nita. quibꝰ ei generalit̓ eſt īdultum. vt libere ſibi liceat appellare. in voceꝫ ap̄. proruperit aneius in eadem cauſa debeat appellationi deferri. In quibust. t. r. ꝙ eius in hac parte appellatio non debet admitti. poſtqͣꝫeſt cauſa iudicibus ap. re. commiſſa. quia ſpeciale mandatūderogat generali.Idem cant̓. archiep̄o.X ꝑteᶜ ꝯuētren̄. ep̄i noſtris eſt auribꝰ intima

tū ꝙ cū de cā q̄ inter. g. ⁊ .f. clericos vertitur ſuper prebendade noualis cognoſcens legittime eidem .f. ſecundum tenorem litterarum noſtrarum cōtinentiuꝫ. ꝙ ſi conſtaret ip̄ꝫ .f.de periurio eſſe conuictum ⁊ ꝑpetuo illi renunciaſſe p̄bendeamoueretur ab ea. eo cognito ⁊ probato prebendam abiudicaſſet eandem. ipſe in voceꝫappellationis proruperit. etad te ꝙ ei prebendam preciſe

uerſus. ⁊ ſi hodie talis indulgentia concederetur dicereꝫꝙ liceret ei appellare etiam ſi non graueretur. niſi exprimeretur cauſa indulgentie ibi.a ¶ Quia ſpeciale. jͣ. de of. leg. ſtuduiſti. ⁊. jͣ. e. paſtoralisb ¶ Mandatū. Circa reuocationem reſcriptorum ſiuelitteraruꝫ dn̄i pape ita diſtingue. ⁊primo circa reſcripta q̄ impetranide iurecōi ad liteſcontentioſas. ſi pͥmum reſcriptumſit generale. ⁊ ſecūdu ſpeciale ab aduerſario impetratum. ſecunduꝫ vꝫnon primum. itatamen ꝙ ſpecificatio generalitatꝭ n̄dū ſit facta. vt hic⁊. jͣ. e. paſtoralis. ſiue fiat mentio inſecundo d̓ primoſiue non. quia ſpeciale mandatum⁊c̄. ⁊ ſi primum ſit ſpeciale ⁊ ſecundū generale. ideꝫ iuriseſt .ſ. ꝙ ſpeciale valet. jͣ. e. abbatē. ſi vero primum ē ſpāle⁊ ſecundū ſpāle ſi ſcd̓m exp̄ſſam facit mentōꝫ de primotūc vꝫ ſcd̓m ⁊ nō primū. jͣ. e. ceteꝝ. jͣ. de re iudi. inter mōaſteriū. jͣ. de of. dele. corā. ⁊. c. ꝓxi. al̓s ſi nō ſacit mentōꝫ. valeret primū ⁊ nō ſcd̓m ꝑ iura ꝓxi. dicta. ⁊ hͦ ītelligem negocijs iā ceptis citatione iā facta. ⁊ de hoc noͣ. jͣ. de ap. vt d̓bitus in fi. illius no. ⁊ ſi. ⁊ in illa no. ſed nunquid. Si ꝟonec primū nec ſecundū eſt iudici pn̄tatum ⁊ bene potuitp̄ſentari. tunc valet illud qd̓ primo iudici extitit preſentatum ſecuta citationē. ⁊ ita alter poteſt p̄uenire primūimpetrantē. lꝫ in ſecūdo n̄ fiat mentio de primo. jͣ. de ap.vt debitus. hec eſt opinio pape inno. iij. ſi vero primꝰ impetrans non potuit ſuas litteras iudici preſentare. valebunt vſqꝫ ad annum. ⁊ in hoc caſu poſſumus adhuc ẜuare illa iura. jͣ. e. ſi. aūt. ⁊. c. plerunqꝫ. dumtū hoc fuerit publice proteſtatus cum per eum non ſteterit. quo minusſuis litteris vteretur. jͣ. de offi. ordi. paſtoralis in fi. ⁊ optime habes ꝙ proteſtatio ſit premittēda neceſſario vbicurrit tempus. niſi proteſtatio precedat. jͣ. de ap. c. vl. inc. gr̄. ⁊. xvi. q. iij. §. poteſt. ꝟ. is aūt. al̓ ſi hoc non fuerit proteſtatus valent ſecunde. ſi iudici exhibeantur ⁊ procedatſaltem ad citationem. ſed ſi exhibuit primas iudici. ⁊ citauit nec potuit poſtea habere copiam iudicis. jͣ. annumidem eſt dicendum ꝙ expectari debet per annum. poſteavero valent ſecunde. nec amplius expectari debent iudices primi. ne lites fiant penitus īmortales. ⁊ qꝛ ſit p̄iudiciū ei q̄ nō poſſidet in expectatōe. l̓ ſatis poſſet dici ꝙ illaduo iuraſi aut. ⁊. c. plerūqꝫ. trahant̉ ad illā ꝯſtōꝫ vt debitus. hec eſt ſnīa pape ſuꝑ decr. ceteꝝ. jͣ. e. vt finis litibus citius īponat̉. jͣ. de do. ⁊ ꝯtu. finē. ⁊. c. venerabilē. ⁊. C. de iud.ꝓperandū in prin. in lr̄is q̄ impetrant̉ ad ap. ſtandū eſtillis iuribus. jͣ. de ap. ſepe. ⁊. c. oblate. ⁊. jͣ. de ꝯfir. vti. l̓ īutibone. ⁊ in alijs ꝯſtitutōibꝰ ꝓmulgatis ſuꝑ appellatōibSuꝑ priuilegijs ita dicas ꝙ ſi ſcd̓m pͥuilegium nō faciat mentionē de primo. ſemꝑ valet primum ⁊ non ſcd̓uꝫjͣ. de p̄ſcrip. veniens. hoc planū eſt. ſi vero reſcriptum ẜmius cōe īpetrat̉ contra priuilegium ſiue contra priuilegiatas perſonas. non valet reſcriptum. niſi faciat mentionem de priuilegio. qꝛ tacita veritate obtentum eſt. ita loquitur. jͣ. e. ti. cum ordinem. Si autem primū reſcriptuꝫſic impetratum de cōmuni conſenſu ꝑtium. ⁊ altera ꝑsalijs iudicibus impetrauit cām cōmitti tacito de illo cō

ſenſu. ⁊ in ſecundis fiat mentio de primis non valent ſecunde. īmo in expenſis ꝯdēnari dꝫ primo īpetranti. jͣ. e.ti. ceteꝝ. jͣ. de re iudi. inter monaſteriū. ⁊. jͣ. de of. dele. corā.In bn̄ficijs impetrandis ſi diuerſe lr̄e a diuerſis contraaliquam eccl̓iam īpetrant̉. nec in ſecundis fiat mētio d̓primis. ille ſoluꝫmō valēt. ⁊ ille illud bn̄ficiū obtīebit. qͥ primo ſuaslr̄as pn̄tauit. jͣ. eo.ti. capitulū ſanctecrucis. ⁊. jͣ. e. abbatē. ad hͦ fac̄. jͣ. d̓ ap.vt debitꝰ. Alij ꝟodicūt ꝯͣriū. Si ꝟoin ſecūdo fiat mētio de primis. ẜuabit̉ forma lr̄aꝝ ſecundaꝝ. ar. jͣ. e. cuꝫdilecta. ſi ꝟo aliqͥſlr̄as plures impetrat ꝓ bn̄ficijſ pl̓ibus obtinēdis inpluribus eccl̓ijs ⁊ī alijs nō ſit mētōde alijs. non valent ſecunde ſi iam receptus eſt per pͥmaſniſi ſecunda expreſſam faciant mentionem de ſua receptione vt. jͣ. eo. in decre. grego. in noſtra. Item ſi impetrauerit primas ⁊ ex eis obtinuit aliquas penſiones renunciando beneficio litterarum ſi alias poſtea impetrauerit hoc tacito non valent. jͣ. eo. ad audientiam. ij. Illa decre. jͣ. de fili. preſbyterorum. ex tua non contradicit his q̄dicta ſunt. quia ibi prime littere continebant indulgentiam. vt ille poſſet diſpenſare cum filijs ſacerdotum. ſecunde continebant gratiam ſed de iure. ⁊ prime erantgenerales. ⁊ quod per eas factum erat. non reuocatur ꝑſecundas. quia veritate tacita impetrate fuerant. quiatacuit ille diſpenſationem factaꝫ cum illis filijs preſbyterorum. ſi autem impetraſſet contra alios cum quibꝰnondum fuerat diſpenſatum. bene valuiſſent littere illejͣ. de of. dele. ex parte. non contradicit. qꝛ ⁊ ibi vtrūqꝫ fuitſpāle ī̄ſcriptū. ⁊ qꝛ primū priꝰ ſuit ibi pn̄tatū. ⁊ iō nō valuit ſcd̓m. qꝛ nō fecit mentionē de primo. l̓ qꝛ de bn̄ficijsloquit̉. trahit̉ ad illā. jͣ. e. ti. capl̓ꝫ ſancte crucris. qꝛ papanon intendit aliquos grauare in receptione duoꝝ. vt. jͣ.e. ti. mādatū. ⁊. c. lr̄is. ⁊. c. abbatē. ſuꝑ hͦ dic ꝓut noͣ. in. c. illo capl̓m ſancte crucis. dicebat autem ꝙ in litteris iuſticia ſola conſideratur repreſentatio. vt in. c. vt debitus d̓ap. jͣ. e. capl̓m ſancte crucis. ſed in litteris beneficiorumN conſideranda erat data. jͣ. e. eam teX ꝑte cōuentren̄. ⁊ ꝑpetuo. ſed nūqͥd iſtoꝝ alt̓oꝓbato pōt ep̄s ip̄ꝫ remouere cū alterutrū ſufficiat ꝑ ſe. jͣ. de iureiura. q̄relā. jͣ. de fideiu. ꝑuenit in fi. ⁊. vij.q. i. qͣꝫ periculoſū. ⁊. jͣ. de reſti. ſpo. accepta. ita videt̉ ꝑ iurapredicta. ⁊. xlviij. di. c. i. ſed ꝯͣ videt̉. forma enī cōmiſſionis exacta diligentia debet obſeruari. jͣ. e. cum dilecta ī fi.cum ep̄s non ſua ſed delegantis aucͣte. fungat̉. ff. de of.eius cui man. eſt iur̄. ⁊ ſi p̄tor. ⁊. jͣ. de of. dele. ſane. dicuntquidā ꝙ vtrūqꝫ ꝓbandū eſt ꝓpter copulā ꝑ. l. illas. ff. dever. ob. ſiquis ita. ⁊ inſti. de here. inſti. §. pe. Iſtud nō credo. ſed diſtinguo ſi coniunctim duo mādant̉. quoꝝ neutrum ꝑ ſe ſufficiat. ſed ſi vtrūqꝫ ꝓbet̉ ſufficit ad remotōꝫvtrūqꝫ ꝓbandū eſt. ar. jͣ. e. olī. ita ꝙ incipias ibi a primoſcꝫ a vitio falſitatis. ar. jͣ. e. inter ceteras. ſi talis ſit filiusſacerdotis ⁊ in ſacerdotio genitus. iſta duo ſufficiunt ſiꝓbent̉. sͣ. d̓ ꝯſti. cū acceſſiſſent. ſꝫ ſi alteꝝ ꝑ ſe ſufficit ad remotōeꝫ alicuius. ſufficit ſi alteꝝ ꝓbet̉. ſꝫ cōpulatiue illaduo mandant̉. vt hic ⁊ cōſimilia. jͣ. e. īter cetās. ſi ꝯiūctiꝫ