ītraſſe. aut qd̓ fec̄ poſtmodūratū habuiſſe. ip̄am ad monaſteriū redire ⁊ hītū depoſituꝫreaſſumere cēſura eccīaſtica cōpellatis: dē ep̄o vuigornien̄.Bbas ſancti cadimumIdi a qͦ. r. p̄ſen. lator pr̄imoniū ſuum tenere dinoſcit̉ milites ⁊ burgenſes addomū eius ſicut accepimus de

ſtīauit. q̄ eū a domo et vniu̓ſapoſſeſſiōe expellerēt. niſi eccīaꝫſuā peītꝰ abiuraſſꝫ. qd̓ cū idē. rtali mō coactꝰᵇ feciſſet. abbasalij ꝯceſſit ſupͣdictā eccl̓iaꝫ. vn̄qꝛ q̄ metu ⁊ vi fiunt. de iure d̓bet in irritū reuocari. mandamꝰ qͣtenꝰ p̄dicto. r. cū ītegritate reſtituas vniuerſa.Alemens tertius.

de teſti. ſpo. lꝫ in fi. ff. de ꝓba. circa eū. ⁊ talis metus bn̄ excuſat ſiue timor. ⁊ metus ſtupri ⁊ timor ſeruitutis ⁊ metus verberū. ff. e. iſti qͥdem. ⁊. C. de tranſac. interpoſitas.⁊. jͣ. c. ꝓxi. ⁊ que fiūt iuſto timore reuocātur. C. de re. credi.l. generaliter. Vl̓ dic̄. ꝙ vtraqꝫ ꝑs dꝫ docere de iure ſuo.ſi. s. de renū. ſuperhoc. b.a Poſtmoduꝫ.q. di. ſi cōſtaret demetu ab initio. etpoſtea ſpōte ratūhabuit. votū ſuūtenuit ſi. jͣ. de reg.ſignificatū. ⁊. c. cūvirum. vbi hēs ꝙiſtud qd̓ abinitionō tenebat. ꝑ ratihabitōem roboratur. ſic etiā in matrimonio carnalijͣ. de ſpō. ad id qd̓⁊. jͣ. de ſpon. impube. de illis in fi. nota ⁊ aliud colligit̉ hicmanifeſte. ꝙ aliqͥs vxoratꝰ vl̓ vxor ali cuius ēt iuuenisſi viuēte altero ſciente ⁊ conſentiēte intret religionē ꝓfitēdo de timore aliquo etiā iuſto. vt hic erat. ⁊ poſtea ratum habeat ſponte. vl̓ interim ēt mortuo marito. ꝙ intantū teneat votū. ꝙ nō poſſit vlterius ad ſeculū redire⁊ ſi redierit cōpelli dꝫ reuerti ad monaſteriū. ⁊ tn̄ viuente marito nō tenebat votū vſqꝫquaqꝫ qͣꝫtū ad marituꝫquin poſſit eam reuocare. ar. ad idē. jͣ. de cōuer. cōiug. exꝑte conſuluit. Cōtra. e. ti. placet qͥdā intrauit. vbi de hocEt dic poſtmodū .i. poſt mortē viri. Et ita planū ē. qꝛ viuente viro metus mortis durare intelligit̉. qd̓ ex eo colligit̉. qꝛ ante mortē mariti nō fuit auſa exire. Uel dic. ꝙmulier iſta habuit viri aſſenſum. qd̓ pꝫ in antiqua decr̄.qꝛ maritus duxit epiſcopos ad monaſteriū vt illi mulieri velum imponerēt ſiue miſit illos. vt hic dr̄. s. ꝟ. ep̄ivero. ita conſenſit. ſꝫ caſtitatē n̄ ꝓmiſit. ⁊ ita ſolēnizauitvotū ſuū ſi ſponte hͦ fecit. Si ꝟo timore mortis hͦ fec̄. ⁊poſtmodū tractu tēporꝭ ratū habuit. tenuit votū ratihabitōem ſequēti cū vtroqꝫ caſu habuerit viri aſſenſū. Sꝫſtandū vr̄ illis iuribꝰ. jͣ. de cōuer. cōiug. c. cū ſis. ⁊. c. ad apoſtolicā. Sꝫ intellige illas ẜm ꝙ notat̉ in. c. vxoratus. jͣ deconuerſi. coniug. in nota. ſed pone.Bbas coactus. Nota. ꝙ ſiqͥs ꝑ metum amiſſīoAInis rerū ſuaꝝ aliquid faciat vl̓ iurat ſe factuꝝ. ⁊illud adimplet iuramētū p̄t repetere ꝙ tali modo fecit vl̓ abiurauit. ar. l. di. p̄ſbyteros. Et intellige de talibꝰ rebꝰ ſine qͥbꝰ vitā corporis adimit̉ vl̓ patit̉ grauemiacturā. xxij. q. iiij. §. vl. ꝟ. qͥſquis ergo. Ar. ꝯͣ. xxxij. q. vij.omnes cauſatōnes. ſꝫ non tangit hoc. Nota gͦ circa hancmateriā. ꝙ ea q̄ ꝑ timorē vl̓ mētū fiunt qui poſſit cadere in conſtantē virū. tenet ⁊ obligat̉ qͥs ꝑ hoc lꝫ coactus⁊ iuramētū ſuꝑ hoc factū tenet. dū tn̄ tale ſit factū ſuꝑquo iurat̉ vl̓ qd̓ ꝓmittit̉ ſiue etiā tradit̉. qd̓ ſeruari poſſit ſine interitu ſalutis eterne. al̓s nō tenet iuramētumxxij. q. iiij. ſi aliquid. ar. s. de pact. pactiones. qꝛ ꝓ nullometu dꝫ quis peccatū operari mortale. jͣ. e. ſacris. ⁊ potiꝰq̄libet mala pati. qͣꝫ malo ꝯſentire. xxxij. q. v. ita ne. ⁊ itatenent ea q̄ ꝑ mētu fiūt ⁊ iuramētū. jͣ. e. ad audientiam.Et hoc ideo. qꝛ coacta volūtas eſt volūtas. xv. q. i. merito q̄rit̉. Sꝫ ꝯͣ hic dat̉ actio qd̓ meiꝰ cā. ⁊ ꝓbato metu reſtituit̉ ꝑ officiū iudicis ei qd̓ dedit vl̓ tradidit aut ſoluetur ſi ꝓmiſit. ff. e. l. metu. §. ſꝫ qd̓ p̄tor. Nec refert in hoccaſu qͥs mētū fecit. an is qͥ poſſidet. an alius. dūmodo ꝓbet ſe ꝑ mētū rē ꝑdidiſſe. qꝛ metus iuſtā in ſe hꝫ ignorarie cām. ff. e. ſi cū exceptōe. §. in hac. ⁊ pōt agere tā ꝯͣ poſſidētē. qͣꝫ ꝯͣ illū qͥ metum intulit. ff. e. ti. l. pedius. .i. r.

ſi ab vno ꝯſequit̉ ius ſuū. ꝯͣ aliū agere pōt. vt in p̄dicial. pedius. §. vl. in fi. ſic ē de dolo. l. ſi plures. ⁊. ff. de eo pquē fac. erit. l. i. §. ſi pl̓es. C. de condi. furti. i. i. Ar. contraff. ad. l. aqͥli. itē mela. §. ſed ſi pl̓es. ſꝫ illud ē pena. hoc intereſſe. ⁊ pena vnius nō liberat aliū. vt in. l. itē mela. §.ſi pl̓es. Et ē veruꝫꝙ ſubuenit̉ metūpaſſo. niſi culpaſua īciderit in metu. ff. e. ſi mulier. ⁊xxij. q. iiij. inter cetera. ar. ꝯͣ. jͣ. de ſpō.veniens. ibi culpaſua incidit in metum. ⁊ tamen nōtenet matrimonium cōtractum ꝑmetum. Solue hͦcontrariū ꝑ diſtinctōem talem. Tenent ergo que permetū fiunt ⁊ ſubuenitur metum paſſis. niſi culpa ſuaīcidant in metū. Ab iſta doctrina ſiue generalitate excipunt̉ caſus. in quibꝰ fallit etiā ſi culpa incidiſſet in metum. Non nocet ⁊ pͥmo in caſu matrimoniali qualiſaqꝫ mētus interueniat culpa ſua vl̓ ſin̄ culpa. Matrim.niū contractū ꝑ metū nō tenet. nec obligat̉ qui hoc faetiam ſi iurat. qꝛ matrimonia libera debēt eſſe. qꝛ inuit.nuptie difficiles exitus conſueuerunt ht̄e. jͣ. de ſpō. retſiuit. ⁊. c. gemma. ⁊. C. de ſpon. l. vl. in fi. ⁊ vbi metus velcoactio intercedit. conſenſus liber dici non p̄t. jͣ. de ſpōcum locum. ⁊ matrimonium ſolo conſenſu contrahitur .xxvij. q. ij. ſufficiat. Sꝫ p̄dictum capitulum inter cetera. vr̄ dicere ꝯͣrium. ſꝫ nō ꝯͣdicit. qꝛ ibi nō interuenit iuſtus metus. qͥ poſſit cadere in conſtantem virum. qͥſelus excuſat. ff. e. metum. Del dicas ꝓut conſueuit erponi. matrimonium ſit firmū ⁊ ſtabile. ꝙ illud verbū ſit īponit̉ p̄ceptiue. ſed conſultiue. ⁊ ſic. c. illud inter cetera.loquit̉ de conſilio tantum. vl̓ metus non fuit ꝓbatus.Item ⁊ dos promiſſa per metuꝫ vl̓ ſoluta non tenet. qꝛeſt acceſſoria ad matrimonium. ff. e. ſi mulier. §. ſi dosvbi dicitur ꝙ ſi dos per metum promittatur non naſcitur obligatio. Item in rebus eccleſie eſt ſpeciale ꝙ nontenet traditio vl̓ ꝓmiſſio vel iuramentum factumpemetum de rebus eccleſie. xv. q. vi. c. i. jͣ. de iureiu. ꝑueniqui etiam ſi ſponte prelatus res eccleſie traderet non tenet traditio ſine ſolemnitate. de qua cauetur. xij. q. ij. ſinexceptōne. multo fortius non tenet traditio de rebus ēcleſie facta per metum. nec iuramentum ſuper hoc factum. quia ſi non tenet principale nec acceſſorium. C. d̓leg. non dubium. ⁊. jͣ. de fo. compe. ſi diligenti. Item etin voto. quia votum per metum factum non tenet. .s. e.perlatum. quia votum res eſt voti ⁊ non precepti. ⁊ li.berum eſt arbitrium in vouendo. al̓s non eſt votū. xxx.ij. q. i. integritas. ⁊. jͣ. de voto licetꝭ. ⁊ voluntarium militem ſibi elegit xp̄us. coactum autem ſibi auctionaturdiabolus. xv. q. i. non eſt. Item non tenet iuriſditio permētum extorta. ff. de iudi. l. ij. i. rn̄ſo. Item auctoritaetutoris per metum extorta nulla eſt. ff. de aucto. tuto. l.§. vltimo. In omnibꝰ alijs caſibus tenent que per metfiunt vt dictum eſt. dumtamen talia ſint que ſine intetitu ſalutis eterni ſeruari poſſint. Alij dicunt cōtra. ꝙ eēque per metum fiunt. non tenent ipſo iure. arg. l. ff. e. l. l.vbi dicitur. quod metu factum eſt. ratum nō habeo dicit pretor. ſed illud non eſt verū. immo potius contra innuitur ex verbis illis. quia quod non eſt. ratum haberinon poteſt. b.