De his que vi me.

Cl̓

7A D aures noſtras teſiIgnificāte ꝑuenit. ꝙ electꝰ q̄dā in plebanū cuiuſdā eccīe ad terrorē laicorūrenūciauit electōi q̄ de ip̄o fuerat a clericis vno excepto vnanimiter celebrata ⁊ infra. Tueigit̉ diſcretōi pn̄tibꝰ īnoteſcatꝙ renūciatō facta ad terroreꝫlaicoꝝ niſi forte iuramētoᵇ vl̓fide interpoſita ſit cōfirmatanō impedit. quo minꝰ is qͥ renūciauit eccīe ad cuius regim̄pͥus erat electus. p̄ficiat̉ eidē.Inno. iij. decano ⁊ ſubdi. līcon̄.3 D audiētiā nr̄am maFIgiſtro gu. de cheuell̓. ſignificāte ꝑuenit. ꝙ cuꝫeccīam de cheuell̓. canonice̓ fuiſſet adeptus. ⁊ aliquādiu pacifice poſſediſſet. grauiſſimotādē metu regis. ꝙ eā r̄ſignaret iurare coactus. eam in eorum ad quosᵉ pertinebat manibꝰ reſignauit. Quia vero ē

vi metuſue cauſaᵈ fiunt carerede bent robore firmitatis.mandamus quatenꝰ ſi eūdēad reſignationemᶠ conſtiteritvobis ꝑ talem metum fuiſſecoactum qui potuerit ⁊ debuerit cadere in virum conſtantēnon obſtante iuramento predicto quo non ad repetendūſed ad reſignandumʰ ſolummodo tenebatur. prefatam eēcleſiam ei reſtitui faciatis.Idem vidron̄. archiep̄o.Acris eſt canonibus. ⁊infra. Diſtinguimusāt vtrū is qui communicat excommuicatis ſit inuitus ꝑ coactionē aſtrictus autꝑ mētū inductus. In primocaſu talem nō credimus excōicatōe teneri. cum magis patiqͣꝫ agere videatur. In ſecūdolꝫ metꝰ attenuetᵏ culpā. qꝛ tn̄nō eā ꝓrſus excludit cum pro

D aures. laicorum talis renunciatio non tenetetiam ſi ſponte fieret quia non eſt facta in ma-nū p̄lati. vt. s. de renu. admonet. ⁊. jͣ. e. c. ꝓxi. ⁊. ca.quod in dubijs. vbi de hoc. arg. xvij. q. i. gonſaldus. tn̄ ſiſponte renūciaſſet. qͦ ad ſe bene teneret. ſed qͦ ad ſuperiorē nō. vt no. in illa qd̓ in dubijs. etar.s. de renū. ſuperhoc.b ¶ IuramentoErgo ſi iuramētūinterueniſſet vl̓ fides interpoſita fuiſſet. ꝙ vlterius n̄repeteret. nō pōteam repetere iuramento vel fide obſtante. qd̓ pōt ſeruari ſine interituſalutis eterne. ⁊. jͣ.e. cū dilectus. jͣ. deiureiū. ſi vero. ⁊. xxij. q. iiij. ſi aliquid.ſic. jͣ. de reſti. ſpol̓.accepta. ar. ꝯͣ. jͣ. dereſti. ſpo. c. ij. s. derenū. cū inter p. ⁊s. e. abbas. So. qͣam dicūt. ꝙ hocd̓ hic dicit̉ ⁊ in finilibꝰ ſignatꝭ iusōe eſt. qd̓ dicit̉ injrijs diſpēſatio ēzex lr̄a non colliitur diſpenſatioIlla decre. jͣ. de re.ſpo. c. ij. nō condicit. quia in acaſu loquitur. qꝛ aliud eſt repetere quod per metumadidit vel renunciauit. vt hic. ⁊ s. c. ꝓxi. ⁊. jͣ. e. c. ꝓxi. alileſt petere reſtitutōem eius quo fuit ſpoliatus. vt diīmē. s. de renū. ſuꝑ hoc. Et illa decre. cū inter. pͥ. nō ꝯͣicit. qꝛ ibi non agit ex prima ſua inſtitutōe. Illa decrebbas. non ꝯͣdicit. qꝛ ibi iurauit. nō ſolūmodo abrenūire ⁊ renuciauit. ſꝫ non iurauit. ꝙ non repeteret. Sedcdicit papa. ſi iuramentū interueniſſet in renūciatōeꝙ nō reciperet illā p̄lationē. tunc non poſſet p̄fici illꝰcie ꝓpter iuramētū. qd̓ p̄t ſeruari ſine interitū aīe. ſedō negat̉ quin ꝑfici poſſit ꝓbato metu ſuꝑioris offō inlato. ẜm ꝙ fecit in illa decre. abbas ⁊ ſil̓ibꝰ. ⁊ ſic nō contradicūt ꝯͣria ſignata. excuſat em̄ metus ſtupri ſiue ſtatꝟberis at qͣꝫ necis. ff. e. ego puto. ⁊. l. nec timore. iſti quidē. §. i. ⁊. ij. ⁊. iij. Itē metus ſub̓e ſue s. e. c. ꝓx. b.D audiētiā. ad quos al̓s nō tenet reſignatio s.4de renu. admonet. ⁊. c. qd̓ in dubijs. ⁊ s. c. ꝓxi. ar.IIvi. q. iij. deniqꝫ.d ¶ Cauſa. olim ita dicebat̉. quod vi metuſue cā geſtuꝫeſt. ratū nō hēo. Uis em̄ fiebat mētio ꝓpter neceſſitatēcōtrariam ſpontanee voluntati. ſꝫ hodie de tracta ē vis.mentio ideo. ſcꝫ qꝛ qd̓ fit vi atroci. id metu qͦqꝫ fieri vr̄.qꝛ vis includit in ſe metum. ⁊ ē ſuperius ad metū. ff. e. l.i. ⁊. ij. Dicit̉ vis impetus maioris rei. cui reſiſti nō p̄t. ff.e. l. i. ⁊. ij. vi dico compulſiua q̄ inducit actōem qd̓ metꝰcā. vt. l. p̄dictis. ⁊ nō expulſiua. qꝛ illa inducit interdictūvn̄ vi de rebꝰ immobilibꝰ tm̄ ⁊ de his qͥ īmobilibꝰ coherent. nec ablatiua in rebꝰ mobilibꝰ q̄ inducit actionē vibonorum raptoꝝ circa mob ilia tm̄. ff. de vi ⁊ vi ar. l. i. §. ſi

fundus. ⁊. §. ij. ⁊ inſti. vi bono. rap. §. ſed necduꝫ. nec etiāturbatiua q̄ inducit interdictu vtipoſſidetis in rebꝰ immobilibꝰ. ⁊ in rebꝰ mobilibꝰ interdictū vtrobi. cū duo ſepoſſidere cōtendūt. nec inqͥtatiua q̄ inducit interdictuꝫqd̓ vi aut clā. vt cū qͥs nō ſinit aliū vti re ſua qͥete vl̓ curare vl̓ aliā facerevl̓ qn̄ alter eo inuito vult aliquidedificare in ſuo vl̓iam forte edificauit. Nec diſtinguitur in hoc interdicto iuſte vl̓ iniuſte fecerit. ff. qd̓ viaut clam. l. i. Metus autem eſt inſtantis vl̓ futuriꝑiculum mentistrepidatio. ff. e. l. iEt nota ꝙ licꝫ nōſit neceſſarium periculū preſens eē.tn̄ exigit̉ mētū eēp̄ſentem ſalteꝫ ꝓfuturo ꝑiculo. nōenī ſufficit ſuſpicari eā inferendaꝫff. e. metū .i. rn̄ſo.At dr̄ metꝰ qꝛ mētem tenet.e ¶ Debēt. qͣliterhoc intelligit̉ dr̄.g. e. abbas.f ¶ Ad reſignationem. Nota ꝙ lꝫmetus interueniſſet in p̄ſtatōne iuramēti vl̓ alicuiꝓmiſſiōis. ſi poſtmodū in reſignatōe vl̓ ſolutōe nō interceſſit metus. qꝛſponte poſtea renūciauit vl̓ ſoluit. nō p̄t repetere. ꝓxīa.n. violētie turpitudinis cā ſublate ē. C e. ti. l. ij. ff. de condi. obtur. cām. ſi ob turpem cauſaꝫ. ⁊ s. e. ꝑlatū in fi.g ¶ Repetendū .s. e. ad aures. ar. ꝯͣ vbi obſtat iuramentu. Non eſt contra. qꝛ ibi iurauit. ꝙ nō repeteret. vt ibidictū ē. hic iurauit tm̄ renūciae̓. ſꝫ n iurauit. ꝙ n̄ repeterꝫh ¶ Reſignandum. ſed quid ſi iuraſſet non petere. Reſpondeo tunc non repeteret. C. ſi aduerſus ven. l. i. ⁊. jͣ. d̓iureiu. ſi vero. ⁊ s. e. abbas. papa vero ex officio ſuo mādabat illum reſtitui ad denūciatōnem ſibi factam. jͣ. deiureiū. ad noſtram ⁊ ille idem nō obſtante iuramēto poſſet hoc denunciare pape. jͣ. de iureiu. quemadmodū. poſſet etiam impetrare abſolutionem iuramenti ſicut ſit īvſuris. jͣ. de iur eiu. ex adminiſtratōis. ⁊ in hoc dolum facere non videtur. qui fraudem ⁊ dolū excludit. ff. de le.ij. cum pater. §. ticio. in fi.Acris. per coactōem. abſolutam. xlv. di. de iudeCis. ⁊. l. di. p̄ſbyteros .i. q. i. conſtat cum magis pati qͣꝫ agere videatur. vi. di. teſtamentū. ſicut necvalet teſtamentum. vbi teſtes inuiti detinent̉. ff. qͥ te. fa.poſ. qui teſtamento. §. vlt. ⁊ tutor ſi ꝑ vim detētus ſit n̄valet quod agitur. immo dormiēti comparatur. ff. de auctoritate. tu. l. i. in fi.k ¶ Attenuet. hic metus attenuat peccatū. ij. q. i. in primis quandoqꝫ nullo modo excuſat. de conſe di. iiij. eos⁊. xi. q. iij. quiſquis metu.l ¶ Exciudit. minor tn̄ cā excludit eam. ar. xi. q. iij. qd̓ p̄deceſ orante ceſſor. Sꝫ illud ē indultum a iure. ⁊ eis poſ-