De reſcriptis
VII
Honor̄. iij. ep̄o ⁊ cantori callon̄.t ꝑte ep̄i eduen̄. fuitAꝓpoſitū ꝙ canōici eduen̄. ꝓprijſ ꝯmodis īhiātesᶻp̄bēdaꝝ numeꝝ ab ātiqͦ ī eccl̓iaeduen̄. ſtatutū lꝫ n̄ ſint eiꝰ diminutiᵉ redditꝰ reſtrīxerūt. etīfra. Nolētes igit̉ dīni numinis minui cultū ſꝫ potius augmētari. mādamꝰ qͣtenꝰ antiquū numeꝝ faciētes auc̄te noſtra ſeruari. p̄bendas qͣs a tꝑevltimi ſtatuti īueneritꝭ vacaſſe in eccleſia memorata n̄ obſtāte aliqua ꝯſtitutione ſuꝑ hͦa canonicis ip̄is facta vel cōfirmationeᶠ a nobis ab eiſdeꝫ obtenta perſonis idoneisᵍ cū cōſilioʰ ep̄i ꝯferatis.Gregori. ix. archip̄ſbr̄o ſancte/marie maioris de vrbe.
Uoniā conſtōˡ ap. ſe.oēſ aſtrīgit ⁊ nihil dꝫobſcurū l̓ ābiguūꝯtinere declaramꝰˡ ꝯſtōꝫᵐ quānuꝑ ſuꝑ p̄ferēdisⁿ n̄ ꝑceptōneportōis maioribꝰ ⁊ ꝯſuetisº ẜuitijs a maioribꝰ exhibendisedidimus n̄ ad p̄terita ſed adfuturaᵖ tm̄ extēdi. cū leges ⁊ ꝯſtitutōes futuris certū ſit dar̄formā negocijs. nō ad p̄teritafacta trahi. niſi noīatim in eisde p̄teritis caueat̉. Alex. iij.ſenon̄. archiepiſcopo.De reſcriptis.Icutq romana. ⁊ infra. Queſituꝫ eſt anobis ex parte tua:ſi alicuius cā delegatis iudicibus ſublato remedio appellationis cōmittitur.⁊ litteris. ap. altera pars mu-
5dx ꝑte ep̄i. inhiātes .i. cupiditati intēdētes viciūdenotat. ſi. sͣ. e. cū oēs. ⁊ sͣ. e. cū. O. ferraDiminuti. ſeꝰ ſi eēt dimiūti. qꝛ tūc vr̄ ꝙ auc̄teep̄i pn̄t diminuere numerū. ar. jͣ. de vi. ⁊ ho. cl̓i. qm̄ vt aitſicut augmentatis facultatibꝰ pl̓es poſſent īſtitui ēt vltra numeꝝ ſtatutū sͣ. e. cū. M. ar. jͣ.d̓ decē. qͣnto. ⁊. xxidi. ī nouo ⁊. C. d̓ epiſ. ⁊ cle. ī ecl̓ijs. d̓hͦ dictū ē. sͣ. e. cū acceſſiſſēt. dic vt ibiar. ꝯͣ. jͣ. d̓ ꝟ. ſi. c. vlſ ¶ Cōfiratōe. ſb̓forma cōi īpetrata. qꝛ tal̓ cōfirmatio nihil noui tribuit. jͣ. d̓ ꝯfir. vti. liuti. cū dilctā ⁊. jͣ.d̓ ꝯͣceſ. p̄b. ⁊ ec. nōva. qꝛ diuerſitatē⁊. jͣ. d̓ pͥu. ex ꝑte. qꝛqͥ ꝯfirmat n̄ dōatjͣ. d̓ fide īſtru. īterdilectos ꝑ talesfirmatōes n̄ ītelligit papa iurialicuiꝰ derogar̄. jͣ. of.or. lꝫ. qꝛ in n̄ dꝫ naſci īiuria. vn̄ iuraoriūt̉. jͣ. d̓ accu. qͣl̓r⁊ qn̄. ⁊. C. vnde vimeminerīt. qn̄ vꝫꝯfirmatio pape. ⁊qn̄ n̄. dictū ē sͣ. eo.cū acceſſiſſent. ⁊. jͣ. de ꝯfir. vti. l̓ inuti. c. i. ⁊. ij. ⁊ obtēta fuit iſta ꝯfirmatio tacita veritate de antiquo ſtatuto. ⁊ ꝙfacultates eccleſie non eſſent diminute.g ¶ Idoneis. hͦ ſꝑ ſubintelligit̉. jͣ. de ele. cāmqꝫ. talibusenī. bn̄ficia ſunt ꝯferenda. al̓s puniūt̉ dantes ⁊ recipiētes. jͣ. de ele. nihil eſt. ⁊. jͣ. de preben. graue.h ¶ Cōſilio. d̓ hͦ tradit̉. jͣ. d̓ ele. ne ꝓ d̓fectu. ⁊. c. cū ī veteriUoniā ꝯſtitutio. oēs aſtrīgit cū ſit iudex ordīarius oīm xp̄ianoꝝ. ⁊ mr̄ oīm eccl̓iaꝝ. vt. ix. q. iij.cūcta ꝑ mūdū. ⁊ ſi ēt aliqͥd graue p̄cipiat. faciendū eſt. xix. di. ī memoria. ⁊. c. di. ꝯͣ morē ⁊ dic oēs .ſ. d̓ ſuaiuriſditōe. qm̄ ptātes diſtīcte ſunt. x. di. qm̄. ⁊. jͣ. de ap. ſiduobꝰ. niſi forte rōe peccati. jͣ. de iudi. nouit ar. ⁊ oēs dignitates cuiuſcūqꝫ ordinis eccl̓ia romana ꝯſtituit. xxij.di. oēs. idē eſt in ſnīa pape. qꝛ ſicut ip̄e iudicat. alij iudicare debent. jͣ. de re iudi. in cauſis.k ¶ Ambiguū. lex .n. ſiue ꝯſtitutio dꝫ eē honeſta ⁊ iuſta⁊ nullā obſcuritatē ꝯtinere dꝫ. ⁊ tal̓ vt trahit̉. iiij. di. eritaūt. ne ꝑ obſcurā ꝯſtitutōꝫ in laqueū incidamꝰ. neminienī debemꝰ laqueū inice̓. .xxvij. q. i. de viduis. nec dꝫ nosinducere ꝑ lege obſcurā. l̓ dubiaꝫ ad id a qͦ nos cohiberedꝫ. ar. jͣ. d̓ na. ex liber. ventre. c. vno. ⁊ qͥ me defendere dꝫ n̄dꝫ me īpugnare. ff. ſi ſerui. ven. altius.l ¶ Declaramꝰ. bn̄ dicit declaramꝰ. qꝛ nullꝰ aliꝰ poſſeteaꝫ declarare ſiue īterp̄tari. qꝛ ad eū ꝑtinet ī terp̄tatō adquem ꝑtinet ꝯſtituere. jͣ. d̓ ſen. ex. īter alia. ⁊. xi. q. i. §. exhis oībus. ⁊. C. de leg. l. i. ⁊ vl. ⁊. ff. de p̄to. ſtip. in p̄torijs⁊ ſi ſuꝑ pͥuilegia ap. ſe. q̄ſtio oriat̉. n̄ vult papa de ip̄is ꝑalios iudicari. jͣ. de iudi. cum veniſſent.m ¶ Conſtōꝫ. quā habes. jͣ. de ma. ⁊ obe. ſtatuimus.n ¶ Preferendis an plus debeāt maiores minoribus ꝑcipere. dicemus ſuꝑ illa ꝯſtitutione ſtatuimus.o ¶ Conſuetis ſeruicijs. qͥd debeāt minores maioribus
tractat̉ tā in textu qͣꝫ in glo. xciij. di. ⁊ de hͦ ēt dicemus inilla conſtituione ſtatuimus.p ¶ Futura. nōͣ gͦ ꝯſtitutōꝫ reſpicere futura tm̄ ⁊ n̄ p̄terita. ſic. sͣ. e. cognoſcētes. ⁊ ar. xxxi. di. ante triēnū. ⁊. lxxxij.di. ꝓpoſuiſti. niſi ſit ꝯſtitutio iuris naͣlis q̄ ēt reſpicit preterita. jͣ. de vſu. cūtu. l̓ niſi dicat̉. ī ipſa ꝯſtitutōe ꝙ adp̄terito trahat̉. x.q. i. ſic quidā ⁊. jͣ. d̓ele. cum in cunctꝭ§. hec ſane. ⁊. C. deleg. leges enī ⁊ hicin fi. vbi d̓r niſi d̓p̄teritis ⁊c̄. ⁊. jͣ. dereſcrip. ad audientiam noſtrāꝘIcut romana vtliber̄. iſtaindulgētia ſuꝑflua videt̉ꝙ iure cōi liberū ēappellare qn̄cūqꝫaliqͥs grauat̉. al̓ nlꝫ an ſnīaꝫ. jͣ. d̓ ax.vt debitus honoroliꝫ indifferenter⁊ libere licebat appellare. niſi appellatō manifeſte fuiſſet fruſtratoria.ij. q. vi. ad rōanaꝫ⁊. jͣ. d̓ap. ꝑuenit. ſꝫqd̓ d̓ iurecōi ꝯpetit ſuꝑfluū eſt precibus impetrare. C. de theſau. l. i. li. x.⁊. ff. ad munici. l. i. gͦ fuit ſuꝑflua. quidā dicūt ad hͦ vt indulgentia iſta valeat. ꝙ licitum eſt huic appellate vbiqꝫvbi ius inhibet appellare. puta ꝓpter ꝯtumaciā. qꝛ cōtumax n̄ audit̉ appellans. xxiiij. q. iij. d̓ illicita. ⁊ aliquos tales caſus inuenies. ij. q. vi. §. diffinitiua. ſub illo. §. ſūt ētquoꝝ. ſed iſta ſolutio ſtare n̄ pōt. qꝛ d̓r hic in fi. ſpāle d̓rogat generali. qꝛ ibi iſta indulgētia cōceſſa fuit ꝯͣ ius cōeqꝛ priuilegiū d̓r qͣſi lex priuata. iij. di. priuilegia. ſꝫ priuilegiū n̄ tollit̉ ꝑ ius cōe. niſi de ip̄o priuilegio mētio fiatar. jͣ. e. ti. cū ordinē. ⁊ priuilegium nō tollit ꝑ aliud priuilegiū niſi fiat mētio ī ſecūdo de primo. jͣ. de p̄ſcrip. veniens. ſed ille qͥ īpetrauit cām cōmitti ẜm ius cōe impetrauit appellatione remota. nec fecit mentōꝫ de priuilegiopartis aduerſe. ⁊ tamen valent ſecunde littere. quia ſpeciale derogat generali. ⁊ ita ſiue dicas ꝙ littere ſecundefuiſſent priuilegium ſiue reſcriptum. ẜm ius cōe n̄ pōtſtare hec ſolutio. ergo neceſſe eſt dicere ꝙ iſte qui īpetrauit generaliter poſſit appellare. impetrauit ẜm ius cōe vtverum ſit ꝙ ſpeciale derogat generali poteſt ergo dici ꝙperſona iſta impetrans talis erat. que propter delictum⁊ culpam ſuam non poterat appellare. quia fuerat ei int̓dictum appellare. vnde ius cōmune ex indulgentia redditur ei. ⁊c̄. ſi. C. de inoffi. teſta. ſiquādo. ⁊ ſic debet intelligi vt potius res valeat qͣꝫ pereat. vt. jͣ. de priuile. in his. ⁊jͣ. de ver. ſig. abbate. ⁊. ff. de re. du. quottiens. ij. ſi ergo talis indulgentia emanauerit vt libere poſſit appellare. nihil aliud videtur principem concedere. niſi vt habeat cōſuetam ⁊ legittimam appellandi poteſtatem vt dixit lexpredicta ſiquando. ⁊ ſic nullum contrariuꝫ. vel poteſt dici ꝙ ſolum ius commune indulgetur huic ad cautelamquia ſolet plus timeri. ⁊cͣ. xxiiij. di. quāqͣꝫ. ⁊. jͣ. de iureran.⁊ ſi chriſtus. ⁊. jͣ. de procura. quia in cauſis. jͣ. de here. ſi ad