j. colonꝰ. vbi d̓r ꝙ qui ꝓponit vnā actōem nēp̄t aliā ꝓpone̓ ꝓ eadem re. Sed ilid̓ eſt. qꝛ ille actiōes ſurgunt ex eadē cā. Si vero nll̓am cām expiſit tūc totuꝫ iusſuū in iudiciū deduxiſſe vr̄. vn̄ obſtabit ei exceptiorei iudicace ſi abſoluit̉ reus. qꝛ actor n̄ ꝓbauit. ff. d̓except. rei iud̓. l. etan̄ eadē. §. actōes⁊. jͣ. de cā poſ. cū eccleſia. Iteꝫ ſi fuitabſolutus ī euſ qꝛip̄e n̄ poſſidebat ſipoſtea īcipiat poſnō ete n̄ obſtai excepto iteꝝ perentiff. de excep. rei in. ſia te. i. rn̄. ⁊. l. ſi remmeā. et. jͣ. de excep.c. penul. Si auteꝫagat̉ ꝑſonali actōnē. vt̓ ſi petas d̓cēdati ribi cā petendi exprimēdā eſtin ubello al̓r em̄ n̄tenet̉ rn̄dere. jͣ. ca.ꝓx. ⁊. C. de edi. di.adri. tol. l. vl. ⁊. jͣ. d̓cenſi. ꝑuenit quiaſꝑ cā p̄cedere d̓bꝫex qua aliquid debet̉. ff. qn̄ di. le. ce.hmōi legatuꝫ. Etſi abſoluit̉ reꝰ nōobſtat exceptio. ſiideꝫ poſtea petat̉ex alia cā. ff. de excep. rei iud̓. l. ⁊ an eadē. §. actiōes. ⁊. jͣ. deca poſ. c. vl. ⁊ idem eſt qͣꝫtū ad hoc qd̓ in rei vendicatiōe aſignata em̄ vna cā petediin libelloſiuē actō ſit ꝑ ſonal̓ ſiue realis n̄ obſtat rei iudicate exceptō ſi agat ex alia cauſa vt dicūt p̄dicia iura. In vl̓ibus iudicijs n̄ eſt ncc̄e exprimere ſiue deſignare ſingulas res. ſꝫ ſufficit dicere. peto talē hereditate qꝛ ſum heres. ff. de petitꝭ. here. l. iiij. ⁊. l. ſiquo tꝑe. ff. ſi ꝑs hereditatꝭ petat̉. l. i. §. vl. ⁊ ſic p̄t ſnīa proferri ꝯdēno te vt reſtituas hereditatē que fuit talis. Itēpeto eccīam cū ꝑtinētijs ſuis. jͣ. de reſt. ſpo. cū ad ſedē. ⁊. jͣde ꝓba. lꝫ. ⁊. jͣ. de dona. inter dilectoſ. In generalibꝰ ꝟo iudicijs .ſ. tute. nego. ge. ꝓ ſocio. ⁊ ꝯſil̓ibꝰ ſufficit exprimerecām vel factū ſic. peto rōem de admīſtratōe quā geſſiſti.nec ex igit̉ exp̄ſſio aliquaꝝ reꝝ. C. de iudi. lꝫ. Itē nota ꝙ libellus poteſt mutari ⁊ emēdari ⁊ corrigi ſicut placet vſqꝫad litꝭ ꝯtē. ij. q. viij. libelloꝝ. ⁊. C. de eden. l. iij. ⁊ poſt litꝭ ꝯtꝭ.non poteſt mutari nec aliqͥd addere vel minuere. ff. d̓ iudi. non poteſt. ⁊. ff. de excep. rei iud̓. egi. ⁊. l. cum q̄ritur. Etſic noua interpellatōe opus eſt. vt dicit lex illa. nō poteſtEt ſi mutauerit actōem vel addiderit hēre dꝫ nouas inducias ad deliberādū. niſi ex primo libello potuit eē īſtructus. ⁊ hoc lꝫ ſine p̄iudicio aduerſarij vt .ſ. eī teneat̉ ad intereſſe totiēs variādo. ff. de inter. ac. de etate. §. vl. ar. ff. deeden. vbi. §. is aūt. ⁊. ff. de iud̓. eū quē tenere. ꝓpter leueꝫ ⁊nimiam additōꝫ nō dꝫ hēre nouas inducias. jͣ. d̓ dila. littere. Illud p̄terea ſcias ꝙ ſi reus ſit iā ꝯuētus edita ſibiactōe ꝑ iudicē vel executorē reo poſtulāte ncc̄e hꝫ ꝑficereſte actor. C. qūo ⁊ qn̄ iudex. aucͣ. qͥ ſemel. Si vero n̄ ſit re

us p̄dicto mō ꝯuētus. licituꝫ eſt ei deſiſter. qꝛ nēo īuitusagere ꝯpellit̉. C. vt nemo inui. agere. l. vna. Qd̓ aūt dc̄meſt ꝙ actō p̄t mutari hoc locū hꝫ in his in quibꝰ vna nontollit̉ ꝑ electōꝫ alterius. ſed ſi vna tollit̉ ꝑ electōem alieriꝰ tūc n̄ p̄t mutari qd̓ obtinet in caſibꝰ .ſ. in ſe quēti concor. C. de fur. l. ijC. ſi ſer. māumiſ.e. l. vna. ⁊. C. de cōdic il. l. vl. ⁊. ff. d̓ tribū. qd̓ in hereditatem. §. eligere. ⁊. Cde pac. inter emptorē ⁊ ven. l. ꝯmiſſorie. ff. de le. ij. cūfilius. §. varijs. Etꝙ dixi ꝙ actō pōtmutari n̄ ītelligaſꝙ ab ea in totū recedi poſſit. ſed neceſſe hꝫ accuſatoream cum noua actione vſqꝫ ad finēꝑducere. C. quo ⁊qn̄. in auc. qͥ ſeml̓.ſic intelligunt doctores legum illaꝫauctꝭ.Ilecti cōuentiōaliquid ſit libellus ꝯuentōnal̓dcm̄ eſt. s. e. c. i.b ¶ Quare ſibi.hic māifeſte paꝫꝙ in ꝑſonali actone tenet̉ qͥs exprimere cāꝫ petitōisde hoc dcm̄ eſt. s.c. ꝓxi.E litteris reſpondere. Nota qual̓r debeat fietireconuentō coram iudice delegato ꝓut hic ſatis colligitur. ꝓpoſita em̄ petitōne actoris ⁊ teus actorē ſi vult reconuenire ante litis conteſta. ſuam porrigat ei petitōem. ⁊ ita deliberatōe ſuꝑ vtraqꝫ petitōe hincide habita dꝫ fieri ꝯteſtatō litꝭ ſuꝑ petitōne actoris primo. ⁊ incōtinēti ſuꝑ petitōe ei rn̄dere deiactor ⁊ poſtmodū iudex viciſſim audiat vtrāqꝫ cām. ⁊ vtna ſnīa terminare debet cās. ⁊ hoc totum patet hic ⁊ jͣ. deor. cog. cum dilectus. ⁊ ſi actor nollꝫ reo rn̄dere iudex debet ei iuſticiā denegare. nec audire ip̄m ſuper cā ſua. vt.de iura ca. imperatoꝝ. ⁊. c. vl. §. pena. ⁊. ff. de ꝓcu. mutus.§. pena. ⁊. C. de compen. neqꝫ ſcriptura. ⁊. ff. de vati. et extraor. co. l. i. §. vl. in fi. ⁊ ſi iudex hoc negligeret ⁊ ꝓcederein ꝓpoſita queſtione non tenet factum eius vel eſt potiuꝫappellandum ab ipſo. ff. que ſen. ſi. ap. re. l. i. §. vl. in fine.Si vero reus differat ſuam petitōem porrigere poſt ſitisconteſtatōem non videt̉ ꝙ ſit audiēdus. C. de ſen. ⁊ ſtetlo. o. iudi. aucͣt. ⁊ ꝯſequēter. vbi dicit. ⁊ ꝯſeq̄nter ego pullatus reus ab aliquo ſi viciſſim ⁊ ip̄m lite pulſare velimſtatim quidem hoc non licet niſi apud eundem iudicemEt ſic videtur ꝙ ſtatim debeat ipſum recōuenire. Et idevidetur expreſſe in auctenticorum corpore de executoribus. §. ſancimus. colla. viij. vbi dicitur ſi reus vult recōuenire actorem mox ab initio apud eundem iudicem feconueniat ipſum ſed non apud alium niſi lite finita poterit illum conuenire. Et quidam domini legum intelūgūt illud ſtatī vſqꝫ ad ſnīaꝫ. qͥdaꝫ tn̄ vſqꝫ ad aperturam