illo. itē quiᵏ plātat ⁊ qui rigatvnū ſunt ⁊ oēs vnuꝫ corpusſumus in xp̄o. Rurſuſm libroreguꝫ. Populus meꝰ et ppl̓stuuſ vnū ſunt. Ad hāc aūt ſuam ſentētiā aſtruendam illd̓potiſſimum verbum inducit:quod xp̄s de fidelibus inquitin euangelio. volo pat̓ vt ſintvnūᵐ in nobis ſicut ⁊ nos vnum ſumuſ. vt ſint ꝯſummati in vnū. nōⁿ eī vt ait fidelesxp̄i ſunt vnū. id ē. quedā vnares q̄ cōis ſit oībus. ſed hͦ mōſunt vnū i. vna eccīa ꝓpter catholice fidei vnitatem ⁊ tādeꝫvnum regnum ꝓpter vnioneindiſſolubilis caritatis quemadmodū in canonica ioannisapoſtoli epiſtola legitur. quiatres ſunt qui teſtimoniū dātin celo paterᵈ ⁊ fi. ⁊ ſpūſſanctꝰ⁊ hī tresᵖ vnuꝫ ſunt. ſtatimqꝫſubiūgit̉. ⁊ tres ſunt qui teſtimoniū dant inq terra ſpūsʳ aquaˢ ⁊ ſanguis: ⁊ hi tresᵗ vnūſunt ſicut in quibuſdā codicibus inuenit̉. Nos autē ſacroapprobāte ꝯcilio credimus etconfitemur cū petro ꝙ vna q̄dam ſumma res eſt īcōp̄hēſibil̓ q̄dē ⁊ īeffabil̓. q̄ veracit̉ ē pr̄⁊ filius ⁊ .ſ.ſ. tres ſimul ꝑſoneac ſigillatim quelibet earūdeꝫ

⁊ideo in deo ſolūmō trinitaseſt n̄ qͣternitas. qꝛ quelibꝫ trium ꝑſonaꝝ eſt illa res vꝫ ſubſtātia eēntia ſeu naturā diuīaque ſola eſt vniuerſoꝝ principium p̄ter qd̓ aliud īueniri n̄pōt. ⁊ illa res non eſtˢ generāſnecˣ genita nec ꝓcedēs ſed eſtpater qui generat ⁊ filius quigignit̉ et ſpūſſcūs qui ꝓceditvt diſtinctōnes ſint in ꝑſonis⁊ vnitas in natura.ʸ Licet igitur aliusᶻ ſit pater alius filiuſalius ſpūſſanctus non tn̄ alid̓ſed id quod eſt pater ⁊ filius ⁊ſpūſſanctus. ideꝫ oīno vt ẜmorthodoxāª et catholicam fideꝫꝯſubſtantiales eſſe credanturPater enim ab eterno filiuꝫgenerādo ſuam ſubſtantiā eiᵇdedit iuxta quod ip̄e teſtatur.pater quod dedit mihi maiusoībꝰ eſt ac dici n̄ p̄t ꝙ partemſubſtātie ſue illi ei dederit ⁊ ītem ip̄e ſibi retinuerit cū ſubſtantia pr̄is indiuiſibiliſ fit vtpote ſimplexᶜ oīo. ſed nec dicipōt ꝙ pater in filiū tranſtulerit ſuā ſubſtātiā generādo qͣſidederit eā filio ꝙ n̄ retinueritip̄am ſibi. alioquī deſijſſet eſſeſubſtantia. Patet ergo ꝙ ſinevlla diminutōne filius naſcēdo ſubſtantiam patris acce-

k ¶ Itē qͥ plantat ſ. p̄dicando. Et qui rigat. baptiſandoinepl̓a ad corinthios.l ¶ Unū corpus. vnione charitatis ⁊ ſpū. de con. di. iiij.m ¶ Ut ſint vnum. id eſt eiuſdē voluntaris. Nos vnūqueris a me.ſ. vnione naturen ¶ Nō eniꝫ hicrn̄. ꝯciliū auctoritatibus ioachimAit .ſ. ioachimo ¶ Pater ⁊ filiuſpr̄ dedit teſtioniūdeitatꝭ qn̄ dixit hiceſt filiꝰ meus dilectus in quo mihibene cōplacui ip̄ꝫaudite. filius deditteſtimoniū deitatis qn̄ ī mōte trāſfiguratus potētiādeitatꝭ ⁊ ſpem eterne beatitudīs oſtēdit. ſpūiſcūs deditteſtimoniū qn̄ ſuper baptiſatuꝫ mnſpecie colūbe reqͥeuit vel qn̄ ad īuocatiōem noīs xp̄icorda credētiū impleuit.p ¶ Et hi tres vnum .i. indifferentes quo ad dādaꝫgrām. vel vnuꝫ. ideſt vniꝰ ſub̓e vl̓ eſſentieq ¶ In terra .ſ. ꝙxp̄s fuit hō. jͣ. d̓ cele. miſ. in quadaꝫ.r ¶ Spiritº. i hūana aīa quā emiſitin paſſiones ¶ Aqͣ ⁊ ſanguisque fluxerūt de latere xp̄i vt in decr̄p̄. in quadā. ⁊ fuitvera aqua et n̄ ac̄ticus humor vt qͦdā heretici mentit ¶ Hi tres vnū ſunt. nō natura eiuidē ſub̓e ſꝫ cooꝑatōeuntur.eiuſdē miſterij. qꝛ ſpūs ꝑ adoptōnem nos filios dei fecitaqua fecit nos filios dei ꝑ ablutiōem baptiſmi. ſanguisꝑ redemptōem gratiev ¶ Nō eſt generās i n̄ generat ſed eſt ꝑſona generans.x ¶ Hec genita nota ad intelligētiā ꝑſonarum in trinitate ꝙ nominū quedam ſunt eſſentialia quedam ꝑſonaliaquedam notionalia. Eſſentialia ſunt que in ſingulari nueto dicunt̉ ꝯgrue de tribus ꝑſonis ſigillatim vt debonus deus iuſtus eternus omīpotēs ⁊ ſimilia. in plurali vero numero incōgrue dicunt̉ iuxta illd̓ athanaſij. Etnō tres dij ſed vnus eſt deus. Aerſōalia ſunt que ſupponūt ꝑſonam. ⁊ in ſingulari numero tm̄ vt pr̄ ⁊ filiuſ ⁊ ſpirituſſanctus. Notionalia ſunt que notāt diſtinctiōeꝫ inꝑſonis vt generās generata ⁊ ꝓcedens. Iſta notionaliacum veniūt adiectiue dn̄r tm̄ de ꝑſonis ⁊ non de eſſentiaſed qn̄ tenent̉ ſubſtātiuetunc dn̄r tam de eſſentia qͣꝫ d̓ ꝑſonis. vn̄ hec ꝓpoſitō ſimpl̓r eſt vera. pater eſt generās. ſi-

ue hec dictō generans teneat̉ adiectiue ſiue ſubſtantiueSi aūt dicat̉. ſubſtātia dina eſt generans. ſi hec dictō generās teneat̉ adiectiue falſa eſt. qꝛ vellet notare diſtīctōnem in dīna eſſentia. ſi teneat̉ ſubſtātiue vera eſt. qꝛ tūceſt ſenſus. ſubſtātia dina eſt genetās .i. ꝑſona que generat. vnd̓ noīa iſtagenerās genita etꝓcedēs adiunctanomībus ꝑſōarūdiſtinctōeꝫ notātꝑſonaꝝ. iuncta vero cum noībꝰ iſtꝭſubſtātia naturaſeu eſſentia diuīatenent̉ ſubſtātiue⁊ notant eſſentiaꝫtantum.y ¶ Natura. hec ēilla ſūma res quādixit magiſter. p.z ¶ Alius pater alius filius. Diſiūctiua ſiue paͣtitiuanoīa vt vnus aliquis alius duo etſimilia. aliquādoſignificāt eēntiaꝫaliquando n̄. Nomina ꝑtitiua iuncta cuꝫ nominibꝰꝑſonalibus et nōeſſentialibꝰ ī maſculino ⁊ feminīogenere notant diſtinctōem in ꝑſonis. pater eſt vnꝰfilius eſt alius pater ⁊ filiꝰ ſūt duo.Iūcta ꝟo noībꝰeſſentialibꝰ ita ꝙeis īnitant̉ eſſentiam notāt vt pater eſt vnus deꝰ pater ⁊ filius ſunt vna eēntia. in neutro vero genere tātum eſſentiaꝫ notant. parer ⁊ filiuſſunt vnuꝫ. .i. vnareſ. ⁊ ideo optimedicit. alius pater alius filius. i alia eſt ꝑſona patris ⁊ alia ꝑſona filij n̄ tn̄ aliud īmo idem ſunt in ſubſtantia vtiam patet.a ¶ Orthodoxā .i. rectā. ab orthos qd̓ eſt rectū ⁊ doxa qd̓eſt ſcriptura quafirecta ſcripturab ¶ Ei dedit vnde Augꝰ. Nihil hꝫ filius qd̓ n̄ naſcēdo apatre acceperitc ¶ Simplex oīno. de hoc dicas vt s. c. ꝓxi.d ¶ Procedēs .ſ. ꝑ inſpiratōeꝫ de cōſe. di. vl. c. pe. in fie ¶ Au gͦ veritas. dicit rn̄dēdo auctoritati predicte volopater ⁊c̄. ⁊ eā exponit quā inducebat ꝓ ſe ioachim. ⁊ exponit qual̓r ītelligat̉ hoc ꝟbū vnū. ⁊ ꝑ hoc ēt alijs auctoritatibus rn̄deturf ¶ Orat in euāgelio ioannisg ¶ Onūm nobis .i. vniti nobis vnione ſpūs.h ¶ Unn̄ ſumꝰ. hic īalia ſignificatōe accipit̉ hoc nomēvnū .i. vnione ſub̓e ſeu nature. ⁊ infra ſequit̉.i ¶ In gratia .i. pergrām